Marcos 3
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs BKJ
1 Jomo sâ Yeésò nde cu ké *gwà sóù ndɔ. Sâ nùà be ŋemâ déì né ké gwò sâ.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Bɔ́ né Yeésò mé ju taáb, ye mɔ à taré sɔm nùà sâ loù sóù, bɔ́ nde né bú sie ma.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Yeé baá ménâ, Yeésò ye nùà mé be ŋemâ doô a: «Wùò njébá ter njolò bɔ̀ nùàr.»
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 À den cuù, ye bɔ̀ nùàr a: «Sóú biì ye naàn wa? Ye loù sóù béh bɔ́ njèh bagaà wa, béh bɔ́ sér dé veên wa? Ye huɔm kela né nùàr loù sóù yili sɔɔ̀m wa, dé nùàr wulá seêr wa?» Bɔ́ sòn kòmò ŋgwéh.
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 À né bɔ́ doó dɔɔ́ŋ mé njèh mene ke laré, temé né bú lè mé jéré-temé bɔɔ̀n yulá. À tueé njií mé nùà hèllè ndɔ, ye bú a: «Nèbbè be yeè nebbè.» À nebbé be ndɔ, be seèn taré yuo.
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Te bɔ̀ *Farisiên yeé nde ŋene njií ménâ, bɔ́ kem yuo kela gi cie, bɔ́ bɔ̀ nùàr *Herôde nde sòn nyɔgɔ, te bɔ́ wula sɔm Yeésò.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Yeésò fɔɔ́n gò ndɔ, bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn nde cu ké sòn tub Galilê. Bɔ̀ nùàr ŋgún né bú jomo kem bele: bɔ̀ déì né bɔ̀ Galilê bɔ̀, bɔ̀ déì yuoô Jerusalem
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 mé te tàbè Judê sâ bèh hihiné. Bɔ̀ déì yuoô te tàbè Idumê bɔ̂ Jurdên kèb yágà, bɔ̀ déì lè lɔɔ́ hihinê kwarè Tîr bɔ̂ Sídɔ̀ŋ. Bɔ̀ nùàr hên dɔɔ́ŋ lé ŋgweé giì naâ njií mé Yeésò né yeé bɔɔ́, bɔ́ ndeè né bèh cî.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Yeé baá ménâ, ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn a: «Bí wèh kwá mè kɔm ká kwarè, wanɔɔ́ŋ bɔ̀ nùàr nde aá mè baré wulá.»
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 Lòù sam, à né lom bɔ̀ nùàr taré sɔm dé gècên; bɔ̀ beén bɔ̀ dɔɔ́ŋ né ká yoòr seèn lege ndeê, ye te bɔ́ kema kwa bú kemà.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Bɔ̀ tándulu mé lé naá giì bú ŋené, suelé nde gi toò seèn, bɔ́ né ké ter tueé njií, ye bú a: «Ŋgweéh wò dé yeè né Ŋunà Càŋ mà.»
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 À né lom bɔ́ mé terreb luɔm, te bɔ́ ndègè seèn cie túé sɔ̀m cú.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Jomo sâ Yeésò ŋaá nde ké te tòre ndɔ. À yilá njií bɔ̀ nùàr ké yoòr seèn; lé naâ bɔ̀ɔ́ mé à né gwaân. Bɔ́ yeé waà baá,
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 à balé weh bɔ̀ yulà cùɔ̀b fà bɔ̀ déì teèn, te bɔ́ bɔ́ den beh, te à tema beh bɔ́, bɔ́ nde ŋgòr Càŋ se yɔŋ;
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 à haá bɔ́ terreb ndɔ te bɔ́ kwɔgɔ sɔm bele bɔ̀ nùàr càŋ tándulu yoòr.
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Lé naâ Simɔ̂ŋ, ye yilí seèn déì baá cu Piêr ma.
