Apocalipse 19

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jomo sâ mè ŋgweé njií hueh tarê déì ké te vulúu, né faá hueh cìlì nùàr nɔ tuɔm den, ye: Bí sén Càŋ seèn! Bèh yili yuoò né beè seèn, Nùà *sùsùm né bú, be terrèb seèn baá ter.
1 Depois disso ouvi no céu uma voz forte como se fosse a de uma grande multidão, que dizia: —
2 À né yeé ju teèn tená yií, à meì bɔ̀ sɔrmbeè hên mé ju sie yií né teèn. Ma hèllè lé *wɔ́ŋ te yàgà yɔŋe nagá yií naâ kɔɔ́. À lé bɔ̀ seé bɔ̀ Càŋ wula giì naâ kɔɔ́ ndɔ. Càŋ bú gèr feh keéh né dé cî.»
2 Os seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele condenou a famosa prostituta que corrompia a terra com a sua imoralidade. Deus a castigou porque ela havia matado os servos dele.
3 Bɔ́ den cuù ye: Bí sén Càŋ seèn! Kùsàn kwaré baá felè tàyàm lɔɔ́ hèllè kèn; ju weè seèn baá ter dé kèì cên faár yilí ŋaá.»
3 E a multidão disse outra vez: — Aleluia! A fumaça do incêndio da grande cidade sobe para todo o sempre.
4 Bɔ́ yeé tueé gi aá, bɔ̀ kokoô bɔ̀ ndètoón cùɔ̀b nèà, mé bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀ nèà doô sue cemmé nde gi doó, bɔ́ né Càŋ ké te kɔgɔ keí, bɔ́ ye: Môn, kùsèm Càŋ Dueè!»
4 Então os vinte e quatro líderes e os quatro seres vivos caíram de joelhos e adoraram a Deus, que estava sentado no trono, e disseram: —
5 Mè yeé ŋgweé, hueh déì baá ké te kɔgɔ ŋgulí, ye: Bí sén Càŋ beèh seèn! Bí bɔ̀ seé bɔ̀ seèn mé né sòn seèn ŋgweé, kàm bɔ̀ o, huaán tetɔɔ̂r o, bí sén bú seèn.»
5 Então veio do trono o som de uma voz, que dizia: — Louvem o nosso Deus, todos os seus
6 Jomo sâ mè ŋgweé njií cu hueh déì né faá hueh cìlì nùàr nɔ tuɔm den; né faá nòmò vùvù nɔ ŋgulí, né cu faá nu nɔ gwaán ndɔ. Ké teèn né tuɔm den, ye:
6 Aí ouvi um som que parecia a voz de uma grande multidão, como o barulho de uma grande cachoeira ou como fortes trovões, que dizia: —
7 Béh sèsamè, béh dòbò tàbè dobò,
7 Fiquemos alegres e felizes! Louvemos a sua glória ! Porque chegou a hora da festa de casamento do Cordeiro, e a noiva já se preparou para recebê-lo.
8 Bɔ́ ye bú a, sù kwá cɔ̀gɔ̀ nyɔ́gɔ̀r yoòr,
8 A ela foi dado linho finíssimo, linho brilhante e puro para se vestir. O linho são as boas ações do povo de Deus.
9 Cìlì Càŋ ye mè a: Wèh mvù, nyàgà kwá teèn ye: Samésé né bɔ̀ɔ́ mé bɔ́ lé naá giì bɔ́ yilá, te bɔ́ yieé kùrmò Mbieè Sèmè.» À den cuù, ye mè a: Bɔ̀ ŋgòr hên né lom bɔ̀ jéjég ŋgòr mé naá giì sònò Càŋ.»
9 Então o anjo me disse: — Escreva isto: “Felizes os que foram convidados para a festa de casamento do Cordeiro!” E o anjo disse ainda: — São essas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Mè jɔgɔ die nde ka seèn, ye te mè keí bú. À deên ndɔ, ye mè a: Té môn bɔ́! Mè né lom nùà seê Càŋ faá bí bɔ̀ mbeí yeè nɔ. Ŋgweéh bí né gi mé sòn Yeésò lè mà. Dùà lòm Càŋ!»
10 Aí eu me ajoelhei aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: — Não faça isso! Pois eu sou servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que continuam fiéis à verdade revelada por Jesus. Adore a Deus! Pois a verdade revelada por Jesus é a mensagem que o Espírito entrega aos
11 Jomo sâ, mè yeé ke, vulú gulu lɔgɔ́ baá, nyam tébágàr déì wulésé mân né ké teèn mé nùàr ŋgètenè ŋené den. Yilí nùàr sâ né Nùà jéjêg mé Nùà gècên; à ju tena yií né teèn, à taáb lie yií né teèn ndɔ.
11 Em seguida vi o céu aberto, e apareceu um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro. Ele julga e combate com justiça.
12 Njolo bɔ gui lom né bú lè faá bɔgɔ́ weè nɔ; à né mé bɔ̀ tàm ŋgɔ̂g felè gur den. À né mé yilí déì yoòr nyagá den, nuaré déì yilí sâ ŋgwé kòmò ŋgwéh, kɔ cegé né bú.
