Romanos 8
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NTLH
1 Sâ mɔ né mân, sâ kènê, bɔ̀ɔ́ mé nyɔgɔ́ den né yoòr Yeésò *Kristò, dé bɔɔ̀n mé ju felè sam cuú.
1 Agora já não existe nenhuma condenação para as pessoas que estão unidas com Cristo Jesus.
2 Lòù sam, Cúcuí Càŋ mé né yɔ̀ŋ tètàgà haá, né mè nùà Yeésò Kristò beè yaám sie, à huar sɔm aá mè yuií veên mé yuií cioò yoòr kèn.
2 Pois a lei do Espírito de Deus, que nos trouxe vida por estarmos unidos com Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 Càŋ hên bɔɔ́ né njií mé sé bɔɔ́ mene naàn, *sóú Músì sé lé bɔ́ kòmò ná ŋgwêh. Lòù sam, nùàr léláŋ seèn sóú jòlò kòmò bèh. Né dé cî mé Càŋ lé tema njií naâ Ŋuna seèn nùà njèh ká lè wɔ́ŋe mé yo dé nùàr yoòr faá nùà veên nɔ, te à kuú weh cio beèh, ju tené.
3 Deus fez o que a lei não pôde fazer porque a natureza humana era fraca. Deus condenou o pecado na natureza humana , enviando o seu próprio Filho, que veio na forma da nossa natureza pecaminosa a fim de acabar com o pecado.
4 Càŋ lé ménâ bɔɔ́ naâ, ye te béh den lom dilísé, faá sóú nyî tueé nê nɔ. Mɔ né mân, sâ béh mé terreb dé ŋgàŋ yoòr dèn cú, béh yoòr baá seér mé terreb dé Cúcuí Ŋagâ.
4 Deus fez isso para que as ordens justas da lei pudessem ser completamente cumpridas por nós, que vivemos de acordo com o Espírito de Deus e não de acordo com a natureza humana.
5 Lòù sam, bɔ̀ɔ́ mé den né dene dé ŋgàŋ yoòr, taáŋ lom né njií mé ŋgàŋ yoòr gwaán nê. Bɔ̀ɔ́ mé den né dene dé Cúcuí Ŋagâ dé bɔɔ̀n taáŋ né njií mé Cúcuí Ŋagâ gwaán nê ndɔ.
5 Porque as pessoas que vivem de acordo com a natureza humana têm a sua mente controlada por essa mesma natureza. Mas as que vivem de acordo com o Espírito de Deus têm a sua mente controlada pelo Espírito.
6 Nuaá mé né dé ŋgàŋ yoòr taáŋ, bele né ceér cioò; dé mé taáŋ né dé Cúcuí Ŋagâ, bele né dé seèn ceér dé yɔ̀ŋ, à né pɔ́ŋ.
6 As pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana acabarão morrendo espiritualmente; mas as que têm a mente controlada pelo Espírito de Deus terão a vida eterna e a paz.
7 Bɔ̀ɔ́ mé taáŋ lom né dé bɔɔ̀n bɔ̀ njèh dé ŋgàŋ yoòr sâ dɔɔ́ŋ né gi bɔ̀ bùnò Càŋ bɔ̀; bɔ́ sóú Càŋ bèlè ŋgwéh. Dé sâ bɔɔ́ mene seèn naàn, bɔ́ bɔɔ̀n môn bèlè kòmò ndé ŋgwéh ndɔ.
7 Por isso as pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana se tornam inimigas de Deus, pois não obedecem à lei de Deus e, de fato, não podem obedecer a ela.
8 Bɔ̀ɔ́ mé den né dene dé ŋgàŋ yoòr sâ dɔɔ́ŋ, ceér mé bɔ́ nde né Càŋ yoòr yilá nyi teèn sam.
8 As pessoas que vivem de acordo com a sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Dé biì môn sam, bí te ceér dé ŋgàŋ yoòr biì sam; bí dé biì bele né ceér Cúcuí Càŋ. Ŋgweéh à baá gi bí yoòr mà. Nuaá mé Cúcuí Kristò bú yoòr sam, nùà Kristò sam ndɔ.
9 Vocês, porém, não vivem como manda a natureza humana, mas como o Espírito de Deus quer, se é que o Espírito de Deus vive realmente em vocês. Quem não tem o Espírito de Cristo não pertence a ele.
10 Mɔ Kristò né yoòr biì teèn bɔ̀n, yo biì la né gi mene komó mé yìè veên, bí kɔ́ɔ ye, Cúcuí né dé seèn yoòr biì làŋ njua mé Càŋ lé naá giì bí bɔ̀ didilí bɔ̀ toò seèn sie kwaá.
