Marcos 4

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yeésò yila cu ŋgòr Càŋ ké sòn tub Galilê feèh. Cìlì nùàr ŋgún merré wa cuù, faŋ sie bú beè. Yeé baá yɔgɔ́, à nde ŋa den dé seèn yí dùà te kɔme, bɔ́ le ká cie sòn nòmò.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 À lé bɔ́ njèh kókoó mbaá feh keéh giì naâ te kàne te kàne, ye bɔ́ a:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 «Bí ŋgwé! Nuaré déì lé ndeè naâ ké ŋueh bèh gèh vuû.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 À yeé baá gèh vuú, kèb déì sue le ceér dueè. Bɔ̀ non waà gwaré yieé sɔm.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Kèb déì nde sue yila te kérré taâ, bèh sâ tàbè teèn màgà ŋgwéh. Ba yuoô wágácén ndɔ.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Lou yeé baá li, ŋema yuo cu. Lòù sam, bèh jɔgɔb yiî lé teèn ná ŋgwêh.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Kèb déì nde sue yila lètenè bɔ̀ ŋgobó deduanê, ba yuo ter. Yeé baá kulá, bɔ̀ ŋgobó deduanê hèllè lané wula sɔm bɔ́, bɔ́ tàb wá kwà cú.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Kèb déì nde dé seèn sue yila bèh tàbè bagaà, ba yuo kelà, kula, wa tàb: tab déì mvum teèn yulà tagár, tab déì yulà ténjén, déì yuií.»
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Yeésò den cuù, ye bɔ́ a: «Nuaá né mé tie dé ŋgweê, bú a, ŋgwé nyégé ŋgòr hên bagasé.»
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Bɔ̀ nùàr yeé ŋellé gi aá, bɔ̀ɔ́ mé né kwarè seèn bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ yulà cùɔ̀b fà doô bie bú bɔ̀ kàn sâ ndɔ.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 À ye bɔ́ a: «Dé biì, ŋgòr felè *Lò Càŋ mé Càŋ lɔ naâ lòù leér kwaá, né tieè biì. Dé bɔ̀ déì, kɔ bɔ́ né bɔ́ lè kàne ménâ si keéh,
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 te bɔ́ ke den dé keè, bɔ́ ŋéné cú; te bɔ́ felá den dé felâ, bɔ́ ŋgwé kɔ́ cú ndɔ. Mɔ sam, bɔ́ nde né temé kweh seér, Càŋ nde né veên bɔɔ̀n doó kulú njií.»
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Yeésò den cuù, ye bɔ́ a: «Bí kàn hên ŋgwé kɔ́ ŋgwéh wa? Sâ bí bɔ̀ déì ŋgweé kɔ nde né naàn wa?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Nùà vú-gèh né nuaá mé né ŋgòr Càŋ tueé.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Bɔ̀ nuaré déì né mapelîm mbaá faá kpɔŋ ceêr nɔ, gèh naá giì teèn sue. Bɔ́ yeé ŋgweé gi aá, tètèì sam, *Sátàn waà baá kèn, luaga sɔm cu bɔ́ lè.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Bɔ̀ déì kwa né dé bɔɔ̀n gèh faá bèh kérré taâ nɔ. Bɔ́ nde né ŋgòr Càŋ ŋgweé, bɔ́ gwaán nyegé mé vɔ́gɔ́-temé mene.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Njèh cén, ŋgòr sâ jɔgɔb lè bɔɔ̀n yí ŋgwéh; bɔ́ gwaán lom né cuúr cén mbaá. Gèr sé yeé baá bɔ́ te ŋgòr Càŋe coró, bɔ̀ nùàr né bɔ́ mé njéh bunó, bɔ́ cuaré yuo wúwágá.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Bɔ̀ɔ́ mé né lètenè bɔ̀ ŋgobó deduanê sue yilá doô né bɔ̀ɔ́ mé né ŋgòr Càŋ ŋgweé,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 njèh cén, bɔ́ né mé *wɔ́ŋ nyamé le, bɔ́ né te ŋgùlù wɔ́ŋe faá bɔ́ gwaán nê nɔ samé ndeé, bɔ̀ tuaá hihiné né mé bɔ́ bele ndeé ndɔ. Nde nde, bɔ̀ njèh hèllè karé wula sɔm njií ŋgòr Càŋ lè bɔɔ̀n, bɔ́ le cùr.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Bɔ̀ nuaré déì dé bɔɔ̀n né faá bɔ̀ gèh mé bɔ́ vuú né te tàbè bagaà nɔ. Bɔ̀ sâ bɔ̀ né ŋgòr Càŋ ŋgweé, bɔ́ né gwaán nyegé. Yeé baá ménâ, bɔ́ né tàb waá ndɔ; tab déì mvum teèn yulà tagár, tab déì yulà ténjén, déì yuií.»
