Lucas 10

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jomo sâ, Fehtoò beèh balé sɔm cu bɔ̀ mbɔ̀ŋ déì yulà téhbeh cùɔ̀b fà ndɔ, à tema keéh bɔ́ toò fèfà fèfà, te bɔ́ nde te lɔɔ́ hihinê mé à nde né teèn ndeé ndɔ.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Ye bɔ́ a: «Yab bɔlé lom né ŋgún. Njèh cén, bɔ̀ seê bɔ̀ mé nde né ká lɔ kwaá bilí njiî màgà ŋgwéh. Bí bɔ̀ŋ nùà njèh bɔɔ̀ŋ, te à tema njií bɔ̀ seê bɔ̀ teèn, te bɔ́ kwa bilí njiî bú mé njéh ká lɔ.
2 E lhes disse:
3 «Bí ndé-re. Mè bí hên yi njií né faá bɔ̀ huaán sòrŋgaàŋ lètenè bɔ̀ ŋgùì nɔ.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Bí té njeré déì beè wèh sìè: né mene kàgàlɔ̀ŋ, né mene ba, né mene débágá, bí té beè wèh sìè. Bí té nuaré déì ceér dueè njébá bíé gɔ̀.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Mɔ bí nde aá gwò nuaré déì yilá, bí jɔ̀gɔ̀ júée bɔ̀ gwà bɔ̀ a: Kùsèm, dɔlê a dèn mé bí ma!
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Mɔ nùà bagaà déì né gwò sâ teèn, sâ dɔlê biì nde né felè seèn den. Mɔ sam, bí jɔ́gɔ́ yùò cú mé dɔlê biì.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Mɔ bí baá gwò sâ, bí dèn lè teèn, bí yíé, bí ŋúé dèn bɔ̀ njií mé bɔ́ haá né bí dɔɔ́ŋ gwò sâ. Bí kɔ́ɔ ye, nùà seê yieé né mé seé seèn. Bí té gùgwò lób ndé bèlè.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 «Mɔ bí wa lè lɔɔ́ déì, bɔ́ né bí teèn sie nyegé, bí yíé lòm ká bɔ̀ njií mé bɔ́ né bí haá.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Bí táré sɔ̀m bèlè bɔ̀ beên bɔ̀ lɔ sâ tarè, bí júée bɔ̀ lɔɔ̂ bɔ̀ a: Càŋ baá mé Mbàm seèn ká kwarè bɔɔ̀n si ndeê ma.
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 «Mɔ bí wa lè lɔɔ́ déì, bɔ́ bí teèn wèh ŋgwéh, bí ndé ké mbartɔgɔ̂, bí júée bɔ̀ lɔɔ̂ bɔ̀ a:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 fùfú lɔɔ́ bɔɔ̀n sâ ma, bú a, ndé cú mé bɔ́, à té béh gulè mbaá mègè lè. Bí júée bɔ́ a: Njèh cén, bɔ́ kɔ́ɔ ye, Càŋ baá mé Mbàm seèn kwarè bɔɔ̀n si ndeê ma.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Mè tueé bí, sâ loù téná-juù, gèr ŋene kela nde né lɔɔ́ hèllè mé *Sɔ́dɔ̀m.»
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Yeésò deén baá-re ye: «Wò lɔɔ́ Korasêŋ, wò nde né meì bɔ̀ gèr ŋené! Becaida wò nde né gèr ŋené ndɔ! Mɔ gèh fém mé lé bɔɔ́ naâ lètenè biì hên sé bɔɔ́ naâ ké Tîr bɔ̂ Sídɔ̀ŋ, mè tueé bí, dàb mé bɔ̀ nùàr ké sâ sé lɔ temé kweéh seér gi aá kèn, bɔ́ den ka nde doó, bɔ́ yií wè, bɔ́ su tou, te feh keéh ye bɔ́ kweéh seér aá temé.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Mè tueé bí, loù ju tenâ, gèr dé biì taré kela nde né kɔɔ́ mé dé Tîr bɔ̂ Sídɔ̀ŋ hèllè.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Déì né cu wò Kapernahûm; wò munó né ye, nyí nde né ké te vulúu ŋgulí waá wa? Ndɔ́g, mè tueé wò, bɔ́ wò ba njií seér nde né ké ndugo bɔ̀ càŋ; kwá yeè!»
