Gálatas 2
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ACF
1 Nyèmà yulà cùɔ̀b nèà yeé kela baá, mè cu cu ké Jerusalem, bêh Bàrnàbâs lé naâ kɔɔ́; mè weh sie Tîte beè ndɔ.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Càŋ lé tueé naâ kɔɔ́, ye mè a, ndé ké teèn ménâ. Wa ké teèn, béh bɔ̀ kokoô bɔ̀ lètenè bɔ̀ Yeésò bɔ̀ nde bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ, béh den bilí teèn, mè tueé bɔ́ gèh dé mé mè né yeé Njàgà Bagaà lètenè bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam doô se, te bɔ́ ŋgweé kɔ, wanɔɔ́ŋ seé mò dé jomò mé dé toò mene nde né lòù sibí le.
2 E subi por uma revelação, e lhes expus o evangelho, que prego entre os gentios, e particularmente aos que estavam em estima; para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Béh bɔ̀ Tîte lé naâ kɔɔ́. À né mene nùà Greêk, à mene *ŋgór ŋɔ́b ŋgwéh, mé njéh mene bɔ́ lé cí táŋ sɔ́ ná ŋgwêh.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Bɔ̀ mbeí seé beèh dé nyenyenê lé né mene lètenè beèh tueé fɔré gɔ, ye ŋɔ́b bú ŋgór ŋɔɔ̀b, mé njéh mene lé yíé ná ŋgwêh. Sâ, bɔ̀ sâ bɔ̀ hèllè lé naâ lètenè beèh sulá yilá, bɔ́ né dene beèh te ceér Yeésò Kristò kweé, ye te bɔ́ ŋene dene mé béh né mé feh beèh den sâ. Bɔ́ lé ye, kɔ béh den den ka *sóú bɔ̀ Jûf ma.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se intrometeram, e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Càŋ mé ŋgeér sam, bɔ́ lɔ́ŋ beè beèh kwà ŋgwéh dé ndɔ̂g, béh ye te Njàgà Bagaà mé gècên seèn yoòr den le ter kɔɔ́, bí ŋgweé lom cí.
5 Aos quais nem ainda por uma hora cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Dé bɔ̀ kokoô bɔ̀ jɔ̀gɔ̀, bɔ́ né bɔ̀ kokoô bɔ̀ njolò bɔ̀ nùàr, mè dé sâ táŋ ŋgwéh, beè Càŋ nùàr dɔɔ́ŋ né gi kèì cén. Bɔ̀ kokoô bɔ̀ sâ, mè yeé se ŋagá baá seé mò toò bɔɔ̀n ménâ, bɔ́ pɔ́ŋ ndɔ, bɔ́ njeré déì teèn túé yí cú.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Bɔ́ ŋene kɔ seér cu lòù, ye kàmbér Càŋ lé naâ bêh Piêr Njàgà Bagaà beè jege kwaá bɔ̀n; wa Piêr nde né dé seèn ké lètenè bɔ̀ *Jûf, mè nde dé mò ké lètenè bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam ma.
7 Antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Né bɔ̀n, Càŋ mé lé haá naâ Piêr terreb, à tema njií bú ké lètenè bɔ̀ Jûf doô, haá cu né mè terreb mân kɔɔ́, à tema njií mè dé mò ké lètenè bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam.
8 (Porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Bɔ̀ Jâk mé Piêr bɔ̂ Jâŋ mé né bɔ̀ kokoô bɔ̀ lètenè bɔ̀ Yeésò bɔ̀ yeé ŋene kɔ baá ye, mè hên bɔɔ́ lom né seé jéjêg mé yuoó naâ beè Càŋ ménâ, bɔ́ haá bêh Bàrnàbâs be, ye béh bɔ́ né mé sòn cên, wa béh dé beèh ndé cú ké lètenè bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam, te bɔ́ nde dé bɔɔ̀n lètenè bɔ̀ Jûf ma.
9 E conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que me havia sido dada, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Njèh cén, bɔ́ ye béh a: kúkùr beèh, béh té bɔ̀ saám bɔ̀ te bɔ̀ŋ bɔɔ̀n nyèn, béh gàm bɔ́ gaàm ma. Sâ né njií mé mè lé naâ feh mé njéh fagá ndɔ.
