2 Coríntios 12

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mè nde né punó, la mene gàm ŋgwéh, mè punó nde né môn. Mè kènê punó nde aá mé vuú felè Fehtoò beèh mé lé naâ njolò mò ŋené yuo kelâ.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Mè né nùà Kristò déì kɔɔ́, né mè. Lan baá nyèmà yulà cùɔ̀b nèà mé Càŋ lé weh njií naâ mè ké ter te vulúu, jomo sâ, mè suaga cuù ye. Kɔ ŋgweé, mé gècên mene, mè lé naá-re ké ter sâ ŋaá wa, né-re vuú lé ŋené naâ mè njolò kɔɔ́ wa, mè kɔ́ ŋgwéh. Càŋ kɔ lom né dé sâ kɔɔ́.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Mè tueé cu né ye, mè né kɔɔ́ ye, mè hèllè lé naâ ké mbar Càŋ ŋaá waá, mè né cu tueé ndɔ ye, kɔ ŋgweé mé gècên mene, mè lé naá-re ké ter ŋaá sâ, wa né-re vuú lé ŋené naâ mè njolò kɔɔ́ wa, mè kɔ́ ŋgwéh, Càŋ kɔ lom né dé sâ kɔɔ́.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Bɔ̀ ŋgòr mé nùàr fèlà kòmò ndé ŋgwéh, mè lé naâ ké teèn ŋgweé; né jolo mé nùàr tueé ŋgòr sâ ndɔ.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Mè punó lom nde né mé mè nùà Kristò hèllè, mè mé dé felè mò púnó ndé ŋgwéh. Mɔ mè nde né mé dé felè mò punó, kɔ mè punó seér felè bèh yuyuaâ mò.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Mɔ mè tueé mene ye mè nde né punó, mè nùà kùlù sam, mè tueé yií né teèn. Mé njéh mene, mè gwàn ŋgwéh punô, te bí mè weh lom faá bí né mè ŋené, bí né mè ŋgweé nɔ, te mè beè biì nùà koô mé vuú mò hèllè ŋá cú.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Mè tueé bí, felè bɔ̀ njií mé Càŋ lé feh keéh naâ mè dɔɔ́ŋ, mè sé naâ nùà púnò teèn ŋaá. Njèh cén, Càŋ nde mè haá seér cu gèr te den yoòr mò faá ŋgwaga nɔ, njege lom mè faá seé *Sátàn nɔ, te mè bèh púnò hèllè kwà kéh cú.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Mè lé naâ Fehtoò beèh teèn dua, mè dua bú mbei tagár, ye bú a, sɔ̀m mè njèh hên yoòr teèn.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Ye mè a: mè né fùgò beè nyî kuú, mè kɔ́ cégé dé mò cí, nde né mè wulú; wa kɔ nùà baá yuaá, terreb nyî ŋené ye yoòr seèn ma. Mɔ né mân, mè né lom mé vɔ́gɔ́-temé dé gècên, mè punó seér nde aá mé yuaâ mò hèllè lòù, te terreb Kristò kurú nyegé mè kɔɔ́.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Sâ kènê, mè samé seér nde aá mé yuaâ mò dé samê. Né mene séb, né mene núr, né mene bùnò, né mene dàm gèr feh hihiné, mɔ né felè Kristò, mè samé seér nde né mé njéh dé samê. Lòù sam, kɔ mè baá yuaásé, te mè den ye tarésé.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Mè né mene nùà kùlù mân ŋaá dɔɔ́ŋ, bí haá né mè sònò kɔɔ́. Ŋgweéh sòn mò sé lé tueé naâ bí mà. Mè sé né mene njèh mbaâ, bí kɔ́ɔ ye, mè ka bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê dudueèr biì hèllè sam.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Bɔ̀ seé mé né tueé ye, mè né mbɔ̀ŋ tebê dé gècên lé naá giì ké lètenè biì ŋené, mè lé naâ fém mé cìè hihiné bɔɔ́, mè né sèŋ kwaá, mè sèŋ kwaá lom dé fî.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Mè lé naâ bí hiín weh kwaá, mè weh kwaá bɔ̀ Yeésò bɔ̀ te lɔɔ́ déì hiín wa? Kɔ bí jue né-re yáb, dé sâ mè lé bí dé biì bíé ná ŋgwêh, ye te bí kì cú. Ŋgweéh sâ mè lé saàb naâ lòù mà, bí kúlú njí-re biì dèh doó, bí té ndè.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Mè baá cu gò ké yoòr biì kaga; sâ baá dé mbei tagâr. Mɔ mè wa cuù mene ké yoòr biì, mè ka bí dé yâb kì ndé ŋgwéh. Mè gwaán kela né gùm biì, njèh biì sam. Bɔ̀ huaán njèh kɔɔ́ fɔ́n bèh, te koó bɔ̀ tele; bɔ̀ tele fɔɔ́n seér yeé njèh kɔɔ́, bɔ́ koó bɔ̀ huaán.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ká beè mò, mɔ mè né mene bɔ̀ njèh mò felè mò sɔm gií, mè sɔm bilí mé yɔ̀ŋ mò mene te gam bí, nde né mè yoòr sagár. Mɔ mè né bí gèh dé hên gwaán, sâ bí temé yoòr mò sɔm waga seér nde né lòù wa?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Bí kɔ́ɔ ye, mè lé bí yáb bíé ná ŋgwêh ye te bí kì cú. Mé njéh mene, nuaré déì túé ndé ŋgwéh ye mè lé bí njèh beè bele weéh naâ lòù wa?
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Á sâ, mè lé naâ bɔ̀ nuaré déì ké yoòr biì temá njií; cén déì lé naâ bí njèh beè bele weh wa?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Mè lé ye Tîte a, kúkùr ndé ké yoòr biì, mè sɔm kwaá bú mbeí déì jomo. Sâ bí ye Tîte lé naâ bí njèh beè bele weh wa? Dé sâ ndɔ́g! Njií mé mè lé bɔɔ́ naâ, Tîte bɔɔ́ lom né cí. Te dene beèh toò biì, béh bú né mé temé cên.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Kɔ ŋgweéh dàb baá teèn mé bí né munó den, ye béh toò biì hên tena den né sòn beèh wa? Sâ mè tueé bí, bɔ̀ mbeí mò, cí sam. Béh tueé né dé beèh toò Càŋ faá *Kristò gwaán nê nɔ. Sâ dɔɔ́ŋ béh ye te bí kwaá yam njií gi temé yoòr seèn.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Mè né veéh ye, mè sé ndeè wa né ké yoòr biì, mè bí faá mè né gwaán nɔ, kwà ŋgwéh; bí mè faá bí né gwaán nɔ kwà cú wâ? Lòù sam, mè né jɔ́gɔ́ mé huer ké lètenè biì veéh; mè né sà bɔ̂ kèrrè mé séb veéh; mè né júéb bɔ̂ púnò mé ŋgare veéh ndɔ.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Mè né veéh ye, mè sé ndeè wa né ké lètenè biì, mè gulí kuú mé bí, mè keré die toò Càŋ ndɔ. Sâ mè nde né mé yúé yueé kuú. Né felè bɔ̀ɔ́ mé né lom veên bɔɔ́, bɔ́ temé kwéh sér ŋgwéh doô: bɔ́ né te veên joú yilá, bɔ́ né yàgà bɔɔ́ tobó gɔ, sár né lulí ndeé den, mè veéh né cí.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.