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 À den cuù ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn a: «Mè tueé bí, nuaá mé né sòn biì ŋgweé dɔɔ́ŋ ŋgweé né sòn mò. Nuaá mé né bí ŋgɔɔ́n, ŋgɔn né mè ndɔ. Nuaá mé ŋgɔn mè, ŋgɔn né Nuaá mé lé temà naâ mè.»
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Bɔ̀ tebé bɔ̀ yulà téhbeh cùɔ̀b fà doô cu cuù mé vɔ́gɔ́-temé, bɔ́ ye Yeésò a: «Fehtoò beèh, njií mé béh tueé naâ mé yilí yeè dɔɔ́ŋ, né mene bɔ̀ tándulu, bɔ́ naá giì sòn beèh ŋgweé.»
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Yeésò ye bɔ́ a: «Mè naâ *Sátàn ŋené njií, à die suagà naâ ter faá mbàn nɔ.»
18 Jesus lhes disse:
19 À deén baá-re ndɔ, ye bɔ́ a: «Mè lé naâ bí terreb haá, te bí dobo keéh bɔ̀ sàb mé taŋtàŋ gulè; bí né Sátàn mé be terrèb seèn mene gulè dobo keéh, njeré déì bí bɔ́ ndé ŋgwéh.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Njèh cén, bí té vrà ye bɔ̀ tándulu ŋgweé aá sòn biì kèn. Yilí biì mé baá ké te vulúu nyagá den, bí jɔ̀gɔ̀ vrà sér cí.»
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Loù sâ Yeésò lé naá loôm mé vɔ́gɔ́-temé dé gècên. Lòù sam, Cúcuí Ŋagâ lé naâ bú yoòr ŋgulí. Yeé baá ménâ, à vra Càŋ, ye bú a: «È môn, Tele mò, vulú bɔ̂ tàbè né gi beè yeè, mè vra baá wò! Lòù sam, njií mé né njolò bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ mé bɔ̀ lo bɔ̀ cibi mbaá leér den, njua yeè mé wò bɔ́ feh keéh seér né mé bɔ̀ huaán tetɔɔ̂r mân. È môn, Tele mò! Sâ né njií mé wò gwaán nê.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 «Mè tueé bí, Tele mò njèh dɔɔ́ŋ kwaá lɔ gi né beè mò. Mé njéh mene nuaré déì kɔ́ ŋgwéh ye: hên né Huaán; gi cu né ka Tele. Nuaré déì kɔ́ ŋgwéh ye: hên né Tele ndɔ, gi cu né ka Huaán mé bɔ̀ɔ́ mé Huaán né bɔ́ Tele feh doô.»
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Yeé gi aá, à bele seér, à tueé njií lom mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn, ye bɔ́ a: «Dé biì, njua biì wa. Lòù sam, bí ŋene né bɔ̀ njií hên mé njolo.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Mè tueé bí, dàm bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀ mé bɔ̀ mgbè kókoó mbaá lɔ ye te bɔ́ ŋene faá bí né ŋené hên, ndɔ́g; bɔ́ ye te bɔ́ ŋgweé kwa faá bí né ŋgweé hên, ndɔ́g ndɔ, dɔɔ́ŋ lé naá giì bɔ́ liím.»
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 *Njí-sóù déì ndeè Yeésò sòn felá weh, ye bú a: «Nùà fèh-njèh, mè bɔɔ́ nde né naàn, te mè kwa ye yɔ̀ŋ dé ndeèr wa?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yeésò ye bú a: «Bɔ́ te sóu nyagá né kei wa? Wò teèn ŋgweé yeé naàn wa?»
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Nùà hèllè ye bú a: «Bɔ́ nyagá kwaá né ye: Gwàn gí Càŋ Nùà Dueè mé temé yeè mene, mé càŋ yeè mene, mé terreb yeè mene, mé mùnò yeè mene dɔɔ́ŋ ma; wò gwaán cu mbeí yeè faá wò gwaán né ŋgàŋ yoòr yeè nɔ.»
