João 4

Melpa NT (MED_PNG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ui ni kʉn, Jisas ndi, Jon ni, tʉpa mana ndupa, wamp minal nu tinditim. Uⱡ ei, Perisi wu nimbʉ ndi, molk pʉtʉng.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Wamp minal nu tʉtʉng uⱡ ei, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, mendpʉⱡ etʉng. Jisas elim mon.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Jisas elim nga uⱡ itim nimbʉ, Perisi wu nimbʉ ndi, pʉtʉng ila, Juriya kona ni, wak ropa, Galili kona ila int mba pilpa kʉn, Sameriya kona ila unt ekit urum.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Ni kʉn, Sameriya kona peng ti, mbi tek, Saikar nʉtmʉn nila urum. Kona ni unt, Jekop ndi, elim nga mʉi ti, kangʉm Josep ngurum ni, nondpa mel titim.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Jekop nga nu kut kona nila titim. Ant ni omba, peng im ila pelinga, Jisas nombuⱡa ruⱡ urum ei nga, kʉmp ambuⱡnga omba, nu kut ʉldʉ ila murum.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Ni kʉn, Sameriya amp ti, nu kuⱡmba pilpa urum ila, Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Na nu kot kulkʉn ngui!” nitim.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, kona peng ila, rʉng rarʉp ruing purung.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Wote, Sameriya amp ni ndi, punt ropa nimba mel, “Nim Jura wu, na Sameriya amp ei wote, nu kuⱡʉp ngeimp, nʉn ei ka!” nitim. Ni, Jura wamp mbʉ kʉn, Sameriya wamp mbʉ kʉn, el rui wamp morung ei nga pilpa nitim.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Wote Jisas ndi, nimba mel, “Nim Got nga mel gem ngurum uⱡ mbʉ, pilkʉn mbi ndukʉn, wote na nu kulkʉn ngui nʉnt wu ei, akup kandkʉn, mbi nduⱡina ndam, wu ei kʉn, nu kot mawa etana! Wote, kont mba mul nu ei, kuⱡpa nim nguⱡnga,” nitim.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Amp ei ndi, kundpa nimba mel, “Nuim ye! Nu kut kona ei, ama mandpa tetʉm. Nim nu kuⱡin ming ti kep, mon ku ei ka! Kont mba mul nu nʉn ei, nil moⱡnga kulkʉn, na nguin pilkʉn nʉn nda?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tʉn nga anda tipam Jekop ndi, nu kut kona ei, tʉn ngurum. Unt, elim kʉn, elim nga kangʉmʉl na, wote kng kau na nimbʉ ndi, norung ku. Jekop ni wu mana, nim wu oⱡa mel nda?” nitim.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Wote Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “Ya nu ei, kuⱡpa nom wamp ei, aldpa nu waka kuⱡmba ku.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Wote, wamp nam ti ndi, nu kuⱡʉp ngamba nom wamp ei, aldpa nu waka kuⱡi naⱡʉmba. Nu kuⱡʉp ngʉnt nu ei ndi, wamp ei nga numan rukʉr orunga, nu pit kona mel raⱡpa, pukpa omba mba, mint moⱡmba. Nu ei, pukpa omba mba, mint moⱡmba ei, uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei, kandpa tʉpa ngumba,” nitim.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Amp ni ndi, nimba mel, “Nuim ei! Nu ei na ngui! Na wote, nu waka kuⱡi nʉⱡimp. Wote, na nu kuⱡimp ont uⱡ ei, ui nʉwimp mon!” nitim.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Wote Jisas ndi, amp ei, kundpa nimba mel, “Pukʉn wanʉm wu ei, ui nana, ya ila wangga!” nitim.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Amp ei ndi, nimba mel, “Na wu ti mon ei ka,” nitim. Jisas ndi, amp ni, kundpa nimba mel, “Nim wu ti mon, nʉn ei, kupa nʉn.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Nim unt wu 5 kat purʉn, akup wu ti kʉn morumbil ei, wanʉm wu ti mon. Nim nʉn ik ei, kupa nʉn,” nitim.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Amp ei ndi, nimba mel, “Nuim ei! Nim Painui Wu ti pʉnt ei ka!