Atos 21
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVT
1 Bɔ́ bɔ́ yeé geé aá, béh bɔ́ yila bàtô ndɔ, béh lemé nde ké Kɔ̂s. Cieé ŋaga béh wa Ródè; béh den cuù ké sâ, béh nde ké Pàtárà.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Béh wa ké teèn, béh kwa bàtô mé nde né Fenisî, béh yila nde teèn ndɔ, béh fɔɔ́n cu gò.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Béh wa kwarè Sîpre, béh wɔɔ́ŋ kela kèb túnò, te béh nde lè tàbè Sirî. Béh wa ké Tîr, béh suaga doó, te bàtô sɔm su seé.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ké doó sâ, béh fɔɔ́n kwa bɔ̀ Yeésò bɔ̀ déì teèn, béh bɔ́ cer weh cieé téhbeh. Bɔ́ né Pɔ̂l tueé ye bú a: «Té ké Jerusalem ndé.» Sâ Cúcuí Ŋagâ lé naá giì bɔ́ tueé ye bɔ́ a, Pɔ̂l nde né gèr ké teèn ŋené ma.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Mé njéh mene, sɔ́ndè sâ yeé gi aá, béh fɔɔ́n cu gò. Bɔ́ njií lɔ béh ké jomo lɔɔ̂. Lé naâ bɔ́ bɔ̀ véh bɔɔ̀n, mé bɔ̀ huaán bɔɔ̀n mene. Béh bɔ́ yeé wa baá ké sòn nòmò, béh cemmé nde gi doó dɔɔ́ŋ, béh dua Càŋ.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Béh bɔ́ bie gò ndɔ. Béh yila cu bàtô, béh fɔɔ́n gò; bɔ́ dé bɔɔ̀n cu cu lɔ.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Béh yuo ké Tîr sâ, béh nde ké Tolemayîs; gò dé dùdùà ceré le ké sâ. Béh suaga doó, béh nde bɔ̀ Yeésò bɔ̀ dé ké sâ bieé weh, béh bɔ́ cer cieé cén.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Cieé ŋaga, béh fɔɔ́n cu gò Sesarê. Béh wa ké teèn, béh kela nde ké lɔ Filîp. À né nùà ŋgòr Càŋ se yɔɔ̀ŋ. Béh cer ké lɔ seèn. Lètenè bɔ̀ téhbeh bɔ̀ mé bɔ́ lé naâ ké Jerusalem balé sɔm doô, cén déì lé naâ bú.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 À né mé bɔ̀ huaán dé vêh nèà, bɔ́ né gi bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ké lɔ seèn sâ béh lé naâ teèn cer weh.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 à waà ká yoòr beèh, à dɔm weh kàndá Pɔ̂l, à né bɔ̀ gule bɔ̂ be mé njéh kaga bele, ye béh a: «Cúcuí Ŋagâ né tueé ye: Nuaá mé kàndá hên né dé seèn wa, bɔ̀ Jûf nde né bú ké Jerusalem mân kaga ma; wa bɔ́ nde né bú mé bɔ̀ kìn haá njií.»
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Béh yeé nde ŋgweé njií mân, mé béh mene, mé bɔ̀ dé ké Sesarê mene dɔɔ́ŋ, béh bɔŋ gi Pɔ̂l, ye bú a: «Kúkùr yeè, té ké Jerusalem ndé.»
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pɔ̂l den seér cuù, ye béh a: «Sâ né kei wa? Hên bí fɔɔ́n né ceér, te bí yueé tur sɔm mè temé lè! Mè tueé bí, mè baá hên. Ké Jerusalem né mene dé kagaà, né mene cio, mɔ né felè Yeésò Fehtoò mò, mè hên nɔ.»
