Atos 26
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB
1 Jomo sâ Agrípà ye Pɔ̂l a: «Baá toò yeè.» Pɔ̂l me fɔ njií bɔ́ mé be ndɔ, à tueé sòn seèn, ye:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 «Mgbè Agrípà, lan temé mò die baá lè, ye mè sòn mò tueé nde né toò yeè, te kwɔ̀m mé bɔ̀ Jûf né mè teèn sií dɔɔ́ŋ, wò ŋgweé mé tie yeè.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Mè né kɔɔ́ ye, wò né gi tòù bɔ̀ Jûf kɔɔ́, wò né gi bɔ̀ njií mé bɔ́ kuú yeé saân teèn dɔɔ́ŋ kɔɔ́ ndɔ. Kúkùr yeè, kwá sèŋ, te wò ŋgweé gi bɔ̀ ŋgòr mò.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 «Dàm bɔ̀ Jûf né gi dene mò kɔɔ́. Mè lé naâ ké lètenè bɔ̀ nùàr mò kulá, mè nde kula weéh ké Jerusalem.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Bɔ́ né mè kɔɔ́ dàb baá teèn. Mɔ bɔ́ né gwaán, bɔ́ nde gi né mé sòn bɔɔ̀n tueé, ye mè lé naâ te bɔ̀ŋ bɔ̀ *Farisiên teèn ma. Bɔ̀ɔ́ mé tòù bɔ̀ Jûf jolo lom né mé terreb lé naâ béh. Kɔ bɔ́ gwàn ŋgwéh gècên tueê, wanɔɔ́ŋ né ménâ.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 «Kènê ndéb mé Càŋ lɔ naâ mé bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ kwaá kwaá sâ, mè yeé baá ndèm teèn kwaá den, mè ju hên yila kuú né mé njéh.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Gèh bɔ̀ nùàr beèh yulà cùɔ̀b fà hên dɔɔ́ŋ ndèm mé ndéb Càŋ cên sâ kwá njí táré ŋgwéh ndɔ wa? Ŋgweéh bɔ́ Càŋ cibi mé suútenè mene dua den né dé cî mà. Mè tueé wò mgbè, bɔ̀ Jûf mè hên bunó seér cu né mé ndèm cên sâ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Kei bɔɔ́ né bí kɔɔ́? Bí gwàn ŋgwéh ye, Càŋ né nùàr lè cio komo sɔm dé keì?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 «Mè lɔ naá giì tég lege lom ndɔ, ye te nùàr yilí Yeésò nùà Najarêt sònò fèlà cú.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Seé mò ké Jerusalem lé naâ cí. Mè lé naâ ké yoòr bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô ndeé, mè jege weh terreb teèn, mè nde bɔ̀ Yeésò bɔ̀ mé njéh te gwà cibì ŋuaán yií. Bɔ́ yeé nde aá bɔ́ wulá, mè lé naâ be ter sɔm njií taré ndɔ.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Mè lé naâ te bɔ̀ *gwà sóù ndeé bele; mè feh keéh bɔ́ gèr teèn, te bɔ́ selé seér yilí Yeésò lòù. Mè nde mé njéh jeré yuo kela bilí ké cie te tàbè bɔ̀ nùàr mene.»
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 «Né ka ndeé, loù sâ mè nde bie cu terreb déì mé bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô. Bɔ́ yeé jege haá baá mè, mè nde ké Damâs.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Wa ceér dueè beré déì, sâ lou baá dilí. Mè tueé wò mgbè, te mè yeé ke, ŋagâ déì ba suagà ter, né lou njerré yɔgɔ́, né kwarè mò njerré yɔŋ, né béh bɔ̀ɔ́ mé njií lɔ né mè beè kaáŋ sie.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Béh né gi doó jege dielé ndeé. Mè ŋgweé hueh déì né mé ju *hebreêh tueé, ye mè a: Sɔ̂l, Sɔ̂l, wò nyí ménâ bunó né mé ŋgei wa? Wò feh yeè lè gèr-e yií né mé be yeè. Den né faá nàgà teé yila né lè cùgò beè tele seèn nɔ.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Mè bie njií ye: Né wò neì wa, Nùà Dueè? Nùà Dueè ye mè a: né nyí Yeésò nuaá mé wò né bunó den sâ.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Ye mè a: Wùò njébá cú ter. Nyí njolò yeè mân ŋagá yuo kelà né te nyí sie seér wò nùà seê nyî. Wò nde né sòn nyî toò bɔ̀ nùàr den; gèh dé mé wò né nyí lan ŋené hên, te wò tueé bɔ́. Nyí nde né wò bɔ̀ njeré déì feh keéh cuú, te wò tueé cu bɔ́.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Ye mè a, né mene beè bɔ̀ *Jûf, né mene beè bɔ̀ɔ́ mé nyí nde né mè teèn temá njií dɔɔ́ŋ, nyí nde né mè yili sɔm ma.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 «Nùà Dueè den cuù ye mè a, nyí nde né mè yoòr bɔɔ̀n tema njií, te mè nde bɔ́ njolo komo lɔgɔ́, mè sɔm keêh bɔ́ te cibi, bɔ́ den bèh ŋagâ; mè sɔm keêh bɔ́ beè *Sátàn, bɔ́ den beè Càŋ, bɔ́ kwaá njií temé yoòr nyî, nyí kulu sɔm bɔ́ veên yoòr, te bɔ́ kwa ye bèh dene lètenè bɔ̀ nùàr nyî ma.»
