Gálatas 4
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC
1 Bí kwá mè tueé cu bí ndɔ: huaán mé nde né ŋgúlú teleè yieé, mɔ à née mbò ye, mé be njèh seèn sâ mene, bɔ̂ kwer né kèì cén.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Cu sâ, à nde née sòn bɔ̀ dèì seèn ŋgweé ye; à ŋgweé sòn bɔ̀ɔ́ mé né bɔ̀ njèh seèn ke nyegé ndɔ. Kɔ cu mé tele seèn lé sie kwaá naâ ndeè wulu baá, sâ ye.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Béh né ménâ ndɔ: cu mé béh lé naâ bɔ̀ huaán tetɔɔ̂r, béh lé naá giì ka tòù beèh faá kwer nɔ.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Nde nde, cu mé Càŋ lé sie kwaá naâ yeé wulu baá, à tema njií Ŋuna seèn ndɔ: ma déì ŋar bú, à yií keéh feh te *sóú bɔ̀ Jûf ménâ ndɔ.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Sâ dɔɔ́ŋ ye te nyí yili sɔm bɔ̀ɔ́ mé né gi ka sóù, te béh dɔɔ́ŋ ŋa gi ye bɔ̀ ŋunà Càŋ ma.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Càŋ tema njií baá-re Cúcuí Ŋuna seèn ká lè biì, te ŋené huɔm, ye béh dɔɔ́ŋ né bɔ̀ huaán nyî ma. Cúcuí sâ né mé sòn seèn yilá, ye: Tele mò!
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Mɔ né mân, sâ wò kwer sam cuú, wò baá huaán. Sâ ŋgúlú mé Càŋ lé nyegé kwaá naâ mé bɔ̀ ŋuna seèn doô, à nde né wò teèn haá.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Léí toò bí lé Càŋ kɔ́ ná ŋgwêh, bí lé naá seêr kwer bɔ̀ cècàŋ.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Dé kènê môn sam cuú, bí ŋene kɔ baá Càŋ gècên kèn. Dé mò, mè nde né tueé seér ye bí a, Càŋ ŋene kɔ né bí kɔɔ́. Á, mɔ baá gi mân, sâ naàn naàn mé bí nde cu né kènê bɔ̀ càŋ tándûg mbaá dua gɔ wa? Naàn naàn mé bí nde cu né kwer bɔɔ̀n ŋaá den ndɔ wa?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Bí bɔ̀ cieé mé bɔ̀ weéh déì jolo den né dé keì wa? Bí bɔ̀ kùr bené déì jolo yeé dé keì? Bí né yeé bɔ̀ nyèmà déì jolo. Né dé keì ndɔ wa?
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ŋgweéh sâ seé mò ké lètenè biì nde né mbaá mvuaán le mà. Mè hên veéh kuú né cí!
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Bɔ̀ nùàr mò, kúkùr biì, bí dèn gí faá mè nɔ; mè baá gi dé mò faá bí kèn. Léí toò bí lé naâ mè veên déì bɔɔ́ wa?
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Bí né gi kɔɔ́ ye, mè lé naâ ké lètenè biì mé beén yoòr waá seér, mè lé ké sâ den leé naâ dé cî, mè né bí Njàgà Bagaà teèn se keéh ndɔ.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Beén mò hèllè ye júée nyí. À kɔ ye nyí bí gèr felè mò feh kum aá. Mé njéh mene, bí lé mè sì lɔ́ ná ŋgwêh, bí mè kwɔ́gɔ́ ŋgwéh ndɔ; bí lé weh kwaá njií seér naâ mè yoòr biì faá cìlì Càŋ déì nɔ; lé den loóm naâ faá bí sie nyegé né Yeésò Kristò nùà njèh.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Mè tueé bí, mɔ ceér sé né beè biì teèn, bí sé naâ mè njolo biì luagá haá njií gií! Bí yeé bɔɔ́ kɔ gi aá mân kèn, sâ hên jég seèn kwa cu né bí kei wa?
