Mateus 26

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lɨ Yesu andjia nakpo ongʉ́ bhomʉ-o lɨe hana-a, anɨ atsia apa pɨ omʉkpata gba e me:
1 — ausente —
2 «Yi mbɨla hana me pɨta ’kpɨ́ bhisi-e, adʉ́ anokomɨa na Pasɨka . Lɨ ’kpɨ́ ango-o, u apʉ́ ma Ndɨlɨ gba kpála ngʉbula me u gɨ ma lɨ kulusi.»
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Yesu adʉ akpo ’ngʉ́ bhomʉ-o pɨ omʉkpata gba e lɨe, abhaka me ongbengbe odimandɵ ne obhelesɨ okpála gba omaYuda nde apo bhʉ́la o agba bhele kpála gba odimandɵ , u aɨ e me Kaifa.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 U atsia azɨba lɨo ngʉbula naholo Yesu bhʉ́ pepe, amba o bhɵlɵ anɨ.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Engʉ́ bini, u adʉ apa me: «A ayo de me nɨ́ holo anɨ bhʉ́ nedhɨnga na anokomɨa de, anga lɨ okpála gbe tolo.»
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Ekpɨ́ bini, Yesu ne omʉkpata gba e adʉ bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa, abhʉ́ ’tɨ gba Simo nanɨ lɨ kába amene e-o.
6 — ausente —
7 Nedhɨnga u adʉ azʉ ’he lɨe, ɵlɵ bini ago de anɨ ne gɨlɨ ɨnde u abho e lɨ alabatele. Gɨlɨ ango-o adʉ me a nde abedhe ne mʉngotsi na kpéke mase bedhe. Anɨ atsia atuko mʉngotsi ango-o pɨ́ ’ndjɨ Yesu.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Lɨ omʉkpata gba anɨ-e au lɨe mo-o, u ake ’ngʉ́ lɨo, u atsia apa me: «Ta nasiti mʉngotsi ɨnde-e padhá me-e ne nɨ?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 U tɨ ɨgɨnɨ da natsɨtsɨndjɨ bhʉ́ kpéke mase, u tsia há tɨa ango-o pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ.»
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Lɨ Yesu ambɨla engʉ́ u adʉ apa e lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi ngato mbolo lɨ ɵlɵ ɨnde-e ka nɨ? Engʉ́ ɨnde anɨ amene e lɨ pabɨlɨ gba ma-a, a ko bádha ’ngʉ́.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Padhá de, anga obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-e, yi adʉ́ ne uo ndʉ nedhɨnga hana. Engʉ́ bini, ngama-a, nɨ́ dʉ́ ne yi ndʉ ’kpɨ́ hana de.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Anɨ atuko mʉngotsi ɨnde lɨ kʉte ma, ngʉbula naleleke ngʉ́ ekpɨ́ ɨnde u azɨ́ ma lɨe ko.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Ma apa pɨ yi na paká me, pɨ́la doto libhomu, ndʉ bɨlɨ hana ɨnde u akpókpo Bádha Ngali gba Ebhe-e lɨe, u akpókpo di engʉ́ ɨnde lɨ ɵlɵ ɨnde-e amene e ngʉ́ nabhundja anɨ.»
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Abhomʉ-o, sʉka omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi anʉ nabhaka ongbengbe odimandɵ. A adʉ ’lɨ mʉkpata ango-o me Yuda Ɨsɨkaliote.
14 — ausente —
15 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi akʉnda naha mʉma nɨ, amba ma pʉ Yesu pɨ yi-e?» Abhomʉ-o, u adje lɨo ne uo lɨ mase-o. Ongbengbe odimandɵ atanga lɨ́ falanga ndjɨkpa bata, u atsia aha pɨ anɨ.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Nayie bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, Yuda adʉ nagɨlɨ nedhɨnga na ndjɨndjɨ ngʉbula napʉ Yesu pɨ uo me u bhɵlɵ anɨ.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Lɨ ’kpɨ́ na kalanʉ na anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade-e , omʉkpata gba Yesu ago nayi anɨ me: «Mo okʉnda me ya leke dá Pasɨka pɨ mʉ su?»
