Atos 5

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sâ nuaré déì lé naâ teèn ndɔ, yilí seèn né Ananíà, dé veèh né Safírà. Bɔ̂ veèh yeé nyɔgɔ aá sòn, à go sɔm ŋueèh bɔɔ̀n,
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 à kɔb leér kàgàlɔ̀ŋ kèb déì, sâ veèh né kɔɔ́, à weh dé jomò, à haá njií beè bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Piêr ye bú a: «Ananíà, bɔɔ́ né naàn mé *Sátàn né wò lè yilá, wò bele Cúcuí Ŋagâ wa? Mɔ sam, wò yeé go sɔm aá ŋueèh hèllè, wò kàgàlɔ̀ŋ kèb déì kɔb leér né dé keì wa?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Ŋgweéh ŋueèh hèllè lé jɔ̀gɔ̀ naâ dé yeè wa? Wò yeé go sɔm aá, ŋgweéh kàgàlɔ̀ŋ sé né dé yeè ndɔ wa? Wò sâ goló caá né kei wa? Wò bele né Càŋ, wò nùàr bèlè lòm ŋgwéh.»
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 — ausente —
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 — ausente —
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Bɔ́ bɔɔ́ teèn yɔ̀ŋ loù tagár, veèh seèn yila kweêh ndɔ, à kɔ́ ŋgwéh dé mé la naâ toò kelá.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Piêr ye bú a: «Túé mè mé gècên mene, ŋgweéh kàgàlɔ̀ŋ ŋueèh mé bí lé goó naâ doô, gi lom né hên wa?» Ye bú a: «Gi né ka sâ.»
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Piêr ye bú a: «Bɔɔ́ né naàn mé bî si yeè naâ sòn nyɔgɔ́, bí fela Cúcuí Nùà Dueè sòn wa? Kè njí yí tùtúlù yíê, yila cuù né bɔ̀ɔ́ mé naâ si yeè furú weh, bɔ́ nde cu né wò furú.»
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Tètèì sam à komo die nde doó toò Piêr, à kuú. Bɔ̀ mbò yila kweêh, sâ à baá komó. Bɔ́ jɔgɔ cu bú, bɔ́ nde ké kwarè siì furú njií.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Bɔ̀ nùàr te mbàgà Càŋe hemé laré dɔɔ́ŋ. Bèh mé bɔ̀ nùàr ŋgweé ŋgòr hên dɔɔ́ŋ, dùlù su bɔ́ yoòr ndɔ.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê lé naâ bɔ̀ fém mé cìè kókoó mbaá lètenè bɔ̀ nùàr bɔɔ́ bele. Bɔ̀ Yeésò bɔ̀ lé bilí den beéh lè kɔ̀ŋ Salomɔ̂ŋ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Nuaá mé née temé mé Yeésò kwá njí ŋgwéeh ye, lé yoòr bɔɔ̀n mbembaá ndé wèh ná ŋgwêh, bɔ́ lé bɔ́ seén njií beéh lòù.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Cìlì nùàr né lom temé kweéh seér, bɔ́ né te bɔ̀ŋ bɔ̀ Yeésò bɔ̀ yilá ndeé, véh mene, siíb mene, né lom faá cí yaám ndeé.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Bɔ́ né mé bɔ̀ beén bɔ̀ ká cie jɔgɔ́ yuo kelâ, bɔ̀ déì te ndagáa, bɔ̀ déì te kèe, ye mɔ Piêr baá kelá, mɔ né mene cecemé seèn, te cor kema déì ma.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Bɔ̀ nùàr kókoó mbaá lè lɔɔ́ hihinê kwarè Jerusalem lé naâ mé bɔ̀ beén bɔ̀ jɔgɔ́ ndeê. Dɔɔ́ŋ bɔ́ lé naá giì taré yuo; bɔ̀ɔ́ mé né mé tándulu yoòr taré yuo gi ndɔ.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 *Ŋgàŋ sèmè dé koô yeé ŋene aá ménâ, temé ŋaâ bú lè. Bɔ̀ɔ́ mé né jomo seèn dɔɔ́ŋ, furu gi bɔ́ ménâ ndɔ. Bɔ̀ sâ bɔ̀ lé naâ lètenè bɔ̀ *Sadusiên. Temé yeé baá bɔ́ lè furú, bɔ́ tema njií nùàr, ye bɔ́ ndé bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê sie.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Bɔ́ nde bɔ́ gwà cibì dé koô sie yií ndɔ.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Yeé baá lètenè cibî, cìlì Càŋ déì waà gulu sɔm hin gwà cibì hèllè, sɔm keéh bɔ̀ mbɔ̀ŋ cie, ye bɔ́ a:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 «Bí ndé dèn ké *gwà Càŋ koô, bí tueé né bɔ̀ nùàr kùr yɔ̀ŋ feê.»