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Wanɔɔ́ŋ mè yeé tueé gi aá bí gècên kèn, mè den seér cu faá nùà bùnò beè biì wa?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Bɔ̀ nyenyenê bɔ̀ hèllè né ké lètenè biì tueé nagá gɔ, bɔ́ ye te bɔ́ bou weh gi bí beè mò mé njéh, bí bɔɔ́ seér seé bɔɔ̀n.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Mɔ né mân, sâ nùàr a, bóú yí nùàr teèn, te gam bú. Mɔ mè né mene ké lètenè biì, mè mene teèn sam, te den den faá béh bí né kɔɔ́ nɔ.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Óè, bɔ̀ huaán yíé-temê mò, mè te gèr-e yila cu aá kèn, mè baá cu gèr yoló. Mè yolo den né faá ma déì yolo né nyer nɔ. Kɔ bí ndeè ŋa nyegé baá bɔ̀ mbɔ̀ŋ Kristò kèn, sâ ye.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Mè tueé nde né naàn? Dene mò sé la né kènê ké yoòr biì; feh mò ter mé ju biì ŋellé gi aá kèn.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Bí bɔ̀ɔ́ mé gwaán né ka sóù deèn dɔɔ́ŋ, bí jɔ̀gɔ̀ túé ke mè ye, bí beéh *sóú sâ ŋgwé bèh wa?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Ŋgweéh bɔ́ nyagá kwaá né te mvù Càŋe, ye Abrahâm lé naâ mé huaán fà wa? Déì né ŋunà kweèr, déì ŋunà veèh seèn nùà njèh.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Ŋunà dé kweèr, bɔ́ lé bú ŋaár naâ faá bɔ́ ŋar yeé bɔ̀ huaán dɔɔ́ŋ nɔ. Ŋunà dé veèh nùà njèh, Càŋ lé naá giì ŋaàr seèn toò tueé kwaá, te bɔ́ nde ye bú ŋar.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Béh nde né njeré déì teèn ŋgweé keéh: bɔ̀ véh fà sâ né sòn ŋgɔ̀ŋ fà. Cén déì, yilí seèn né Hàgâr; né sòn ŋgɔ̀ŋ déì. Dé sâ né ŋgɔ̀ŋ mé Càŋ lé tueé naâ ké felè tòr Sinayî doô. Bɔ̀ huaán mé bɔ́ lé ŋaár naâ te ŋgɔ̀ŋ bú sâ dɔɔ́ŋ lé naá giì dé bɔɔ̀n te yuií kwer-e.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Hàgâr né sòn tòr Sinayî sâ te tàbè Arabî. Hàgâr cên sâ né cu sòn Jerusalem dé cafanê bɔ́ bɔ̀ nùàr teèn mene. Lòù sam, bɔ́ né gi bɔ̀ kwer sóù.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Jerusalem dé gècên né ké te vulúu, à dé seèn né véh dé nùà njèh, à kwer sam. Dé beèh, meí beèh dɔɔ́ŋ né bú.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Né te mvù Càŋe nyagá den ye:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Bɔ̀ nùàr mò, bí né dé biì bɔ̀ ŋunà Càŋ. Càŋ lé naâ ménâ toò tueé kwaá faá à lé naâ felè Isâk toò tueé kwaá nɔ.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Léí toò huaán mé bɔ́ lé ŋaár naâ bú mé terreb Cúcuí Càŋ sâ, bɔ́ lé naâ bú bunó; huaán mé bɔ́ lé ŋaár naâ faá bɔ́ ŋar yeé nùàr nɔ, lé bunó naâ bú kɔɔ́. Mé kènê mene, née den ka môn ye.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Yeé baá môn, ŋgòr Càŋ tueé ŋagá ndɔ, ye: Kwɔ́gɔ́ sɔ̀m ma mé né dé seèn kwer sâ kwɔgɔ̀; kwɔ́gɔ́ sɔ̀m bɔ̂ ŋuna seèn mene. Kɔ́ɔ ye, ŋgúlú teleè né dé ŋunà veèh nùà njèh; ŋunà kweèr dé seèn te gà ŋgúlu sam.»
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Mɔ né mân, bɔ̀ nùàr mò, sâ béh bí dé beèh bɔ̀ ŋunà kweèr sam, béh né bɔ̀ ŋunà veèh dé nùà njèh.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.