2 Coríntios 8
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA
1 Bɔ̀ nùàr mò, béh ye te bí ŋene kɔ húɔ́m-temé Càŋ mé né ké Masedínà lètenè bɔ̀ Yeésò bɔ̀ ndɔ.
1 Também, irmãos, queremos que estejam informados a respeito da graça de Deus que foi concedida às igrejas da Macedônia.
2 Bɔ́ lé naâ gèr faá gèr nɔ ŋené; mé njéh mene, bɔ́ lé naâ yoòr yoló kwaá njií, bɔ́ mé njéh samé seér cu lòù. Bɔ́ né mene bɔ̀ saám bɔ̀, bɔ́ kàgàlɔ̀ŋ seé Càŋ haá lom mé be fà.
2 Porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles transbordou em grande riqueza de generosidade.
3 Mè tueé bí, njèh faá há-be nɔ, bɔ́ lé naâ mé terreb bɔɔ̀n mene haá, bɔ́ né ménâ mé kàgà-ndòn bɔɔ̀n haá yɔgɔ́ keéh.
3 Porque posso testemunhar que, na medida de suas posses e mesmo acima delas, eles contribuíram de forma voluntária,
4 Bɔ́ né cu béh teèn lòù bɔŋ yií, ye béh há bɔ́ ceér, te bɔ́ yií be te seé sâ ndɔ, te gam bɔ̀ Càŋ bɔ̀ ké Judê ma.
4 pedindo-nos, com insistência, a graça de participarem dessa assistência aos santos.
5 Dé sâ yɔgɔ́ keéh cu baá-re faá béh lé naâ munó nɔ: bɔ́ lé jɔ̀gɔ̀ temé kwaá njií naâ mé Fehtoò beèh, bɔ́ kwaá njií mé béh ndɔ, bɔ́ kwaá njií lom faá Càŋ gwaán nê nɔ.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas, pela vontade de Deus, deram a si mesmos, primeiro ao Senhor, depois a nós.
6 Béh Tîte hên bɔŋ kuú né dé cî, ye bú a, kúkùr seèn, à ndé cú ké lètenè biì, te seé mé à lé baŋ lɔɔ̀ naâ doô, nde den méménâ; bú a, ndé bílí wèh kàgàlɔ̀ŋ dé biì ndɔ ma.
6 Isto nos levou a recomendar a Tito que, assim como havia começado, também completasse esta graça entre vocês.
7 Mè né kɔɔ́ ye, bí né gi te seé Càŋe ŋgulí, bí mé Yeésò kwaá njií né temé cén, bí né njèh kɔɔ́, bí né tueé kɔɔ́ ndɔ, bí te seé Càŋe tegé né lòù, bí né mé temé beèh lè. Sâ mɔ né mân, bí ŋgúlí yùò kélâ mé te seé kàgàlɔ̀ŋ mene, bí haá lom be fà dɔɔ́ŋ.
7 Mas como em tudo vocês manifestam abundância — na fé, na palavra, no saber, em toda dedicação e em nosso amor por vocês —, esperamos que também nesta graça vocês manifestem abundância.
8 Mè bí lòù tágá ŋgwéh ndɔ; sâ mè ye te bí ke weh yoòr bɔ̀ déì, bí feh keéh gèh dé mé gwaân biì né yieé.
8 Não digo isto na forma de mandamento, mas para provar se o amor de vocês é sincero, comparando-o com a dedicação de outros.
9 Lòù sam, bí né gi húɔ́m-temé Fehtoò beèh Yeésò kɔɔ́. Nùà sèsàm né bú. Mé njéh mene, à lé nùà saâm ŋa seér naâ felè biì. Njua mé à lé naâ ménâ bɔɔ́, te bí nde ye bɔ̀ sèsàm bɔ̀ mé saám seèn hèllè ŋaá.
9 Pois vocês conhecem a graça do nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vocês, para que, por meio da pobreza dele, vocês se tornassem ricos.
10 Mɔ né mân, mè dé mò ye: seé mé bí lé baŋ lɔɔ̀ naâ nyèmà léílê hên, bí bɔ́ ndé dèn mé njéh toò. Bɔ̀ toò jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ te seé hên lé naâ bí; bí lé seé hên gwaán lɔgɔ́ naâ kɔɔ́.
10 E nisto dou a minha opinião: convém que vocês façam isto, vocês que, desde o ano passado, começaram não só a fazer, mas também a querer.
11 Bí tégé cú teèn mé terreb te seé sâ mboón, faá bí lé ye bí nde né bɔɔ́ nɔ. Bí kwa mene kei, bí há cí.
11 Terminem, agora, a obra começada, para que, assim como mostraram boa vontade no querer, assim também completem essa obra, dando de acordo com o que vocês têm.
