Lucas 7
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NTLH
1 Pɨta anɨ andjia napa ndʉ ongʉ́ bhomʉ-o lɨe hana pɨ okpála-a, anɨ atsia atapa bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Oo, abhʉ́ Kapalanauma-a, ngámá bini gba osʉdha na Loma, adʉ ne bali gba e bini ɨnde anɨ adʉ akʉnda e naali. A adʉ lɨ bali ango-o ne kuo masɨkpe de me anɨ kodho bua e.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Lɨ anɨ adje ’ngʉ́ gba Yesu-o lɨe, anɨ atsia atima obhelesɨ okpála koko gba omaYuda agba Yesu. U anʉ napa pɨ anɨ me, anɨ go kobho bali gba ngámá ango-o.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Lɨ obhelesɨ okpála bhomʉ-o akolo de Yesu lɨe, u atsia aholo nakikiliki lɨo pɨ anɨ me: «Mʉ tɨ da namene ehe ɨnde anɨ ayo e pɨ anɨ, ɨ dʉ me mʉ nde akʉnda-o, anga anɨ ndjɨndjɨ.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Anɨ kʉnda di omaha nɨ́ naali. Anɨ ayiki etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje pɨ nɨ́ ngae.»
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Abhomʉ-o, Yesu atsia aholo ’nʉ́ ne uo. Anɨ akolo lɨe de kʉtɨ-e masɨkpe-e, ngámá gba osʉdha-a atsia atima obɨ e me u pa pɨ anɨ me: «Ngámá, mo ondála lɨmʉ de. Ma ne kpála na padhá. A ayo ka mʉ nalɨ bhʉ́ ’tɨ gba ma-a de.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Kaka-a, ma u ɨgɨnɨ lɨma ndjɨndjɨ de me ma go kolo lɨ mʉ ngama-a de. Engʉ́ bini, pa bha koli eli bini, amba bali gba ma-a kobho.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Ma ngapa mo-o, anga ma sa lɨ́lɨ gba ongámásɨ. Ma la di ngaha lɨ́lɨ pɨ osʉdha. Ma pa pɨ bhe bini-e me: ‹Nʉnʉ!› Anɨ nʉ́. Ma pa pɨ bhe koko-o me: ‹Gogo!› Anɨ gó. Ma pa pɨ bali gba ma-a me: ‹Mene ’he ɨnde!› Anɨ méne.»
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Lɨ Yesu adje engʉ́ ɨnde lɨ ngámá bhomʉ-o apa e lɨe, anɨ angamba naali. Anɨ adji lɨe, anɨ atsia apa pɨ bhiti okpála ɨnde adʉ akpata anɨ-e me: «Ma apa pɨ yi me, ma bhaka nga ngua kpála ɨnde abhuka ma me-e de, belegʉ de bhʉ́ ká omaƗsalaele!»
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Lɨ okpála na titima agie lɨo lɨe agba ngámá-a, u abhaka me kuo nde ayie lɨ bali gba ngámá ango-o ayie.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Pɨta lɨ Yesu akobho bali gba ngámá bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Naine. Omʉkpata gba anɨ ne okpála bhelé anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Anɨ akolo lɨ ’bhɵ bhotɨ na gʉdhʉ-o lɨe, a abhaka me u nde adji ne ngbangba makombi bini ngʉ́ nazɨzɨ. A ko nanɨ koli ndɨlɨ na bhobhoko bini gba ɵkɵ bini na ɵɵlɵ. Okpála bhelé na gʉdhʉ bhomʉ-o adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ɵlɵ ango-o.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Abhomʉ-o, Ngámá Yesu au anɨ. Lɨ anɨ au anɨ lɨe, anɨ adje ndjinga anɨ naali. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «O naku ’gbá!»
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Pɨpɨta-a, anɨ adyudyo lɨe, anɨ ao ’kpa e lɨ ngbangba-o. Abhomʉ-o, okpála ɨnde abɨ kuo atsia alʉ. Yesu atsia apa pɨ makombi bhomʉ-o me: «Ma apa pɨ mʉ me, yie bhʉ́lá!»
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Kpála ɨnde adʉ ɨgɨnɨ me anɨ nde akpi-e, anɨ ayie bhʉ́lá, anɨ adʉ madʉ. Anɨ atsia aholo nagama ’ngʉ́. Abhomʉ-o, Yesu atsia aha anɨ pɨ ’hi e.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ndʉ okpála hana adje tsʉlʉ. U adʉ adhɵgɵ Ebhe, u atsia adʉ apa me: «’Ngbé polofeta akoto bhʉ́ ká nɨ́! Ebhe ago nateteke okpála gba e-o!»