10 Mas, se Cristo vive em vocês, então, embora o corpo de vocês vá morrer por causa do pecado, o Espírito de Deus é vida para vocês porque vocês foram aceitos por Deus.
11 Mɔ Cúcuí Càŋ né yoòr biì teèn, bú Càŋ mé lé naâ Yeésò te cio komo sɔm, nde né bɔ̀ komó biì te cio ménâ komo sɔm gií ndɔ; à ménâ dɔɔ́ŋ bɔɔ́ gi né mé Cúcuí seèn mé né yoòr biì doô.
11 Se em vocês vive o Espírito daquele que ressuscitou Jesus, então aquele que ressuscitou Jesus Cristo dará também vida ao corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que vive em vocês.
12 Mɔ né mân, sâ bɔ̀ nùàr mò, béh bí né mé hùà yoòr. Gèh hùà dé sâ né ye: kɔ béh gɔ faá Cúcuí Ŋagâ tueé nê nɔ, dèn ŋgwéh faá ŋgàŋ yoòr beèh tueé né kɔɔ́.
12 Portanto, meus irmãos, nós temos uma obrigação, que é a de não vivermos de acordo com a nossa natureza humana.
13 Mɔ bí né faá ŋgàŋ yoòr biì gwaán nê nɔ bɔɔ́, sâ bí nde né te cio yilá kuú ndɔ. Á, mɔ bí gùm biì dɔɔ́ŋ kwaá lɔ né beè Cúcuí Ŋagâ, te à nyimé sɔm bí veên yoòr, sâ bí nde né làŋ yili den.
13 Porque, se vocês viverem de acordo com a natureza humana, vocês morrerão espiritualmente; mas, se pelo Espírito de Deus vocês matarem as suas ações pecaminosas, vocês viverão espiritualmente.
14 Bɔ̀ɔ́ mé Cúcuí Càŋ feh né bɔ́ ceér kɔɔ́ dɔɔ́ŋ né gi bɔ̀ ŋunà Càŋ.
14 Pois aqueles que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Lòù sam, Cúcuí mé né yoòr biì doô bí kwer sìè kwá cú, à bí veéh lè yí ndé cú ndɔ; à dé seèn né Cúcuí mé bɔɔ́ né te bí ŋa seér bɔ̀ ŋunà Càŋ dé ŋaâ, à béh terreb haá né kɔɔ́, te béh nde ye Càŋ fela, ye bú a: «Tele mò eè!»
15 Porque o Espírito que vocês receberam de Deus não torna vocês escravos e não faz com que tenham medo. Pelo contrário, o Espírito torna vocês filhos de Deus; e pelo poder do Espírito dizemos com fervor a Deus: “Pai, meu Pai!”
16 Cúcuí Càŋ mé feh seèn né lè beèh tueé den, ye béh né gi bɔ̀ ŋunà Càŋ.
16 O Espírito de Deus se une com o nosso espírito para afirmar que somos filhos de Deus.
17 Béh baá gi bɔ̀ ŋunà Càŋ sâ bɔ̀n. Mɔ né mân, béh nde né ŋgúlú Càŋ yieé. Béh bɔ̀ Kristò ŋgúlú sâ yieé nde né kɔɔ́. Lòù sam, béh bɔ́ gèr ŋene né dɔɔ́ŋ; mɔ né mân, sâ béh bɔ́ te ŋgùlù seèn yila gi nde né dɔɔ́ŋ ndɔ.
17 Nós somos seus filhos, e por isso receberemos as bênçãos que ele guarda para o seu povo, e também receberemos com Cristo aquilo que Deus tem guardado para ele. Porque, se tomamos parte nos sofrimentos de Cristo, também tomaremos parte na sua glória .
18 Mè né bagasé kɔɔ́ nyegé ye, béh nde né tàŋɔ̀r ŋgùlù Càŋ loù sâ mé njolo ŋené ŋagá, sâ béh né mene gèr cafanê ŋené dɔɔ́ŋ, béh mé njéh táŋ ndé ŋgwéh, béh njolo ke lom né mé ŋgùlù Càŋ.
18 Eu penso que o que sofremos durante a nossa vida não pode ser comparado, de modo nenhum, com a glória que nos será revelada no futuro.
19 Cieé mé Càŋ nde né bɔ̀ ŋuna seèn cie teèn ŋené sɔm keéh sâ, *wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ né lom cieé bú sâ gaán.