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Béh yeé ŋene, yíé ŋgwéh ménâ, béh kwaá lɔ ménâ ndɔ, béh tueé lom aá ye, Fehtoò beèh a, bɔ́ bá njií mé à gwaán nê ma.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Béh yeé cer weh cu aá, jomo sâ béh nyegé njèh, béh fɔɔ́n gò Jerusalem ndɔ.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ ké Sesarê déì njií lɔ béh, bɔ́ weh njií béh ké lɔ Násɔ̀ŋ, nùà Sîpre, béh cer ké teèn. Né nùàr Yeésò baá dàb.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Béh yeé wa baá ké Jerusalem, bɔ̀ Yeésò bɔ̀ samé weh lom béh mé vɔ́gɔ́-temé mene.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Cieé ŋaga, béh bɔ̀ Pɔ̂l nde ké lɔ Jâk, bɔ̀ kokoô bɔ̀ te mbàgà Càŋe bilí gi ké teèn ndɔ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔ̂l yeé bie aá bɔ́, à se bele bɔ́ dèbbè seê seèn mé Càŋ lé bɔɔ́ keéh naâ beè seèn lètenè bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam dɔɔ́ŋ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Bɔ́ yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ yila Càŋ teèn seên. Bɔ́ den cuù ye Pɔ̂l a: «Wò ŋéné ŋgwéh bɔ̀ Jûf ŋgún baá gi bɔ̀ Yeésò bɔ̀ ndɔ wa? Bɔ́ né lom te *sóú joloò tétég.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Bɔ́ lé naá giì ŋgweé, ye wò né yeé bɔ̀ Jûf mé tàbè hihiné feh, ye bɔ́ a, té sóú Músì jòlò, bɔ́ té bɔ̀ huaán *ŋgór ŋɔ́b cú, bɔ́ té gènnè bɔ̀ Jûf bèlè ndɔ ma.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Á hên, te béh bɔɔ́ nde né naàn? Béh kɔ né ye, bɔ́ nde né ŋgweé gií, ye wò waà baá kèn.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Mɔ né mân, kɔ wò kènê bɔɔ́ faá béh nde né wò tueé nɔ. Béh né mé bɔ̀ nùà nèà teèn, bɔ́ né yáb jolo.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Wèh sìè bɔ́ beè, bí bɔ́ nde te bɔ́ *sené bí, wò gwɔm sòn bɔɔ̀n, te bɔ́ bele sɔm tou yoòr. Mɔ baá mân, bɔ̀ njií mé bɔ́ né wò felè tueé kwaá dɔɔ́ŋ, bɔ̀ nùàr nde né faá njèh mbaâ nɔ ke njií, bɔ́ tueé seér ye, wò né sóú Músì jolo ndɔ ma.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Dé ju bɔ̀ Yeésò bɔ̀ mé Jûf sam, béh lé naá giì bɔ́ kàgà-ndòn beèh nyagá njií, ye bɔ́ a: bɔ́ té *sèmè dé cècàŋ yíé, bɔ́ té húɔ́m sònò nágá kéh; núɔ́gɔ́ nyaàm mé bɔ́ nei wulà naâ lòù, bɔ́ té yíé, bɔ́ té yàgà yɔ̀ŋ ndɔ.»
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Pɔ̂l weh bɔ̀ nùà nèà sâ ndɔ. Cieé ŋaga, bɔ́ bɔ́ nde ké bèh *sènè sâ, bɔ́ kou bɔ́. Jomo sâ à nde ké *gwà Càŋ koô, à tueé kwaá bɔ́ cieé mé bɔ́ nde né teèn kou ceré, mé bɔ́ nde né sèmè dé nùà kàn haá ndɔ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Mé bɔ̀ cieé téhbeh hèllè nde gií, sâ bɔ̀ *Jûf mé lé yuoó naâ te tàbè Asíà ŋene gi aá Pɔ̂l ké gwà Càŋ koô kèn. Bɔ́ soób su Pɔ̂l dàm nùàr yoòr, bɔ́ sie bú.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Kéŋ die, bɔ́ ye: «Bɔ̀ *Iserálà bɔ̀, bí ndê, bí yí be teèn! Nùà hên maŋgo felè dàm bɔ̀ Iserálà bɔ̀ tueé seér yeé kɔɔ́. À felè *sóú Músì bɔ̂ gwà Càŋ koô hên tueé gi né ménâ ndɔ. Hên ká gwà Càŋ à yií keéh bilí cu aá mé bɔ̀ kurú mene, à gwà Càŋ mé njéh bɔɔ́ yilí sɔm aá kèn.»