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ngali na engʉ́ lɨ Yesu amene e atsia agbolo bhʉ́ ndu doto na Yudaya libhomu di ne bhʉ́ okʉtɨ na ngongo-o hana.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Lɨ omʉkpata gba Djaa agie lɨo lɨe, u atsia akpokpo ndʉ ongamba ’ngʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e hana pɨ Djaa. Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála bhisi bhʉ́ ká uo.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Anɨ atsia atima uo ngʉ́ nayi Yesu me: «Ne me mʉ ne Masɨya ɨnde ngago, ne me ayo me ya adjeke kpála koko?»
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Lɨ okpála bhomʉ-o akolo lɨe de anɨ-e, u atsia apa pɨ anɨ me: «Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála atima ya me ya go yi mʉ me: ‹Ne me mʉ ne Masɨya ɨnde ngago, ne me ayo me ya djeke kpála koko?›»
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Yesu akobho okpála bhelé na kuo. Anɨ akobho obhende adʉ ne okuo ngangá. Anɨ akobho di obhende adʉ ne osisiti bua bhʉ́ o-o. Anɨ atsia abhulu di djila okpála bhelé ɨnde ɨ u ’kpɨ́ de-e bhʉ́ bádha bhʉ́ ’bu gba e-o.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Pɨpɨta-a, anɨ atsia agie pɨ okpála lɨ Djaa atima o-o me: «Yi nʉ kpokpo pɨ Djaa engʉ́ ɨnde yi au e, di ne bhende yi adje e ko. Okpála ɨ u ’kpɨ́ de-e ngau ’kpɨ́. Obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o, u ngadhʉkʉ ndjɨndjɨ. Okpála na kába ngakobho. Obhende ɨ dje ’kpɨ́ de-e ngadje ’kpɨ́. Obhende amu-o ngazuku. Ma ngakpokpo Bádha Ngali pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 A ko djalɨ pɨ kpála ɨnde ɨ bhúka ma ne bua na bhisi bhisi de ko!»
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Bhiti okpála adʉ oo. Pɨta lɨ obhʉlʉ titima gba Djaa agbida lɨe, Yesu atsia aholo akpokpo ’ngʉ́ gba Djaa pɨ uo me: «Yi anʉ ɨgɨnɨ natsia abhʉ́ ’gʉ-o nɨ? Yi anʉ ɨgɨnɨ natsia kpála ɨnde maka mbamba ɨnde ngadyɨkɨ ka anvi-e? A mo-o ade.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ɨ dʉ mo-o de-e, yi anʉ la ɨgɨnɨ natsia nɨ? Kpála ɨnde adyɨ babadha bongo-o ? A mo-o ade, anga obhende ngadyɨ babadha bongo-o, ɨnde di ne ká tɨa ka o-o ngadʉ abhʉ́ ’tɨ gba ongámásɨ.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Yi anʉ nga la ɨgɨnɨ natsia nɨ? Polofeta? A moko, ma apa pɨ yi me, yi au bhende ane belegʉ polofeta mane.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Padhá de, anga a ko kpála ɨnde lɨ eli gba Ebhe-e apa ’ngʉ́ gba e me:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ma apa pɨ yi me, Djaa ngbéngbé ane ndʉ okpála hana. Engʉ́ bini, kpála ɨnde ane ne mboye bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-e , anɨ ane anɨ ne engbé.»
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Ndʉ okpála hana, belegʉ ondɵmbɨ na mandjandja adʉ adje Yesu. Abhomʉ-o, u ambɨla nanɨ ngbili ’ngʉ́ gba Ebhe-e lɨe, Djaa atsia abatisa uo.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Engʉ́ bini, omʉFalisai ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje ayala nanɨ me Djaa batisa o. U amene lɨe mo-o, u ayala engʉ́ ɨnde lɨ Ebhe adʉ akʉnda e pɨ uo-o.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Do Yesu matá me: «Ma tɨ́ da nasuno okpála na nakɨ sɨ lɨ da? Uo maka da?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Uo maka ongɨsɨ ɨnde adʉlʉ bhʉ́ daposo. Okoko ngasʉsʉla pɨ obɨ o me:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Padhá de, anga Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála ago, anɨ zʉ ’he maka okpála koko de, anɨ ndjɨ di vino de, do yi me: ‹A bhʉ́ anɨ ne siti bua!›
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ngama, Ndɨlɨ gba kpála, ma ago, ma ngazʉ ’he maka okpála koko, ma ngandjɨ vino, do yi me: ‹Yi tsia nga kpála ɨnde ngabhundja bha bini nazʉ ’he di ne nandjɨ vino! Anɨ ngakʉnda ondɵmbɨ na mandjandja, a ko la di olia okpála na sisiti!›
