Atos 24
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVI
1 Jomo sâ kela cieé tîn, Ananíà *ŋgàŋ sèmè dé koô bɔ́ bɔ̀ kokoô bɔ̀ déì mé nùà kélá-gàm bɔɔ̀n, wa ké Sesarê. Nùà kélá-gàm sâ, yilí seèn lé naâ Tèrtúlù. Bɔ́ yeé wa baá, bɔ́ nde ké toò ŋgɔ́mnà Felísì mé ju Pɔ̂l hèllè.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu a Cesaréia com alguns dos líderes dos judeus e um advogado chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador suas acusações contra Paulo.
2 Bɔ́ yilá njiî Pɔ̂l ndɔ.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou sua causa a Félix: "Temos desfrutado de um longo período de paz durante o teu governo, e o teu providente cuidado resultou em reformas nesta nação.
3 Né mene he, dé koô, béh bɔ́-bagaà yeè weh né mé be fà.
3 Em tudo e em toda parte, excelentíssimo Félix, reconhecemos estes benefícios com profunda gratidão.
4 Mè sé ki né wò ndɔ, kúkùr yeè, gér njí tie te ŋgòr beèh teèn:
4 Todavia, a fim de não tomar-te mais tempo, peço-te o favor de ouvir-nos apenas por um pouco.
5 Beè beèh dɔɔ́ŋ, meì bɔ̀ kì-nùàr faá nùà hên nɔ sam. Lètenè bɔ̀ Najarêt bɔ̀ dɔɔ́ŋ feh né bú. Bèh mé à né lètenè bɔ̀ Jûf kelá dɔɔ́ŋ bèmè né die.
5 "Verificamos que este homem é um perturbador, que promove tumultos entre os judeus pelo mundo todo. Ele é o principal cabeça da seita dos nazarenos
6 À nde teèn kema bilí baá mé *gwà Càŋ koô mene; béh lé bú sieé naâ ké teèn. [Béh ye te béh tena ju seèn faá *sóú beèh tueé nê nɔ.
6 e tentou até mesmo profanar o templo; então o prendemos e quisemos julgá-lo segundo a nossa lei.
7 Kwaá-taâb Lisiâs bɔ́ bɔ̀ sɔ́jì seèn nde ta tena toò, bɔ́ ŋgaá weh bú beè beèh mé terreb,
7 Mas o comandante Lísias interveio, e com muita força o arrebatou de nossas mãos e ordenou que os seus acusadores se apresentassem.
8 à tueé njií mé bɔ̀ɔ́ mé né bú sií doô, ye bɔ́ a, bɔ́ ndé túé sèr ju seèn ká toò yeè ma.] Mɔ sam, bíé kú yeè bú, wò nde né gècên beèh ŋené kɔɔ́, te wò kɔ ye béh bú sií yií né teèn.»
8 Se tu mesmo o interrogares, poderás verificar a verdade a respeito de todas estas acusações que estamos fazendo contra ele".
9 À yeé nde cib sòn mân, bɔ̀ Jûf gwaán yií teèn, te den ka faá né ménâ nɔ.
9 Os judeus confirmaram a acusação, garantindo que as afirmações eram verdadeiras.
10 Jomo sâ ŋgɔ́mnà me njií Pɔ̂l mé be, te à tueé dé seèn ndɔ. Pɔ̂l ye bú a: «Mè kɔ né ye, baá nyèmà kɔ́beè nùà téná-juù felè bɔ̀ nùàr beèh dɔɔ́ŋ né wò. Mè sòn mò toò yeè tueé sɔm nde né mé vɔ́gɔ́-temé mene.
10 Quando o governador lhe deu sinal para que falasse, Paulo declarou: "Sei que há muitos anos tens sido juiz nesta nação; por isso, de bom grado faço minha defesa.
11 Mè tueé wò, mè lé naá cuù ké Jerusalem bèh Càŋ duaà ndeé, lan née cieé yulà cùɔ̀b fà yɔ́gɔ́ kéh ŋgwéeh ye. Mɔ wò né gwaán, bíé kú yeè.
11 Facilmente poderás verificar que há menos de doze dias subi a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Né mene ké *gwà Càŋ koô, né mene ké *gwà sóù, bêh nuaré déì lé sàn kú ná ŋgwêh. Né mene ké lètenè lɔɔ̂, mè cìlì nùàr sób ŋgwéh. Ndɔ́g, nuaré déì lé mè teèn kwà ná ŋgwêh.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem incitando uma multidão nas sinagogas ou em qualquer outro lugar na cidade.
13 Bɔ̀ nùàr hên tueé né mbaá, njií mé bɔ́ né mè teèn sií, bɔ́ wò cí fèh kòmò ndé ŋgwéh.
13 Nem tampouco podem provar-te as acusações que agora estão levantando contra mim.
14 «Mè dé mò toò yeè kɔ cegé né njèh cén, ye mè seé Càŋ bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ bɔɔ́ né mé ceér dé feê. Bɔ́ den seér cu né kɔɔ́, ye né nyeén. Sâ, né mene te mvù sóù, né mene te mvù bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀, njií mé né gi teèn nyagá den dɔɔ́ŋ, mè temé kwaá njií né teèn ndɔ.
14 Confesso-te, porém, que adoro o Deus dos nossos antepassados como seguidor do Caminho, a que chamam seita. Creio em tudo o que concorda com a Lei e no que está escrito nos Profetas,
15 Mè ndèm mé Càŋ kwaá njií né faá bɔ́ né mé bú kwaá njií nɔ. Béh bɔ́ né gi kɔɔ́, ye bɔ̀ gècên bɔ̀ mé bɔ̀ nyeén bɔ̀ nde gi né lè cio komo yuo ma.