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Tʉn nga Sameriya ila anda tipam ila mbʉ ndi, ya komnga ila molk, Got nga mbi paka rondrung. Wote, enim Jura wamp mbʉ ndi, tʉn Jerusalem kona ila molk, Got nga mbi paka rundeing nʉtmʉn,” nitim.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Wote Jisas ndi, amp ni, kundpa nimba mel, “Na ik nʉnt ei, mondkʉn pili! Ui ti, ekit om ei kʉn, Wuta nga mbi paka runding uⱡ ei, ya komnga ila mon. Wote, Jerusalem kona ila mon ku.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Enim Sameriya wamp mbʉ, nam nga mbi paka rondʉrmin uⱡ ei, pili napilik etmin. Tʉn Jura wamp mbʉ pilpʉn, Got nga mbi paka rondʉrmʉn. Ei nambuⱡ emel, Got nga wamp etpa ti uⱡ ei, tʉn Jura wamp mbʉ kʉn ekit orum.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Wote ui ti, ekit omba, ni akup ekit onum. Ei nga, Wuta nga mbi paka runding uⱡ ei, wamp mbʉ ndi, Muⱡnga Wingti ei kʉn, wote uⱡ kupa mbʉ kʉn iting. Wuta ei ndi, wamp i iti mbʉ, numan ngurum.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Got elim Muⱡnga ei nga, elim nga mbi paka rondʉk iting wamp mbʉ, Muⱡnga ei kʉn, ik kupa raⱡ nga pol ila mint, molk iteing,” nitim.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Amp ei ndi, Jisas ni, kundpa nimba mel, “Mesaiya ni, Wu Kraist nʉtmin ni omba ei, na pilip mor. Omba kʉn, uⱡ mbʉ nga pora, tʉn kundpa nimba,” nitim.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Wote Jisas ndi, amp ni, int ndupa, nimba mel, “Nim nʉn wu ei, na akup nim kʉn, ik nimbuⱡ morumbʉⱡ ei ka!” nitim.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Wote, Jisas nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, andʉk yant ok, kandrung ei, Jisas ni, amp ti kʉn, ik nimba murum ila kandʉk rot nʉtʉng. Wote, ik nʉtʉnggil ni nga, wu ti ndi kep, waldʉk nʉk mel, “Nim namba mel numan ngʉn, muna nim amp ei kʉn, namba ik ei, nʉn nʉk kep,” waldʉk, pili napʉtʉng.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Wote amp ei, nu ming ei, tepa kelpa, wi kona peng nila mba, wamp nimbʉ, kundpa nimba mel, “Wu ti ndi, na nga et uⱡ mbʉ nga puⱡ ei, pilpa kelpa ninim ei, kʉneing wʉi! Wu ei, Kraist nda?” nitim.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Wamp nimbʉ, ik ei pilik, kona peng ni, wak rok, Jisas murum kona nila orung.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Wote, ant ni kʉn ku, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, Jisas kundʉk, nʉk mel, “Ik mbo wu ye! Nim rʉng ti nui!” nʉtʉng.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Wote Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Na nga nuimp rʉng mbʉ tetʉm ei, enim pili napilik mormin,” nitim.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ei kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, en enim nʉk mel, “Wamp nam ti ndi, rʉng mat ngum ei nga ninim nda?” nʉtʉng.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Jisas ndi, wu ni kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Na nga rʉng ei, na tʉpa mundrum wu ei nga numan pʉtʉm uⱡ mbʉ mel, teng ndup kongun ngurum ei, etʉp pora nduimp.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Enim ik ti, ei mel nʉtmin. ‘Rʉng rʉpa romba ei nga kalimp 4 petʉm,’ nʉtmin. Na enim ik ti kundʉp namp, pilik kai itʉi! Rʉng rʉpa ropa kenim ei nga, rʉng ting ui ei, nondpa enim.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Rʉng tʉm wu ei mel kaⱡmba, wote rʉng tepa, uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei, tʉpa mou romba. Rʉng rarum wu ei kʉn, rʉng tʉm wu ei kʉn, raⱡ kunda numan kai pilinggil.