34 O
35 Engʉ́ bini, ndʉ okpála hana ɨnde abhuka ɨmbɨlangʉ gba Ebhe-e, u ambɨla me ɨmbɨlangʉ ango-o ngbingbili.»
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 A adʉ nanɨ mʉFalisai bini, anɨ aɨ Yesu ngʉ́ nazʉ ’he bhʉ́ dabɨlɨ bini ne e. Yesu alɨ bhʉ́ ’tɨ gba mʉFalisai-o. Oo, anɨ atsia aholo nazʉ ’he-o.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ɵlɵ bini na sisiti adʉ bhʉ́ gʉdhʉ bhomʉ-o. Anɨ adje lɨe me Yesu ngazʉ ’he abhʉ́ ’tɨ gba mʉFalisai bhomʉ-o, anɨ ago ne gɨlɨ bini ɨnde u abho e lɨ teme ɨnde u aɨ e me alabatele. Gɨlɨ ango-o abedhe nanɨ ne mʉngotsi bedhe.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Anɨ akolo lɨe, anɨ atsia akita bhʉ́ li ’dhʉ Yesu lɨ pápá ne akele anɨ. Anɨ aholo naku ’gbá, ngʉla adʉ atuko lɨ ’dhʉ Yesu. Abhomʉ-o, anɨ aholo nakukuo ne sundjo e. Anɨ akama ’dhʉ anɨ, anɨ atsia aha mʉngotsi-e, anɨ atuko tété.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Lɨ mʉFalisai ɨnde aɨ Yesu au lɨe mo-o, anɨ atsia apa lɨ bua e me: «Kpála ɨnde-e, a ko bha ndjʉ polofeta de kʉkʉlʉ! Padhá de, anga ɵlɵ ɨnde ngabu ’kpa e lɨ anɨ bhomʉ-o, a ko siti ɵlɵ. Anɨ mbɨla la-a de!»
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ mʉFalisai-e me: «Simo, ma mbo ne engʉ́ bedɨ napapa pɨ mʉ.» Simo atsia agie me: «Mʉsuno, papa.»
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yesu atsia apa me: «Kpála bini aha nanɨ bopulu pɨ okpála bhisi. Anɨ aha pɨ kpála bhe bini-e lɨ́ falanga kámá bhuluvue. Anɨ atsia aha pɨ kpála bhe koko-o lɨ́ falanga ndjɨkpa bhuluvue.
41 Jesus disse:
42 Lɨ tɨa dʉ la lɨe ka okpála ango-o ngʉ́ nagigie de-e, abhomʉ-o, anɨ atsia ambu lɨ bopulu gba ndʉ uo bhisi hana. Bhʉ́ ká okpála bhisi bhomʉ-o, akʉ́nda anɨ ané mane ne bhedho?»
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simo atsia agie me: «Ma abhundja me a ko kpála bhende u ambu lɨ bopulu gba e adʉ bhelé naali ko.» Do Yesu pɨ anɨ me: «Mo opa ndjɨndjɨ.»
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Pɨpɨta-a, anɨ adji lɨe ne lɨ pápá gba ɵlɵ-o, anɨ atsia apa pɨ Simo me: «Mo ou engʉ́ lɨ ɵlɵ ɨnde-e amene e au? Ma alɨ lɨe bhʉ́ ’tɨ gba mʉ-o, mʉ ha engu mʉma ngʉ́ navʉlʉ ’dhʉ ma de. Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ avʉlʉ ’dhʉ ma ne ngʉla na djila e. Anɨ atsia akuo ne sundjo e.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Mʉ kama ma de. Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, nayie maka ma alɨ ɨgɨnɨ lɨe sɨ-e, akolo pɨ mbɨa ɨnde-e, anɨ o nakama ’dhʉ ma de.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Mʉ tuko emʉ pɨ́ ’ndjɨ ma de. Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ atuko mʉngotsi lɨ ’dhʉ ma.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Kaka-a, ma apa pɨ mʉ me, mʉkʉnda na ngbéngbé ɨnde anɨ asuno e, apana me u ae bhiti siti ’ngʉ́ gba anɨ-e ae. Engʉ́ bini, kpála ɨnde u ae siti ’ngʉ́ gba e me a nde yeye-e, anɨ pána bhadi mʉkʉnda na yeye.»
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ ɵlɵ bhomʉ-o me: «Ma ae osisiti ’ngʉ́ gba mʉ-o ae.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Okpála ɨnde adʉ azʉ ’he bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ aholo nabhundja me: «A ɨnde-e mangua kpála dho? Anɨ nga e belegʉ siti ’ngʉ́!»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ ɵlɵ-o me: «Ebhe akobho mʉ, anga mo obhuka ma. Nʉ ne guo ’ngʉ́ .»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.