Mateus 9
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ACF
1 Yeésò yila cu kɔm, sela nde cu lɔ seèn.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Wa lɔ, bɔ́ jɔgɔ waà mé nùà gule kuû déì toò seèn, à né te ndagáa cer den. Yeésò yeé ŋene, ye temé bɔɔ̀n dɔɔ́ŋ né lom yoòr nyî ménâ, à tueé njií mé nùà gule kuû doô, ye bú a: «Táré yo, huaán mò. Bɔ̀ veên yeè gi aá wò mé njéh kèn.»
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Te bɔ̀ *njí-sóù yeé nde ŋgweé njií mân, bɔ́ yila lè bɔɔ̀n ndugó beleè ye: «Nùà hên feh seèn faá Càŋ nɔ weh né dé keì wa?»
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Yeésò ŋene kɔ mùnò bɔɔ̀n ndɔ, ye bɔ́ a: «Bí veénsé mân munó né dé keì wa?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Beè biì, taré kela né tueê ye: bɔ̀ veên yeè gi aá wò mé njéh kèn, wa né: wùò ter, gègɔɔ̀ wa?
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Bí kɔ́ɔ ye: ká doó dɔɔ́ŋ *Huaán Nùàr né mé terreb veên kulú sɔɔ̀m teèn.» À den cuù baá-re, ye nùà gule kuû doô a: «Wùò ter, wèh ndagá yeè, ndé á lɔ.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 Nùà hèllè komo wuo ter ndɔ, fɔɔ́n gò lɔɔ̂ seèn.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Veéh sie ŋellé nùàr doó dɔɔ́ŋ, bɔ́ né Càŋ teèn seén yií, ye lòù sam, à né nùàr terreb ménâ haá ma.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Yeésò yuo doó sâ ndɔ, à nde ser toò. Wa beré déì, à ŋene njií nuaré déì né ké gwò bèh seé seèn den den, à né kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ weh. Yilí nùà sâ né Matíô. Ye bú a: «Yùò bèlè mè!» Matíô yuo bele bú ndɔ.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Yeésò yeé baá ké gwò Matíô yáb yieé, bɔ̀ vevenê bɔ̀, mé bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀ déì kem wa cuù teèn ŋgún, bɔ́ bɔ́ mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn né yáb bècénè yieé bilí den.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Bɔ̀ *Farisiên yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ a: «Nùà koô biì bɔ́ bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀, mé bɔ̀ vevenê bɔ̀ yáb bècénè yieé bilí né dé keì wa?»
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yeésò yeé ŋgweé aá ménâ, ye bɔ́ a: «Bɔ̀ beén bɔ̀ né yeé mé koró nùà lèh kɔɔ́, dèn ŋgwéh bɔ̀ tetarê bɔ̀.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Bí ndé màn nyégé bɔ̀ ŋgòr hên maàn, né ter nyagá den ye: Mè gwaán kela né nùà kɔ́-jerè mé nùà há-sèmè. Mè hên nde kuú naâ bɔ̀ vevenê bɔ̀ ká yoòr mò yilá njiî, dèn ŋgwéh bɔ̀ didilî bɔ̀.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Loù sâ bɔ̀ mbɔ̀ŋ Jâŋ Bàptîs ndeè ye Yeésò a: «Bɔɔ́ né naàn mé béh bɔ̀ *Farisiên né gi dé beèh yáb jolo, bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeè dé bɔɔ̀n jòlò ŋgwéh wa?»
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Yeésò ye bɔ́ a: «Loù mé bɔ́ sua yeé véh, mé si né doó samé den, bɔ̀ mbeí nde né yáb jolo wa? Dé sâ ndɔ́g. Mé njéh mene, bí kwá cieé déì, mɔ bɔ́ ŋgaá sɔm aá bɔ́ siì fù beè, bɔ́ ndeè jolo ye bɔɔ̀n.
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 «Nuaré déì beéh cɔ̀gɔ̀ feê felè cɔ̀gɔ̀ dé cuûm téná làb njí bèh. Mɔ sam, dé feê nde né dé cuûm doô komo ŋɔré sɔm.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 «Bɔ́ tàgà mé kulu feê lè ŋguú cuúme sì kwá bèh ndɔ. Mɔ sam, ŋguú hèllè nde né mbè doó velé ber njií, bɔ́ vu bilí be mé ŋguú mene. Bɔ́ mbè mé kulu feê si seér yeé lè ŋguú feê, te kér cú, mbè doó bèr ndé cú ndɔ.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Nùà koô déì waà, sâ Yeésò née mé bɔ̀ nùàr ménâ tueé njií den; à cemmé nde toò seèn, ye bú a: «Huaán mò kuú aá kèn, à kuú née kuù ye. Mé njéh mene ndê kèmà njí bú be yoòr, à nde né nyimé yuo.»