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ik kupa nʉtmin ni mel, wamp ti ndi, rʉng rarum, wote wamp ti ndi, rʉng tʉtʉm.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ni mel, enim kongun iti natʉtʉng. Wote, wamp elpa mat, kongun mindil nok etʉng kona ila, na ndi, enim tʉp mundunt, rʉng tʉk mek, weing pʉi,” nitim.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Sameriya wamp minal ndi, Jisas kʉn mondʉk pʉtʉng. Ei nambuⱡ emel, amp ni ndi, wamp mbʉ, kundpa nimba mel, “Na nga it uⱡ mbʉ pora, pilpa mbi ndupa, ninim ik ei nga etʉng.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Wote, Sameriya wamp nimbʉ, Jisas kʉn ok, rʉp ropʉn muⱡamin nʉtʉng ila pilpa, kona nila moⱡpa, rumbʉⱡ raⱡ tʉpa mundrum.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ik mbo inditim ni, wamp minal mondʉk pilik, wote amp ni kundʉk, nʉk mel, “Nim nga keta ila ik pʉnmin ni mon. Jisas elim nga keta ila ik punmʉn ei, mʉi kona wamp mbʉ nga Etpa Tʉmba Wu waⱡʉm ei, nʉmp pʉnmʉn!” nʉtʉng.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 — ausente —
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Rumbʉⱡ raⱡ omba puⱡnga, Jisas Galili kona ila purum.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Ni kʉn, Jisas elim ndi, nimba mel, “Painui wu ti nga mbi ei, elim nga mʉi mang kona ila, tʉk ou ndui nandʉrmin,” nitim.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Wote Jisas ni, Galili kona ila rʉk puⱡnga, wamp morung nimbʉ ndi, rawe etʉk tʉtʉng. Ei nambuⱡ emel, Jerusalem kona ila uⱡ rʉpndi mat, Pasopa Ui ei kʉn, itim kandrung ni nga, pilik etʉng.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Wote, Galili nga Keina kona ila, Jisas ndi, mbo nu tʉpa, wain rundrum ila int purum. Wote, gapman el wu ou ti nga kangʉm ei, Kaperniyum kona ila kui roⱡnga pitim.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Jisas ndi, Juriya moⱡpa, Galili kona ila onum nʉtʉng ik ei, el wu ou ni pilpa, Jisas kʉn purum. Mba kʉn, kont kaimp ik ranggʉpa, “Na nga kangʉm ei, koⱡmba enim. Nim etkʉn, tʉn nʉmp timp ont,” nitim.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Wote Jisas ndi, wu ei, kundpa nimba mel, “Enim uⱡ rʉpndi ou ndupa mat, kandʉk kʉn, na nga ik ei, mondʉk piling nʉnmʉn ye!” nitim.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ni kʉn, el wu ni ndi, yant ndupa, nimba mel, “Nuim ye! Na nga kang ei, kuⱡi nʉⱡangga, pili nʉkʉn ui!” nitim.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jisas ndi, wu ei, kundpa nimba mel, “Nim pi, nim nga kang ei kont moⱡmba ei ka!” nitim. Wu ni, Jisas nga ik ni, mondpa pilpa kʉn, wote purum.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Kokila puⱡnga, elim nga kongun wu nimbʉ ndi, yant ok, nʉk mel, “Nim nga kang ei kont morum,” nʉtʉng.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Kang ei nga tipam ei ndi, waldpa nimba mel, “Kui nant kʉn, wang nimba?” waldinga. Elim nga kongun wu nimbʉ ndi, nimba mel, “Ukʉ ou runggilmʉ kui ropa wang nim,” nʉtʉng.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Kang ei nga tipam ni ndi, ui ei kʉn, Jisas ndi, elim kundpa nimba mel, “Nim nga kangnʉm kont moⱡmba,” nitim. Ik niting ni kʉn, pilpa mbi ndurum. Ni kʉn, elim kʉn, elim nga wamp mbo kʉⱡ pora, Jisas kʉn mondʉk pʉtʉng.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jisas ni, Juriya kona moⱡpa, Galili kona yant urum ei kʉn, uⱡ rʉpndi raⱡ itim.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.