Lucas 1
Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ
1 Ndai ma na mʉkʉnda Tɨofile,
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 U aye ongʉ́ ango-o maka lɨ okpála ɨnde au nayie lɨ lilita-a, akpokpo pɨ ya lɨe ko. A ko okpála ɨnde adʉ nakpokpo eli gba Ebhe-o .
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Kaka-a, ngama di-e, pɨta nagɨlɨ ’ngʉ́ tété má bhotobhoto nayie lɨ dʉdʉ-o, ma au ndjɨndjɨ me, ma kpokpo kúkú pɨ mʉ lɨ lelele, bhele kpála Tɨofile, maka lɨ ongʉ́ ango-o akodho ’kpɨ́ lɨe ko.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Ma kpokpo kúkú pɨ mʉ, amba mʉ mbɨla kʉkʉlʉ ’ngʉ́ na ongʉ́ ɨnde u asuno e pɨ mʉ ko.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Bhʉ́ nedhɨnga lɨ Elode adʉ lɨe ’ngbé ngámá na ndu doto na Yudaya-a, dimandɵ bini gba Ebhe-e adʉ oo. A adʉ ’lɨ anɨ me Djakalɨa, anɨ adʉ bhʉ́ libi odimandɵ gba Abɨa. A adʉ ’lɨ wala anɨ me Alɨdjabhetɨ, anɨ adʉ bhʉ́ piga gba ’ngbé dimandɵ Alona.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ndʉ uo bhisi hana adʉ bhʉ́ djila Ebhe ngbingbili. U atsia adʉ amene ndʉ lɨ́lɨ gba Ngámá Ebhe-e hana.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Engʉ́ bini, ndɨlɨ dʉ ka uo de, anga Alɨdjabhetɨ adʉ ne ɨzude. La di-e, u adʉ ndʉ o bhisi hana me u nde agbegbe.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ekpɨ́ bini, Djakalɨa adʉ amene kulu na dimandɵ gba e kala Ebhe, anga adʉ ekpɨ́ na libi gba uo-o ngʉ́ namemene.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Maka lɨ odimandɵ adʉ amemene lɨe, Djakalɨa atsia asia ngasa ngʉ́ nanʉ natsulu mʉngotsi pɨ Ebhe abhʉ́ ’ngbé ’tɨ gba Ngámá Ebhe, bhʉ́ tɨtɨna na bubu-o.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Nedhɨnga anɨ adʉ atsutsulu lɨe, ndʉ okpála hana adʉ ayo Ebhe akilidjo.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Abhomʉ-o, kolo má gala me-e, andjelu gba Ngámá Ebhe-e akoto lɨ anɨ. Anɨ alʉ de bɨlɨ natsulu mʉngotsi-e ne lɨ pápá na kokpa.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Lɨ Djakalɨa au anɨ lɨe me-e, tsʉlʉ aholo amene anɨ, mabhundja gba anɨ-e atsia angbɨngɨ.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Engʉ́ bini, andjelu-o apa pɨ anɨ me: «Djakalɨa, mo odjé tsʉlʉ de, anga Ebhe adje nayo gba mʉ-o adje. Wala mʉ Alɨdjabhetɨ azú pɨ mʉ ndɨlɨ na bhobhoko. Mo ogísila ’lɨ anɨ me Djaa .
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Mo odʉ́ ne djalɨ naali, lɨ okpála bhelé tsia kpí di djalɨ ka nazu anɨ-o.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Anɨ adʉ́ ’ngbé kpála bhʉ́ djila Ebhe. Anɨ ndjɨ́ vino de, anɨ ndjɨ́ di pandɨ na kpekpeke de. Anɨ abédhe ne Bu Bhobua me anɨ nde nga bha bhʉ́ ’bu ’hi e.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Anɨ agíe ongɨsɨ na Ɨsalaele bhelé lɨ pápá gba Ebhe, Ngámá gba o-o.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Anɨ adʉ́ amene kulu kala Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne bua di ne angu maka Polofeta Elɨya. Anɨ aléke engʉ́ sʉnda odyɨ ongɨsɨ ne ongɨsɨ gba o-o. Anɨ adjí mabhundja gba okpála na kpekpeke ’ndjɨ, u tsia kólo ngbingbili, ngʉbula naleke okpála ɨnde bedhe pɨ Ebhe Ngámá.»