10 Recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Cu mé Piêr lé waà naâ ké Antiôs, mè lé naâ bú njolò bɔ̀ nùàr yaga. Lòù sam, à lé naâ bɔɔ́ saáb.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Sâ, cu mé à lé waà naâ ké teèn, bɔ́ bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam lé yieé bilí beéh kɔɔ́. Jomo sâ Jâk tema njiî bɔ̀ nuaré déì ndɔ; bɔ́ lé naâ dé bɔɔ̀n lètenè bɔ̀ɔ́ mé ye kɔ *ŋɔ́b ŋgór ŋɔɔ̀b doô. Bɔ́ yeé waà baá, veéh sie yɔgɔ́ Piêr mé bɔ́, à sɔm yo seèn ndɔ, bɔ́ bɔ̀ mbeí mé Jûf sam hèllè yíé bílí cú.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando, e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Bɔ̀ Yeésò bɔ̀ mé né Jûf yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ sɔm yo bɔɔ̀n faá Piêr ndɔ. Te gùm Bàrnàbâs mé feh seèn nde cu ye-re ménâ bɔɔ́ gobó, bɔ́ bɔ́ dɔɔ́ŋ sɔm gi yo bɔɔ̀n.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Mè yeé ŋene, bɔ́ jéjég faá Njàgà Bagaà né tueé nɔ gɔ̀ dìlì cú, mè tueé ŋaré njií lom Piêr cicie toò bɔ̀ nùàr dɔɔ́ŋ, mè ye bú a: Wò né gi kɔɔ́ ye nyí né nùà Jûf, wa dene nyî né faá nuaá mé Jûf sam nɔ ndɔ; wò kɔ gi aá ye nyí faá nùà Jûf nɔ dèn cú. Keí mé bɔɔ́, wò ye bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam a, kɔ dèn gí faá bɔ̀ Jûf nɔ wa?»
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Béh né gi dé beèh bɔ̀ Jûf dé ŋàr lè, béh te gèh bɔ̀ɔ́ mé ceér Càŋ kɔ́ ŋgwéh yùò ná ŋgwêh.
15 Nós somos judeus por natureza, e não pecadores dentre os gentios.
16 Mé njéh mene, béh kɔ né ye, Càŋ nùàr nùà dilî yilá lom né mé temé seèn yoòr Yeésò *Kristò kwaá njiî, dèn ŋgwéh mé *sóú bele komoò. Né mene béh, béh né gi temé yoòr Yeésò Kristò kwaá njií, te Càŋ nde ye béh bɔ̀ didilî bɔ̀ mé njéh yilá, dèn ŋgwéh mé sóú beleè. Lòù sam, nùàr nùà dilî ké toò Càŋ mé sóú ŋá ndé ŋgwéh.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pelas obras da lei; porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Béh bɔ̀ Jûf ndèm mé Kristò kwaá njií kuú né, ye te béh den njolò Càŋ dilísé, béh ndèm mé sóú kwá njí cú. Sâ béh né gi ŋené kɔɔ́, ye béh né mé veên yoòr faá bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam ndɔ. Á, sâ tueé baá-re ye Kristò né gwaán ye veên a, yám ndé sér toò wa? Dé sâ tíndɔ̂g ndɔ!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Ŋgweéh mè lɔ naâ sóú ké jomo kaáb si njií mà. Mɔ mè hên mena den cu né sóú mé mè lé naá giì doó kaáb si doô, sâ mè beè Càŋ kuú den cu né sóú hèllè mé be mò.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Lòù sam, sóú lé mè te cio lu yií naâ kɔɔ́, mè beè seèn baá seér faá komó nɔ, te mè làŋ den seér te ceér Càŋe. Lòù sam, bɔ́ lé ké te toû faga bilí naâ bêh Kristò.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Mɔ mè kènê née mene làŋ ye, sâ mè sam cuú; yoòr mò baá seér yɔ̀ŋ dé Kristò. Dene mò ká lè wɔ́ŋ hên baá seér dene dé ndèm mé Ŋunà Càŋ kwaá njiî. À lé mè gwaán naâ kɔɔ́, à lé felè mò kuú naâ kɔɔ́ ndɔ.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Ndɔ́g mè fùgò Càŋ faá njèh mbaâ nɔ wèh ndé ŋgwéh. Mɔ sé la ye nùàr nde né nùà dilî ké toò Càŋ mé sóú ŋaá, ŋgweéh sâ Kristò kuú vu né dé lòù mà!
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.