1 Tessalonicenses 2
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs BKJ
1 Bɔ̀ nùàr mò, bí né gi mé feh biì kɔɔ́ ye, seé mé béh lé bɔɔ́ naâ ké lètenè biì lé mbaá mvúán lè ná ŋgwêh.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Bí kɔ gi aá kèn ndɔ, ye béh lé naâ gèr ké Filîp fî ŋené, te béh waà ye ké Tesalonîk yoòr biì. Béh yeé baá cu bí Njàgà Bagaà se nyegé, bɔ̀ nùàr kókoó mbaá yila cu béh bunô ndɔ. Mé njéh mene, Càŋ lé haá ŋeí cuù naâ béh terreb dé haâ, te béh se bí Njàgà Bagaà mé lé yuoó naâ beè seèn mé njéh.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Bí kɔ́ɔ ye, ŋgòr Càŋ mé béh né tueé hên te nyeéne yùò ŋgwêh, béh kòb teèn yí ŋgwéh, béh bɔ̀ nùàr lòù bèlè nyì ŋgwéh ndɔ.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Càŋ lé naá giì béh kweé nyegé, te à nde ye béh Njàgà Bagaà beè haá kwaá, te béh nde ye bɔ̀ nùàr faá bèh mân se ndɔ. Béh túé ŋgwéh ye nuaré déì a, sén béh seèn. Béh kɔ lom né dé beèh Càŋ; à ká lè beèh ŋene gi né kɔɔ́.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Bí né gi kɔɔ́, ye bɔɔ́ mene naàn, béh ŋgòr tánágà déì fèlà nyì bèh; béh túé nágá bèh dé kàgàlɔ̀ŋ beè nuaré déì kwaà ndɔ. Mè tueé bí, Càŋ né sòn beèh kɔɔ́.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Béh túé ŋgwéh ye bɔ̀ nùàr a, *sùmù béh sumù. Né mene beè biì, né mene beè bɔ̀ nùàr, béh teèn sam lág.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Mɔ sé né dé dene *sùsùm deèn, béh né bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê Yeésò *Kristò, béh sé lé naâ bí yoòr ŋgumó. Mé njéh mene, béh seér ménâ gwàn ŋgwéh. Béh lé toò biì dɔlé seér cuù naâ lòù, béh bɔŋ seér cu bí, faá meì huaân bɔŋ yeé bɔ̀ ŋuna seèn nɔ.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Sâ dɔɔ́ŋ béh lé gwaán giì naâ bí, ye te béh tueé bí Njàgà Bagaà mé lé yuoó naâ beè Càŋ. Lé gí cégé ná ŋgwêh dé ŋgòr Càŋ tueê ndɔ, béh lé felè biì ŋgɔn bilí naâ mé cio mene. Sâ ye bí né lom béh yoòr yilá faá cí nɔ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Seé faá seé nɔ, béh lé naâ gèr mé njéh ké lètenè biì ŋené. Ŋgweéh bí né gi ménâ kɔɔ́ mà, belà. Béh lé naâ seé mé cíbíteèn mene temá bilí. Sâ ye te béh bí yáb lòù dùà kì dèn cú, te bí sònò beèh ŋgweé lom Njàgà Bagaà mé lé yuoó naâ beè Càŋ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Dene beèh ké lètenè biì bɔ̀ nùàr Càŋ lé naâ ŋagásé, dilísé ndɔ, veên déì lé teèn túán nyì ná ŋgwêh lág. Bí lé naá giì dene beèh ŋené; Càŋ lé naâ ménâ ŋené gií ndɔ.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Bí né cu kɔɔ́ gií, ye béh lé bɔɔ́ naâ mé nùà kàn ké lètenè biì faá tele bɔɔ́ yeé mé bɔ̀ ŋuna seèn nɔ.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Béh lé naâ bí seén, ye te yo taré bí tarè; béh né bí toó nyegé, béh né bí sɔgɔ́, ye bí a: bí dèn yí lòm dene biì teèn, faá Càŋ gwaán nê nɔ. Nùà njèh né bú. À bí yilá né kɔɔ́, ye te bí yila ŋgùlù nyî.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Béh né cu Càŋ cu dɔɔ́ŋ vra. Béh vra den né bú felè ŋgòr seèn mé béh lé naâ ké lètenè biì tueé doô. Lòù sam, bí yeé baá ŋgweé, bí lé naá giì lè sie kwaá, ye né ŋgòr gècên mé lé yuoó naâ beè Càŋ, wa lé beè nùàr yùò ná ŋgwêh ma. Á sâ, né lom môn ndɔ, né jéjég ŋgòr Càŋ. Bí bɔ̀ Yeésò bɔ̀ dɔɔ́ŋ, à né mé terreb lètenè biì teèn.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Bɔ̀ nùàr mò, gèr mé kwa né bí hên né faá gèr mé lé kwaá naâ bɔ̀ nùàr Yeésò Kristò ké Judê ndɔ nɔ. Sâ tueé né ye, bɔ̀ lɔɔ̂ bɔ̀ biì tulu su aá bí gèr yoòr, faá bɔ̀ *Jûf lé tulu suú naâ bɔ̀ nùàr Càŋ dé ké Judê nɔ.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Bɔ̀ Jûf hèllè lé naâ Fehtoò beèh Yeésò Kristò wulá sɔm, bɔ́ lɔ bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀ wula giì naâ kɔɔ́ ndɔ. Béh dɔɔ́ŋ, bɔ́ lé naá cuù béh bunó. Bɔ́ yeé baá ménâ bɔɔ́, bɔ́ yuo Càŋ te temê, bɔ́ ŋa bɔ̀ bùnò bɔ̀ njolò nùàr dɔɔ̂ŋ ndɔ.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Bɔ́ ye te bɔ́ yiín bilí béh mé ceér ŋgòr Càŋ seè mene, te dàm nùàr hihiné ŋgòr Càŋ ŋgwé kwà cú, te Càŋ bɔ̀ nùàr yìlì sɔ̀m cú ndɔ. Dàm veên bɔɔ̀n hèllè yeé mboón aá ménâ, Càŋ jeré njií bɔ́ yúlá-temé seèn yoòr ndɔ.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Bɔ̀ nùàr mò, béh né mé tuaá biì ká lè beèh, béh bí njolo kwàrè ŋgwéh lòù, wanɔɔ́ŋ temé beèh jɔgɔ le lom né yoòr biì. Cu dɔɔ́ŋ béh né gi gò ké yoòr biì gwaán sɔɔ́.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Mè Pɔ̂l né mene mé feh mò lege, mé njéh mene *Sátàn né lom béh yiín, wanɔɔ́ŋ béh né lom gò ké yoòr biì gwaán sɔɔ́.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Lòù sam, yìè ndèm beèh mé vɔ́gɔ́-temé beèh dɔɔ́ŋ né bí; te béh kwa ye tàm ŋgɔ̂g, te loù mé Fehtoò beèh Yeésò ndeè cuù teèn, béh dobo tàbè toò seèn.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Mè tueé bí, yo nde né béh loù sâ mé bí samé kelá.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.