2 Coríntios 7
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NVT
1 Miau ra iau materaumana miau, ita kaka rave patongkala nginngina tapu. Minmina na ita ngaka palellepa ita nga orume kinung reke pamukune mirarame ba kannurame. Ita ngaka bavaia bainga reke tupu mannangana kurumea mataungara kae Nutu.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Miau ngaka pulapatalia lomiaume te mangng. Mangng ka sana baia bainga te e soali ta agau te. Mangng ka sana baisoalia agau te. Ba mangng ka sana rave otte a agau te kanna ka kaomangngginangana kia.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Iau ka sana rolea pangamologa laeala ta kalingnana miau. Ke sa. Iau ama role pala paka miau tapu roma, miau kaka momo nga lomangngme ta ita mateng kinung ba ta ita mauling kinung bole.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Lopatokona ae iau ta baingamiaume ke gingging, ba muliangaungana kamiau ke bollau raumana. Miau kaka paginggingi iau raumana. Ba lomarapaga ae iau ke umma ta ponungtalao nga miralalime kinung reke umma ta leleng nge mangng.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Iau ka role minmina kurumea, ka ina mangng lele ngae Masaronia, na miramangngme ke sane ke rave pannang. Ke sa. Mangng ka kanimaimaia maenangme nga bavame kinung. Mangng ka kanimaimaia balingme ngapotu nge mangng, ba mataungame ngallo nge mangng.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Avae Nutu e tungtunge kalaungapaga ta reke kanimaimaia maenangme ke tunge kalaungapaga te mangng kae Taitus atungngana te mangng.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Bae Nutu ke sane tunge kalaungapaga te mangng kae Taitus atungngana mana. Ke sa. I ke kalau mangng ka kalaungapaga a Taitus rave nge miau bole, ine turu te mangng ta matengraumana ngamiaungana ta kelanga iau. Ba ke turu te mangng ina miau ka lomiautani kurumea lau ama iau ba kia te miau pala. Ba ke turu te mangng ta lovaingana e bollau ae miau te iau. Minmina na lomarapaga ae iau ke lele bollau raumana muni.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Iau ka role minmina kurumea, iau ka laumatana tapu roma, lau laeala ama iau paꞌe te miau pala ke baia lotani nge miau. Ava iau ka sana lautania kumangng laeala a kanau. Ke sa. Ka kaomanna, pala na iau ka lautania kurumea, iau ka kele ina lau laeala bairaguso kamiau. Ava ke bairaguso kamiau ka panna inte mana.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ava sonrau, na iau ka lausereng. Ava ka sana lausereng kurumea ina iau baia lotani nge miau. Ke sa. Iau ka lausereng kurumea ina lotani laeala bai kamiau ta pulingvalakalange baingamiau reke sosoali. Ta miau ka rave lotani kurumea Nutu lonangana, nga baina oru a mangng ka kuma kia sane nge baisoali miau.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Iau ka role minmina kurumea, lotani e loakurumea Nutu lonangana ke kuma ka bainga e nga pulingvalakalange bainga reke sosoali. Ba bainga e nga pulingvalakalange bainga reke sosoali ke taoamugmuga ka agau ta Nutu ravunglelengana kia. Ba ollaeala sane la baingaraguso kia. Ava lotani e nga mogalo laekia e ngape ke kuma ka mateng mana.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Minmina na ngaka kele ollaeala e pe raumana ora lotani laeala e loakurumea Nutu lonangana ke kuma kia ngallo nge miau. Ke pasigipage lomiaume ta matenge Nutu lonangana, ba ta pangakosining roma, baingamiaume keke tupu. Ba ke bai kamiau ta iukamiau ka bainga reke sosoali nge Nutu raguna. Ba ke bai kamiau ta mataunge Nutu ba ta lomiauvaingana te iau raumana. Minmina na miau kaka matea raumana ta pangatupunge orume, ba ta tungnge alang ta agau laeala e nge miau ame bavaia bainga e soali nge Nutu raguna. Nga orume kinung na miau kaka pakosining roma, miau kaka lolakurumea bainga reke tupu mana.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Minmina na ka ina iau paꞌe lau laeala te miau, na ka sana paꞌe ta tungnge pangamologa ta agau te e baia bainga e soali. Ba ka sana paꞌe ta tungnge pangamologa ta agau e rave soaling kurumea agau te kumangngana ka bainga e soali. Ke sa. Iau ka paꞌe ta baina nge Nutu raguna miau muni ngaka kelapatokona roma, miau kaka matea raumana ta loangakurumea pangamologa ra kanmangng.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ba kelang ngamangng ka ollaeala ke pagingging mangng raumana.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Pala na iau ka mulia ka baingamiaunganame reke pepe raumana te i, ba iau ka sana rave balenga te kurumea muliangaungana kamiau. Pangamologame kinung ra mangng tungu rea te miau pala ka kaomannmannangana ki. Bae Taitus ke kele muliangamangngngana kamiau te i ka kaomannmannangana kia bole.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Ba lonamatengana te miau ke umma ta leleng bollau raumana muni ina i umma ta lonagaliu ta longa ae miau kinung kurumea ina miau ka lomiaungatakale ka mataunga ba mira mamallungana.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Iau ka laumarapaga kurumea, lopatokona ae iau ta baingamiaume kinung ke gingging.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.