19 O Universo todo espera com muita impaciência o momento em que Deus vai revelar o que os seus filhos realmente são.
20 Wɔ́ŋ hèllè lɔ baá wèllè kela ndɔ. Mé njéh mene, à lɔ kɔɔ́ gwàn ná ŋgwêh, né seé Càŋ. À lɔ kwaá lɔɔ̀ naâ bú teèn lòù. Mé njéh mene, ndèm né lom cu dɔɔ́ŋ kwaá den ye:
20 Pois o Universo se tornou inútil, não pela sua própria vontade, mas porque Deus quis que fosse assim. Porém existe esta esperança:
21 cieé déì wɔ́ŋ gùm dɔɔ́ŋ nde né ka cioò te yuií kwer-e huaár yuo, à kwa terreb dé koô beè Càŋ faá bɔ̀ ŋunà Càŋ nɔ.
21 Um dia o próprio Universo ficará livre do poder destruidor que o mantém escravo e tomará parte na gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Béh né kɔɔ́ ye, wa hên, wɔ́ŋ gùm dɔɔ́ŋ née den ka gèr ŋené ye, à né lom faá ma nyeèr nɔ cuané den.
22 Pois sabemos que até agora o Universo todo geme e sofre como uma mulher que está em trabalho de parto.
23 Mè tueé bí ndɔ, wɔ́ŋ mé huún gí lòm ŋgwéh; né mé béh mene. Càŋ lé béh Cúcuí Ŋagâ haá lɔgɔ́ naâ faá jèrè nɔ; béh né kukuŋ lè beèh cuané kela den, ye te Càŋ kweéh seér lom béh gùm dɔɔ́ŋ, béh ŋa gi bɔ̀ ŋuna seèn, à horó sɔm béh gèr yoòr dé kèì cên ndɔ.
23 E não somente o Universo, mas nós, que temos o Espírito Santo como o primeiro presente que recebemos de Deus, nós também gememos dentro de nós mesmos enquanto esperamos que Deus faça com que sejamos seus filhos e nos liberte completamente.
24 Béh né gi kɔɔ́ ye béh yili yuo gi aá kèn; mé njéh mene, née te ndèm ye. Njií mé nùàr né ndèm teèn kwaá njií dɔɔ́ŋ, mɔ à baá gi mé njolo ŋené, à ndèm sâ mbaá kwá dèn ndé cú. Á sâ, nuaá mé naá giì njeré déì ŋené, nde cu né ndèm kwaá den wa?
24 Pois foi por meio da esperança que fomos salvos. Mas, se já estamos vendo aquilo que esperamos, então isso não é mais uma esperança. Pois quem é que fica esperando por alguma coisa que está vendo?
25 Béh dé beèh ndèm kwaá njií né te njií mé béh née mé njolo ŋéné ŋgwéeh ye. Mɔ béh baá ménâ kwaá njií ndɔ, sâ béh seŋ kela den né lòù.
25 Porém, se estamos esperando alguma coisa que ainda não podemos ver, então esperamos com paciência.
26 Yeé baá ménâ, Cúcuí Ŋagâ waà, à né béh gam; wanɔɔ́ŋ béh né bɔ̀ yuyuaâ bɔ̀ kela, béh Càŋ teèn dùà yí bèh. Né Cúcuí Ŋagâ mé feh seèn dua den né Càŋ sòn beèh kɔɔ́, à Càŋ bɔŋ lom né dé tueé komoò sam.
26 Assim também o Espírito de Deus vem nos ajudar na nossa fraqueza. Pois não sabemos como devemos orar, mas o Espírito de Deus, com gemidos que não podem ser explicados por palavras, pede a Deus em nosso favor.
27 Càŋ dé seèn né gi temé ŋené; njií mé Cúcuí Ŋagâ né bú dua sâ, à né ŋgweé kɔɔ́. Lòù sam, Cúcuí Ŋagâ Càŋ felè bɔ̀ Yeésò bɔ̀ dua lom né faá Càŋ gwaán nê nɔ.
27 E Deus, que vê o que está dentro do coração, sabe qual é o pensamento do Espírito. Porque o Espírito pede em favor do povo de Deus e pede de acordo com a vontade de Deus.
28 Béh né gi kɔɔ́ ye, bɔ̀ɔ́ mé né Càŋ gwaán dɔɔ́ŋ, à njèh dɔɔ́ŋ bɔɔ́ gi né te gam seér bɔ́ lòù. Né bɔ̀ɔ́ mé à lé yilá kwaá naâ beè seèn, faá à lɔ nyegé kwaá naâ nɔ.
28 Pois sabemos que todas as coisas trabalham juntas para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles a quem ele chamou de acordo com o seu plano.
29 À lɔ naá giì bɔ́ jɔ̀gɔ̀ balé kwaá, lɔ naâ mé kàgà-ndòn seèn ndɔ, ye te bɔ́ we Huaán nyî, te Huaán nyî den bei dàm bɔ̀ dìm seèn dɔɔ́ŋ ma.
