Lucas 7
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 Pɨta anɨ andjia napa ndʉ ongʉ́ bhomʉ-o lɨe hana pɨ okpála-a, anɨ atsia atapa bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Oo, abhʉ́ Kapalanauma-a, ngámá bini gba osʉdha na Loma, adʉ ne bali gba e bini ɨnde anɨ adʉ akʉnda e naali. A adʉ lɨ bali ango-o ne kuo masɨkpe de me anɨ kodho bua e.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Lɨ anɨ adje ’ngʉ́ gba Yesu-o lɨe, anɨ atsia atima obhelesɨ okpála koko gba omaYuda agba Yesu. U anʉ napa pɨ anɨ me, anɨ go kobho bali gba ngámá ango-o.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Lɨ obhelesɨ okpála bhomʉ-o akolo de Yesu lɨe, u atsia aholo nakikiliki lɨo pɨ anɨ me: «Mʉ tɨ da namene ehe ɨnde anɨ ayo e pɨ anɨ, ɨ dʉ me mʉ nde akʉnda-o, anga anɨ ndjɨndjɨ.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Anɨ kʉnda di omaha nɨ́ naali. Anɨ ayiki etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje pɨ nɨ́ ngae.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Abhomʉ-o, Yesu atsia aholo ’nʉ́ ne uo. Anɨ akolo lɨe de kʉtɨ-e masɨkpe-e, ngámá gba osʉdha-a atsia atima obɨ e me u pa pɨ anɨ me: «Ngámá, mo ondála lɨmʉ de. Ma ne kpála na padhá. A ayo ka mʉ nalɨ bhʉ́ ’tɨ gba ma-a de.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Kaka-a, ma u ɨgɨnɨ lɨma ndjɨndjɨ de me ma go kolo lɨ mʉ ngama-a de. Engʉ́ bini, pa bha koli eli bini, amba bali gba ma-a kobho.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ma ngapa mo-o, anga ma sa lɨ́lɨ gba ongámásɨ. Ma la di ngaha lɨ́lɨ pɨ osʉdha. Ma pa pɨ bhe bini-e me: ‹Nʉnʉ!› Anɨ nʉ́. Ma pa pɨ bhe koko-o me: ‹Gogo!› Anɨ gó. Ma pa pɨ bali gba ma-a me: ‹Mene ’he ɨnde!› Anɨ méne.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Lɨ Yesu adje engʉ́ ɨnde lɨ ngámá bhomʉ-o apa e lɨe, anɨ angamba naali. Anɨ adji lɨe, anɨ atsia apa pɨ bhiti okpála ɨnde adʉ akpata anɨ-e me: «Ma apa pɨ yi me, ma bhaka nga ngua kpála ɨnde abhuka ma me-e de, belegʉ de bhʉ́ ká omaƗsalaele!»
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Lɨ okpála na titima agie lɨo lɨe agba ngámá-a, u abhaka me kuo nde ayie lɨ bali gba ngámá ango-o ayie.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Pɨta lɨ Yesu akobho bali gba ngámá bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Naine. Omʉkpata gba anɨ ne okpála bhelé anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Anɨ akolo lɨ ’bhɵ bhotɨ na gʉdhʉ-o lɨe, a abhaka me u nde adji ne ngbangba makombi bini ngʉ́ nazɨzɨ. A ko nanɨ koli ndɨlɨ na bhobhoko bini gba ɵkɵ bini na ɵɵlɵ. Okpála bhelé na gʉdhʉ bhomʉ-o adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ɵlɵ ango-o.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Abhomʉ-o, Ngámá Yesu au anɨ. Lɨ anɨ au anɨ lɨe, anɨ adje ndjinga anɨ naali. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «O naku ’gbá!»
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Pɨpɨta-a, anɨ adyudyo lɨe, anɨ ao ’kpa e lɨ ngbangba-o. Abhomʉ-o, okpála ɨnde abɨ kuo atsia alʉ. Yesu atsia apa pɨ makombi bhomʉ-o me: «Ma apa pɨ mʉ me, yie bhʉ́lá!»
