Romanos 14

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔ nuaré déì né te ceér Càŋe yuaá, bí tá bú taà, bí té bú lòù bɔ̀ sér.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Sâ tueé né ye: mɔ nuaré déì né mé terreb njèh dɔɔ́ŋ yieé larê teèn, mbeí né dé seèn te ceér Càŋe yuaá, à dé seèn yieé lom né yùè,
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 sâ nuaá mé yieé laré né dɔɔ́ŋ a, té mbeí mé yieé geí né lòù doô sèb. Dé mé yieé geí né lòù a, té dé mé yieé njií né mbaá doô ndúgó ndɔ; à né beè Càŋ.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Wò né neì, mé né ju felè nùà seê nùàr tená gɔ wa? À bɔɔ́ mene bagaà, né mene veên, dɔɔ́ŋ né lom ju tele seê seèn. Mè tueé wò, nùà hèllè nde né bagaà bɔɔ́ komo; Nùà Dueè né mé terreb teèn, à nde né bú taá.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Bɔ̀ nuaré déì ye: bɔ̀ cieé déì né bɔ̀ mbeí yɔgɔ́. Sâ bɔ̀ déì né dé bɔɔ̀n tueé ye: cieé dɔɔ́ŋ né gi kèì cén. Mɔ né mân, sâ nùà kàn a, njébá nyégé te mùnò seèn bagasé.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Nuaá mé ye cieé déì né bɔ̀ mbeí yɔgɔ́ doô, cieé sâ jolo né ye te seén Nùà Dueè. Nuaá mé né njèh dɔɔ́ŋ yieé laré doô, mé njéh seén taré né Nùà Dueè ndɔ. Mɔ à nde aá yieé, à né yeé Càŋ vra, faá dé mé yieé geí né lòù vra yeé Càŋ, à né Càŋ seén ndɔ nɔ.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Á sâ, nuaré déì den lom né dene dé seèn nùà njèh wa? À cio kuú lom né dé seèn nùà njèh ndɔ wa?
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Mè tueé bí, mɔ béh né yɔŋ, béh yɔŋ né dé Nùà Dueè; mɔ béh né kuú, béh kuú né dé Nùà Dueè ndɔ. Mɔ né mân, sâ béh yili mene lòù, béh kuú mene, dɔɔ́ŋ béh né gi beè Nùà Dueè.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Kristò lé kuú naâ dé cî, à komo yuo cu lè cio, ye te nyí den Nùà Dueè bɔ̀ komô mé bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Sâ, mɔ né mân, wò mbeí yeè jue né dé keì wa? Á, wò ndɔ nɔ, wò nùàr seb né dé keì ndɔ wa? Ŋgweéh béh nde gi né ké toò Càŋ waá, à tena ju felè beèh dɔɔ́ŋ mà.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Né gi te mvù Càŋe nyagá den, ye:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Á sâ, nùà kàn a, njébá tég, à nde né sòn seèn mé be seèn toò Càŋ tueé.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Mɔ né mân, sâ béh gè mé nùàr jueê lètenè beèh geè, béh gwàn sér bɔ̀ mbeí beèh lòù. Njií mé nde né mbeí beèh te veên luú njií, béh té gwàn.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Bêh Yeésò Fehtoò beèh nyɔgɔ́ bilí baá kèn. Kènê mè baá gi kɔɔ́, ye yáb nùàr kɔɔ́ bɔ́ yílí bèh. Á, mɔ nuaré déì né munó ye, nyí nde né mé njéh fulá kuú, sâ né ka beè seèn fulásé ménâ ndɔ.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Mɔ wò né mbeí yeè temé mé yáb déì yieé yulá, sâ kɔ́ɔ ye nyí bú lòù gwàn sér ŋgwéh. Té bú teèn bɔ́ lèr kéh, né lom yáb mbaá; *Kristò lé naá giì felè mbeí yeè sâ kuú!
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Bí té gwàn dé njií mé né beè biì huɔɔ́m, ŋa seér njèh júêb beè bɔ̀ déì.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 *Lò Càŋ dé seèn mé yáb bɔ̂ mbè dɔ̀gɔ̀ dèn ŋgwéh; né seér mé dene didilî bɔ̂ pɔ́ŋ mé vɔ́gɔ́-temé, faá Cúcuí Ŋagâ haá nê nɔ.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Nuaá mé né seé Kristò gèh dé hên bɔɔ́ dɔɔ́ŋ, né lom nùà bagaà beè Càŋ mé njolò bɔ̀ nùàr mene.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Mɔ né mân ndɔ, sâ béh fɔ́n nyégé ceér mé cɔ̀ŋ nde né teèn yuo, te béh bɔ̀ mbeí beèh ta kuú te ceér Càŋe.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Nùàr a, té seé Càŋ mé yáb túlú ŋèrrè sɔ̀m. Dé yáb dɔɔ́ŋ yieé larê né gi môn dág. Njèh cén, njií mé nde né mbeí te veéne luú njií, húɔ́m ŋgwéh mé nùàr yieé njií sâ.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Huɔm kela né mé nùàr núɔ́gɔ́ yíé ŋgwéh, à mbè ŋúé ŋgwéh. Bú a, bèrɔ̀ŋ gí bɔ̀ njií mé nde né mbeí te veéne luú njií dɔɔ́ŋ ndɔ.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Sâ njií mé wò naâ lè yeè ŋgweé nyegé doô, kwá lɔ́ lè yeè bî Càŋ fà. Mè tueé bí, nuaá mé né kɔɔ́ ye nyí bɔɔ́ yií né teèn, samésé nde né bú.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Nuaá mé né njeré déì lòù yieé kiné, baá te ju beè Càŋ ndɔ. Lòù sam, ndòn seèn né mene bú tueé, à teèn jéjég njébá dìlì ŋgwéh. Mè tueé bí, mɔ nuaré déì né njií sâ kɔɔ́, mé njéh mene à né ka teèn ŋeí den, sâ né veên.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.