Atos 22
Goti Hanjuwä Iqueqä Kukŋui (MCR) vs VC
1 “Tatqä-guäka iquendä, apiqukuendä, nyi suqä quvqä mimäkqä itŋqä iiŋqe, awä hitqaŋgmdqe, he qätä nyipiyä” ätukqe.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Qu Poli iqu, iquauqä aŋä-kukŋuä iunä tqaŋgi äwipiyäŋgaŋi, kukŋuä matqä, qeiqinyä äpmakuwi. Iŋgaŋi iqu tii ätukqe.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Nyi Israitqä iqunjqä. Ŋqä nipai, qua Silisiya iu, aŋä-himqä Tasusi iu änmikqeqä. Iŋäqe nyi naqe, aŋä täuta ekqe. Nyi atqä-awäkauqä suqä eeqänäŋiŋqä näqŋqä himqe, Gämeliyoli iqu äŋguänä ämändquakqeqä. Itaŋga he täŋga tä imäkätqäŋuwä-pa, nyi-pqe suqä Goti Hanjuwä Iqu äwinyäŋqä iunä imäkqämqä yäŋä äqänätŋqeqä.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nyi ämaqä, Jisasi Iqueqä hänaqä iu qäyu wätqätaŋguwä iqua äpäkombŋqä diŋqe, quvqä itquetmä, qokä-apäkä hui guä äkiqiyäutmä, guä kiqiyäueqä aŋä iu äyä äpmuatemiŋqeqä.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Nyi suqä ii imäkmiŋqeŋqe, hiqäva-imäkqä naqä iqutä, Israitqeu miqä naqä eeqänäŋä iquatä, qu iiŋqe näqŋqä eäŋuwä-qae, he awä hitpŋqäuä. Nyi, Israitqä Dämaskasi iu pmeqä iquau motquamqŋqe, qu pipa äqiyäpu ändapkuwi. Iŋgaŋi ämaqä Dämaskasi iu äpmepu, Jisasi Iqueqä hänaqä iu wätqätaŋguwä iquauŋi, guä äkiqiyäutmä, haŋä-iqä mapŋqänä iqisa ätuma quvepmqä diŋqe, nyi täqiŋi ävämakqeqä” ätukqe.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Hiunji quemisqä hiätŋqäqiŋi, nyi qaŋä äwätmä, Dämaskasi iu timäumqä qäqiqi wätqätaŋgaŋi, maqänäŋi qäukuä haqä yätutaŋi, we-huŋqä naqänäŋä hŋqu nyuauä eŋqä-paŋi qe änyimakqeqä.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Änyimeqaŋgaŋi, nyi qua iqi äpäknmä witaŋga, Ämaqä Hŋqueqä maŋitaŋi, ‘Soli iquki, Soli iquki, si Nyi suŋqä qui nyimäkätqäŋinyä?’ dqaŋgi äwikqeqä.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Iiŋä äwimi, ‘Naqä Iquki, si tqukikä?’ ätukqeqä. Kimaŋi, ‘Nyi Jisasi Nasäretqätaŋä Iqunjqä. Ämaqä si qui imäkätqäŋi, ii Nyinjqä’ ändkqeqä.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ämaqä nyitä anä äumiŋquä iqua, qu we-huŋqe äqumbiyä-qe, kukŋuä dqaŋgqä Iqueqä maŋi, qätä mäwiyqä ikuwiqä.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Iŋgaŋi nyi, ‘Naqä Iquki, nyi äänä imqäwä?’ tquaŋga, Naqä Iqu tiiŋä qe ändkqeqä. ‘Si ivatuwänätnä, Dämaskasi iu yäpä yäŋgisa huizä. Iqiŋi ämaqä hŋqu, wäuŋuä eeqänäŋi Nyi sinyqä äteqeuŋqe, si ktqoŋqä,’ ändkqeqä.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 We-huŋqä naqänäŋä Iquesaŋi, nyaqä hiŋui hea inuwimäkqaŋgqeŋqe, ämaqä nyitä anä äumiŋquä iqua, nyi a ämanjqäŋga äwäpu, Dämaskasi iu äŋquatämäukuwiqä” ätukqe.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ämaqä hŋqu, Dämaskasi iu äpmamiŋqe. Iqueqä yoqe, Anänasi ique. Iqu Goti Hanjuwä Iqueqä yäpä iqinyä iqä-qu eä, kukŋuä-suqä iuŋi qänaknä iqä-quvi. Iquenyqe, Israitqä aŋä-himqä iu äpmamiŋuwä iqua, ‘Ämaqä äŋguänäŋä-queqä’ ätmiŋuwi.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Iqu äpäqe, nyi-täŋä qäqi ätqäuepäqe, ‘Tasi-gua Soli iqukiyä, tqä hiŋui, aŋgumä äŋguä qändŋqinyä,’ ändkqeqä. Qäŋgaŋi hiŋuä äqänätmä, nyi ique hiŋuä äquŋgqeqä.