2 Coríntios 7
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NAA
1 Miau ra iau materaumana miau, ita kaka rave patongkala nginngina tapu. Minmina na ita ngaka palellepa ita nga orume kinung reke pamukune mirarame ba kannurame. Ita ngaka bavaia bainga reke tupu mannangana kurumea mataungara kae Nutu.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Miau ngaka pulapatalia lomiaume te mangng. Mangng ka sana baia bainga te e soali ta agau te. Mangng ka sana baisoalia agau te. Ba mangng ka sana rave otte a agau te kanna ka kaomangngginangana kia.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Iau ka sana rolea pangamologa laeala ta kalingnana miau. Ke sa. Iau ama role pala paka miau tapu roma, miau kaka momo nga lomangngme ta ita mateng kinung ba ta ita mauling kinung bole.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Lopatokona ae iau ta baingamiaume ke gingging, ba muliangaungana kamiau ke bollau raumana. Miau kaka paginggingi iau raumana. Ba lomarapaga ae iau ke umma ta ponungtalao nga miralalime kinung reke umma ta leleng nge mangng.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Iau ka role minmina kurumea, ka ina mangng lele ngae Masaronia, na miramangngme ke sane ke rave pannang. Ke sa. Mangng ka kanimaimaia maenangme nga bavame kinung. Mangng ka kanimaimaia balingme ngapotu nge mangng, ba mataungame ngallo nge mangng.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Avae Nutu e tungtunge kalaungapaga ta reke kanimaimaia maenangme ke tunge kalaungapaga te mangng kae Taitus atungngana te mangng.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Bae Nutu ke sane tunge kalaungapaga te mangng kae Taitus atungngana mana. Ke sa. I ke kalau mangng ka kalaungapaga a Taitus rave nge miau bole, ine turu te mangng ta matengraumana ngamiaungana ta kelanga iau. Ba ke turu te mangng ina miau ka lomiautani kurumea lau ama iau ba kia te miau pala. Ba ke turu te mangng ta lovaingana e bollau ae miau te iau. Minmina na lomarapaga ae iau ke lele bollau raumana muni.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Iau ka role minmina kurumea, iau ka laumatana tapu roma, lau laeala ama iau paꞌe te miau pala ke baia lotani nge miau. Ava iau ka sana lautania kumangng laeala a kanau. Ke sa. Ka kaomanna, pala na iau ka lautania kurumea, iau ka kele ina lau laeala bairaguso kamiau. Ava ke bairaguso kamiau ka panna inte mana.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ava sonrau, na iau ka lausereng. Ava ka sana lausereng kurumea ina iau baia lotani nge miau. Ke sa. Iau ka lausereng kurumea ina lotani laeala bai kamiau ta pulingvalakalange baingamiau reke sosoali. Ta miau ka rave lotani kurumea Nutu lonangana, nga baina oru a mangng ka kuma kia sane nge baisoali miau.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Iau ka role minmina kurumea, lotani e loakurumea Nutu lonangana ke kuma ka bainga e nga pulingvalakalange bainga reke sosoali. Ba bainga e nga pulingvalakalange bainga reke sosoali ke taoamugmuga ka agau ta Nutu ravunglelengana kia. Ba ollaeala sane la baingaraguso kia. Ava lotani e nga mogalo laekia e ngape ke kuma ka mateng mana.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Minmina na ngaka kele ollaeala e pe raumana ora lotani laeala e loakurumea Nutu lonangana ke kuma kia ngallo nge miau. Ke pasigipage lomiaume ta matenge Nutu lonangana, ba ta pangakosining roma, baingamiaume keke tupu. Ba ke bai kamiau ta iukamiau ka bainga reke sosoali nge Nutu raguna. Ba ke bai kamiau ta mataunge Nutu ba ta lomiauvaingana te iau raumana. Minmina na miau kaka matea raumana ta pangatupunge orume, ba ta tungnge alang ta agau laeala e nge miau ame bavaia bainga e soali nge Nutu raguna. Nga orume kinung na miau kaka pakosining roma, miau kaka lolakurumea bainga reke tupu mana.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Minmina na ka ina iau paꞌe lau laeala te miau, na ka sana paꞌe ta tungnge pangamologa ta agau te e baia bainga e soali. Ba ka sana paꞌe ta tungnge pangamologa ta agau e rave soaling kurumea agau te kumangngana ka bainga e soali. Ke sa. Iau ka paꞌe ta baina nge Nutu raguna miau muni ngaka kelapatokona roma, miau kaka matea raumana ta loangakurumea pangamologa ra kanmangng.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ba kelang ngamangng ka ollaeala ke pagingging mangng raumana.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Pala na iau ka mulia ka baingamiaunganame reke pepe raumana te i, ba iau ka sana rave balenga te kurumea muliangaungana kamiau. Pangamologame kinung ra mangng tungu rea te miau pala ka kaomannmannangana ki. Bae Taitus ke kele muliangamangngngana kamiau te i ka kaomannmannangana kia bole.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ba lonamatengana te miau ke umma ta leleng bollau raumana muni ina i umma ta lonagaliu ta longa ae miau kinung kurumea ina miau ka lomiaungatakale ka mataunga ba mira mamallungana.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Iau ka laumarapaga kurumea, lopatokona ae iau ta baingamiaume kinung ke gingging.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.