2 Coríntios 10
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NTLH
1 Né mè Pɔ̂l, mè né mé bí tueé njií. Bí ye, mɔ mè né ká kwarè biì, mè né nùà dɔlê; mɔ mè kwarè biì sam cuú, mè ŋa nùà salê sé wa? Sâ kúkùr, mè bí bɔŋ né mé húɔ́m-temé *Kristò nùà dɔlê.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Bí kwéh sér dene biì, te mè ndeè waà ké yoòr biì, mè ŋáŋ cú. Bɔ̀ nyeén bɔ̀ déì né ké lètenè biì tueé gɔ, ye mè bɔɔ́ yeé seé *wɔ̂ŋ sé wa! Mè tueé bí, mè nde né bɔ́ seé weh, mè né gi mé terreb ménâ bɔɔ̂ teèn.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Dé môn, né môn, béh né gi mé yo bɔ̀ wɔ́ŋ bɔ̀ yoòr dág; njèh cén, béh gèh seé dé nùà wɔ̂ŋ mé njéh bɔ́ ŋgwéh.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Bɔ̀ njèh taâb dé beèh mé béh né taáb mé njéh lieé, faá dé wɔ̂ŋ nɔ sam. Bɔ́ dé bɔɔ̀n né mé terreb Càŋ teèn. Né mene gbàŋ, béh nde né mé njéh ŋaré sɔm. Béh mé njéh ŋaré yeé bɔ̀ mùnò nyenyenê ndɔ.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Bɔ̀ njèh púnò mé né ceér Càŋ soló tená dɔɔ́ŋ, béh nyoló sɔm yeé mé njéh, te bɔ̀ nùàr ŋene keéh gècên Càŋ. Né mene mùnò bɔ̀ nùàr, béh né gi ka Kristò sie kwaá njií.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Béh baá lom kènê te gule. Mɔ bí né sòn beèh ŋgweé, béh nde né bɔ̀ dúágá-tie bɔ̀ seé weh.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Ŋgweéh bí njèh ŋene lom né kèb cieè mà. Mè tueé bí ndɔ, mɔ nuaré déì ye nyí né nùàr Kristò, sâ bú a, kɔ́ nyégé bagasé ye mè Pɔ̂l, mè né nùàr Kristò ndɔ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Mɔ mè né mene bí terreb mé Fehtoò beèh haá naâ mè saán keéh, mè fegùlì kwá ndé ŋgwéh. À lé mè haá naâ ye te gam bí; à túé ŋgwéh ye mè a, ndé bí mé njéh sie ŋaré.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mè gwàn ŋgwéh mé veéh sie bí mé bɔ̀ mvù mò.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Wanɔɔ́ŋ, bɔ́ né felè mò tueé ye: mɔ Pɔ̂l nyagá njiî né béh njèh lòù, à né lom njèh tueé jelá dé gècên. Á sâ, mɔ à baá ká lètenè beèh mé feh seèn, à né lom yuaásé, ŋgòr sònò seèn táré bèh ndɔ.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Mè tueé bí, nuaá mé né ménâ tueé dɔɔ́ŋ, bú a, kɔ́ nyégé bagasé ye: béh né mene ká dàb, njií mé béh né lòù nyagá dɔɔ́ŋ, mɔ béh baá ké kwarè biì, béh bɔɔ́ nde né cí.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Lètenè bɔɔ̀n sâ, bɔ̀ déì né tueé gɔ ye bɔ́ né bɔ̀ kokoô bɔ̀, bɔ́ né keên ŋgeré. Béh mé bɔ́ ŋgéré njí ndé ŋgwéh. Bɔ́ mòù cɔré né mé be bɔɔ̀n, bɔ́ né feh bɔɔ̀n mé njéh me. Né bɔ̀ tándugó.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Dé beèh, mòù mé Càŋ ye béh wá teèn, béh kélá kéh ndé ŋgwéh, béh bɔ̀ nùàr saán keéh lom né seé mé né beè beèh. Càŋ lé béh mé njéh tema njií naâ mé ké lɔ biì mene.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Cu mé béh lé naâ ké lɔ biì mé Njàgà Bagaà felè Kristò waá, béh lé mòù Càŋ sèlà kéh ná ŋgwêh.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Béh mé seé nuaré déì mbaá púnó wèh ndé ŋgwéh. Béh ndèm kwaá seér né yoòr biì, ye bí nde né temé yoòr Kristò mé gècên mene kwaá yaám njií, te seé beèh yam ké lètenè biì faá Càŋ tɔr kwaá né béh nɔ.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Te jomo sâ, béh kwa ye ceér, béh se nde mé Njàgà Bagaà te bɔ̀ lò dé ké toò ndɔ. Dé beèh, te seé mé bɔ̀ déì bɔɔ́ kwaá né kɔɔ́, béh teèn púnó yílá ndé ŋgwéh.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Né gi te mvù Càŋe nyagá den ye: «Nuaá mé gwaán né punô dɔɔ́ŋ, bú a, púnó mé yilí Fehtoò beèh.»
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Mɔ sam, bɔ̀ɔ́ mé né seé bɔɔ̀n mé be bɔɔ̀n seén, Fehtoò beèh njolo teèn kè njí ndé ŋgwéh. À njolo ke njií seér nde né yoòr nuaá mé né bú yoòr yilá.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.