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Kpála ɨnde adʉ ɨgɨnɨ me anɨ nde akpi-e, anɨ ayie bhʉ́lá, anɨ adʉ madʉ. Anɨ atsia aholo nagama ’ngʉ́. Abhomʉ-o, Yesu atsia aha anɨ pɨ ’hi e.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ndʉ okpála hana adje tsʉlʉ. U adʉ adhɵgɵ Ebhe, u atsia adʉ apa me: «’Ngbé polofeta akoto bhʉ́ ká nɨ́! Ebhe ago nateteke okpála gba e-o!»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ngali na engʉ́ lɨ Yesu amene e atsia agbolo bhʉ́ ndu doto na Yudaya libhomu di ne bhʉ́ okʉtɨ na ngongo-o hana.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Lɨ omʉkpata gba Djaa agie lɨo lɨe, u atsia akpokpo ndʉ ongamba ’ngʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e hana pɨ Djaa. Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála bhisi bhʉ́ ká uo.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Anɨ atsia atima uo ngʉ́ nayi Yesu me: «Ne me mʉ ne Masɨya ɨnde ngago, ne me ayo me ya adjeke kpála koko?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Lɨ okpála bhomʉ-o akolo lɨe de anɨ-e, u atsia apa pɨ anɨ me: «Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála atima ya me ya go yi mʉ me: ‹Ne me mʉ ne Masɨya ɨnde ngago, ne me ayo me ya djeke kpála koko?›»
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Yesu akobho okpála bhelé na kuo. Anɨ akobho obhende adʉ ne okuo ngangá. Anɨ akobho di obhende adʉ ne osisiti bua bhʉ́ o-o. Anɨ atsia abhulu di djila okpála bhelé ɨnde ɨ u ’kpɨ́ de-e bhʉ́ bádha bhʉ́ ’bu gba e-o.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Pɨpɨta-a, anɨ atsia agie pɨ okpála lɨ Djaa atima o-o me: «Yi nʉ kpokpo pɨ Djaa engʉ́ ɨnde yi au e, di ne bhende yi adje e ko. Okpála ɨ u ’kpɨ́ de-e ngau ’kpɨ́. Obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o, u ngadhʉkʉ ndjɨndjɨ. Okpála na kába ngakobho. Obhende ɨ dje ’kpɨ́ de-e ngadje ’kpɨ́. Obhende amu-o ngazuku. Ma ngakpokpo Bádha Ngali pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 A ko djalɨ pɨ kpála ɨnde ɨ bhúka ma ne bua na bhisi bhisi de ko!»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Bhiti okpála adʉ oo. Pɨta lɨ obhʉlʉ titima gba Djaa agbida lɨe, Yesu atsia aholo akpokpo ’ngʉ́ gba Djaa pɨ uo me: «Yi anʉ ɨgɨnɨ natsia abhʉ́ ’gʉ-o nɨ? Yi anʉ ɨgɨnɨ natsia kpála ɨnde maka mbamba ɨnde ngadyɨkɨ ka anvi-e? A mo-o ade.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ɨ dʉ mo-o de-e, yi anʉ la ɨgɨnɨ natsia nɨ? Kpála ɨnde adyɨ babadha bongo-o ? A mo-o ade, anga obhende ngadyɨ babadha bongo-o, ɨnde di ne ká tɨa ka o-o ngadʉ abhʉ́ ’tɨ gba ongámásɨ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Yi anʉ nga la ɨgɨnɨ natsia nɨ? Polofeta? A moko, ma apa pɨ yi me, yi au bhende ane belegʉ polofeta mane.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Padhá de, anga a ko kpála ɨnde lɨ eli gba Ebhe-e apa ’ngʉ́ gba e me:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ma apa pɨ yi me, Djaa ngbéngbé ane ndʉ okpála hana. Engʉ́ bini, kpála ɨnde ane ne mboye bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-e , anɨ ane anɨ ne engbé.»