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ ŋgweé sòn seèn: yeé baá maánjɔ̀gɔ̀ bɔ́ komo nde ké gwà Càŋ koô ndɔ, bɔ́ né njèh teèn feh den. Jomo sâ ŋgàŋ sèmè dé koô, mé bɔ̀ɔ́ mé né gi jomo seèn dɔɔ́ŋ, yilá bilí bɔ̀ kokoô bɔ̀ lètenè bɔ̀ *Jûf, te bɔ́ bilí *mbàgà juù.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Bɔ̀ sɔ́jì yeé wa, gwà baá mvúâr, mbɔ̀ŋ déì teèn sam cuú. Bɔ́ cu cuù, bɔ́ tueé bɔ̀ kokoô bɔ̀ ménâ,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 bɔ́ ye bɔ́ a: «Béh wa ké teèn, hin dɔɔ́ŋ né gi lílíér ménâ. Nùà seê dé kàn né tùtúlù ndɔ. Béh yeé gulu hin, nuaré déì teèn sam.»
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Nùà koô felè bɔ̀ gó gwà Càŋ mé bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô yeé nde ŋgweé njií ménâ, feh ŋellé bɔ́ ter, bɔ́ né lètenè bɔɔ̀n bieé kuú, ye sâ naâ gèh dé heè wa?
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Jomo sâ, nuaré déì kar waà ndɔ, ye bɔ́ a: «Mɔ bí jue né bɔ̀ nuaá mé bí lé sie yií naâ gwà cibì doô, bɔ́ né bɔ̀ nùàr njèh ké gwà Càŋ feh den.»
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Bɔ́ yeé nde ŋgweé njií ménâ, nùà koô felè bɔ̀ gó gwà Càŋ doô wuo ter, à weh nde mé bɔ̀ nùàr seèn ké teèn, te bɔ́ bɔ́ weh cu cuù mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ hèllè. Wa ké teèn, bɔ́ njèh lòù bɔ́ ŋáŋ cú ndɔ, bɔ́ veéh lom aá ye, bɔ̀ nùàr nde né bɔ́ mé taá tɔbé.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Bɔ́ weh bɔ́, bɔ́ bɔ́ cu cuù.
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «Béh lé naá giì bí luɔm ye bí a: máb lɔ́ njèh mé yilí nùà hèllè feèh ménâ. Bí hên bɔɔ́ den cu né kei wa? Ŋgweéh ká Jerusalem lɔɔ́ dɔɔ́ŋ ka yɔŋ cu né njèh mé bí né feh sâ mà. Bí ye te bí luar kwa béh cio nùà hèllè yoòr wa?»