12 Os seus olhos eram como chamas de fogo, e ele tinha muitas coroas na cabeça. Havia escrito nele um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 À né mé cɔ̀gɔ̀ déì léláŋ húɔ̂m mân yoòr. Bɔ́ nùà sâ yilá né Ŋgòr Càŋ.
13 A sua capa estava encharcada de sangue. Ele se chama “A Palavra de Deus”.
14 À né mé bɔ̀ŋ bɔ̀ taáb bɔ̀ dé ké te vulúu jomo, bɔ́ ŋaá den bele né te nyam tébágà wuwulê mân, bɔ́ né gi mé cɔ̀gɔ̀ nyɔ́gɔ̀r wuwulê mân yoòr ndɔ, né lom ŋagásé tâŋ.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho branco e puro.
15 À sònò nema sie né tàndɔ̀ŋ bòù déì ŋobósé mân, à nde né lò dé kàn mé njéh doó hobó su; à nde né lò dé kân seé mé cùgò lɔ̀ŋ weh; à nde doró den bɔ́ ké te vua mé njùŋ Càŋ terrèb né teèn doô.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, com a qual ele vencerá as nações. Ele as governará com uma barra de ferro e pisará as uvas no tanque do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Bɔ́ nyagá kwaá né bú yilí déì te cɔ̀gɔ, déì te ŋgeêh, ye: Mgbè bɔ̀ mgbè né lom bú. Nùà dueè felè bɔ̀ dudueèr bɔ̀ dɔɔ́ŋ gi lom né bú ndɔ.»
16 Na capa e na perna dele estava escrito este nome: “Rei dos reis e Senhor dos senhores.”
17 Mè yeé ke cu, cìlì Càŋ déì baá ké te lou njebá den, à né bɔ̀ non ké te vulúu dɔɔ́ŋ mé hueh tarê yilá bilí, ye bɔ́ a: Bí bílí ndé gî kùrmò Càŋ yieé ma.
17 Então vi um anjo que estava de pé sobre o sol. Ele gritou com voz forte, dizendo o seguinte para todas as aves que estavam voando bem alto: — Venham e se ajuntem para o grande banquete de Deus!
18 Bí ndê núɔ́gɔ́ yieé. Né núɔ́gɔ́ bɔ̀ mgbèémgbè mé bɔ̀ kwaá-taâb; núɔ́gɔ́ bɔ̀ sɔ́jì, bɔ̀ nyam tébágàr mé bɔ̀ ŋá-nyam bɔ̀; né núɔ́gɔ́ nùàr dɔɔ̂ŋ: núɔ́gɔ́ bɔ̀ kweèr, núɔ́gɔ́ bɔ̀ lòù bɔ̀, núɔ́gɔ́ kàm bɔ̀ mé huaán maàn mene, bí ndê bɔ́ seé weh.»
18 Venham e comam a carne de reis, de generais e de soldados, de cavalos e de cavaleiros e de todas as pessoas, sejam escravas ou livres, sejam importantes ou humildes.
19 Mè yeé ke, nyam veên doô bɔ́ bɔ̀ mgbèémgbè wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ wɔŋ gi aá sòn, bɔ́ bilí gi aá bɔ̀ sɔ́jì bɔɔ̀n, te bɔ́ lie taáb mé nùà nyam tébágàr doô bɔ́ bɔ̀ nùàr seèn.
19 Depois vi o monstro e os reis do mundo inteiro e os seus exércitos reunidos para lutar contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Bɔ̀ hên bɔ̀ sie nyam veên hèllè. Nùà ndòn mé bɔɔ́ bele yeé táhunó toò nyam doô, bɔ́ sie bilí mé bú mene. À lé bɔ̀ nùàr bele deén naâ mé táhunó hèllè, bɔ́ né bɔ́ mágá nyam doô yoòr tɔré kwaá, ye bɔ́ a, dùà ŋgùlàmúr nyam hèllè. Bɔ́ yeé sie aá nyam doô bɔ̂ nùà ndòn hèllè, bɔ́ si njií bɔ́ te ndèndèŋ weè, lèlàŋ ménâ. Lé naâ we nyùm nàgàkèn.
20 O monstro foi feito prisioneiro junto com o falso profeta , que havia feito coisas espantosas na sua presença. Com aquelas coisas ele havia enganado os que tinham o sinal do monstro e os que haviam adorado a imagem do monstro. O monstro e o falso profeta foram jogados vivos no lago de fogo que queima com enxofre .
21 Nùà nyam tébágàr doô kɔré wula gi bɔ̀ taáb bɔ̀ nyam hèllè ndɔ. Lé naâ mé tàndɔ̀ŋ bòù sònò seèn doô. Loù sâ non dɔɔ́ŋ fulu gi núɔ́gɔ́.
21 Os seus exércitos foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo branco. E todas as aves comeram da carne deles até não quererem mais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.