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Yeésò komo wuo ter ndɔ, weh bɔ̀ mbɔ̀ŋ, bɔ́ bɔ́ bele sie bú.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 Sâ ma déì né doó sâ teèn; baá nyèmà yulà cùɔ̀b fà húɔ́m né bú yoòr yuo den. À ŋgoró nde yí jomo Yeésò, à kema weh sòn cɔ̀gɔ̀ seèn.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 À né ké lè tueé den ye: «Mɔ mè kema cegé mene léláŋ cɔ̀gɔ̀ seèn, nde né mè yili sɔm.»
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 Yeésò bele seér ndɔ, ŋene bú, ye bú a: «Dé vêh, táré yo, wò né temé yoòr mò kwaá njií, wò taré yuo aá kèn.» Ma doô taré yuo doó sâ ndɔ.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Yeésò wa ké lɔ nùà koô doô, sâ bɔ̀ɔ́ mé tuaga yeé bené mé kû bɔ́ bɔ̀ nùàr baá lom doó ŋgún mbaá, bɔ́ né bèmè bɔɔ́. Yeésò yeé ŋene aá môn,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 ye bɔ́ a: «Bí yùò gí doó sâ dɔɔ́ŋ, huaán njeré déì kú ŋgwéh, à cer né lɔ́m.» Te bɔ̀ nùàr yeé nde ŋgweé njií ménâ, bɔ́ kem sue bú yoòr mé séb.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Bɔ́ yeé sɔm keéh gi aá bɔ̀ nùàr cie, Yeésò yila nde ké mí, à sie njií huaán vêh doô be ter; huaán doô komo den cu ter ndɔ.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Ŋgɔ́g dé sâ ŋgulí yɔŋ cu baá-re lò sâ dɔɔ́ŋ.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Yeésò yuo doó sâ ndɔ. À yeé baá beré déì kelá, bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀ déì bɔ̂ mbeí duɔɔ́m bú jomo ŋgaré beleè, bɔ́ ye bú a: «Ŋunà *Davîd, kɔ́ yeè béh jere teèn.»
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Yeésò yeé baá ké gwò, bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀ doô ŋgoró nde ké kwarè seèn ndɔ. À ye bɔ́ a: «Bí né temé kwaá njií ye mè né mé terreb faá bèh mân teèn wa?» Bɔ́ ye bú a: «Nyea, dé koô.»
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Yeé baá ménâ, à kema njií bɔ́ be njolò ndɔ, ye bɔ́ a: «Bɔ́ bí faá bí né temé yoòr mò kwaá njií sâ.»
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Njolo bɔɔ̀n kwɔgɔ ŋagá ndɔ. À luɔm bɔ́, ye bɔ́ a: «Càŋ a bɔ́ nuaré déì ŋgweé tieè.»
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Mé njéh mene, bɔ́ kɔ lom né mé yilí Yeésò lè tàbè sâ dɔɔ́ŋ saán yɔŋ gɔɔ̀.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Bɔ́ yeé baá dé bɔɔ̀n mé gò, bɔ̀ nuaré déì wa cuù mé nùà sòn ndûg déì ká toò Yeésò ndɔ. Nùà sâ lé naâ mé tándulu yoòr; càŋ hèllè lé naâ bú sòn yiín.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Te Yeésò yeé nde kwɔgɔ sɔm bú lè nùà doô mân, nùà hèllè duɔɔ́m keéh sòn tueê. Cìlì nùàr geí laré mé njéh doó dɔɔ́ŋ, bɔ́ ye: «Béh née gèh dé hên te tàbè *Iserálà dɔɔ́ŋ ŋéné ŋgúŋgwéeh ye.»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Bɔ̀ *Farisiên den seér cuù dé bɔɔ̀n ye: «Mgbè bɔ̀ tándulù bú terreb mân haá né kɔɔ́, à bɔ̀ tándulu kwɔgɔ né mé njéh.»
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Yeésò né te bɔ̀ lɔɔ́ kokoô mé tetɔɔ̂r mene kelá, à né ŋgòr Càŋ te *gwà sóù feh bele, à né Njàgà Bagaà felè *Lò Càŋ se yɔŋ, à né bɔ̀ beén dé kàn mé núr dé kân taré sɔm bele.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 À yeé baá cìlì nùàr ménâ ŋené, jere bɔɔ́ bú njèh. Lòù sam, bɔ́ lé naâ doó mbaá homó ndab den; bɔ́ né lom faá bɔ̀ mbieè mé nùà njèh teèn sam nɔ.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Yeé baá ménâ, à ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn a: «Yab bɔlé lom né ŋgún. Njèh cén, bɔ̀ seê bɔ̀ mé nde né ká lɔ kwaá bilí njiî màgà ŋgwéh.
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 Bí bɔ̀ŋ nùà njèh bɔɔ̀ŋ, te à tema njií bɔ̀ seê bɔ̀ teèn, te bɔ́ kwa bilí njiî bú mé njéh ká lɔ.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.