João 10
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARC
1 «Mè né tueé ye bí a: nuaá mé te hin kágá bɔ̀ mbieè yílá kélá ŋgwéh, à nde mar kela seér felè kágà bèh hiîn, né nùà yîb dé wúlá feèh.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Nuaá mé yila kela né dé seèn te hin kágà, né nùà mbieè kɔɔ́.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Gó-lɔ́m nde né bú hin gulu keéh, bɔ̀ mbieè nde né hueh seèn ŋgweé kɔɔ́ ndɔ; à nde né bɔ̀ mbieè seèn te yilî yilá, à sɔm keéh bɔ́ cie.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas e as traz para fora.
4 Mɔ bɔ̀ mbieè seèn baá gi cie, à nde né toò bɔɔ̀n kelá, bɔ́ kem bele bú. Lòù sam, bɔ́ né hueh seèn ŋgweé kɔɔ́.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Dé nuaá mé bɔ́ bú kɔ́ ŋgwéh, môn sam, bɔ́ hueh seèn ŋgwé kɔ́ ndé ŋgwéh, bɔ́ yoòr seèn ndé ndé ŋgwéh ndɔ, bɔ́ bú dula seér nde né lòù.»
5 Mas, de modo nenhum, seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yeésò né mene bɔ́ ŋgòr te kàn mân si keéh, bɔ́ lom ŋgwé kɔ́ ŋgwéh ndɔ́g.
6 Jesus disse-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Yeésò den cuù ye bɔ́ a: «Mè né tueé ye bí a: Mè né hin kágá bɔ̀ mbieè.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Bɔ̀ɔ́ mé lé kelà naâ toò mò dɔɔ́ŋ né gi dé bɔɔ̀n bɔ̀ yíb bɔ̀ dé wúlá-feèh. Bɔ̀ mbieè lé hueh bɔɔ̀n ŋgwé kɔ́ ná ŋgwêh.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Mè né dé mò hin kágà. Nuaá mé nde né teèn yilá kelá, nde né yili yuo. À nde né teèn yagá kelá den: à né yilá, à né yuo, à nde né yáb kwa ndɔ.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Dé nùà yîb môn sam, à ndeè né dé seèn lòù ŋuɔɔ́b, à ndeè né wulá ceré sɔm ndɔ. Mè ndeè né dé mò ye te bɔ̀ nùàr kwa yɔ̀ŋ mé gùm mene.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar e a destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham com abundância.
11 «Nùà mbieè dé bagaà né mè. Nùà mbieè dé bagaà kuú né dé seèn cio bɔ̀ mbieè seèn.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Dé tèŋ môn sam, à dé seèn bɔɔ́ lom né seé kàgàlɔ̀ŋ, à nùà njèh sam. Yeé baá môn, mɔ ŋgùì yila te bɔ̀ŋ mbieè, à dula yuo, à si lɔ bɔ̀ mbieè, bɔ́ bɔ̀ ŋgùì wulu den jomo, ŋgùì sie ŋellé sɔm gi bɔ́.
12 Mas o mercenário, que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Lòù sam, à dé seèn teèn bɔɔ́ lom né seé kàgàlɔ̀ŋ, à mé jere bɔ̀ mbieè sam, à bɔ́ dula si lɔ né mé njéh.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado das ovelhas.
14 «Mè né dé mò nùà njèh. Mè né gi bɔ̀ mbieè mò kɔɔ́, bɔ́ né mè kɔɔ́ ndɔ.
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 Mè kɔ né bɔ́ faá Tele mò kɔ né mè nɔ, bɔ́ kɔ né mè faá mè kɔ né Tele mò ndɔ. Mè né nùà njèh, mè kuú né dé mò sòn bɔ̀ mbieè mò.
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Mè né cu mé bɔ̀ mbieè déì teèn, bɔ́ dé bɔɔ̀n ká lè kágà hên sam. Kɔ mè yilá bilí njiî bɔ́, te bɔ́ bilí den lom te kágá cén-e, bɔ́ ŋgweé sòn mò, te nùà mbieè den lom teèn cén ndɔ.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho
17 «Temé Tele mò né lom yoòr mò. Lòù sam, mè nde né sòn bɔ̀ mbieè mò kuú, te mè ndeè komo yuo cuù dé feê.
17 Por isso, o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Nuaré déì mè yɔ̀ŋ kɔɔ́ sɔ̀m ŋgwéh, mè yɔ̀ŋ mò si lom né mé be mò. Mè né mé terreb yɔ̀ŋ mò sɔɔ̀m teèn, mè né mé terreb dé feê kwa cuû teèn ndɔ. Tele mò mè terreb ménâ haá naâ kɔɔ́.»
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar e poder para tornar a tomá-la. Esse mandamento recebi de meu Pai.
19 Te bɔ̀ *Jûf yeé nde ŋgweé njií cu mân, bɔ́ kerré ŋeí cu ye baá-re dé kerrê.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Nùàr ŋgún tueé lom aá lètenè bɔɔ̀n, ye: «Nùà hên né mé tándulu yoòr, né nùà tì! Bí sònò seèn felá den né kei wa?»
20 E muitos deles diziam: Tem demônio e está fora de si; por que o ouvis?
21 Bɔ̀ déì ye: «Nùà tándulù déì lɔ mân tueé ŋgweé baá he ndɔ wa? Tándulu déì né mé terreb teèn mé nde né tácugó njolo mân kwɔgɔ ŋagá wa?»