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Abhomʉ-o, Djakalɨa ayi andjelu-o me: «Ma ambɨ́la la lele pɨ me a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́-o? Padhá de, anga ma agbe, wala ma akolo la di ne kalanga bhelé.»
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Andjelu-o atsia agie pɨ anɨ me: «Ngama-a, ma ne Gabiele, ndʉ ’kpɨ́ hana ma dʉdʉ de Ebhe. Anɨ atima ma me ma go kpokpo bádha ngali ɨnde-e pɨ mʉ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Engʉ́ bini, lɨ mʉ bhuka engʉ́ ma apa e pɨ mʉ-o lɨe de-e, kaka-a, ’bhɵ mʉ aní, mʉ tɨ́ da nagama ’ngʉ́ belegʉ de bini akólo lɨ ’kpɨ́ lɨ ongʉ́ ango-o améne lɨe lɨe ko. Engʉ́ ɨnde améne lɨe na paká lɨ nedhɨnga lɨ Ebhe ao e-o.»
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, okpála adʉ adjeke Djakalɨa, u adʉ angamba ka anɨ adʉ abhue lɨe bhʉ́ ’tɨ Ebhe oo naali-o.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Anɨ akoto lɨe, anɨ ale nagama ’ngʉ́ pɨ uo pima. Abhomʉ-o, u atsia ambɨla me oo, anɨ au engʉ́ na ngangamba gba Ebhe-e au. Anɨ adʉ asuno ’ngʉ́ pɨ uo ne ’kpa e, anɨ tɨ da nagagama ne ’bhɵ e de.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Lɨ nedhɨnga na kulu gba anɨ andjia lɨe, anɨ atsia agie lɨe agba e.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Pɨta nedhɨnga bhomʉ-o, wala anɨ Alɨdjabhetɨ atsia abɨ ’bhɨ. Anɨ awo nga bha lɨe ngʉbula epe bhuluvue libhomu. Anɨ adʉ apa me:
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 «Tsia nga engʉ́ ɨnde lɨ Ngámá Ebhe amene e mʉma-o. Anɨ abhundja ma. Mbɨa ɨnde-e, anɨ ae ehe ɨnde nako adʉ aha nʉmʉ mʉma bhʉ́ ká djila okpála ae.»
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Lɨ ebhɨ gba Alɨdjabhetɨ akolo lɨe ne epe madhɨa-a, Ebhe atima andjelu Gabiele bhʉ́ kʉtɨ bini na ndu doto na Galilaya, ɨnde ’lɨ e me Nadjaleta.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Anɨ atima anɨ gba tsangba bini ɨnde adʉ adjeke naha lɨe ne bhoko bini. A adʉ ’lɨ bhoko ango-o me Djodjefʉ , anɨ adʉ bhʉ́ piga gba ’ngbé ngámá Davidi. Tsangba ango-o, a adʉ ’lɨ anɨ me Malɨa .
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Andjelu-o alɨ agba anɨ, anɨ atsia ayi anɨ me: «Mʉ oo! Ngamʉ ɨnde asia bádha bhʉ́ ’bu gba Ebhe-e , Ngámá Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne mʉ.»
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Malɨa angamba ka eli bhomʉ-o naali. Anɨ adʉ ayi bua e me: «Ta nayi ɨnde-e pɨ?»
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Abhomʉ-o, andjelu-o atsia apa pɨ anɨ me: «Malɨa, mo odjé tsʉlʉ de, anga mo osia bádha bhʉ́ ’bu gba Ebhe-e asia.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Tsia nga, mo obɨ́ ’bhɨ, mʉ zú ndɨlɨ na bhobhoko, mʉ tsia gísila ’lɨ anɨ me Yesu.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Anɨ adʉ́ ’ngbé kpála, u tsia dʉ́ aɨ anɨ me, Ndɨlɨ gba Apɨ́ ’Kpɨ́. Ebhe Ngámá aó me anɨ ʉ maka ogbi e Davidi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Anɨ aʉ́ dʉdʉma ne dʉdʉma pɨ́ piga gba omaƗsalaele. Naʉ gba anɨ-e ndjía de.»
