Apocalipse 9
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA
1 Cìlì Càŋ dé tîn yi cu tàŋ dé seèn. Mè ŋene tàtù mbentò déì ká doó, à lé die suagà naâ ter, bɔ́ né bú kî lege ŋgɔbè beè haá kwaá.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Mbentò doô komo lege ŋgɔbè sâ ndɔ. Ju weè kulu yuo kela teèn, ka yilí ŋaá ter lég, cib sɔm lou; ter dɔɔ́ŋ yili yuo mé ju weè lege ŋgɔbè hèllè.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 Kètàr né ké teèn bomó yuo den, né ká doó sue suagâ, bɔ́ né bèh dɔɔ́ŋ kwaár ndeé; bɔ́ né bɔ́ gèh terreb bɔ̀ taŋtàŋ jege haá, bɔ́ ye bɔ́ a:
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Bí té nyure mé toú kèmà. Bí ndé lòm yoòr bɔ̀ nùàr. Bɔ̀ɔ́ mé mágá Càŋ toò kuûn sam, bí bɔ́ júé lòm kɔɔ́.»
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 Bɔ́ ye bɔ́ a: Bí té bɔ̀ nùàr lòù wúlá, bí témá sɔ́ bɔ́ seé yoòr weéh tîn, bɔ́ nde né mé gèr kwaré.» Bàŋ kètàr yulá nde né ka bɔ́ nág faá dé taŋtàŋ gèr nɔ.
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Bɔ́ yilá fɔɔ́n nde né cio mé njéh gùm weéh tîn dɔɔ́ŋ, cio bɔ́ sòn kòmò ndé ŋgwéh. Bɔ́ gwaán nde né mene kuû, cio nde né bɔ́ ŋgɔɔ́n, te bɔ́ kekɔɔ̀.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Bɔ̀ kètàr sâ den né faá bɔ̀ nyam tébágà mé bɔ́ kaga kwaá né dé gò taâb nɔ: bɔ̀ njeré déì né bele bɔ́ felè faá tàm ŋgɔ̂g mé bɔ́ me né mé goó nɔ. Toò sieè bɔɔ̀n den bele né faá dé nùàr nɔ.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 Yúlí feèh né faá dé bɔ̀ vêh ndɔ; nyie den bele né bɔ́ sònò faá nyie gélɔ̂g.
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 Te kàŋ bɔɔ̀n den né faá cɔ̀gɔ̀ lɔ̀ŋ nɔ. Bèmè bà bɔɔ̀n ŋgulí felá né bèmè bɔ̀ŋ bɔ̀ màtúâ taâb mé bɔ̀ nyam tébágà né bèh taâb tulu njií.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Njòr né bele bɔ́ te ŋgere faá dé taŋtàŋ gèr nɔ. Terreb mé bɔ́ feh keéh nde né bɔ̀ nùàr gèr mé njéh weéh tîn doô né gi bɔ́ ké te ŋgere sâ.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Mgbè bɔɔ̀n né *Sátàn. Bèh denè seèn né lè lege ŋgɔbè hèllè. Yilí seèn né Ŋéllé-nùàr. Mé ju *hebreêh né Àbadôn; mé ju greêk né Apoliɔ̂ŋ ndɔ.
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Hên née gèr dé toò jɔ̀gɔ̀ ye; bɔ̀ fà bɔ̀ déì baá cuù ndeê.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Jomo sâ cìlì Càŋ dé ténjên yi cu tàŋ dé seèn. Mè ŋgweé njií ké te kɔ toò Càŋ hueh déì né ŋgulí den. Bɔ́ kɔ sâ me né mé goó. Hueh sâ né ké te gou seèn nèà dɔɔ́ŋ ŋgulí den.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 À tueé njií mé cìlì Càŋ dé ténjên mé tàŋ baá toò seèn doô, ye bú a: Bɔ̀ cìlì nèà mé bɔ́ lé naâ bɔ́ ké kwarè nòmò Efrátè coló kwaá doô, sè yì bɔ́.»
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 Bɔ́ se yi bɔ́ nèà dɔɔ́ŋ ndɔ. Sâ bɔ́ lé naá giì bɔ́ nyegé kwaá, lé naâ dé cu sâ, dé cieé sâ, dé weéh sâ mé dé nyèmà sâ ndɔ, bɔ́ ye te bɔ́ nde bɔ̀ nùàr kɔ̀b tagár geé, bɔ́ wula sɔm kɔ̀b cén.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 Bɔ́ kulá feh mè bɔ̀ sɔ́jì mé lé naâ nyam tébágà ŋaá ndɔ: dɔɔ́ŋ bɔ́ lé naâ kám yuií fà.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Bɔ́ lé naâ njolò mò ŋené yuo kelà; bɔ́ lé beè naâ bele mé kɔ̀ bèbèlè faá we nɔ, faá nòmò vulû nɔ, faá nyùm nàgàkèn nɔ. Bɔ̀ nyam tébágà bɔɔ̀n né bele mé feh faá gélɔ̂g ndɔ. We mé ju mé nyùm nàgàkèn lé naâ bɔ́ sònò bomó yuo den.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Bɔ̀ njèh gèr tagár mé lé naâ sònò bɔ̀ nyam tébágà bomo yuo sâ, lé naâ bɔ̀ nùàr kɔ̀b cén wulá sɔm, kɔ̀b fà le. Lé naâ we mé ju mé nyùm nàgàkèn.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 Bɔ̀ nyam tébágà dé bɔɔ̀n lé naâ mé terreb bèh fa: déì lé naâ ké sònò, déì ké te ŋgere. Bɔ̀ ŋgere bɔɔ̀n lé naâ faá sàb nɔ, feh lé naâ teèn; bɔ́ lé bɔ̀ nùàr veên bɔɔ́ deén naâ mé njéh.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 Mé njéh mene, bɔ̀ɔ́ mé lé naâ ter le, mé bɔ̀ gèr hèllè lé bɔ́ wúlá ná ŋgwêh, lé naâ ménâ taŋ den, bɔ́ temé kwéh sér ŋgwéh, bɔ́ kɔ lom né cècàŋ feh hihiné duaà: bɔ́ né tándulu dua, bɔ́ né ŋgùlàmúr mé feh hihiné dua; bɔ́ bɔ̀ déì me né mé goó, bɔ̀ déì mé lɔ̀ŋ; bɔ̀ déì mé taá, bɔ̀ déì toú. Bɔ́ dɔɔ́ŋ né gi mùmúr mbaá, bɔ́ ŋéné bèh, bɔ́ ŋgwé bèh, bɔ́ gɔ̀ bèh ndɔ.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Bɔ́ yeé temé kwéh sér cú ménâ, bɔ́ kɔ lom baá-re feh wulâ ndɔ, bɔ́ né lɔb yuo; bɔ́ né yàgà bɔɔ́ tobó gɔ; yíb ceré né bɔ́ ndɔ.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.