17 — ausente —
18 Yesu agie pɨ uo me: «Yi nʉ abhʉ́ gʉdhʉ, agba kpála bini me, amba yi pa pɨ anɨ me: ‹Mʉsuno apa me, nedhɨnga gba nɨ-e akolo masɨkpe. Nganɨ ne omʉkpata gba nɨ-e, o ozʉ́ anokomɨa agba mʉ.›»
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Omʉkpata amene maka Yesu apa lɨe pɨ uo-o. Abhomʉ-o, u atsia anʉ aleke da anokomɨa-o.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Lɨ akolo lɨe tagolo-o, Yesu ne omʉkpata gba e ndjɨkpa ne ká bhisi-e aholo nazʉ ’he.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Nedhɨnga uo adʉ azʉ ’he lɨe, do Yesu de-e: «Ma apa pɨ yi na paká me, sʉka yi bini apʉ́ ma.»
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Omʉkpata-a asia lɨkabhu naali. Abhomʉ-o, kpála ne kpála aholo nayi anɨ me: «Ngámá, a adʉ́ bha ndjʉ ma?»
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Anɨ agie pɨ uo me: «Kpála ɨnde ya ngato ’kpa ya ne e bhʉ́ saanɨ bini-e, kpála ango-o apʉ́ ma ngae.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Ngama Ndɨlɨ gba kpála, ma adji akpí maka u aye ’ngʉ́ gba ma lɨe-o. Engʉ́ bini, a ko lɨkabhu pɨ kpála ɨnde ngapʉ ma-o! A nanɨ pɨ kpála ango-o ndjɨndjɨ me u azú anɨ de!»
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Abhomʉ-o, Yuda, kpála ɨnde apʉ́ anɨ atsia ayi me: «Mʉsuno, a adʉ́ bha ndjʉ ma?» Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Mo opa ngamʉ!»
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Nedhɨnga u adʉ azʉ ’he lɨe, Yesu aha mapa-o. Anɨ agie heni pɨ Ebhe, anɨ agʉmʉ bhʉsʉ bhʉsʉ, anɨ atsia aha pɨ omʉkpata gba e ne napa me: «Yi zʉzʉ, a ɨnde-e kʉte ma.»
26 — ausente —
27 Pɨpɨta-a, anɨ aha kópo na vino-o, anɨ agie heni pɨ Ebhe, anɨ atsia aha pɨ uo ne napa me: «Yi ndjɨ ndʉ yi hana,
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 anga a ɨnde-e ngʉte ma. A ko ngʉte ɨnde ngasuno me Ebhe akodho gandja ne okpála-o. Ngʉte ango-o atuko ngʉ́ nae osisiti ’ngʉ́ gba okpála bhelé.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Ma apa pɨ yi me: Nayie pɨ mbɨa ɨnde-e, ma ndjɨ́ matá vino belegʉ de bini, akólo lɨ ’kpɨ́ ɨnde ma andjɨ́ lɨe ne toto bhʉ́ dabɨlɨ bini ne yi bhʉ́ Naʉ gba ’Dyɨ ma-o.»
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Pɨpɨta-a, u ali etsi na anokomɨa-o. U aze, u atsia agbida apɨ́ eta na ondula na Olive.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Sukpe na nakɨ ɨnde-e, ndʉ yi hana aó ká ma. Padhá de, anga Ebhe apa bhʉ́ Bhuku gba e me:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Engʉ́ bini, ngama-a, ekpɨ́ ma azúku lɨe, ma anʉ́ adjeke yi abhʉ́ Galilaya.»
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Piele atsia apa pɨ anɨ me: «Abana lɨ ndʉ okpála hana o ká mʉ-o, ngama-a, ma ó ká mʉ belegʉ de bini.»