15 e tenho em Deus a mesma esperança desses homens: de que haverá ressurreição tanto de justos como de injustos.
16 Mè tég lege lom né dé cî, ye te ká lè mò, né mene njolò Càŋ, né mene njolò bɔ̀ nùàr, mè njèh dɔɔ́ŋ bɔɔ́ gi né mé húɔ́m-temé.
16 Por isso procuro sempre conservar minha consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 «Mè lé naâ cie nyèmà ŋgún bɔɔ́, mè lé ké Jerusalem cu cuù lòù. Mè ndeè kàgàlɔ̀ŋ mé bɔ̀ nùàr beèh haá njií, te gam bɔ́. Mè ndeè *sèmè dé mò ké toò Càŋ haá ndɔ.
17 "Depois de estar ausente por vários anos, vim a Jerusalém para trazer esmolas ao meu povo e apresentar ofertas.
18 Bɔ́ lé mè ké *gwà Càŋ koô ŋenè naâ, sâ mè né mé tou yoòr. Bêh cìlì nùàr lé kɔɔ́ ná ŋgwêh, bèmè lé teèn ná ŋgwêh ndɔ.
18 Enquanto fazia isso, já cerimonialmente puro, encontraram-me no templo, sem envolver-me em nenhum ajuntamento ou tumulto.
19 Doó lé naâ bɔ̀ Jûf mé lé yuoó naâ lè tàbè Asíà. Bɔ̀ sâ bɔ̀ sé la ká toò yeè waà né kɔɔ́. Mɔ béh bɔ́ né mé njeré déì, bɔ́ tueé.
19 Mas há alguns judeus da província da Ásia que deveriam estar aqui diante de ti e apresentar acusações, se é que têm algo contra mim.
20 Mɔ sam, bɔ̀ hên bɔ̀ a, túé kwɔ̀m veên mò sâ. Loù mé bɔ́ lé naâ mè ké te *mbàgà juù njií, mè lé saàb naâ kei wa? Bɔ́ túé sɔ̀m cie.
20 Ou os que aqui se acham deveriam declarar que crime encontraram em mim quando fui levado perante o Sinédrio,
21 Mè dé mò kɔ cegé né njèh cén, ye mè lé naâ ké ter lɔgɔ́ njií, ye mè né ndèm kwaá, ye bɔ̀ komó nde cu né lè cio komo yuo. Mè ju hên yila kuú né dé cî.»
21 a não ser que tenha sido este: quando me apresentei a eles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos estou sendo julgado hoje diante de vocês".
22 Sâ Felísì né ceér bɔ̀ Yeésò bɔ̀ kɔɔ́. À yeé ŋgweé aá ménâ, ye bɔ́ a: Ju kuún aá kèn; kɔ Lisiâs kwaá-taâb waà baá, nyí tena ye ju biì sâ ma.
22 Então Félix, que tinha bom conhecimento do Caminho, adiou a causa e disse: "Quando chegar o comandante Lísias, decidirei o caso de vocês".
23 Jomo sâ ye nùà koô bɔ̀ sɔ́jì a: «Wèh njí cú Pɔ̂l ké gwà cibì, wò yi kwaá bú lòù, te bɔ̀ mbeí yɔŋ nde beh yoòr seèn, bɔ́ gam bú.»
23 E ordenou ao centurião que mantivesse Paulo sob custódia, mas que lhe desse certa liberdade e permitisse que os seus amigos o servissem.
24 Yeé cer weh baá, Felísì bɔ̂ veèh seèn Drusílà waà. Veèh dé seèn né nùà *Jûf. Bɔ́ yeé waà baá, bɔ́ tema yilá njiî Pɔ̂l. Pɔ̂l waà ndɔ, à yila tueê, bɔ́ né felá. À tueé bɔ́ felè temé yoòr Yeésò *Kristò kwaá njiî.
24 Vários dias depois, Félix veio com Drusila sua mulher, que era judia, mandou chamar Paulo e o ouviu falar sobre a fé em Cristo Jesus.
25 À tueé bɔ́ gèh dé dene dilî, à tueé bɔ́ gèh dé yo sieè ndɔ. À yeé baá bú dé ju beè Càŋ dieè tueé, veéh bɔɔ́ bú njèh, ye Pɔ̂l a: «Ndé cú ké gwò ye. Mɔ mè kwa cu aá lɔ́ŋ, mè yilá ye wò.»
25 Quando Paulo se pôs a discorrer acerca da justiça, do domínio próprio e do juízo vindouro, Félix teve medo e disse: "Basta, por enquanto! Pode sair. Quando achar conveniente, mandarei chamá-lo de novo".
26 À lé beè Pɔ̂l kèb déì gwaán naâ kàgàlɔ̀ŋ ndɔ. À lé bú ká yoòr seèn yilá njií beéh dé cî. Bɔ́ bú né sòn tueé.
26 Ao mesmo tempo esperava que Paulo lhe oferecesse algum dinheiro, pelo que mandava buscá-lo freqüentemente e conversava com ele.
27 Ka méménâ nyèmà fà yeé kela baá, Pɔrsiû Fésetù waà kweéh ŋgɔ́mnà Felísì. Sâ Pɔ̂l lé née gwà cibì ménâ den den ye. Lòù sam, Felísì lé gwàn ná ŋgwêh njolo mé bɔ̀ Jûf veê.
27 Passados dois anos, Félix foi sucedido por Pórcio Festo; todavia, porque desejava manter a simpatia dos judeus, Félix deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.