Apocalipse 6
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARC
1 Mè yeé ke, Mbieè Sèmè sie kɔ sɔm aá ndɔ ŋgèh déì lètenè bɔ̀ ndɔ ŋgèh téhbeh doô. Mè ŋgweé njií nùà cén déì lètenè bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀ nèà doô baá tueé, hueh ŋgugó lom né bú faá nu nɔ, ye: Ndê!»
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei e ouvi um dos quatro animais, que dizia, como em voz de trovão: Vem e vê!
2 Mè ŋene njií nyam tébágà wulésé mân baá ké teèn njebá den, nuaré déì né teèn ŋaá den, à né mé lìèm beè, bɔ́ sulí kwaá né bú tàm ŋgɔ̂g felè ndɔ. Nùà sâ lé naá giì feh jɔgɔ́; à nde cu né feh déì jɔgɔ́.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso e para vencer.
3 Jomo sâ Mbieè Sèmè sie kɔ sɔm cu ndɔ ŋgèh déì. Mè yeé ŋgweé, nùà cén déì lètenè bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀ nèà doô ye: Ndê!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Mè ŋene njií cu nyam tébágà déì bèlèsé mân baá ndeê, à né mé nùàr ŋgètenè. Bɔ́ jege nùà sâ, ye bú a: Ndé dé seèn taáb ká te tabe bèh dɔɔ́ŋ kɔɔ́ si, te bɔ̀ nùàr wula kuú seér mé yo bɔɔ̀n ma. Bɔ́ haá kwaá bú tàndɔ̀ŋ bòù taâb beè ndɔ.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Jomo sâ Mbieè Sèmè sie kɔ sɔm cu ndɔ ŋgèh dé tagâr. Mè yeé ŋgweé, nùà cén déì lètenè bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀ nèà doô ye: Ndê!» Mè ŋene njií nyam tébágà déì yilísé mân né ké teèn mé nùàr ŋgètenè njebá den. Nùà sâ né dé seèn mé mòù beè.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi o terceiro animal, dizendo: Vem e vê! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança na mão.
6 Mè ŋgweé njií cu faá né hueh nùà cén déì ké lètenè bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀ nèà doô nɔ, né tueé den ye: Sàgà seê dé gùm cieê nde cegé né kó yolò cén; mɔ né ŋgwàgàm, nde né kó tagár. Té kómó bɔ̂ mbè dé bɔɔ̀n teèn kèmà kéh.»
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro; e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Mbieè Sèmè sie kɔ sɔm cu ndɔ ŋgèh dé nèà. Mè ŋgweé njií nùà cén déì lètenè bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀ nèà doô ye: Ndê!»
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem e vê!
8 Mè ŋene njií cu nyam tébágà déì filísé mân né mé nùàr ŋgètenè njebá den. Nùà sâ, yilí seèn né Cio; à né mé gùm ndugo bɔ̀ càŋ dɔɔ́ŋ jomo. Bɔ́ jege bɔ̀ sâ bɔ̀, ye bɔ́ a: Bí ndé kɔ̀b gè bɔ̀ nùàr wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ bèh nèà, bí wula sɔm kɔ̀b cén teèn. Bí wúlá bɔ̀ nuaré déì mé njèh salê; bɔ̀ déì mé cùè, bɔ̀ déì mé beén, te bɔ̀ déì nyam yaà sie wula bɔ́ kɔɔ́.»
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo; e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Mbieè Sèmè sie kɔ ser cu ndɔ ŋgèh dé tîn. Mè ŋene njií bɔ̀ càŋ ké ka kɔɔ̀. Né bɔ̀ɔ́ mé lé naá giì kuú, bɔ́ lé bɔ̀ sâ bɔ̀ wula giì naâ lòù, ye bɔ́ lɔ naâ ŋgòr Càŋ tueé fí; wa bɔ́ lɔ njebá taré loóm naâ teèn, ye bɔ̀ nùàr a: ŋgòr gècên né lom cí fí ndɔ.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Bɔ̀ càŋ mé lé naâ ké ka kɔɔ̀ sâ né ké ter bieé njií den ye: Nùà Dueè, Nùà joloò mé Nùà gècên, wò ndeè ju felè bɔ̀ nùàr wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ tueé nde né heèh wa? Bɔ̀ɔ́ mé lé naâ béh wulá, wò cio beèh mé bɔ́ bie nde né heèh ndɔ wa?»
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Bɔ́ su kwaá bele baá-re bɔ̀ càŋ sâ cɔ̀gɔ̀ wuwulê mân yoòr, bɔ́ ye bɔ́ a: Bí jɔ̀gɔ̀ kwáa môn ye, bɔ́ née bɔ̀ mbeé seê biì wúlá gí ŋgwéeh ye. Kɔ bɔ́ wula gi aá bɔ́ faá bí nɔ, te wulu ye.»
11 E a cada um foi dada uma comprida veste branca e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Jomo sâ Mbieè Sèmè sie kɔ ser cu ndɔ ŋgèh dé ténjên. Mè yeé ŋgweé, tàbè baá jilí taré; lou baá seér cu yilísé faá cɔ̀gɔ̀ gùlù dé yilî nɔ. Weéh gùm dɔɔ́ŋ bɔ seér cu aá dé seèn faá húɔ́m nɔ.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue.
13 Bɔ̀ mbentò né lom ká doó sue suagâ. Né faá fu tarê we su yeé bɔ̀ tàb kekɔɔ̀ŋ nɔ.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Vulú né faá yùè nɔ keéh ndeé, né nyue leér yuo. Bɔ̀ tòr bɔ́ bɔ̀ ten tàbè mé tená le bele yeé lètenè ndèndèŋ nòmò dɔɔ́ŋ vu gi be mé bèh denè bɔɔ̀n.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos do seu lugar.
15 Jomo sâ bɔ̀ nùàr fɔɔ́n doò: bɔ̀ mgbè o, bɔ̀ kokoô bɔ̀ o, bɔ̀ kwaá-taâb o, bɔ̀ sèsàm bɔ̀ o, bɔ̀ terrèb bɔ̀ mé bɔ̀ jomo bɔ̀ dɔɔ́ŋ, né mene kwer, né mene bɔ̀ lòù bɔ̀, dɔɔ́ŋ né gi mbaá dula kem njií. Bɔ̀ déì nde lè gbàŋe faár yilá, bɔ̀ déì nde ké te tòre lètenè kweêh dula ŋaá, te bɔ́ leér den teèn.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo servo, e todo livre se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas
16 Bɔ́ ye kweéh mé tòr a: Ŋèmè sù sér béh yoòr kɔɔ́; bí lèr béh leèr, te nuaá mé né ké te kɔgɔ kíê béh ŋéné kéh cú; te yúlá-temé Mbieè Sèmè ká yoòr beèh jèrè wá cû.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono e da ira do Cordeiro,
17 Né cieé yúlá-temé bɔɔ̀n waà né kɔɔ́, baá bɔ́ fulu ŋaá. Ndɔ́g nuaré déì ter yìlì lè ndé ŋgwéh.»
17 porque é vindo o grande Dia da sua ira; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.