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 Déì né Jâk ŋunà Jebedê bɔ̂ dìm seèn Jâŋ; à yilá cu bɔ́ Boaneje, ye: bɔ́ né faá mbàn nɔ.
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Bɔ̀ déì né cu Andrê, Filîp, Bartelemî, Matíô, Tomâs, Jâk ŋunà Alfê, Tadê, mé Simɔ̂ŋ nuaá mé gwàn bèh dé mé bɔ̀ kìn den felè bɔ̀ lɔɔ́ bɔ̀ doô,
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 mé Júdàs sàrnyé Yeésò.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Yeésò nde cu lɔ ndɔ. À yeé wa baá, bɔ̀ nùàr ŋgún bilí wa cuù, yɔgɔ́ bilí bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn mé yáb yieê mene.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 Bɔ̀ nùàr seèn yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ ndeè bú sie weh, ye: «À vera baá kèn.»
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Bɔ̀ njí-sóù mé lé yuoó naâ ké Jerusalem ye: «À yila baá beè *Beljebu kèn. Mgbè bɔ̀ tándulù sâ haá né bú terreb kɔɔ́, à né bɔ̀ tándulu mé njéh kwɔgɔ́ den.»
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Yeésò yilá njiî bɔ́ ká toò seèn ndɔ, à né bɔ́ njèh lè kàne tueé keéh, ye bɔ́ a: «Naàn naàn mé Sátàn nde né yo seèn nùà njèh kwɔgɔ́ wa?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Mè tueé bí, né mene lè lò mgbè dé heè, mɔ bɔ̀ nùàr né lètenè bɔɔ̀n kerré kuú, sâ lò sâ nde né ŋellé veé.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Né mene te mbàgà dé heè ndɔ, mɔ bɔ̀ nùàr né lètenè bɔɔ̀n kerré kuú, sâ mbàgà hèllè nde né tɔb yuo.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Mɔ Sátàn hên lege kuú cu né mé yo seèn nùà njèh, te lò seèn kerré den hihiné, sâ terreb seèn toò ndé ndé ŋgwéh, nde né gií.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 «Nuaré déì gwò nùà terrèb déì yílá kòmò ndé ŋgwéh, à ŋuɔb bú. Kɔ à nùà hèllè doó kaga si gi aá, à nde ye bú ŋuɔɔ́b.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 «Mè tueé bí, nùàr a bɔ́ mene gèh veên dé heè, bú a: júé mene yilí Càŋ, Càŋ nde né dé sâ doó kulú njií.
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Nuaá mé dé seèn jue seér né Cúcuí Ŋagâ, Càŋ veên seèn doó kúlú njí ndé ŋgwéh, veên bú yoòr gí ndé cú dé nyèmà mé nyèmà.»
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Sâ bɔ́ la naâ tueé ye, Yeésò yoòr né seér mé càŋ tándulu. À bɔ́ ménâ tueé né dé cî.
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 Meì Yeésò mé bɔ̀ dìm Yeésò waà ndɔ, bɔ́ njebá le yí cie, bɔ́ ye bɔ̀ nùàr a: «Yílá kêh béh Yeésò teèn.»
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Sâ nùàr ŋgún né kwarè seèn den kaáŋ yɔŋ, bɔ́ ye bú a: «Meí yeè bɔ́ bɔ̀ dìm yeè né yí cie, bɔ́ ye yílá kêh wò ma.»
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Ye bɔ́ a: «Meí mò mé bɔ̀ dìm mò né bɔ̀ neì wa?»
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 À né bɔ̀ nùàr gwà dɔɔ́ŋ ke yɔŋ. À den cuù, ye bɔ́ a: «Meí mò mé bɔ̀ dìm mò né seér bɔ̀ hên bɔ̀.
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Bɔ̀ɔ́ mé né sòn Càŋ ŋgweé dɔɔ́ŋ, bɔ̀ meí mò, bɔ̀ dìm mò, bɔ̀ tie mò né bɔ́.»
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.