2 Coríntios 7
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs VC
1 Wamp angmʉn! Tʉn Got nga nimba mʉi rurum ik kʉⱡ, pilpʉn pora ndurmʉn. Ei nga, tʉn nga kʉng orunga kep, muⱡnga orunga kep, uⱡ ⱡar mul mbʉ, wak ropʉn, Got nga mundmong endpʉn, uⱡ kun kai eng nui mbʉ, rʉk rʉk itʉmin.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Enim ndi, tʉn numan minal ngʉi! Tʉn ndi, wamp mat kʉn, uⱡ ⱡawa mat iti natʉpʉn, wote ropʉn kit mondpʉn uⱡ ti, iti natʉtmʉn. Tʉn ndi, wamp mat ik kol ropʉn ngumbun mel mat, ti nʉtʉtmʉn, mon ku!
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Na ik nʉnt ei, enim kʉmp tʉp ni nanʉnt, mon! Na ndi, enim kundʉp nʉmp pora ndʉr ni, tʉn ndi, enim numan minal ngurmʉn. Enim koⱡung ndam, tʉn enim kʉn, kunda kuⱡmin. Enim kont moⱡʉng ndam, tʉn kunda, enim kʉn kont muⱡmin ku.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Enim nga uⱡ etmin mbʉ na ndi pilip kʉn, enim numan minal ngunt. Na ndi, enim kʉn numan minal ngunt. Tʉn kʉn mbun mam mat orum ei kʉn, na ndi, enim nga nʉmp pʉt uⱡ ei ndi, na etpa ronduⱡ munduⱡnga, numan kai minal pʉt.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tʉn unt, Masaroniya kona ila ekit oⱡmina kʉn, kʉng orunga mbun elpa elpa mat tʉn kʉn oⱡnga, tʉn muⱡ ti nʉtʉtmʉn. Wote, tʉn nga numan rukʉr orunga, mundmong itmʉn.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Wote, wamp mbun tʉtmin uⱡ mbʉ, Got numan kai ngurum wu ei ndi, Taitas tʉpa, tʉn kʉn mundrum ila, tʉn etpa numan kai pinditim.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Taitas tʉn kʉn urum ei nga mint, tʉn etpa numan wang ndui nʉndrʉm mon. Enim ndi, Taitas etʉk numan kai pendʉtʉng uⱡ ei, Taitas ndi, tʉn kundpa nitim. Wote enim ndi, na kʉning ei nga munt mindil tʉk, ka etʉk, wote tʉk rapʉndʉk itmin nʉk, mormin nitim ku. Uⱡ etmin ei nga, na numan minal enim.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ei kʉn, na nga mon rop enim ngur ei, kandʉk mbun tʉtʉng ei nga, na ndi, enim kʉn kont itim. Wote, akup kont iti natʉnʉm. Nambuⱡ emel, na nga mon ei ndi, enim etpa mbun ngurum ndam, na pʉnt ei, ui onunga kot ila mint mbun ngurum.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Wote, akup na numan kai pʉnt ei, enim numan mbun pʉtʉng ei nga mon. Enim mbun tʉtʉng ei ndi, enim etpa numan ropʉl rundrum ei nga, na numan enim. Nambuⱡ emel, Got elim ndi, enim mbun ei ngumba kʉn, enim etpa numan ropʉl rundrum. Ei nga, na nga mon rʉr ik ei ndi, mbun ngui ngʉnggʉrʉm mon.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Got ndi, tʉn mbun ngumba kʉn, wote etpa numan ropʉl rondpa, etpa rukʉr tʉtʉm. Ei kʉn, tʉn numan ropʉl ruimin ei nga, mbun ti nʉtʉmʉn. Wote ya mʉi kona uⱡ mbʉ nga mbun tʉtmʉn mbʉ ndi, wamp ropa kondrum.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Got ndi, enim mbun ngurum uⱡ ila, namba uⱡ mat enim kʉn etpa mot ndurum uⱡ mbʉ, en enim kandʉk kai itʉi! Uⱡ ei ndi, enim nga numan orunga, ropa rut nduⱡnga, enim nga uⱡ kit etmin mbʉ wak rok, uⱡ kun kai mbʉ iting ei nga, numan nguk etmin. Mbun tʉtʉng ei nga, popʉⱡ kulk, wote omba nʉk, mundmong etmin. I elinga, enim ndi na ok kʉning ei nga, numan nguk, wote na tʉk rapʉndʉk kʉn, uⱡ ⱡawa orum mbʉ, tʉk mana ndurmʉn. Uⱡ mbʉ ndi, ora ndupa, mbun tʉtʉng uⱡ ei, enim nga uⱡ ti mon.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ei nga, na ndi, mon rop enim ngur uⱡ ei, wamp ti nga uⱡ ⱡawa itim ila, muna wamp ti, uⱡ ⱡawa elinga, kandʉp mon rop ngui ngʉnggʉr, mon! Wote na ndi, mon rop, enim ngur uⱡ ei, enim pilik kun iteing nimp, Got nga kuimp keta ila etʉk kʉn, tʉn numan minal ngʉk iteing nʉmp it. Uⱡ ei nga mint, na ndi, enim mon rop ngur.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Uⱡ ei ndi, enim nga uⱡ etmin kʉⱡ ndi, tʉn etʉk numan kai pendʉtmʉn. Tʉn numan kai pilpʉn, ambʉⱡʉp paⱡpʉn etmʉn. Ei nambuⱡ emel, enim ndi, Taitas etʉk numan kai pendʉtʉng. Wote, enim ndi pora, Taitas nga numan orunga elingina, ambuⱡpa paⱡpa murum. Tʉn tʉpa rapundpa itim uⱡ ei nga, kandpʉn kai pilpʉn, ambʉⱡʉp paⱡʉp itmʉn.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Unt na ndi, enim nga uⱡ etmin mel, Taitas kundʉp nʉmp, enim nga mbi mundurmʉn uⱡ ei nga, na pipil kuⱡi nʉkʉr, mon! Enim nga uⱡ etmin mbʉ mel, tʉn ndi, nʉtmʉn ik ei, kupa mint. Akup Taitas pilpa morum. Tʉn ndi, enim nga mbi mundurmʉn ik ei, kupa mint.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Wote, Taitas enim kʉn urum ei nga, enim ndi, rawe etʉk tʉk, enim mundmong etʉng. Uⱡ ei nga, Taitas ndi pilpa, nim ik ei, enim pora pilik, pep rangina kʉn, Taitas ndi, enim kʉn numan minal ngumba, ronduⱡ mundpa itim.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Akup na numan enim. Ei nambuⱡ emel, uⱡ kai mbʉ pora, enim ndi, rʉk rʉk iting ei nga, na pʉnt ei, kupa iting.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.