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Ma apa pɨ mʉ na paká me, sukpe na nakɨ ɨnde-e, kala me engʉ ku ’gbá-a, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Piele atsia apa matá pɨ anɨ me: «Abana ɨ dʉ bha me a nde ayo me nɨ́ kpi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne mʉ-o, ma ó ká mʉ de.» Abhomʉ-o, ndʉ omʉkpata koko hana atsia apa bhadi moko.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Abhomʉ-o, Yesu akolo ne omʉkpata gba e lɨ bɨlɨ bini ɨnde u aɨ e me Getesemanɨ. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi dʉlʉ sɨ nedhɨnga ma adji lɨe nayo Ebhe aoo ko.»
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Anɨ aha Piele ne ongɨsɨ bhisi gba Djebedayo-o. Anɨ anʉ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini. Tsʉlʉ aholo anɨ, lɨkabhu atsia abedhe di lɨ bua anɨ bedhe.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Bua ma abedhe ne lɨkabhu bedhe ka ma adji akpi lɨe-o. Yi dʉlʉ sɨ, yi dʉ la di ne ma lɨ zʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini.»
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Pɨpɨta-a, anɨ adyudyo mbo lɨe tsutsu bedɨ. Anɨ atʉtʉ lɨpʉkʉ e kuto, anɨ atʉ bhʉ́la e pɨ́ doto, anɨ atsia ayo Ebhe me: «’Dyɨ ma, ɨ dʉ ndjɨndjɨ-e, mʉ de dyudyo lɨkabhu ɨnde-e de ma tsutsu! Engʉ́ la bini, mo oméne maka ma akʉnda lɨe de, mene mangbo maka mo okʉnda lɨe ko!»
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Anɨ agie lɨe lɨ bɨlɨ lɨ omʉkpata bata adʉ lɨe-o. Anɨ abhaka me u nde atuko ne ’la má dhululu! Do anɨ pɨ Piele de-e: «Yi tɨ ɨgɨnɨ da nadʉ lɨ zʉkʉ ngabha ne ma ngʉbula saa bini dɨ?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Yi dʉ lɨ zʉkʉ, yi yo Ebhe, amba yi alɨ́ bhʉ́ nale de. Bua kpála bedhe ndʉ ’kpɨ́ hana ngʉ́ namene bádha ’ngʉ́, engʉ́ bini, kʉte anɨ bhʉbhʉkʉ.»
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Matá bhʉtsibhʉtsi na bhisi-e, anɨ adyudyo lɨe de omʉkpata bata-a tsutsu. Anɨ atsia ayo Ebhe me: «’Dyɨ ma, ɨ dʉ me lɨkabhu ɨnde-e nde tɨ da naneke ma de-e, a nde ayo bha me a kolo lɨ ma-a, a ayo me engʉ́ mo okʉnda e mene lɨe ngae!»
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Abhomʉ-o, Yesu agie matá lɨe lɨ bɨlɨ lɨ omʉkpata-a adʉ lɨe-o. Anɨ abhaka me u nde tɨla. Padhá de, anga djila uo adʉ me a nde ne ela má yikpokpo!
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Anɨ ao ká uo, anɨ adyudyo matá lɨe de uo tsutsu. Anɨ atsia ayo Ebhe bhʉtsibhʉtsi na bata ne napa bha oeli bini bhomʉ-o.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Abhomʉ-o, anɨ ago abhaka omʉkpata gba e bata-o, anɨ atsia apa pɨ uo me: «A ndjɨndjɨ! Yi la nga lala, amba yi guo! La-a, nedhɨnga akolo, nedhɨnga ɨnde u apʉ́ ma, Ndɨlɨ gba kpála lɨe pɨ osisiti okpála-o.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Yi tsitsia nga, kpála ɨnde apʉ́ ma akolo. Yi yie bhʉ́lá, nɨ́ nʉ bhaka uo!»
