Apocalipse 19
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARC
1 Jomo sâ mè ŋgweé njií hueh tarê déì ké te vulúu, né faá hueh cìlì nùàr nɔ tuɔm den, ye: Bí sén Càŋ seèn! Bèh yili yuoò né beè seèn, Nùà *sùsùm né bú, be terrèb seèn baá ter.
1 E, depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! Salvação, e glória, e honra, e poder pertencem ao Senhor, nosso Deus,
2 À né yeé ju teèn tená yií, à meì bɔ̀ sɔrmbeè hên mé ju sie yií né teèn. Ma hèllè lé *wɔ́ŋ te yàgà yɔŋe nagá yií naâ kɔɔ́. À lé bɔ̀ seé bɔ̀ Càŋ wula giì naâ kɔɔ́ ndɔ. Càŋ bú gèr feh keéh né dé cî.»
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Bɔ́ den cuù ye: Bí sén Càŋ seèn! Kùsàn kwaré baá felè tàyàm lɔɔ́ hèllè kèn; ju weè seèn baá ter dé kèì cên faár yilí ŋaá.»
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Bɔ́ yeé tueé gi aá, bɔ̀ kokoô bɔ̀ ndètoón cùɔ̀b nèà, mé bɔ̀ lèlàŋ bɔ̀ nèà doô sue cemmé nde gi doó, bɔ́ né Càŋ ké te kɔgɔ keí, bɔ́ ye: Môn, kùsèm Càŋ Dueè!»
4 E os vinte e quatro anciãos e os quatro animais prostraram-se e adoraram a Deus, assentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Mè yeé ŋgweé, hueh déì baá ké te kɔgɔ ŋgulí, ye: Bí sén Càŋ beèh seèn! Bí bɔ̀ seé bɔ̀ seèn mé né sòn seèn ŋgweé, kàm bɔ̀ o, huaán tetɔɔ̂r o, bí sén bú seèn.»
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, tanto pequenos como grandes.
6 Jomo sâ mè ŋgweé njií cu hueh déì né faá hueh cìlì nùàr nɔ tuɔm den; né faá nòmò vùvù nɔ ŋgulí, né cu faá nu nɔ gwaán ndɔ. Ké teèn né tuɔm den, ye:
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! Pois já o Senhor, Deus Todo-Poderoso, reina.
7 Béh sèsamè, béh dòbò tàbè dobò,
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória, porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Bɔ́ ye bú a, sù kwá cɔ̀gɔ̀ nyɔ́gɔ̀r yoòr,
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Cìlì Càŋ ye mè a: Wèh mvù, nyàgà kwá teèn ye: Samésé né bɔ̀ɔ́ mé bɔ́ lé naá giì bɔ́ yilá, te bɔ́ yieé kùrmò Mbieè Sèmè.» À den cuù, ye mè a: Bɔ̀ ŋgòr hên né lom bɔ̀ jéjég ŋgòr mé naá giì sònò Càŋ.»
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Mè jɔgɔ die nde ka seèn, ye te mè keí bú. À deên ndɔ, ye mè a: Té môn bɔ́! Mè né lom nùà seê Càŋ faá bí bɔ̀ mbeí yeè nɔ. Ŋgweéh bí né gi mé sòn Yeésò lè mà. Dùà lòm Càŋ!»
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar, mas ele disse-me: Olha, não faças tal; sou teu conservo e de teus irmãos que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Jomo sâ, mè yeé ke, vulú gulu lɔgɔ́ baá, nyam tébágàr déì wulésé mân né ké teèn mé nùàr ŋgètenè ŋené den. Yilí nùàr sâ né Nùà jéjêg mé Nùà gècên; à ju tena yií né teèn, à taáb lie yií né teèn ndɔ.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Njolo bɔ gui lom né bú lè faá bɔgɔ́ weè nɔ; à né mé bɔ̀ tàm ŋgɔ̂g felè gur den. À né mé yilí déì yoòr nyagá den, nuaré déì yilí sâ ŋgwé kòmò ŋgwéh, kɔ cegé né bú.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito que ninguém sabia, senão ele mesmo.