12 Lòù sam, njií mé bí kwa keéh né beè, mɔ bí né Càŋ mé vɔ́gɔ́-temé mene haá, à nde né weh. Mɔ bí mé njéh beè sam, Càŋ túé ŋgwéh ye bí há nyí ndɔ.
12 Porque, se há boa vontade, a oferta será aceita conforme o que a pessoa tem e não segundo o que ela não tem.
13 Bí té mùnò, ye béh ba né bí lòù, te bí die saám felè bɔ̀ déì. Sam, mè ye te bí bɔ́ den seér kèì cén.
13 Não se trata de fazer com que os outros tenham alívio e vocês tenham sobrecarga, mas para que haja igualdade.
14 Kènê bí né mé njéh beè, bí há bɔ̀ɔ́ mé njéh sam teèn. Loù mé bí mé njéh sam cuú, te bɔ́ ndeè gam bí teèn te den gi kèì cén.
14 Neste momento, a abundância que vocês têm supre a necessidade deles, para que a abundância deles venha a suprir a necessidade que vocês vierem a ter. Assim, haverá igualdade,
15 Te mvù Càŋe né ménâ nyagá den ndɔ, ye:
15 como está escrito: “Quem recolheu muito não teve demais; e o que recolheu pouco não teve falta.”
16 Kùsèm Càŋ Dueè. À lé bɔɔ́ naâ kɔɔ́ te Tîte nde ye bí mé temé seèn mene gam, à teèn bɔgɔ́ lom dé bɔgɔ̂ faá béh nɔ!
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma dedicação que temos por vocês.
17 Béh yeé baá bú dua ye bú a, ndé ké yoòr biì, à gwaán ndɔ. Sâ à lé toò baá giì mé kàgà-ndòn sâ lè.
17 Ele atendeu ao nosso apelo e, mostrando ser muito dedicado, partiu voluntariamente para encontrar-se com vocês.
18 Béh ye te bɔ̂ nuaré déì nde kɔɔ́. Nùà sâ, bɔ̀ gwà Càŋ bɔ̀ né yeé bú keí, ye à né seé Njàgà Bagaà bɔɔ́ huɔɔ́m.
18 E, com ele, estamos enviando o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Béh bú mé dé cén sâ témá cégé ŋgwéh, bɔ̀ gwà Càŋ bɔ̀ lé balé sɔm cuù naâ bú kɔɔ́, ye te béh bɔ́ gɔ, à bilí gam béh kàgàlɔ̀ŋ teèn, te húɔ́m-temé Fehtoò beèh ŋené ŋagá mé njéh, te bɔ̀ nùàr ŋene kɔ teèn, ye temé beèh né yoòr bɔɔ̀n ndɔ.
19 E não só isto, mas ele também foi eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade.
20 Kàgàlɔ̀ŋ sâ né kàgàlɔ̀ŋ mé yilî, béh né lom bú ke nyegé, te nuaré déì béh teèn nàm cú;
20 Queremos evitar, assim, que alguém nos acuse por causa desta generosa dádiva administrada por nós;
21 te béh yuo bɔ̀ gècên bɔ̀ beè bɔ̀ nùàr, dèn lòm ŋgwéh beè Fehtoò beèh.
21 pois cuidamos para fazer o que é correto, não só diante do Senhor, mas também diante das pessoas.
22 Béh né cu bɔ́ dìm beèh déì jomo sɔm kwaá, te bɔ́ bɔ́ nde. Béh lé naá giì nùà bú sâ kweé nyegé, temé seèn cu dɔɔ́ŋ né te seé Càŋe. Temé seèn kènê né cu yoòr biì ndɔ, à teèn tegé ŋeí seér né dé tegê.
22 Com eles, estamos enviando nosso irmão, cujo zelo já pusemos à prova em muitas ocasiões e de muitas maneiras, e que agora se mostra ainda mais zeloso pela grande confiança que deposita em vocês.
23 Dé Tîte, à né mbeí seê mò, béh bú seé bɔɔ́ yeé kɔɔ́, te gam bí. Dé bɔ̀ fà bɔ̀ jomo seèn doô, bɔ̀ gwà Càŋ bɔ̀ tema né bɔ́ kɔɔ́. Bɔ̀ nùàr nde né bɔ́ ŋené, bɔ́ seén *Kristò.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador entre vocês; quanto aos nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 Bí fèh kéh be gwaân felè bɔ̀ nùà hên, te bɔ̀ gwà Càŋ bɔ̀ mé lé temà naâ bɔ́ doô ŋene kɔ teèn, ye né gècên, béh felè biì mbaá sàgàr kú ŋgwéh.
24 Por isso, diante das igrejas, comprovem o amor de vocês e confirmem o orgulho que temos de vocês, na presença desses homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.