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Bha lɨ nedhɨnga lɨ Yesu adʉ agama ’ngʉ́ lɨe, me-e, Yuda, sʉka omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e akolo. Anɨ ago nanɨ ne bhiti okpála ɨnde adʉ sa ’kpa o ne ombotɨa di ne ondula. A atima nanɨ uo ne ongbengbe odimandɵ di ne obhelesɨ okpála gba omaYuda.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yuda adje nanɨ lɨe ne uo kalanʉ me: «Kpála ɨnde ma akáma e, a ko anɨ. Yi holo anɨ!»
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Me-e, anɨ adyudyo lɨe de Yesu, anɨ atsia ayi anɨ me: «Mʉsuno, mʉ oo!» Anɨ atsia akama anɨ.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Olia ma, engʉ́ ɨnde mo ogo namene e, memene!» Abhomʉ-o, okpála koko ɨnde ago bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yuda-a, adyudyo lɨo de Yesu, u abu ’kpa o lɨ anɨ, u atsia aholo anɨ.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Kolo me-e, sʉka okpála ɨnde adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu-o agbe mbotɨa gba e, anɨ asʉ kpála na kulu gba bhele kpála gba odimandɵ-o ne nakodho ’dje anɨ má tse!
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Gie mbotɨa gba mʉ-o bhʉ́ ’tɨ e. Padhá de, anga ndʉ okpála hana ɨnde ngagʉ ’gʉ́ ne mbotɨa-a, amú bhadi lɨ mbotɨa.Mbotɨa|alt="L’épée" src="CO00883B.TIF" size="col" ref="26:52"
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Mʉ mbɨla de me ma tɨ ɨgɨnɨ da nayo ka ’Dyɨ ma me anɨ go teteke ma-a dɨ? Ma yo ka anɨ-e, anɨ kolo tíma libi oandjelu mʉma nane ndjɨkpa ne ká bhisi mane.
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Ɨ dʉ la mo-o, engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e améne lɨe lele pɨ? Padhá de, anga Bhuku gba Ebhe-e apa me, a ayo me engʉ́ ɨnde ngamene lɨe ɨnde-e, amene lɨe moko.»
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ kambɨ okpála bhomʉ-o me: «Ndʉ ’kpɨ́ hana ma adʉ nako nadʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nasuno. La-a, yi holo nako ma de. Ka nɨ yi ngago lɨe ngʉ́ ma ne ombotɨa di ne ondula sa ’kpa yi mʉgɨto me ma ne siti bhʉlʉ ’zi-e?
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Engʉ́ bini, ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana amene lɨe ngʉbula me engʉ́ ɨnde lɨ opolofeta aye e amene lɨe.» Abhomʉ-o, ndʉ omʉkpata hana atsambala de anɨ má mʉe, u atsia agbida!
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Abhomʉ-o, okpála ɨnde u atima nanɨ o ngʉ́ naholo Yesu-o anʉ ne anɨ kala Kaifa, bhele kpála gba odimandɵ-o, lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje ne obhelesɨ okpála apɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨe-o.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Piele atsia adʉ naae nakpata Yesu mbo tsutsu, nakolo makolo bhʉ́ mbadhasʉ gba bhele kpála gba odimandɵ-o. Anɨ alɨ bhʉ́ mbadhasʉ-o, anɨ atsia adʉ kuto bhʉ́ ká okpála na kulu ngʉbula natsia me engʉ́ ango-o abú ’ta e lele pɨ-ie.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ndʉ okpála koko na Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda libhomu adʉ agɨlɨ kpála ɨnde agó napa ’ngʉ́ lɨ Yesu sisiti, abana ɨ dʉ eu, amba o kodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ kpi bha makpi.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Engʉ́ bini, belegʉ lɨ bhiti okpála adʉ apa ’ngʉ́ lɨ Yesu lɨe ne eu-o, u u kpála bini de ɨnde apa engʉ́ ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ anɨ ka e. Lɨ soso-o, okpála bhisi adyudyo lɨo masɨkpe.
