Apocalipse 12

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jomo sâ cìè déì ŋené yuo kelà ké te vulúu: lé naâ ma déì, lou né bú faá cɔ̀gɔ̀ nɔ vuɔb keéh; à né weéh gulè dobo kwaá; felè seèn né mbentò yulà cùɔ̀b fà, né tàm kàgà seèn.
1 E apareceu uma grande maravilha no céu: Uma mulher vestida com o sol, com a lua debaixo de seus pés, e sobre a sua cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 À né mé lèì, nyer né bú nemá, à né mé gèr keéŋ den.
2 E ela, estando grávida gritava, com dores de parto, sofrendo para dar à luz.
3 Jomo sâ cìè déì ŋené yuo kela cuù ké te vulúu ndɔ; lé naâ mèmàm bèlèsé mân mé feh felè téhbeh, lulí teèn yulà; feh dé kàn né mé tàm kàgà felè.
3 E apareceu outro sinal no céu; e eis um grande dragão vermelho, tendo sete cabeças e dez chifres, e sete coroas sobre suas cabeças.
4 Ŋgere ké jomo né bɔ̀ mbentò ké te vulúu komó sɔm; né ká doó su njiî. Kɔ̀b cén sue suagà, kɔ̀b fà le. Mèmàm hèllè né toò ma nyeèr doô njebá den, ye te huaán yuo kelà, nyí dɔm yieé sɔm.
4 E a sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava pronta para dar à luz, para devorar o seu filho assim que nascer.
5 Nde nde, ma doô ŋar ndɔ, à ŋar kwa huaán dé siîb. Huaán sâ nde né lò nùàr dɔɔ́ŋ seé weh. Nde né mé cùgò lɔ̀ŋ. À yeé ŋar aá bú, bɔ́ weh njií huaán sâ ké toò Càŋ te kɔgɔ seèn.
5 E ela deu à luz a um filho homem, que há de governar todas as nações com um cetro de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Meí dula nde dé seèn ké ya dueè. Càŋ lé naâ bú bèh sâ nyegé kwaá, te bɔ́ koó den bú teèn. À bɔɔ́ ké sâ cieé kám mé yuií fà, mé yulà ténjén.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde ela tem um lugar preparado por Deus, para que a alimentassem ali por mil duzentos e sessenta dias.
7 Yeé baá ménâ, taáb kɔ die ké te vulúu ndɔ: Mikael bɔ́ bɔ̀ cìlì seèn kaga taáb mé mèmàm bɔ́ bɔ̀ cìlì dé seèn. Bɔ́ bɔ́ kwaá njií taáb doó. Mikael bɔ́ bɔ̀ cìlì Càŋ ŋar yila bɔ́ yoòr,
7 E houve guerra no céu; Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e lutou o dragão e os seus anjos,
8 bɔ́ yɔgɔ́ bɔ́, bɔ́ kwɔgɔ sɔm bɔ̀ mèmàm hèllè, bɔ́ sɔm bèh denè bɔɔ̀n ndɔ.
8 e não prevaleceram, nem o seu lugar se achou mais no céu.
9 Bɔ́ lu si keêh mèmàm doô ká doó. Né cu ka bú kuúm sàb cên sâ; bú táhòrò; yilí seèn déì né cu *Sátàn, à dàm nùàr wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ bele gi né kɔɔ́. Bɔ́ lé ká doó si keéh naâ bú mé bɔ̀ cìlì seèn hèllè mene.
9 E o grande dragão foi lançado fora, aquela antiga serpente, chamada de Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi lançado à terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Jomo sâ mè ŋgweé njií hueh taré déì né ké te vulúu mbamé den, ye: Hên, Càŋ sɔm keéh né be terrèb seèn. Mbàm seèn baá *wɔ́ŋ beè kaá sie; à béh yili sɔm aá kèn. Kènê, ŋgɔ́g *Nùà Cɔ̀ŋ ŋgulí yuo kela baá cie. Cècàgà, bɔ́ nùà súî hèllè lu sɔm aá kèn. Suútenè mé cíbíteèn mene, à lé naá loôm bɔ̀ mbeí beèh ké toò Càŋ yoòr njoró.
10 E eu ouvi uma alta voz dizendo no céu: Agora chegou a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual os acusava dia e noite diante de nosso Deus.
11 Kènê bɔ̀ mbeí beèh bú doó jɔgɔ si aá kèn. Bɔ́ bú yɔgɔ́ né mé terreb húɔ́m Mbieè Sèmè. Njua mé bɔ́ lé naâ cio ŋgɔɔ́n, bɔ́ te ŋgòr Càŋe njebá taré lom tég, ye bɔ̀ nùàr a: lár, hên né lom ŋgòr gècên kɔɔ́.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do seu testemunho; e eles não amaram as suas vidas até a morte.
12 Né bɔ̀n! Vulú a, sèsamè! Bí bɔ̀ teèn bɔ̀ a, sàmè gí ménâ ndɔ.»
12 Por isso regozijai-vos ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam a terra e o mar! porque o diabo desceu até vós com grande ira, pois ele sabe que pouco tempo lhe resta.
13 Mèmàm doô yeé ke, bɔ́ bú ká doó lu si njií aá ménâ, temé ŋaâ bú ndɔ; à ŋar bele keéh ma vùlù hèllè jomo dé ŋaâr.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, ele perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Bɔ́ haá ma doô bà fà, né faá bà jìè nɔ, te à lɔ nde mé njéh ké ya dueè bèh denè seèn. Bɔ́ nde né bú ké teèn nyèmà tagár mé kwèh koó den, te sàb doô bú fɔ́n kwà cú.
14 E à mulher foram dadas duas asas de uma grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, ao seu lugar, ali onde é alimentada por um tempo, e tempos, e meio tempo, longe da face da serpente.
15 Sàb hèllè yeé ŋene aá ménâ, à fam sɔm keêh nòmò sònò faá gùm nòmò koô nɔ, né ma doô jomo pieém bele, te sie bú.
15 E a serpente lançou da sua boca água como a de uma inundação atrás da mulher, para fazer com que ela fosse carregada pela inundação.
16 Tàbè yeé ŋene aá ménâ, tàbè gam ma doô ndɔ, tàbè ŋueé ŋemá sɔm nòmò hèllè, njíêr.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e engoliu a inundação que o dragão lançara da sua boca.
17 Furú yɔgɔ́ cu mèmàm mé ma doô, à ŋar nde seér mé taáb ké jomo yoòr bɔ̀ ŋuna seèn, ye te nyí wula sɔm gi bɔ̀ɔ́ mé né sòn Càŋ mé ŋgòr Yeésò ŋgweé dɔɔ́ŋ.
17 E o dragão irou-se com a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Mèmàm hèllè nde baá-re ké sòn nòmò ménâ njebá den.
18 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.