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Bɔ̀ Piêr ye bú a: «Kɔ béh dula kela Càŋ mé bɔ̀ nùàr.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Mè tueé bí, ŋgweéh bí lé Yeésò faga wulà naâ kɔɔ́ wa? Càŋ mé lé naâ bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ gam, komo sɔm cu aá bú te cio,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 à bú weh kwaá njií ké te be gaâ seèn; ké te kɔgɔ né bú, Yìlì nùàr né lom bú ndɔ, te haá bɔ̀ huaán *Iserálà bɔ̀ terreb temé kweéh seêr, te Càŋ kulu sɔm gi bɔ́ veên yoòr.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Bɔ̀ njií sâ dɔɔ́ŋ lé bɔɔ́ deén naâ njolò beèh, béh né bɔ̀ sòn seèn; Cúcuí Ŋagâ né sòn seèn ndɔ. Càŋ lé bú tema njií naâ yoòr bɔ̀ɔ́ mé né tie ŋgweê.»
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Te bɔ̀ kokoô bɔ̀ hèllè yeé nde ŋgweé cu mân, temé ŋaá cuù bɔ́ lè, bɔ́ gwaán lom aá bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê bɔɔ́ wulâ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Càŋ mé ŋgeér sam. Nùà *Farisiên déì naâ lètenè bɔ̀ kokoô bɔ̀ sâ teèn, yilí seèn né Gamaliêl, à né *njí-sóù, bɔ̀ nùàr dɔɔ́ŋ né gi bú veéh. Nùà sâ komo wuo ter, ye bɔ́ a: «Bí jɔ̀gɔ̀ sɔ̀m kéh née bɔ́ cie ye.»
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Jomo sâ, à tueé njií mé mbàgà juù, ye bɔ́ a: «Bɔ̀ huaán *Iserálà, bí kè nyégé ká njií mé bí nde né mé bɔ̀ nùà hên bɔɔ́ bagasé, mè tueé bí.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Bí kwá seé bɔɔ̀n ndeè sɔm fù mé beè seèn faá seé Teudâs nɔ. Lòù sam, dàb née sam mé Teudâs lé naâ mé nùàr yuií nèà jomo kar waà, ye te nyí junó lɔɔ́, wa nyí né nùà dueè ma. Ŋgweéh bɔ́ lé naâ bú wula sɔm wa? À yeé kuú baá, ŋgweéh bɔ̀ nùàr seèn lé naâ mbaá ŋellé le gií wa?
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 «Júdàs nùà Galilê lé naá cuù ménâ ndɔ. À lé naâ te cu nyàgà nùàre kar waà, à né lom bɔ̀ nùàr kókoó mbaá soób, te bɔ́ ŋa gi bɔ̀ nùàr seèn. Ŋgwéeh bɔ́ lé naá cuù bú ménâ wulá sɔm, bɔ̀ nùàr seèn durá leér gi ndɔ wa?
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Kènê, bí lɔ̀gɔ̀ sɔ̀m á be biì yoòr bɔ̀ nùàr hên nɔɔ́ŋ, bí yì njí bɔ́. Bí kɔ́ɔ ye, mɔ bɔ́ baŋ né seé dé ká lè *wɔ́ŋe, nde né mé be seèn laga le.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Mɔ né dé Càŋ, sâ bí bɔɔ́ kuú né mbaá, ndɔ́g ŋéllé kòmò ndé ŋgwéh. Sâ bí kè nyégé keè, mɔ sam bí bɔ̀ Càŋ nde né taáb lieé liím.»
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Bɔ́ yilá yií cuù bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê, bɔ́ ye, dún bɔ́ núr. Bɔ́ yeé duún aá bɔ́, bɔ́ luɔm ferré cu, ye bɔ́ a: «Càŋ a bɔ́ bí saán feh cu bɔ̀ nùàr yilí Yeésò hèllè.» Jomo sâ bɔ́ yi njií bɔ́ ndɔ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ samé yuo seér te mbàgà juù mé vɔ́gɔ́-temé mene, ye: «Béh naâ nùàr njolò Càŋ wulú. Béh gèr felè Yeésò ŋene né dé cî mà.»
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Cieé dɔɔ́ŋ bɔ́ né njèh ké gwà Càŋ feh, bɔ́ né gùgwò feh bele ndɔ. Bɔ́ né bɔ̀ nùàr Njàgà Bagaà se, ye *Nùà Cɔ̀ŋ né Yeésò.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.