13 À né mé cɔ̀gɔ̀ déì léláŋ húɔ̂m mân yoòr. Bɔ́ nùà sâ yilá né Ŋgòr Càŋ.
13 E estava vestido de uma veste salpicada de sangue, e o nome pelo qual se chama é a Palavra de Deus.
14 À né mé bɔ̀ŋ bɔ̀ taáb bɔ̀ dé ké te vulúu jomo, bɔ́ ŋaá den bele né te nyam tébágà wuwulê mân, bɔ́ né gi mé cɔ̀gɔ̀ nyɔ́gɔ̀r wuwulê mân yoòr ndɔ, né lom ŋagásé tâŋ.
14 E seguiam-no os exércitos que há no céu em cavalos brancos e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 À sònò nema sie né tàndɔ̀ŋ bòù déì ŋobósé mân, à nde né lò dé kàn mé njéh doó hobó su; à nde né lò dé kân seé mé cùgò lɔ̀ŋ weh; à nde doró den bɔ́ ké te vua mé njùŋ Càŋ terrèb né teèn doô.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Bɔ́ nyagá kwaá né bú yilí déì te cɔ̀gɔ, déì te ŋgeêh, ye: Mgbè bɔ̀ mgbè né lom bú. Nùà dueè felè bɔ̀ dudueèr bɔ̀ dɔɔ́ŋ gi lom né bú ndɔ.»
16 E na veste e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Mè yeé ke cu, cìlì Càŋ déì baá ké te lou njebá den, à né bɔ̀ non ké te vulúu dɔɔ́ŋ mé hueh tarê yilá bilí, ye bɔ́ a: Bí bílí ndé gî kùrmò Càŋ yieé ma.
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde e ajuntai-vos à ceia do grande Deus,
18 Bí ndê núɔ́gɔ́ yieé. Né núɔ́gɔ́ bɔ̀ mgbèémgbè mé bɔ̀ kwaá-taâb; núɔ́gɔ́ bɔ̀ sɔ́jì, bɔ̀ nyam tébágàr mé bɔ̀ ŋá-nyam bɔ̀; né núɔ́gɔ́ nùàr dɔɔ̂ŋ: núɔ́gɔ́ bɔ̀ kweèr, núɔ́gɔ́ bɔ̀ lòù bɔ̀, núɔ́gɔ́ kàm bɔ̀ mé huaán maàn mene, bí ndê bɔ́ seé weh.»
18 para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam, e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Mè yeé ke, nyam veên doô bɔ́ bɔ̀ mgbèémgbè wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ wɔŋ gi aá sòn, bɔ́ bilí gi aá bɔ̀ sɔ́jì bɔɔ̀n, te bɔ́ lie taáb mé nùà nyam tébágàr doô bɔ́ bɔ̀ nùàr seèn.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo e ao seu exército.
20 Bɔ̀ hên bɔ̀ sie nyam veên hèllè. Nùà ndòn mé bɔɔ́ bele yeé táhunó toò nyam doô, bɔ́ sie bilí mé bú mene. À lé bɔ̀ nùàr bele deén naâ mé táhunó hèllè, bɔ́ né bɔ́ mágá nyam doô yoòr tɔré kwaá, ye bɔ́ a, dùà ŋgùlàmúr nyam hèllè. Bɔ́ yeé sie aá nyam doô bɔ̂ nùà ndòn hèllè, bɔ́ si njií bɔ́ te ndèndèŋ weè, lèlàŋ ménâ. Lé naâ we nyùm nàgàkèn.
20 E a besta foi presa e, com ela, o falso profeta, que, diante dela, fizera os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no ardente lago de fogo e de enxofre.
21 Nùà nyam tébágàr doô kɔré wula gi bɔ̀ taáb bɔ̀ nyam hèllè ndɔ. Lé naâ mé tàndɔ̀ŋ bòù sònò seèn doô. Loù sâ non dɔɔ́ŋ fulu gi núɔ́gɔ́.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.