Marcos 8
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs BKJ
1 Cu sâ bɔ̀ nùàr kókoó mbaá bilí wa cuù. Bɔ́ yeé mé yáb beè sam cuú, Yeésò yilá njiî bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn, ye bɔ́ a:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Jere né mè mé bɔ̀ nùà hên sie: kè kú lan baá cieé tagár, béh bɔ́ né lom kɔɔ́; bɔ́ mé yáb beè sam cuú ndɔ.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Mɔ mè yi njií bɔ́ lɔ mé lèì cùè, bɔ́ nde né ceér dueè die le; lòù sam, bɔ̀ déì yuoó naâ bèh dàb.»
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ ye bú a: «Béh yáb ká ya dueè hên kwa caá nde né he, te béh koó laré bɔ́ mé njéh wa?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Yeésò ye bɔ́ a: «Bí beè né mé breêd meèn wa?» Bɔ́ ye bú a: «Né téhbeh.»
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Yeésò ye bɔ̀ nùàr a: «Bí dèn ndé gí doó.» Jomo sâ à weh breêd téhbeh doô, à vra Càŋ teèn, à kɔlé haá njií bɔ̀ mbɔ̀ŋ, te bɔ́ geé haá bɔ̀ nùàr. Bɔ́ geé haá gi bɔ́ ndɔ.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Bɔ́ lé naá cuù mé ŋgò déì tetegér mân beè teèn. Yeésò weh, à dua Càŋ teèn, ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ a: «Gè há cú bɔ́.» Bɔ́ geé haá gi bɔ́ ndɔ.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Bɔ́ yieé fulu gi; ndilí le. Bɔ̀ mbɔ̀ŋ ŋuaán bilí, yuú sɔgɔ́ téhbeh.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Bɔ̀ɔ́ mé lé yieé naâ yáb sâ dɔɔ́ŋ lé naâ kám nèà.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Bɔ́ yeé yieé gi aá, Yeésò yi njií ye bɔ́, à nde dé seèn kɔm yilá. Bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ fɔɔ́n gò, bɔ́ nde te tàbè Dalemanútà.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Bɔ̀ *Farisiên waà ndɔ, bɔ́ duɔɔ́m Yeésò sòn fɔɔ̂n, te bɔ́ sie bú teèn. Bɔ́ ye bú a: «Jɔ̀gɔ̀ bɔ́ ke fém déì mé feh keéh né ye wò bɔɔ́ né seé mé terreb Càŋ ye.»
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Homo yɔgɔ́ Yeésò dé tueê, à den cuù ye bɔ́ a: «Bɔɔ́ né naàn mé bɔ̀ cafanê bɔ̀ ye: kɔ bɔ́ ŋene fém wa? Mè né tueé ye bí a, ndɔ́g bɔ́ ŋéné ndé cú!»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Jomo sâ à fɔɔ́n gò seèn, à yila cu kɔme, à sela nde tub kèb yágà.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Sâ bɔ̀ mbɔ̀ŋ lé naâ breêd nyen lɔɔ́; lè kɔɔ̀m lé gi cegé naâ breêd cén.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Yeésò yeé baá bɔ́ luɔm, bɔ́ munó seér cí. Sâ à lé ye bɔ́ a: «Bí bɔ̀ŋ feh biì mé kulu bɔ̀ Farisiên, bí bɔŋ feh mé kulu Herôde.»
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ duɔɔ́m baá-re lètenè bɔɔ̀n tueé kuû, ye: «À jue né breêd mé béh mé njéh beè sam doô.»
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Yeésò yeé ŋene aá ménâ, ye bɔ́ a: «Bí môn tueé den né dé keì, ye: mè jue né breêd mé bí mé njéh beè sam doô wa? Hên bí née ka njèh ŋgwé kòmò ŋgwéeh ye wa? Feh biì née ka ter ndegé den á?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Bí né gi mé njolo; dé ŋenê sam wa? Bí né gi mé tie; dé ŋgweê sam ndɔ wa? Bí mùnò kɔ́ cú,
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 ye mè lé naâ breêd tîn kɔlé, koó bɔ̀ nùàr kám tîn mà. Bɔ̀ sɔgɔ́ ndilí yâb mé bí lé jɔgɔ́ sɔɔ́m naâ doô lé naâ meèn?» Bɔ́ ye bú a: «Lé naâ yulà cùɔ̀b fà.»
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 À den cuù, ye bɔ́ a: «Mè yeé kɔlé cu aá breêd téhbeh, te koó nùàr kám nèà, sɔgɔ́ ndilí yâb lé naá cuù meèn ndɔ wa?» Bɔ́ ye bú a: «Téhbeh ndɔ.»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 À deén baá-re ye bɔ́ a: «Wa mene hên, bí née ŋgwé kòmò ŋgwéeh ye wa?»