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Malɨa atsia ayi andjelu-o me: «Engʉ́ ango-o améne lɨe lele pɨ? Padhá de, anga ma kʉnda nga naama bhoko de!»
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Andjelu-o agie pɨ anɨ me: «Bu Bhobua agó pɨ́ mʉ, lɨ angu gba Ebhe Apɨ́ ’Kpɨ́ búku mʉ maka kulu zini. Kaka-a, ndɨlɨ ɨnde mo ozú e adʉ́ bubu, u atsia dʉ aɨ́ anɨ me, Ndɨlɨ gba Ebhe.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Tsia nga okala mʉ Alɨdjabhetɨ di ne ebhɨ. Anɨ azú ndɨlɨ na bhobhoko, abana anɨ nde lɨe ne kalanga bhelé. Kpála nako u adʉ aɨ e me ɨzude-o. Mbɨa ɨnde-e, ebhɨ gba anɨ-e ɨbili ne epe madhɨa,
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 anga kpéke da ’ngʉ́ pɨ Ebhe belegʉ ade bini.»
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Abhomʉ-o, Malɨa atsia apa me: «Ma ne bali gba Ngámá. A ayo me ndʉ ’ngʉ́ mo opa e hana, a mene lɨe mʉma moko.» Pɨpɨta-a, andjelu-o atsia atapa.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Bha bhʉ́ oekpɨ́ bhomʉ-o, Malɨa ayie, anɨ anʉ má gala bhʉ́ kʉtɨ bini na ndu doto na ndʉ ká eta na Yudaya.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Anɨ akolo lɨe oo, anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ gba Djakalɨa, anɨ atsia ayi Alɨdjabhetɨ.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Lɨ Alɨdjabhetɨ adje maka lɨ Malɨa ayi anɨ lɨe me-e, ndɨlɨ-e atsia atɨlɨ bhʉ́ ’bu anɨ. Abhomʉ-o, Alɨdjabhetɨ atsia abedhe ne Bu Bhobua.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Anɨ atsia asʉla kpekpeke me: «Ebhe aha bisagu pɨ mʉ ane ndʉ olɨsɨ hana, bisagu gba anɨ-e di pɨ́ ndɨlɨ ɨnde mo ozú e-o!
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Ma ne da me ’hi Ngámá gba ma-a go tsia ma-a?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Tsia nga, lɨ nedhɨnga ɨnde ma adje maka mo oyi ma lɨe me-e, ndɨlɨ ɨnde bhʉ́ ’bu ma-a atɨlɨ ne djalɨ hana.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 A ko djalɨ pɨ mʉ, ngamʉ ɵlɵ ɨnde abhuka! Padhá de, anga engʉ́ ɨnde lɨ Ebhe apa e pɨ mʉ-o, améne lɨe mamene.»
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Abhomʉ-o Malɨa atsia atoko Ebhe me:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 bua ma abedhe ne djalɨ pɨ Ebhe Mʉkobho gba ma-o,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 anga anɨ abhundja ma, bali gba e-e ko.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 anga Ebhe na Angu amene ongʉ́ na ngbengbengbe mʉma.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 ndjinga gba anɨ-e ngadʉ dʉdʉma ne dʉdʉma pɨ okpála ɨnde ngakpe anɨ ko.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Anɨ amene ngbengbe ’ngʉ́ ne angu gba e-o.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Anɨ akɵ ongbengbe ongámásɨ ne kuto,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Anɨ aha ehe bhelé pɨ obhende adʉ ne gʉmʉ-o,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Anɨ ateteke omaƗsalaele, obalise gba e-o.