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Sâ bɔ́ lé ŋenè naâ Pɔ̂l bɔ̂ Trofîm nùà Efêse, bɔ́ lé naâ ké lètenè lɔɔ̂, bɔ́ ye merré déì Pɔ̂l lé naâ bú ké gwà Càŋ yií keéh.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Yeé baá ménâ, bèmè ka salé yɔŋ lɔɔ́ dɔɔ́ŋ. Bɔ̀ nùàr né kàn mé kán durá yuoô, bɔ́ né teèn ndeé. Bɔ́ né mé Pɔ̂l cie tulu yuo kelá, bɔ́ né bɔ̀ hin gwà Càŋ jomo coló njií.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Bɔ́ né ceér fɔɔ́n ye te bɔ́ wula Pɔ̂l wulà. Njàgà nde tɔb kwa kwaá-taâb bɔ̀ Rɔ̂m bɔ̀, ye bú a: Jerusalem baá jilí ma.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 À yeé nde ŋgweé njií mân, à yilá weh bɔ̀ kokoô bɔ̀ lètenè bɔ̀ sɔ́jì, mé bɔ̀ sɔ́jì déì, bɔ́ bɔ́ dula suaga ké teèn. Bɔ̀ nùàr yeé ŋene njií aá kwaá-taâb bɔ́ bɔ̀ sɔ́jì seèn baá ndeê, bɔ́ vu lɔ Pɔ̂l núr loboò ndɔ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Kwaá-taâb doô waà njebá nde yí kwarè Pɔ̂l, ye bɔ́ cáb sìè bú sieè, bɔ́ yí bú fɔ̀gɔ̀ lɔ̀ŋ beè. Jomo sâ ye bɔ́ a: Pɔ̂l né neì wa? À bɔɔ́ naâ kei ndɔ wa?
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 À né mene ménâ bieé, bɔ̀ nùàr kɔ lom né ké ter lɔgɔ́ njií. Dé kàn ye mbeî kàn, dé kân ye kelà kán. Bɔ́ yeé baá tieè kwaá-taâb ménâ tueé vurú den, ye bɔ́ wèh njí bú ké te mbàn bɔ̀ sɔ́jì.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Mé bɔ́ nde ké ka cébbê waá, sâ Pɔ̂l nde aá mé núr beè bɔ̀ nùàr kuú dɔlé, bɔ̀ sɔ́jì ŋgaá jɔgɔ weéh baá bú lòù.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Bɔ̀ nùàr né lom jomo kem bele. Dé kàn ye wúlá bú wulà, dé kân ye wúlá bú wulà ma.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Bɔ́ yeé nde aá mé Pɔ̂l ké te mbàne komo yuo kelá, à tueé njií kwaá-taâb mé ju Greêk, ye bú a: «Mè nde né lɔ́ŋ kwa, te mè tueé wò njeré déì wa?» Kwaá-taâb doô ye bú a: «Wò la né ju Greêk tueé nɔɔ́?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Wò nùà Ejíptò loù doô sam wa? Nùà hèllè lé naâ bɔ̀ nùàr soób, lɔɔ́ jilí gi mé njéh, à lé naâ mé bɔ̀ wúlá-feh bɔ̀ kám nèà ké ya dueè ker yilá. Wò bú sam wa?»
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pɔ̂l ye bú a: «Mè né dé mò nùà *Jûf, bɔ́ lé ŋaár naâ mè ké Târse te tàbè Silisî. Né lɔɔ́ koô; mè teèn né huaán. Kúkùr yeè, kwá mè tueé weh mé bɔ̀ nùàr teèn.»
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Kwaá-taâb ye bú a: «Túé yeè tueè.» Pɔ̂l wuo njebá ter ké te cébbée, me fɔ njií bɔ̀ nùàr mé be. Bɔ̀ nùàr nɔɔ́ŋ ndɔ. Pɔ̂l duɔɔ́m bɔ́ njèh mé ju *hebreêh tueé njiî, ye bɔ́ a:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.