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Wa ké Becaida, bɔ̀ nùàr weh wa cuù mé tácugó déì toò seèn, bɔ́ ye bú a: «Kúkùr yeè, kèmà njí yeè bú be yoòr teèn.»
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Yeésò sie weh tácugó doô be, weh nde mé bú ké jomo lɔɔ̂. Wa ké teèn, à kulu kwaá bú dèh njolò, à kema bú mé be, ye bú a: «Wò baá njeré déì ŋené wa?»
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Tácugó sɔm njií njolo ter, ye bú a: «Mè baá bɔ̀ nùàr ŋené; bɔ́ den né faá toú nɔ. Njèh cén, bɔ́ gɔ seér né lòù.»
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Yeésò kema njií cu bú be njolò. Kènê tácugó ke njege njií lom aá ké toò seèn, à taré yuo, à ŋene ŋagá gi njèh dɔɔ́ŋ ndɔ.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Yeésò ye bú a: «Ndé lòm á lɔ yeè, té lètenè lɔɔ̂ kélá cú.»
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Jomo sâ Yeésò bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn fɔɔ́n gò, bɔ́ nde ser te bɔ̀ lɔɔ́ déì te tàbè Sesarê Filîp. Bɔ́ yeé baá ceér dueè, à bie ye bɔ́ a: «Bɔ̀ nùàr ye mè né neì wa?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Bɔ́ ye bú a: «Bɔ̀ déì ye wò né Jâŋ Bàptîs, bɔ̀ déì ye wò né *Elî, bɔ̀ déì ye wò né *sòn-Càŋ cén déì.»
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Ye bɔ́ a: «Á bí nɔ, bí ye mè né neì wa?» Piêr ye bú a: «Wò né *Nùà Cɔ̀ŋ.»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Yeésò luɔm bɔ́ ndɔ, ye bɔ́ a: «Càŋ a bɔ́ bí tueé nuaré déì ménâ.»
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Jomo sâ à yila bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn njèh feèh ndɔ, ye bɔ́ a: «Kɔ *Huaán Nùàr nde dàm bɔ̀ gèr ŋené laré. Bɔ̀ kokoô bɔ̀ lɔɔ̂, bɔ́ bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ *njí-sóù dɔɔ́ŋ nde gi né bú ŋgɔɔ́n, te bɔ́ wula sɔm bú. Lè cieé tagáre à nde cu né lè cio komo yuo ndɔ.»
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 À lé bɔ́ dé sâ tueé ŋagá loóm naâ bèsɔ́nè. Piêr yeé nde ŋgweé njií ménâ, à weh nde mé bú ké bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ, à yila bú teèn ndeè.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Yeésò bele seér ndɔ, ke njií bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn, pam Piêr, ye bú a: «Máb *Sátàn, cú yo nɔɔ́ŋ! Wò faá Càŋ nɔ mùnò ŋgwéh, wò munó seér né faá bɔ̀ nùàr nɔ.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 À yilá njiî bɔ̀ nùàr mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn ndɔ, ye bɔ́ a: «Nuaá mé ye nyí gwaán né jomo mò beleè dɔɔ́ŋ, kɔ à ŋgɔn feh seèn, à nde mbin weh toú gèr seèn, à bele mè, sâ ye.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Mè tueé bí: nuaá mé gwaán né yɔ̀ŋ seèn mé feh seèn yili sɔm, nde né bú leér lɔɔ́. Nuaá mé né dé seèn cio felè mò ŋgɔɔ́n seér, né mé Njàgà Bagaà beè kuú, nde né yɔ̀ŋ seèn yili sɔm.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Njií mé gam nde né nuaá mé né njèh ká lè wɔ́ŋe dɔɔ́ŋ kwa laré te yɔ̀ŋ seèn leér le teèn, né kei wa?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Njií mé nùàr nde né yɔ̀ŋ seèn mé njéh ŋaá sɔm né teèn wa? Ndɔ́g teèn sam.
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 «Sâ lètenè bɔ̀ cafanê bɔ̀ mé né veên bɔɔ́, mé temé yoòr Càŋ kwá njí cú, mɔ nuaré déì né mè teèn yaáŋ, à né ŋgòr mò yaáŋ, loù mé mè Huaán Nùàr cuù nde né teèn, mè *sum waà nde né lètenè bɔ̀ cìlì Càŋ, mé terreb Tele mò yoòr, loù sâ mè nde né nùà hèllè yaáŋ sɔm ndɔ.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.