Atos 13

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Opolofeta di ne omʉsuno ɨnde adʉ nanɨ bhʉ́ Piga gba Ebhe na Atiokia, a ko nanɨ Balanabasɨ, Simeo (ɨnde u aɨ e me Negele), Lukiusɨ (kpála na Silene), Manaene ɨnde abhele bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ngámá Elode Atipasɨ, di ne Saulo.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Ekpɨ́ bini, nedhɨnga u adʉ nayo Ebhe lɨe di ne natse ’zʉ-o, Bu Bhobua atsia apa pɨ uo me: «Yi o Balanabasɨ ne Saulo mʉma kpi ngʉbula namene kulu ɨnde ma aɨ uo ngʉ́ e ko.»
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Abhomʉ-o, pɨta natse ’zʉ di ne nayo Ebhe-e, u ao ’kpa o pɨ́ ’ndjɨ uo, u atsia aha kpadjɨ pɨ uo me u nʉnʉ.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Lɨ Bu Bhobua atima uo lɨe, u atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Selusia. Oo, u aʉ bhʉ́ ’ngbé zabʉ, u atsia atapa bhʉ́ Sipele.Enʉ́ na bini gba Polo|alt="Paul's first journey" src="Paul 1.pdf" size="col" copy="Put anywhere between 13:4 and 14:27" ref="13:4 – 14:27"
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 U akolo lɨe bhʉ́ Salamine-e, u aholo nakpokpo eli gba Ebhe-e bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ gba omaYuda-o . Djaa Maloko adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo ngʉ́ nateteke uo.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 U agulu kpɵmɵ-o hana, u atsia akolo bhʉ́ Pafosɨ. Oo, u abhaka maYuda bini, bhʉlʉ mambengʉ ɨnde adʉ ’lɨ e me Bale-Yesu. Anɨ adʉ apa me nɨ ne polofeta.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Anɨ adʉ nadʉ agba Selugio Polo, kpála na ɨmbɨlangʉ, ɨnde adʉ ngámá na ndu doto ango-o. Ngámá ango-o aɨ Balanabasɨ ne Saulo, anga anɨ akʉnda nanɨ nadje ’li Ebhe.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Engʉ́ bini, bhʉlʉ mambengʉ Elɨmasɨ (anga ɨlɨ bhomʉ-o akʉnda napa bhʉ́ eli gba oGiliki moko) ayala. Anɨ adʉ agɨlɨ me nɨ yoko ngámá na ndu doto ango-o me anɨ abhúka de.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Abhomʉ-o, Saulo, ɨnde lɨ ’lɨ e adʉ di me Polo-o, abedhe ne Bu Bhobua, anɨ atsia anɨ ne kpéke djila.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Anɨ atsia apa me: «Ngamʉ siti kpála na kali ɨnde ngapite okpála, ndɨlɨ gba Djabʉlʉ, kpála nayala ndʉ ’ngʉ́ na babadha hana, mʉ ó nasiti okpadjɨ na ngbingbili gba ngámá-a dɨ!
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Tsitsia, mbɨa ɨnde-e, Ebhe asʉ́ mʉ. Djila mʉ aní. La di-e, mʉ ú matá zɨndjɨla de ngʉbula mbo oekpɨ́.» Kolo me-e, ndindi ani djila Elɨmasɨ. Biti atsia abuku anɨ hana, anɨ adʉ abubudha bɨlɨ de e ngbalina nagɨlɨ me kpála holo ’kpa nɨ ngʉ́ nateteke nɨ.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Lɨ ngámá na ndu doto au engʉ́ akodho ’kpɨ́-e lɨe me-e, anɨ atsia abhuka di ne nangamba naali ka nasuno ɨnde u asuno e ne ’lɨ Ngámá ko.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Polo di ne okpála ɨnde adʉ adhʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ-e, ayie bhʉ́ Pafosɨ ngʉ́ nanʉ bhʉ́ Peledje bhʉ́ ndu doto na Pamifilia. Engʉ́ bini, Djaa Maloko ao ká uo oo, anɨ atsia agie lɨe abhʉ́ Yelusalema.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ngauo-o, u akpata bha kpadjɨ gba o-o. U ayie bhʉ́ Peledje, u atsia akolo bhʉ́ Atiokia ɨnde bhʉ́ Pisidia ko. Bhʉ́ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda-a , Polo ngauo ne Balanabasɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje , u atsia adʉlʉ kuto.