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 U atsia apa me: «Bhoko ɨnde-e apa nako me, ‹nɨ tɨ da nabhɵlɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o, nɨ tsia yíki matá ne toto sʉnda ekpɨ́ bata.›»
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Abhomʉ-o, ’ngbé dimandɵ-o ayie bhʉ́lá, anɨ atsia ayi Yesu me: «Mʉ gie ’ngʉ́ lɨ ’ngʉ́ ɨnde lɨ okpála ɨnde-e ngapa e lɨ kʉte mʉ-o belegʉ de bini?»
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Engʉ́ bini, Yesu andjili bha má bulu! Abhomʉ-o, bhele kpála gba odimandɵ-o atsia ayi matá anɨ me: «Ma ngayi mʉ ne ’lɨ Ebhe ɨnde ʉʉ-o me pa nga pɨ ya: ngamʉ-o, mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe-e?»
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Yesu agie pɨ anɨ me: «Mo opa ngamʉ. Mbɨla la me, nayie pɨ mbɨa ɨnde-e, yi aú Ndɨlɨ gba kpála adʉ lɨ pápá na kokpa gba Angbamɨlɨ me anɨ nde ngago pɨ́ ndindi na abhʉ́lá.»
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Engʉ́ bhomʉ-o ake lɨ bua bhele kpála gba odimandɵ-o naali. Abhomʉ-o, anɨ asidha bongo lɨ e má tsʉe! Anɨ atsia apa me: «Anɨ asobho Ebhe, anga kpála-kʉtɨ tɨ da nakpo ’ndjɨ e ne Ebhe de! Nɨ́ matá ne gʉmʉ okpála koko ngʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e ade! Yi adje sobho anɨ asobho Ebhe ne e ne ’dje yi makpe.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Yi abhundja naayi me nɨ́ mene ngʉ́ anɨ pɨ?» U agie me: «A ayo me u bhɵlɵ anɨ mabhɵlɵ.»
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Abhomʉ-o, u aholo akuku ngʉsʉ bhʉ́la anɨ, u adʉ asʉ anɨ, u atsia adʉ di abhɨ bhʉ́la anɨ.
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 U atsia adʉ apa pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ me mʉ nde bha ndjʉ ne Masɨya na paká-a, pa nga pɨ ya me asʉ mʉ da?»
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Nedhɨnga u adʉ ato mbolo lɨ Yesu lɨe, abhaka me Piele nde adʉ kilidjo tʉ mbadhasʉ gba bhele kpála gba odimandɵ-o. Kpála bini na kulu na ɵɵlɵ adyudyo lɨe de anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngamʉ di-e, mo odʉ nako bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu, kpála na Galilaya-o.»
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Engʉ́ bini, Piele ayala kala ndʉ okpála hana me: «Ma mbɨla engʉ́ ɨnde mʉ ngakʉnda napa e de.»
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Abhomʉ-o, Piele adyudyo lɨe de ’bhɵ aga-o. Kpála na kulu koko bini na ɵɵlɵ au anɨ. Anɨ atsia apa pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: «Kpála ɨnde-e adʉ nako bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu, kpála na Nadjaleta-o.»
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Piele ayala matá, anɨ atsia apa me: «Ne ’lɨ Ebhe, ma mbɨla kpála ɨnde yi ngapa ’ngʉ́ gba e bhomʉ-o de!»
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Pɨpɨta kolo me-e, okpála ɨnde adʉ oo adyudyo lɨo, u atsia apa pɨ Piele me: «A ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Ngamʉ di-e, mʉ bha ne sʉka uo, anga nagama ’ngʉ́ gba mʉ-o ngambamba ta mʉ ngae.»
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Abhomʉ-o, Piele aholo natʉ silika ne nasɨma me: «Ne ’lɨ Ebhe, ma mbɨla kpála bhomʉ-o de!» Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, engʉ atsia aku ’gbá.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Abhomʉ-o, Piele abhundja eli ɨnde lɨ Yesu apa ɨgɨnɨ e pɨ anɨ me: «Kala me engʉ ku ’gbá-a, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.» Anɨ akoto kilidjo, anɨ atsia abhɵlɵ kuo e ne egbá má kusu!
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.