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Yeésò ye bú a: «Môn, wò tueé yií né teèn. Ndé bɔ́ dèn ká méménâ nág, te wò yili yuo ye.»
28 Então Jesus lhe disse:
29 Nùà hèllè bie nyegé cu, te bɔ̀ nùàr ye nyí né nùà gècên, ye bú a: «Neì né cu mbeí mò kɔɔ́ wa?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Yeésò deên ndɔ, ye bú a: «Nuaré déì lé yuoó naâ Jerusalem, à né ké Jerikò suagá ndeé, à wa ceér dueè beré déì, à die yila beè bɔ̀ yîb bɔ̀ wúlá-feèh déì. Bɔ́ huaré gi bú cɔ̀gɔ̀ yoòr, bɔ́ lobo si lɔ bú ceér dueè, sâ à nde aá kuú dɔlé.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 «*Ŋgàŋ sèmè déì naâ jomo seèn ndɔ, à waà, à né bú yí doó ŋené njií, à wɔɔ́ŋ kela sa.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Nùà *Levî déì wa cuù, ŋene njií bú yí doó, wɔɔ́ŋ kela cu ménâ ndɔ.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 «Nùà *Samarî déì naâ bèh gò seèn, à waà jomo bɔɔ̀n, à ŋene njií nùà doô yí doó, jere bɔɔ́ bú njèh,
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 à suaga die doó, à se weh kómó mé mbè seèn lè baà, à berré njií bú lè nyer-e, à yaga nyegé, à kaga nyegé gi bú bɔ̀ nyer sâ dɔɔ́ŋ, à jɔgɔ kwaá bú ŋgètenè nyaàm, à derré njií bú ké lɔ, à nde gwɔm bèh cèrrè lòù, à ke nyegé bú ndɔ.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Cieé ŋaga, à sɔm kwaá lɔ nùà gwà kàgàlɔ̀ŋ déì, lé naâ kám fà, ye bú a: kè nyégé nyí nùà hên jomo mé njéh. Bɔ̀ njií mé wò nde cu né felèbɔ̀ sagá dɔɔ́ŋ, mɔ nyí cuù baá, nyí nde né wò gwɔm gií.»
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Yeésò yeé tueé gi aá, ye njí-sóù doô a: «Beè yeè, lètenè bɔ̀ nùà tagâr hên, dé heè né mbeí nuaá mé lé die yilà naâ beè bɔ̀ yíb bɔ̀ doô kɔɔ́ wa?»
36 Então Jesus perguntou:
37 Njí-sóù hèllè ye bú a: «Mbeí seèn né dé mé kɔɔ̀ naâ bú jere doô.» Yeésò ye bú a: «Mé wò mene, ndé ménâ bɔɔ́ ndɔ.»
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Yeésò bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ né ka ndeé, bɔ́ wa lè lɔɔ́ déì; ma déì weh njií bɔ́ ké lɔ seèn; yilí ma sâ né Mártà.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ma sâ lé naâ mé dìm teèn ndɔ. Yilí dìm né Marî. Marî lé dé seèn ndeè naâ ké kwarè Fehtoò beèh, à den nde ka seèn, bɔ̀ njií mé Yeésò né tueé dɔɔ́ŋ, à né felá den.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Sâ Mártà né ké gwò mé seé yâb feh hihinê kwaré. À ŋar waà ndɔ, ye Yeésò a: «Fehtoò beèh, wò yúlá ŋgwéh mé dìm mò kwaá lɔ né mè seé yâb beè mé huún wa? Sâ júée bú a, ndê gàm mè teèn.»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Fehtoò beèh ye bú a: «Mártà, Mártà, wò dé yeè nyamé le né mé njèh ŋgún bɔɔ́ larê.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Kɔ́ɔ ye, dé bagaà né cén. Marî dé seèn ke sɔm né dé mé huɔm kela né kɔɔ́. Nuaré déì ndeè bú beè lùàgà sɔ̀m ndé cú.»
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.