Mateus 15
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC
1 Jomo sâ bɔ̀ nuaré déì yuoô ké Jerusalem lètenè bɔ̀ *Farisiên mé bɔ̀ *njí-sóù, bɔ́ nde kwa Yeésò, bɔ́ ye bú a:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 «Bɔɔ́ né naàn mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeè né tabɔ́ kwaá lɔɔ́ wa? Wò ŋéné ŋgwéh, bɔ́ né yáb yieé, bɔ́ be faá tabɔ́ tueé nê nɔ, yàgà ŋgwéh wa?»
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Yeésò deên ndɔ, ye bɔ́ a: «Á bí nɔ? Bí sòn Càŋ ŋgeén né dé keì wa? Ŋgweéh bí né tòù Càŋ kwaá lɔɔ́, bí feh seér tòù bɔ̀ tele biì wa?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Sâ Càŋ né gi tueé ye: Léb toò tele mé meí yeè, wò ŋgweé sòn bɔɔ̀n. À né cu tueé, ye nuaá mé duagá tele, wa né meí wa, bú a, kú táré lè teèn ŋgwán.
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Mé njéh mene, bí ménâ fèh bèh; bí den seér cu né ye: Mɔ nuaré déì tueé njií mé tele, wa mé meí wa, ye bú a: nyí sé la naâ wò gam; njèh cén, baá gi *sèmè. Mɔ à né ménâ tueé, bí né gwaán.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Ŋgweéh sâ bí ye bú a: Té tele mbaá vèh kú cú wa? Ŋgweéh bí sâ bɔɔ́ ŋellé né ŋgòr Càŋ, te tòù lɔɔ̂ biì yam seér kɔɔ́ wa?
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Bɔ̀ sòn fà bɔ̀ faá bí nɔ, Esáyà sòn-Càŋ lɔ felè biì jue bɔ̀n, wa Càŋ ye:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 Bɔ̀ nùà hên nyí seén kuú den né mé par sòn mbaá,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Den né faá bɔ́ né nyí dua nɔ, sâ né dé lòù.
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Jomo sâ Yeésò yilá bilí bɔ̀ nùàr, ye bɔ́ a: «Bí ŋgwé nyégé bagasé:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 njií mé yila seér né sònò nùàr dé yilâ, bú kɔɔ́ bɔ́ yílí bèh; dé mé yuo kela seér né sònò seèn lòù bɔɔ́ yili yeé bú kɔɔ́.»
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ ŋgoró nde kwarè seèn ndɔ, bɔ́ ye bú a: «Wò né kɔɔ́ ye bɔ̀ *Farisiên la ŋgweé naâ ménâ, naâ bɔ́ seé weh wa?»
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Yeésò ye bɔ́ a: «Bɔ̀ toú mé Tele mò ké te vulúu lé kɔɔ́ dòbò ná ŋgwêh dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bɔ́ doó muró su njií.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Bí gè mé ceér bɔɔ̀n, né bɔ̀ tácugó! Mɔ tácugó derré né tácugó be kɔɔ́, sâ bɔ̂ mbeí fà dɔɔ́ŋ nde gi né ké dòù lùgò vulú die suagá.»
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Piêr den cuù ye bú a: «Kàn njií mé bɔɔ́ yili né nùàr kɔɔ́ doô, sè béh teèn.»
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Yeésò ye bú a: «Mé bí mene, bí née njèh ŋgwé kòmò ŋgwéeh ye wa?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Bí née kɔ́ ŋgwéeh ye: njií mé yila yeé sònò nùàr, mɔ baá ké lè, nde né ké cie suagá yuo kelá wa?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Njií mé né sònò nùàr yuo kelâ, yuo yeé ké lè temê. Dé sâ nùàr bɔɔ́ yili né kɔɔ́.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Lòù sam, mùnò veên dɔɔ́ŋ jeré yuo den né te temé nùàr: wúlá-feh né sâ; yàgà ndeê né teèn; sár yɔɔ̀ŋ né sâ; yíb né teèn sâ; nyeén mé súí né gi teèn yaám den,
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 dɔɔ́ŋ yuo giì né te temê. Bɔ́ nùàr bɔɔ́ yili yeé kɔɔ́. Mè tueé bí, yáb mé be yilî yieê, nùàr kɔɔ́ bɔ́ yílí ŋgwéh.»