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 maka nanɨ anɨ apa lɨe pɨ onguo ogbi nɨ́ Abalahama
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Malɨa asɨ ne Alɨdjabhetɨ masɨkpe de epe bata. Pɨpɨta-a, anɨ atsia agie lɨe agba e.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Lɨ nedhɨnga nazu ka Alɨdjabhetɨ akolo lɨe, anɨ atsia azu ndɨlɨ na bhobhoko.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Lɨ okpála ɨnde asɨlɨ kʉtɨ dengo anɨ-e, di ne obhe na piga gba anɨ-e adje lɨe me, Ebhe adje bha ndjʉ ndjinga anɨ-e, u atsia adʉ akpi djalɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Pɨta poso bini-e, u ago ngʉ́ nato ndɨlɨ-e bhʉ́ gandja. U adʉ akʉnda nagisila ’lɨ ’dyɨ anɨ Djakalɨa.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Abhomʉ-o, ’hi anɨ atsia apa me: «A mo-o ade, adʉ́ ’lɨ anɨ me Djaa.»
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 U atsia apa pɨ anɨ me: «Bhʉ́ piga gba mʉ-o, kpála bini ɨnde ne ɨlɨ bhomʉ-o ade.»
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Abhomʉ-o, u atsia amene ’kpa o pɨ ’dyɨ anɨ ngʉ́ nayi anɨ me anɨ akʉnda me u gisila ’lɨ ndɨlɨ-e pɨ.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Djakalɨa amene ’kpa e pɨ uo me u go pɨ nɨ́ ne pála ndula, anɨ atsia aye pépé me: «A ’lɨ anɨ me Djaa.» Ndʉ uo hana atsia angamba naali.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, ’bhɵ anɨ abhulu, anɨ aholo nagama ’ngʉ́, di ne nadhɵgɵ Ebhe.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Abhomʉ-o, ndʉ okpála hana ɨnde asɨlɨ kʉtɨ lɨngo uo-o, aholo adje tsʉlʉ. Ngali na engʉ́ ango-o atsia aya bhʉ́ ndu doto na ndʉ ká eta na Yudaya libhomu.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Ndʉ okpála hana ɨnde adʉ adjedje-e, adʉ abhundja pépé, u atsia adʉ apa me: «Mbo! Ndɨlɨ ango-o, adʉ́-e maka da?» Angu gba Ebhe-e adʉ bha ndjʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Djakalɨa, ’dyɨ ndɨlɨ-e, abedhe ne Bu Bhobua. Abhomʉ-o, anɨ atsia aholo nakpokpo ’ngʉ́ maka polofeta me:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 «A ayo me, u dhɵgɵ Ebhe,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Anɨ atima kpála na angu bini
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 A bhomʉ-o engʉ́ ɨnde anɨ apa nanɨ e didili bhʉ́ ’li obubu opolofeta gba e-o.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Anɨ apa nanɨ me, nɨ akóbho nɨ́ sa ’kpa ndʉ obhʉlʉ yala gba nɨ́-e hana,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Anɨ adje ndjinga onguo ogbi nɨ́,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Silika nanɨ ɨnde anɨ atʉ e pɨ ogbi nɨ́ Abalahama-a,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 Pɨta nakobho nɨ́ sa ’kpa obhʉlʉ yala ngʉbula me nɨ́ améne kulu pɨ nɨ ne tsʉlʉ de,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 amba nɨ́ dhɵgɵ nɨ ne bua nɨ́ hana.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Pɨ mʉ-o, ndɨka ma, u adʉ́ aɨ mʉ me, polofeta gba Apɨ́ ’Kpɨ́,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Mo osúno pɨ okpála gba anɨ-e me, anɨ aé siti ’ngʉ́ ɨnde bhʉ́ uo-o mae,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 A ko anga Ebhe gba nɨ́-e abedhe ne ndjinga bedhe,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Anɨ asúno lɨe pɨ obhende bhʉ́ biti di ne obhende ne tsʉlʉ kuo,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ndɨlɨ-e adʉ abhele, anɨ atsia adʉ asia kpéke bua. Anɨ adʉ nadʉ bhʉ́ omili bɨlɨ akolo lɨ ’kpɨ́ ɨnde anɨ asuno lɨe lɨe mbámbá pɨ omaƗsalaele ko.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.