Atos 3
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB
1 Cieé déì, cu Càŋ duaà, mé lou lɔ̀ŋ tagár yeé waà baá, Piêr bɔ̂ Jâŋ nde ké *gwà Càŋ koô.
1 Pedro e João subiam ao templo à hora da oração, a nona.
2 Bɔ́ yeé nde aá gwò yilá, bɔ́ ŋene nùà gule kuû déì né tùtúlù den den, à né kwarè hin cén déì, bɔ́ hin sâ yilá né: Hin nyàgàm. Nùà beên hèllè lé mé njéh yuoó naâ lè. Cieé dɔɔ́ŋ bɔ́ né yeé bú ké tùtúlù gwà Càŋ jɔgɔ́ kwaá njií, te à dua beh kàgàlɔ̀ŋ beè bɔ̀ nùàr.
2 E, era carregado um homem, coxo de nascença, o qual todos os dias punham à porta do templo, chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 À yeé ŋene Piêr bɔ̂ Jâŋ nde aá gwò yilá, à dua bɔ́ njèh ndɔ.
3 Ora, vendo ele a Pedro e João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Piêr bɔ̂ Jâŋ ke njií bú, bɔ́ né bú ke njege, Piêr ye bú a: «Kè njî béh.»
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 Nùà hèllè ke njií bɔ́ ndɔ, ye te nyí kwa ke njeré déì beè bɔɔ̀n.
5 E ele os olhava atentamente, esperando receber deles alguma coisa.
6 Piêr ye bú a: «Mè mé kàgàlɔ̀ŋ beè sam. Njií mé né beè mò, mè haá seér nde né wò cí. Mé yilí Yeésò *Kristò Nùà Najarêt wùò ter, gègɔɔ̀.»
6 Disse-lhe Pedro: Não tenho prata nem ouro; mas o que tenho, isso te dou; em nome de Jesus Cristo, o nazareno, anda.
7 À yeé tueé gi aá mân, à sie sɔm bú ter mé be gaâ ndɔ. Doó sâ, bɔ̀ gule mé bɔ̀ kɔgɔ́ gulè seèn yila gi cu.
7 Nisso, tomando-o pela mão direita, o levantou; imediatamente os seus pés e artelhos se firmaram
8 À lɔ wuo ter kpar, à njebá mé be seèn, à gɔ mé be seèn ndɔ. Bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê bilí yila nde gwà Càŋe mé gule cên, à né gɔ, à né ter lɔɔ́ ŋaá, à né Càŋ seén.
8 e, dando ele um salto, pôs-se em pé. Começou a andar e entrou com eles no templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Bɔ̀ nùàr gwà dɔɔ́ŋ yeé ke, à baá seér ter mé be seèn gɔ, à né Càŋ seén den,
9 Todo o povo, ao vê-lo andar e louvar a Deus,
10 bɔ́ ŋene kɔ gi ye né bú ndɔ, à njèh tùtúlù gwà kwarè hin nyàgàm dua den yeé kɔɔ́. Veéh yila bɔ́ lè, njií mé naâ nùà beên hèllè bɔɔ́, geí lɔ bɔ́ mbaá.
10 reconhecia-o como o mesmo que estivera sentado a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e todos ficaram cheios de pasmo e assombro, pelo que lhe acontecera.
11 Nùà hèllè Piêr bɔ̂ Jâŋ kwá lɔ́ cú ndɔ. Bɔ́ bɔ́ nde lè kɔ̀ŋ Salomɔ̂ŋ; bɔ́ kɔ̀ŋ sâ yilá né ménâ. Bɔ̀ nùàr kem nde gi ké teèn ndɔ. Feh né bɔ́ ter ŋellé.
11 Apegando-se o homem a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles, ao pórtico chamado de Salomão.
12 Piêr yeé ŋene aá ménâ, à ye bɔ́ a: «Bí bɔ̀ *Iserálà bɔ̀, njií hên bí ménâ geí né dé keì wa? Bɔɔ́ né naàn mé bí béh ke njií né faá béh nùà hên bɔɔ́ gɔɔ́ naâ mé terreb dé beèh wa? Bí ye béh bú taré sɔɔ́m naâ mé ŋágá-temé beèh nùà njèh wa?
12 Pedro, vendo isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos admirais deste homem? Ou, por que fitais os olhos em nós, como se por nosso próprio poder ou piedade o tivéssemos feito andar?
13 Mè tueé bí, né Càŋ nùà njèh. Abrahâm lé naâ bú dua. Isâk bɔ̂ Jakɔ̂b mé bɔ̀ tele beèh dɔɔ́ŋ lé naá giì bú dua. À be terreb seèn ter sɔm njií né kɔɔ́, te terreb Nùà seê seèn Yeésò ŋené mé njéh. Ŋgweéh bí lé Yeésò beè bɔ̀ kokoô bɔ̀ jɔgɔ yií naâ kɔɔ́ wa? *Pilátò né mene tueé ye, nyí nde né bú yi njií, bí lé naâ berɔ́ŋ.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Servo Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, quando este havia resolvido soltá-lo.