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Pɨta natanga lɨ́lɨ di ne obhuku gba opolofeta-a, ongámásɨ na etɨ nadje lɨ́lɨ-e atsia atima eli pɨ uo me: «Ondaise ya, ɨ dʉ me yi nde ne engʉ́ ngʉ́ nateteke okpála ne di-e, yi de pa!»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Polo ayie bhʉ́lá, anɨ amene ’kpa e pɨ okpála, anɨ atsia apa me: «Ngayi okpála na Ɨsalaele di ne yi okpála ɨnde ngakpe Ebhe-e, yi dje nga ma!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Ebhe gba okpála ɨnde omaƗsalaele, abhʉ nanɨ onguo ogbi nɨ́. Anɨ abe ndʉ uo bhʉ́ nedhɨnga u adʉ lɨe bhʉ́ bali bhʉ́ Edjipeto-o. Pɨpɨta-a, ne angu gba e-e, anɨ atsia agbe uo bhʉ́ doto na Edjipeto.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Anɨ akibila uo bhʉ́ mili bɨlɨ ngʉbula kalanga masɨkpe de ndjɨkpa badha.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Pɨpɨta-a, anɨ abhili opiga mananɨka bhʉ́ doto na Kanana. Anɨ atsia aha doto gba uo-o pɨ onguo ogbi nɨ́
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 ngʉbula kalanga masɨkpe de kámá badha ne ndjɨkpa bhuluvue.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Pɨpɨta-a, u ayo me o okʉnda ’ngbé ngámá. Abhomʉ-o, Ebhe atsia aha Saulo pɨ uo, ndɨlɨ gba Kisi, bhʉ́ piga gba Bendjamé. Anɨ aʉ nanɨ pɨ́ ’ndjɨ uo ngʉbula kalanga ndjɨkpa badha.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Pɨta lɨ Ebhe ayala Saulo lɨe, anɨ atsia agbe ’ngbé ngámá Davidi pɨ uo. Anɨ atsia apa lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-e me: ‹Ma au Davidi, ndɨlɨ gba Yese. A ko kpála na babadha bhʉ́ djila ma. Anɨ améne ndʉ ’ngʉ́ hana maka ma akʉnda lɨe.›
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Bhʉ́ piga gba Davidi-e, Ebhe agbe pɨ omaƗsalaele Mʉkobho Yesu maka anɨ apa nanɨ lɨe kalanʉ ko.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Kala nago ka anɨ-e, Djaa akpokpo Bádha Ngali pɨ ndʉ okpála na Ɨsalaele hana. Anɨ adʉ ayo ka uo me u dji bua o, amba u sia batisimo.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Lɨ Djaa akolo lɨe lɨ ’so kulu gba e, anɨ adʉ apa me: ‹Yi ngabhundja me ma ne da? Ma ne kpála ɨnde yi ngadjeke e ade! Engʉ́ bini, yi djedje, a ngago pɨta ma ne kpála. Ma ne tetele kpála ade ngʉbula me ma gbe malɵkɵ bhʉ́ ’dhʉ anɨ.›
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Ondaise ma, ngayi okpála na piga gba Abalahama di ne yi okpála ɨnde sɨ-e, ɨnde ngakpe Ebhe-e, Ebhe atima nanɨ ngali na mʉkobho ɨnde-e pɨ nɨ́.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 A na paká me okpála na Yelusalema di ne ongámásɨ gba o-o mbɨla nanɨ Yesu de. Bhʉ́ oekpɨ́ naguo gba omaYuda bini ne bini hana-a, u adʉ atanga obhuku gba opolofeta. La-a, u dʉ ambɨmbɨla de. Engʉ́ bini u akodho ’ngʉ́ gba Yesu lɨe me u bhɵlɵ anɨ-e, u amene bhomʉ-o engʉ́ ɨnde lɨ opolofeta apa e ko.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Belegʉ u u nanɨ engʉ́ bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ Yesu ka e lɨe de-e, u ayo ka Pɨlatɵ me u bhɵlɵ anɨ.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Pɨta u amene ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ ’li Ebhe apa lɨe lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-e, u ae anɨ lɨ kulusi, u atsia anʉ ato anɨ bhʉ́ lata.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Engʉ́ bini, Ebhe atsia azuku anɨ bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Yesu asuno lɨe pɨ okpála ɨnde adʉ adholo ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini nayie bhʉ́ Galilaya akólo bhʉ́ Yelusalema ngʉbula ’kpɨ́ bhelé. Mbɨa ɨnde-e, okpála ango-o ngakpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ okpála na Ɨsalaele ngao.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Ngaya makpe-e, ya ago ngʉ́ nakpokpo Bádha Ngali ɨnde-e pɨ yi, Bádha Ngali ɨnde lɨ Ebhe apa nanɨ kalanʉ me nɨ apá e pɨ onguo ogbi nɨ́-o.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Anɨ amene mbɨa ɨnde-e pɨ nɨ́ ongɨsɨ gba uo-o, lɨ kpadjɨ nazuku Yesu bhʉ́ ká okpála ɨnde amu, maka u aye nanɨ lɨe bhʉ́ Etsi na bhisi gba omaYuda-a me:
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Ebhe apa nanɨ me nɨ azúku Yesu bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o mazuku, ngʉbula me anɨ akpí matá-a de. A ko engʉ́ ɨnde anɨ apa nanɨ e me:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Kaka-a, anɨ apa matá lɨ bɨlɨ koko me:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Padhá de, anga Davidi bhʉ́ nedhɨnga gba e, amene lɨ́lɨ gba Ebhe-e hana. Pɨpɨta-a, anɨ akpi, u azɨ anɨ de onguo ogbi e, anɨ atsia azi.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Engʉ́ bini, kpála ɨnde lɨ Ebhe azuku e, anɨ zí naae de.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 E-e! Yi lila lɨyi uu me engʉ́ ɨnde lɨ opolofeta apa e akólo lɨ yi de, engʉ́ ɨnde me:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‹Yi tsitsia nga, ngayi okpála na ’ngbé ’ndjɨ, yi ngamba naali, amba yi ngɨngɨta má pele pele!
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Lɨ Polo ne uo ne Balanabasɨ akoto lɨe bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ-e, u atsia ayo ka uo me u go bhʉ́ ’kpɨ́ naguo na sidi, amba u kpokpo matá engʉ́ bini bhomʉ-o.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 U atsambala lɨe bhʉ́ bula-a, bhelé na omaYuda ne ogandji okpála ɨnde adʉ akpe Ebhe-e, akpata Polo ne uo ne Balanabasɨ. Abhomʉ-o, Polo ne uo ne Balanabasɨ, bhʉ́ nagama ’ngʉ́ gba o ne uo-o, u ato masi bhʉ́ uo me u holo lɨo lɨ bádha bhʉ́ ’bu gba Ebhe-e kpekpeke.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Ekpɨ́ naguo na sidi-e, masɨkpe de ndʉ okpála na gʉdhʉ hana apo bhʉ́la o ngʉ́ nadje ’li Ebhe.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Lɨ omaYuda au bhiti okpála ango-o lɨe, u asia siti bua , u atsia adʉ asobho Polo ka eli ɨnde anɨ adʉ apa e ko.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 La-a, Polo ne uo ne Balanabasɨ dʉ nanɨ nagama ’ngʉ́ pɨ uo ne tsʉlʉ de. U adʉ apa me: «A ayo nanɨ me ya kpo ngaɨza nakpokpo eli gba Ebhe-e kalanʉ pɨ yi. Engʉ́ bini, maka yi ayala lɨe, yi au la di me yi tɨ da nasia mʉkobho na dʉdʉma de. Kaka mbɨa ɨnde-e, ya anʉ́ ɨbili agba ogandji okpála.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Padhá de, anga lɨ́lɨ ɨnde ya asia e ka Ngámá-a ngae ɨnde:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Lɨ ogandji okpála adje lɨe mo-o, u akpi djalɨ, u atsia aholo nadhɵgɵ ’li Ngámá. Ndʉ okpála hana lɨ Ebhe alo o ngʉ́ nasia mʉkobho na dʉdʉma atsia abhuka.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Abhomʉ-o, ’li Ngámá atsia adhʉkʉ bhʉ́ ndu doto ango-o libhomu.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Engʉ́ bini, omaYuda ato ’ngʉ́ bhʉ́ ’ndjɨ olɨsɨ na tɨa ɨnde adʉ adhɵgɵ Ebhe di ne obhelesɨ okpála na kʉtɨ-o. Abhomʉ-o, u aholo amene Polo ne uo ne Balanabasɨ sisiti, u atsia agbe uo bhʉ́ doto gba o-o.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Abhomʉ-o, okpála bhisi ango-o apulu doto na kʉtɨ gba uo ɨnde adhedhe lɨ ’dhʉ o, ngʉbula nasuno pɨ uo me u amene siti ’ngʉ́. U atsia agbida bhʉ́ Ikoniomʉ.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Engʉ́ bini, pɨ omʉkpata-a, u abedhe ne djalɨ di ne Bu Bhobua bedhe.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.