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Yeésò den cuù ye bɔ́ a: «Mɔ bɔ́ mɔgɔ yilà baá mé lâm gwò, bɔ́ sulí kwaá seér nde né bú ka sɔɔ̀ wa? Bɔ́ nde né bú ka ndagâ sulí kwaá seér ndɔ wa? Ŋgweéh bɔ́ tuú njií nde né yí te súgo mà.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Mè tueé bí, bɔ̀ njií mé né bèh cibì dɔɔ́ŋ nde gi né cie ŋené le; bɔ̀ dé bèh lèrrèb ŋené yuo kela giì bèsɔ́nè ndɔ.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Nuaá né mé tie dé ŋgweê, bú a, ŋgwé nyégé ŋgòr hên bagasé.»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 À den cuù, ye bɔ́ a: «Bí ŋgwé nyégé bɔ̀ njií mé bí né felá dɔɔ́ŋ bagasé. Bí kɔ́ɔ ye, mòù mé bí né bɔ̀ nùàr njèh teèn me haá dɔɔ́ŋ, Càŋ bí me haá cu nde né teèn, à haá sagá cu bí déì felèbɔ̀.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Nuaré déì nde gi né mé njèh beè, bɔ́ haá sagá cu bú déì teèn. Nuaré déì dé seèn mé njèh beè sam nde ŋgweéh, né mene dé maàn mé à né mé njéh dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bú beè horó sɔm.»
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Yeésò den cuù, ye bɔ́ a: «*Lò Càŋ den né faá nùàr né gèh ké ŋueh vuú kwaá nɔ.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 À yeé vu kwaá baá, cíbíteèn à né lɔ́m cer, suútenè à né bèh seé seèn ndeé; gèh hèllè né jomo seèn kar, né noóm, nùà hèllè kèkènè dé sâ ŋgwé kɔ́ ŋgwéh.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Gèh bɔ̂ tàbè né ka bɔɔ̀n jueé den; à ba yuo kelà ndɔ, ŋa jìlì, velé sem, nde nde sie kèh.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Yeé ŋema gi aá, wulu dé kwaâ. Nùà ŋueèh doô kwaá sɔm ndɔ.»
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Yeésò den cuù, ye bɔ́ a: «Béh Lò Càŋ me njií nde né mé kei wee? Den né faá kàn dé heè wa?»
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Ye bɔ́ a: «Lò Càŋ den né faá mvum tàb làm nɔ. Mɔ bɔ́ baá bú dòù dobo yií, támbên lètenè bɔ̀ mvum dɔɔ́ŋ né bú.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Mɔ à kula baá, tàyàm lètenè bɔ̀ toû dɔɔ́ŋ né cu bú. Bɔ̀ béh seèn nde né bèh beè yaám sie; bɔ̀ non tieé beh fulu te yùm seène.»
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Yeésò lé bɔ̀ nùàr njèh kókoó feh giì naâ te kàne te kàne, faá bɔ̀ kàn dé hên nɔ. À lé si beéh bɔ́ dé mé bɔ́ nde né ŋgweé komo ndɔ.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 À ŋgòr déì lòù mbaá túé njí ŋgwéh, kɔ né lè kàne. Dé bɔ̀ mbɔ̀ŋ, mɔ bɔ́ baá léláŋ bɔɔ̀n, à né bɔ́ se gií.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Cu ka loù sâ liyilì, Yeésò ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn a: «Béh nde tub kèb yágà.»
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Bɔ́ yuo kwaá lɔ cìlì nùàr ndɔ. Bɔ̀ mbɔ̀ŋ weh yuo mé bú te kɔm mé à né lè doô; sâ bɔ̀ kɔm déì né kwarè mân.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Wa beré déì, fu tarê kobo yilà dùà, né nòmò lè kɔme pieém njií den, kɔm baá yuú.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Sâ Yeésò baá ké jomo bɔɔ̀n lɔ́m, à né feh te kékèh cer kwaá den. Bɔ́ nyimé sɔm bú, bɔ́ ye bú a: «Nùà fèh-njèh, béh nde aá kum le, wò yúlá ŋgwéh wa?»
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 À nyimé yuoô, à pam huné sɔm fu, ye nòmò a: «Húné nɔɔ́ŋ.» Fu hèllè nɔɔ́ŋ, pɔ́ŋ die dùà dɔɔ́ŋ.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 À ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ a: «Bí veéh né dé keì wa? Bí temé mé mè kwá njí cú wa?»
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Veéh bɔɔ́ bɔ́ njèh. Bɔ́ né lètenè bɔɔ̀n bieé kuú ye: «Hên né neì, mé sòn seèn ŋgweé bilí né mé fu bɔ̂ nòmò mene wa?»
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.