29 Porque aqueles que já tinham sido escolhidos por Deus ele também separou a fim de se tornarem parecidos com o seu Filho. Ele fez isso para que o Filho fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Bɔ̀ɔ́ mé Càŋ lé naâ ndòn felè bɔɔ̀n kagá sâ, à bɔ́ yilá bilí gi aá kèn; à bɔ́ bɔ̀ didilí bɔ̀ ké toò seèn sie seér gi aá kèn ndɔ. Bɔ̀ sâ bɔ̀ baá gi dé bɔɔ̀n ké toò Càŋ tàbè dobo.
30 Assim Deus chamou os que havia separado. Não somente os chamou, mas também os aceitou; e não somente os aceitou, mas também repartiu a sua glória com eles.
31 Sâ béh nde né mân tueé yɔgɔ́ keéh cuú wa? Mɔ Càŋ né jomo beèh, neì bunó cu nde né béh kɔɔ́ wa?
31 Diante de tudo isso, o que mais podemos dizer? Se Deus está do nosso lado, quem poderá nos vencer? Ninguém!
32 Mɔ Càŋ Ŋuna seèn lòù gágá ŋgwéh, à né seér bú felè beèh lòù semé, sé tagá bɔ̀ njèh dé jomò wa? Mè tueé bí, à nde né béh njèh dɔɔ́ŋ mé Ŋuna seèn mene haá bilí.
32 Porque ele nem mesmo deixou de entregar o próprio Filho, mas o ofereceu por todos nós! Se ele nos deu o seu Filho, será que não nos dará também todas as coisas?
33 Á sâ, bɔ̀ɔ́ mé Càŋ lé naâ balé sɔm sâ, neì bɔ́ toò juù sií komo nde né kɔɔ́ wa? Ndɔ́g nuaré déì mé terreb teèn sam. Càŋ nùà njèh tueé naâ kɔɔ́, ye bɔ́ né beè nyî dilísé ma.
33 Quem acusará aqueles que Deus escolheu? Ninguém! Porque o próprio Deus declara que eles não são culpados.
34 Á sâ, neì bɔ́ mé ju si nde né kɔɔ́? Ndɔ́g, nuaré déì mé terreb teèn sam. Yeésò Kristò lé naâ kuú, à lé naâ te cio komo yuo, kènê à baá ké te be gaâ Càŋe; à né Càŋ felè beèh dua den.
34 Será que alguém poderá condená-los? Ninguém! Pois foi Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem foi ressuscitado e está à direita de Deus. E ele pede a Deus em favor de nós.
35 Á sâ, nuaré déì nde né béh bɔ̀ Kristò geé sɔm, te Kristò béh gwàn cú wa? Nde né gèr feh hihiné wa? Nde né bùnò wa? Nde né cùè mé saám wa? Nde né dùkàŋ mé cio wa?
35 Então quem pode nos separar do amor de Cristo? Serão os sofrimentos, as dificuldades, a perseguição, a fome, a pobreza, o perigo ou a morte?
36 Mè tueé bí, né te mvù Càŋe nyagá den, ye:
36 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Por causa de ti estamos em perigo de morte o dia inteiro; somos tratados como ovelhas que vão para o matadouro.”
37 Mé njéh mene, béh né gi bɔ̀ gèr sâ dɔɔ́ŋ mé terreb Yeésò Kristò yɔgɔ́, njua mé temé seèn né yoòr beèh.
37 Em todas essas situações temos a vitória completa por meio daquele que nos amou.
38 Sâ mè né lom kɔɔ́ nyegé, ye njeré déì Yeésò yín kòmò ndé ŋgwéh ye bú a: té béh gwàn. Né mene cio, né mene yɔ̀ŋ, né mene bɔ̀ cìlì Càŋ, né mene bɔ̀ njèh tetarê ké te vulúu, bɔ́ bú yín kòmò ndé ŋgwéh. Né mene kènê, né mene loró déì,
38 Pois eu tenho a certeza de que nada pode nos separar do amor de Deus: nem a morte, nem a vida; nem os anjos, nem outras autoridades ou poderes celestiais ; nem o presente, nem o futuro;
39 né mene bɔ̀ terreb dé ké teèr, né mene bɔ̀ terreb dé ká doô, bɔ́ bú yín kòmò ndé ŋgwéh. Né mene lètenè bɔ̀ njií mé Càŋ si giì naâ dɔɔ́ŋ, njeré déì béh bɔ̀ Càŋ gè kòmò ndé cú, ye bú a, té béh gwàn. Càŋ béh gwaân seèn yoòr Fehtoò beèh Yeésò Kristò feh keéh gi aá kèn.
39 nem o mundo lá de cima, nem o mundo lá de baixo. Em todo o Universo não há nada que possa nos separar do amor de Deus, que é nosso por meio de Cristo Jesus, o nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.