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 «Mè tueé wò, mgbè Agrípà, njií sâ yeé ŋené aá toò mò faá bèh mân, mè nde cu né sòn seèn ŋgeén wa?
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mè ŋar yila baá-re seé seèn ndɔ, mè ŋgòr Càŋ tueé duɔɔ̂m ké Damâs sâ, mè nde ye ké Jerusalem, mè né mé njéh kukwarè te tàbè Judê dɔɔ́ŋ tueé ndeé. Jomo sâ mè tueé nde mé njéh lètenè bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam ndɔ, mè ye bɔ́ a, bɔ́ yúé fɔ́n feh bɔɔ̀n yueè, bɔ́ bèlè ceér Càŋ, bɔ́ bɔɔ́ seé mé nde né feh keéh ye, bɔ́ kweéh seér aá temé kèn.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 «Bɔ̀ Jûf lé mè sieé naâ dé cî, sâ mè né ké *gwà Càŋ koô, bɔ́ ye, kɔ bɔ́ wula sɔm mè wulà.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Càŋ mé ŋgeér sam, wa hên à née mè beè bɔɔ̀n yili sɔm den, te mè sòn seèn den toò bɔ̀ nùàr dɔɔ̂ŋ, huaán maân mé kàm bɔ̀ mene, mè né bɔ́ tueé. Mè hên tueé den cu né ka nág faá bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀ mé Músì lɔ tueé naâ nɔ, bɔ́ lɔ ye nde né bɔɔ́;
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 wa *Nùà Cɔ̀ŋ nde né gèr ŋené, à nde né lè cio komo yuo ma; wa te cio komo yuo lɔgɔ́ nde né bú ndɔ. Mè tueé bí, ceér mé bɔ̀ nùàr nde né mé njéh yili yuo, ŋené ŋagá baá mé bú. À nde né dàm bɔ̀ nùàr beèh cí tueé, à né bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam tueé ndɔ.»
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Sâ Pɔ̂l née sòn seèn tueé den ye, Fésetù tueé njií ké ter ndɔ, ye bú a: «Wò né kùlù wa, Pɔ̂l! Wò maán kela baá njèh, feh yeè ŋellé né ter lòù.»
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Pɔ̂l ye bú a: «Mè kùlù sam dé koô, mè dɔɔ́ŋ tueé gi né ŋgòr gècên mé né teèn yilá.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Mgbe Agrípà lɔ baá giì mé njéh tieè, mè ká toò seèn hueh lèr cú dé cî. Bɔ̀ njií mé lé naá giì felè Yeésò kelá dɔɔ́ŋ, mè né kɔɔ́ ye, mgbè lé naá giì ŋgweé. Lòù sam, bɔ̀ njií sâ lé bɔɔ́ deén naâ bèsɔ́nè.»
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Pɔ̂l den cuù ye: «Mgbè Agrípà, wò nɔ, wò né temé yoòr bɔ̀ sòn-Càŋ bɔ̀ kwaá njií wa? Mè né kɔɔ́ ye, wò né temé yoòr bɔɔ̀n kwaá njií.»
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Agrípà deên ndɔ, ye Pɔ̂l a: «Wò ye te nyí mè nùà *Kristò sie seér wúwágá mân wa?»
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Pɔ̂l ye bú a: «Né mene wúwágá, né mene jomo dɔɔ́ŋ, mè né Càŋ dua, te wò den faá mè nɔ. Wò mé huún gí lòm ŋgwéh ndɔ, te bí bɔ̀ɔ́ mé né lan felá dɔɔ́ŋ, den gi faá mè nɔ. Njèh cén, dé biì, fɔ̀gɔ̀ lɔ̀ŋ a, té bí kèmà.»
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Mgbè bɔ̂ ŋgɔ́mnà mé Berenîk, mé bɔ̀ɔ́ mé naâ kwarè bɔɔ̀n dɔɔ́ŋ komo wuo gi ter, bɔ́ nde ké bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ,
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 bɔ́ né lètenè bɔɔ̀n tueé kuú, ye: «Nùà hên njeré déì sáb nyì ŋgwéh. Né mene dé wulâ, né mene dé gwà cibì yilâ dɔɔ́ŋ, dé seèn hên cí sam.»
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Agrípà deén baá-re ye Fésetù a: «Mɔ nùà hên sé ju seèn ké toò mgbè dé koô njí ná ŋgwêh, kènê bɔ́ sé la naâ bú yi njií.»
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.