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Sâ ké Jerusalem te nyèmà dɔɔ́ŋ, gèh cieé koô mé bɔ́ lé komó naâ gwà Càŋ teèn sâ né yeé feí sɔɔ́; feí yeé sâ dùlù baá sie. Nyèmà hên cieé koô sâ yeé feí cu aá,
22 E em Jerusalém havia a Festa da Dedicação, e era inverno.
23 Yeésò yila nde ké *gwà Càŋ koô, à né te kɔ̀ŋ déì gɔlé den, bɔ́ kɔ̀ŋ sâ yilá né Kɔ̀ŋ Salomɔ̂ŋ.
23 E Jesus passeava no templo, no alpendre de Salomão.
24 Bɔ̀ Jûf bilí nde cuù kwarè seèn, bɔ́ ye bú a: «Wò béh temé ter tab lɔ né dé keì wa? Mɔ wò né *Nùà Cɔ̀ŋ kɔɔ́, túé ŋágá béh tueè.»
24 Rodearam-no, pois, os judeus e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Yeésò ye bɔ́ a: «Mè lé naâ bí ménâ tueé gií, bí temé teèn kwá njí ŋgwéh lòù. Mé njéh mene, bɔ̀ seé mé mè né mé terreb Tele mò bɔɔ́ hên tueé nde né kɔɔ́, ye mè né Nùà Cɔ̀ŋ sâ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo- obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Bí dé biì temé teèn kwá njí ŋgwéh. Lòù sam, bí te bɔ̀ŋ bɔ̀ mbieè mò sam.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como
27 Bɔ̀ mbieè mò né dé bɔɔ̀n hueh mò ŋgweé kɔɔ́; mè né bɔ́ ŋené kɔɔ́ ndɔ, bɔ́ né gi dé bɔɔ̀n jomo mò.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Mè né bɔ́ yɔ̀ŋ tètàgà haá; bɔɔ́ mene naàn, bɔ́ dé bɔɔ̀n kú ndé cú, nuaré déì bɔ́ beè mò ŋgà sɔ̀m ndé cú ndɔ.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará das minhas mãos.
29 Tele mò lé mè haá naâ kɔɔ́; mé terreb felè njèh dɔɔ̂ŋ né bú. Nuaré déì bɔ́ beè Tele mò ŋgà kòmò ndé cú.
29 Meu Pai, que
30 Bêh Tele mò né lom cén.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Te bɔ̀ Jûf yeé nde ŋgweé njií mân, bɔ́ domó cu taá, te bɔ́ tɔbé bú mé njéh.
31 Os judeus pegaram, então, outra vez, em pedras para o apedrejarem.
32 À deên ndɔ, ye bɔ́ a: «Mè bɔɔ́ baá seé bebagaà mé Tele mò lé feéh naâ mè ŋgún, bí ŋene gi aá kèn. Mè dé veên bɔɔ́ naâ dé heè mé bí ye, bí nde né mè teèn tɔbé wulá wa?»
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Bɔ̀ Jûf ye bú a: «Béh wò mé seé bagaà tɔ̀bè ŋgwéh, béh ye te béh wò tɔbé wula mé Càŋ seèb. Wò nùàr mbaâ, wò feh yeè faá Càŋ nɔ weh né dé keì wa?»
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Yeésò ye bɔ́ a: «Ŋgweéh bɔ́ nyagá kwaá gi né te mvù sóù biì, ye: Càŋ ye bí né bɔ̀ Càŋ wa?
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: sois deuses?
35 Béh né gi kɔɔ́ ye, njií mé Càŋ nyagá kwaá gi aá te mvù kèn, nuaré déì bú fɔ̀ kòmò ndé cú. Càŋ lé bɔ̀ Càŋ sâ yilá naâ bɔ̀ɔ́ mé né ŋgòr seèn ŋgweé.
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),
36 Sé tagá mè wa? Ká lè wɔ́ŋe, Tele mò Càŋ lé balé tema njií naâ mè. Sâ mɔ mè né mene feh mò Ŋunà Càŋ yilá, bí ye mè né feh mò faá Càŋ nɔ weh fí sé wa?
36 àquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Mɔ mè seé Tele mò bɔ́ ŋgwéh, sâ bí té temé yoòr mò kwá njí bɔ̀n.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Á, mɔ mè bɔɔ́ né cí, mɔ bí mene temé mé ŋgòr mò kwá njí ŋgwéh, bí temé kwá njí biì te seé mò. Bí nde né teèn ŋené ŋagá, ye Tele mò né yoòr mò, mè né yoòr Tele mò ndɔ.»
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras, para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Bɔ́ yeé nde aá bú lòù sie weéh, à mvelé yuo bɔ́ beè.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou de suas mãos,
40 À sela yuo kela nòmò Jurdên kèb yágà, bèh mé Jâŋ lé kou lɔgɔ́ naâ bɔ̀ nùàr nòmò teèn, à den den yí teèn.
40 e retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado, e ali ficou.
41 Bɔ̀ nùàr ŋgún kem wa cuù toò seèn, bɔ́ né tueé ye: «Jâŋ lé mene fém déì bɔ́ ná ŋgwêh, kàmbér njií mé à lé tueé giì naâ felè nùà hên dɔɔ́ŋ lɔ né gi bɔ̀n.»
41 E muitos iam ter com ele e diziam: Na verdade, João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Yeé baá môn, bɔ̀ nùàr kwaá njií cu ye baá-re temé yoòr Yeésò kókoó.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.