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ndʉ okpála hana, belegʉ ondɵmbɨ na mandjandja adʉ adje Yesu. Abhomʉ-o, u ambɨla nanɨ ngbili ’ngʉ́ gba Ebhe-e lɨe, Djaa atsia abatisa uo.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Engʉ́ bini, omʉFalisai ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje ayala nanɨ me Djaa batisa o. U amene lɨe mo-o, u ayala engʉ́ ɨnde lɨ Ebhe adʉ akʉnda e pɨ uo-o.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Do Yesu matá me: «Ma tɨ́ da nasuno okpála na nakɨ sɨ lɨ da? Uo maka da?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Uo maka ongɨsɨ ɨnde adʉlʉ bhʉ́ daposo. Okoko ngasʉsʉla pɨ obɨ o me:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Padhá de, anga Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála ago, anɨ zʉ ’he maka okpála koko de, anɨ ndjɨ di vino de, do yi me: ‹A bhʉ́ anɨ ne siti bua!›
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ngama, Ndɨlɨ gba kpála, ma ago, ma ngazʉ ’he maka okpála koko, ma ngandjɨ vino, do yi me: ‹Yi tsia nga kpála ɨnde ngabhundja bha bini nazʉ ’he di ne nandjɨ vino! Anɨ ngakʉnda ondɵmbɨ na mandjandja, a ko la di olia okpála na sisiti!›
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Engʉ́ bini, ndʉ okpála hana ɨnde abhuka ɨmbɨlangʉ gba Ebhe-e, u ambɨla me ɨmbɨlangʉ ango-o ngbingbili.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 A adʉ nanɨ mʉFalisai bini, anɨ aɨ Yesu ngʉ́ nazʉ ’he bhʉ́ dabɨlɨ bini ne e. Yesu alɨ bhʉ́ ’tɨ gba mʉFalisai-o. Oo, anɨ atsia aholo nazʉ ’he-o.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ɵlɵ bini na sisiti adʉ bhʉ́ gʉdhʉ bhomʉ-o. Anɨ adje lɨe me Yesu ngazʉ ’he abhʉ́ ’tɨ gba mʉFalisai bhomʉ-o, anɨ ago ne gɨlɨ bini ɨnde u abho e lɨ teme ɨnde u aɨ e me alabatele. Gɨlɨ ango-o abedhe nanɨ ne mʉngotsi bedhe.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Anɨ akolo lɨe, anɨ atsia akita bhʉ́ li ’dhʉ Yesu lɨ pápá ne akele anɨ. Anɨ aholo naku ’gbá, ngʉla adʉ atuko lɨ ’dhʉ Yesu. Abhomʉ-o, anɨ aholo nakukuo ne sundjo e. Anɨ akama ’dhʉ anɨ, anɨ atsia aha mʉngotsi-e, anɨ atuko tété.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Lɨ mʉFalisai ɨnde aɨ Yesu au lɨe mo-o, anɨ atsia apa lɨ bua e me: «Kpála ɨnde-e, a ko bha ndjʉ polofeta de kʉkʉlʉ! Padhá de, anga ɵlɵ ɨnde ngabu ’kpa e lɨ anɨ bhomʉ-o, a ko siti ɵlɵ. Anɨ mbɨla la-a de!»
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ mʉFalisai-e me: «Simo, ma mbo ne engʉ́ bedɨ napapa pɨ mʉ.» Simo atsia agie me: «Mʉsuno, papa.»
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Yesu atsia apa me: «Kpála bini aha nanɨ bopulu pɨ okpála bhisi. Anɨ aha pɨ kpála bhe bini-e lɨ́ falanga kámá bhuluvue. Anɨ atsia aha pɨ kpála bhe koko-o lɨ́ falanga ndjɨkpa bhuluvue.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Lɨ tɨa dʉ la lɨe ka okpála ango-o ngʉ́ nagigie de-e, abhomʉ-o, anɨ atsia ambu lɨ bopulu gba ndʉ uo bhisi hana. Bhʉ́ ká okpála bhisi bhomʉ-o, akʉ́nda anɨ ané mane ne bhedho?»
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simo atsia agie me: «Ma abhundja me a ko kpála bhende u ambu lɨ bopulu gba e adʉ bhelé naali ko.» Do Yesu pɨ anɨ me: «Mo opa ndjɨndjɨ.»
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Pɨpɨta-a, anɨ adji lɨe ne lɨ pápá gba ɵlɵ-o, anɨ atsia apa pɨ Simo me: «Mo ou engʉ́ lɨ ɵlɵ ɨnde-e amene e au? Ma alɨ lɨe bhʉ́ ’tɨ gba mʉ-o, mʉ ha engu mʉma ngʉ́ navʉlʉ ’dhʉ ma de. Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ avʉlʉ ’dhʉ ma ne ngʉla na djila e. Anɨ atsia akuo ne sundjo e.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Mʉ kama ma de. Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, nayie maka ma alɨ ɨgɨnɨ lɨe sɨ-e, akolo pɨ mbɨa ɨnde-e, anɨ o nakama ’dhʉ ma de.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Mʉ tuko emʉ pɨ́ ’ndjɨ ma de. Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ atuko mʉngotsi lɨ ’dhʉ ma.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Kaka-a, ma apa pɨ mʉ me, mʉkʉnda na ngbéngbé ɨnde anɨ asuno e, apana me u ae bhiti siti ’ngʉ́ gba anɨ-e ae. Engʉ́ bini, kpála ɨnde u ae siti ’ngʉ́ gba e me a nde yeye-e, anɨ pána bhadi mʉkʉnda na yeye.»
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ ɵlɵ bhomʉ-o me: «Ma ae osisiti ’ngʉ́ gba mʉ-o ae.»
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Okpála ɨnde adʉ azʉ ’he bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ aholo nabhundja me: «A ɨnde-e mangua kpála dho? Anɨ nga e belegʉ siti ’ngʉ́!»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ ɵlɵ-o me: «Ebhe akobho mʉ, anga mo obhuka ma. Nʉ ne guo ’ngʉ́ .»
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.