14 Bí lé ŋgɔɔ̀n naâ Nùà gècên mé né ŋagásé, bí ye Pilátò a: sìè sér bú, à yi njií bí nuaá mé wula yeé feh ma.
14 Mas vós negastes o Santo e Justo, e pedistes que se vos desse um homicida;
15 Bí lé bɔɔ́ naâ mân, bí wula sɔm Nuaá mé yɔ̀ŋ dɔɔ́ŋ né gi beè seèn. Mè tueé bí, Càŋ mé ŋgeér sam. À yeé kuú baá, Càŋ komo sɔm cu bú teèn, à baá cu làŋ, béh lé naâ bú mé njolo ŋené, béh né sòn seèn.
15 e matastes o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Nùà beên hên, bí né bú ŋené, bí né gi bú kɔɔ́ ndɔ. Bí kékɔɔ̀ ye, à taré yuo né mé yilí Yeésò. Né temé yoòr Yeésò kwaá njiî taré sɔm né bú kɔɔ́. Né njolò biì ndɔ.
16 E pela fé em seu nome fez o seu nome fortalecer a este homem que vedes e conheceis; sim, a fé, que vem por ele, deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 «Bɔ̀ nùàr mò, mè né kɔɔ́ ye, njií mé bí bɔ̀ mgbè biì lé bɔɔ́ giì naâ Yeésò dɔɔ́ŋ, bí lé bɔɔ́ cugó naâ lòù.
17 Agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também as vossas autoridades.
18 Sâ beè Càŋ né seér njií mé à lé naá giì sònò bɔ̀ sòn-seèn bɔ̀ dɔɔ́ŋ tueé keéh ye: Huaán nyî *Nùà Cɔ̀ŋ nde né gèr ŋené. Mè tueé bí, hên mboón né cí.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado que o seu Cristo havia de padecer.
19 Kènê, bí kwéh sér á temé, bí bele ceér Càŋ, te Càŋ kulu sɔm gi bí veên yoòr.
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, de sorte que venham os tempos de refrigério, da presença do Senhor,
20 Mɔ bí bɔɔ́ né mân, bí nde né dù beè Nùà Dueè kwa, bí kwa cu Nùà Cɔ̀ŋ mé à lé naâ bí sɔm kwaá. Sâ jue né Yeésò.
20 e envie ele o Cristo, que já dantes vos foi indicado, Jesus,
21 À kènê né ké te vulúu ye. Kɔ ndeè baá loù mé njèh dɔɔ́ŋ baá cu dé feê ŋaá seér, sâ ye. Bɔɔ́ nde né faá Càŋ lɔ naá giì sònò bɔ̀ sòn-seèn bɔ̀ tueé kwaá nɔ.
21 ao qual convém que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, das quais Deus falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio.
22 Músì lé naá giì tueé ŋagá ye: Càŋ Dueè ndeè né bí sòn seèn déì faá nyí nɔ tema njiî; nde né nùàr biì déì ndɔ. Bí nde né sòn seèn dɔɔ́ŋ ŋgweé.
22 Pois Moisés disse: Suscitar-vos-á o Senhor vosso Deus, dentre vossos irmãos, um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Nuaá mé ŋgeén sòn seèn, bɔ́ nde né bú lè bɔ̀ŋ bɔ̀ nùàr Càŋe kwɔgɔ́ sɔm.»
23 E acontecerá que toda alma que não ouvir a esse profeta, será exterminada dentre o povo.
24 Piêr den cuù ye bɔ́ a: «Nàm mé béh né teèn hên, bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀ lé naá giì njèh teèn tueé, duɔɔ̂m mé Samuel nde wa mé bɔ̀ déì.
24 E todos os profetas, desde Samuel e os que sucederam, quantos falaram, também anunciaram estes dias.
25 Ndéb mé Càŋ lé tueé lɔɔ̀ naâ sònò bɔ̀ sòn seèn bɔ̀ dɔɔ́ŋ, né gi dé biì. Bí né mé ŋgɔ̀ŋ yoòr, faá Càŋ lé naâ mé bɔ̀ tele biì kɔ nɔ. À lé ye Abrahâm a: nyí gèh nùàr *wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ kulú keéh gi nde né mé ndùté ndùtù seèn ma.
25 Vós sois os filhos dos profetas e do pacto que Deus fez com vossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra.
26 Yeé baá ménâ, Càŋ tema njií Nùà seê seèn ndɔ, à bú tema njií lɔgɔ̂ mé bí, ye te nyí kulu bí, te nùà kàn kwɔbé leba seèn, à veên bɔ́ cú.»
26 Deus suscitou a seu Servo, e a vós primeiramente vo-lo enviou para que vos abençoasse, desviando-vos, a cada um, das vossas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.