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Jomo sâ Yeésò yuo doó sâ ndɔ, à nde ser kwarè lɔɔ́ Tîr bɔ̂ Sídɔ̀ŋ.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Wa ké teèn, ma Kanahân déì keéŋ waà doó sâ, né ma lɔɔ̂ ndɔ, ye bú a: «Dé koô, Ŋunà *Davîd, kɔ́ yeè mè jere teèn, huaán mò dé vêh nde aá mé gèr ŋené kuú, à né mé tándulu yoòr.»
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Mé njéh mene, Yeésò bú sòn kòmò ŋgwéh.
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Yeésò deên ndɔ, ye bɔ́ a: «Bɔ́ hên tema kuú naâ mè felè bɔ̀ *Iserálà bɔ̀. Bɔ́ den né faá bɔ̀ mbieè mé né lòù leér le nɔ.»
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ma doô nde cemmé die nde toò Yeésò ndɔ, ye bú a: «Dé koô, gàm yeè mè teèn.»
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Yeésò ye bú a: «Mɔ bɔ́ si njií yáb bɔ̀ huaân mé boór, húɔ́m ŋgwéh.»
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Ye Yeésò a: «Né ka môn jég, dé koô. Á sâ, bɔ̀ boór tòmò yâb domó yieé yeé ka teleè ndɔ.»
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Yeé baá ménâ, Yeésò ye bú a: «Môn, dé vêh, wò né temé yoòr mò mé terreb mene kwaá njií; bú a, bɔ́ wò faá wò né gwaán nɔ.» Ŋunà ma hèllè taré yuo beè nomo ndɔ.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Yeésò yuo cuù doó sâ, à nde ké sòn tub Galilê. Wa ké teèn, à ŋaá nde ké te tòre. À yeé baá ké sâ den den,
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 bɔ̀ nùàr ŋgún kem wa cuù ké teèn mé bɔ̀ beên bɔ̀ beè: bɔ̀ gule kukuû bɔ̀, bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀, bɔ̀ gule cécéné bɔ̀, bɔ̀ tándúg mé bɔ̀ beên bɔ̀ déì ndɔ. Bɔ́ nde bilí kwaá gi bɔ́ ké toò Yeésò, à taré sɔm bɔ́.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Bɔ̀ tándúg tueé gi sòn, bɔ̀ gule kuú bɔ̀ mé bɔ̀ tácɔgɔ́ gɔ dilí gi, bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀ ŋene gi njolo. Cìlì nùàr yeé ŋene aá ménâ, hiím yɔgɔ́ bɔ́ dé tueê. Bɔ́ né Càŋ ké ter seén njií, ye Tele *Iserálà né lom bú.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Yeésò yilá njiî bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn, ye bɔ́ a: «Jere né mè mé bɔ̀ nùà hên sie: kè kú lan baá cieé tagár, béh bɔ́ né lom kɔɔ́; bɔ́ mé yáb beè sam cuú ndɔ. Mè gwàn ŋgwéh bɔ́ lɔ mé lèì cùè ménâ yi njiî, bɔ́ nde né ceér dueè die le.»
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ ye bú a: «Á, gèh cìlì nùàr dé hên, béh yáb ká ya dueè hên weh ndeè né he, te béh koó komo bɔ́ mé njéh wa?»
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Yeésò ye bɔ́ a: «Bí beè né mé breêd meèn wa?» Bɔ́ ye bú a: «Né téhbeh mé bɔ̀ ŋgò tetegér mân.»
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Yeésò ye bɔ̀ nùàr a: «Bí dèn ndé gí doó.»
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Jomo sâ à weh breêd téhbeh mé bɔ̀ ŋgò doô, à vra Càŋ teèn, à kɔlé haá njií bɔ̀ mbɔ̀ŋ, te bɔ́ geé haá bɔ̀ nùàr. Bɔ́ geé haá gi bɔ́ ndɔ.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Bɔ́ dɔɔ́ŋ yieé fulu gi; ndilí le. Bɔ̀ mbɔ̀ŋ ŋuaán bilí, yuú sɔgɔ́ téhbeh.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Bɔ̀ɔ́ mé lé yieé naâ yáb sâ dɔɔ́ŋ lé naâ kám nèà; sâ bɔ́ bɔ̀ véh mé bɔ̀ huaán teèn kùlà yí ŋgwéh.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Bɔ́ yeé yieé gi aá, Yeésò yi njií ye bɔ́. À yila cu dé seèn kɔm, à nde ser te tàbè Magádàn.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.