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Iŋgaŋi iqu tiiŋä ändkqeqä. ‘Atqä-awäkauqä Goti Hanjuwä Iqu, si äyä ätekikqeqä. Si Iqueqä äwiŋqä iuŋqänä näqŋqä eätnä, Ämaqä suqä jänäŋi imäkätŋqä Ique hiŋuä qunätnä, kukŋui, Iqueqä-kiuä tqaŋgutqä iunä, qätä wisŋqä ätekikqeqä’ ändkqeqä.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 ‘Ii tiinjqä. Nätmatqä si hiŋuä äqunätnä qätä äwiyätŋi, qokä-apäkä eeqänäŋä iquau, Iquenyqä awä tuäkiqätŋäŋqä hitaŋgiyqä.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Iŋä etaŋgi si squeŋqä hiŋuä äqännä, pmatŋqäwä? Si ävauätnä asŋä matŋqeqä. Si Iqueqä yoqä tqaŋgti, Iqu asŋä äkqiyätä, tqä suqä quvqe, huätä makmäutŋqeqä,’ ändkqeqä” ätukqe.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Qänakndaŋi nyi, Jerusälemä iuŋqä aŋgumä äyapätmäŋgaŋi, hiqäva-imäkqä aŋä yäpä iŋgisa äpeyätmä, tääqä ätätmä äpmamäŋgaŋi, nyi wätqä eŋqä-pa ae äquŋgqeqä.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nyi Naqä Ique hiŋuä quŋgaŋga, Iqu tiiŋä ändkqeqä. ‘Si täqiŋi, Nyinyqä awä tquaŋgtqe, qu qätä makiyqä ipŋqä iquwä-qae, si Jerusälemä täuŋi maqänä ävämatŋqeqä,’ ändkqeqä.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Kimaŋi nyi tii ätukqeqä. ‘Naqä Iqukiyä, oeyqä! Qu nyinyqä näqŋqeqä. Nyi aŋä aquväqŋqeuŋqä ikitmä, qokä-apäkä Sinyqä quuvqä eqiyätqätaŋguwä iquauŋi, guä äkiqiyäutmä, hiqokä täua ätävätmä imäkmiŋqeŋqe, qu näqŋqä eŋäuä.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Itaŋga qu Stipenä, Sinyqä awä ätmiŋqä ique, pizqä päsqaŋguwäŋga, nyi “äŋguiqä” ätätmä qäqiqi ätqäumä, ämaqä iquauqä gquä quäuqe ämimiŋqeŋqä-pqe, qu näqŋqä eŋäuä’ ätukqeqä.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Iŋgaŋi Naqä Iqu, nyi tiiŋä ändkqeqä. ‘Si äutŋqinyä. Ämaqä Israitqä qäyä etaŋgi huizi, kiŋä nämä pmetaŋguwä iquauŋqä kndowatmqänä’ ändkqeqä” ätukqe.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ämaqä iqua, Poli iqueqä kukŋui qätä äwipiyä-qe, iqu ämaqä huizi iquauŋqä tqaŋgqeŋqä mäwiŋqä iqaŋgi, maŋä tnäŋä ätäpu, “Pizqä päkpiyä! Ämaqä tqu, qua täuŋi mäpmeqä yätŋqeqä” ätkuwi.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 E ätpiyi, maŋä hiŋgänäwa ätäpu, iquauqä gquä quäuqe bi äquvätämäupu, qua hinyaŋä äuaquvämäukuwi.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Iiŋä äqunäqe, mäkä-iqeu miqä naqä iqu, iqueqä ämaqä iquauŋi tiiŋä ätukqe. “He iqueŋi, aŋä yäŋänäqŋqä iuŋqä ätuma upiyä! Iqiŋi, he hiqoki, iqu, ‘Nyi suqä iiŋä-iiŋä imäkätŋqeqä’ ätätä awä natätŋqänä, täua täwipiyä!” Qokä-apäkä iqua äwqä tnäŋä imbu, Poli iquenyqä maŋä tnäŋä tqaŋguwiŋqä näqŋqä äŋguänä metŋqä, ii ätukqe.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Itaŋga qu hiqokä täua täwipŋqä, yukä-hipa häundaqä itqätepu, guä kiqiyeqaŋguwäŋga, iquauqä ämiqä yäpä iqiŋä iqu qäqiqi tqäuätaŋga, Poli iqu iqueŋi tiiŋä ätukqe. “Suqe, tiiŋä ätnä äwinä. Ämaqä hŋqu, iqueqä yoqe, pipa Romä iu äqänä witaŋgutqe, qu iqueŋi, ‘suqä quvqä-täŋutiyä’ tpu, hiŋuä qumbŋqe, kukŋuä ganä mitpŋqeqä. Iŋi täŋgaŋi he nyi ämbäkpŋqä iquwi, änääŋäŋqäwä?” ätukqe.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Mäkä-iqeu miqä yäpä iqiŋä iqu, iiŋä äyä tqaŋgi äwiyäqe, iqu äwätä, iquau miqä naqä iqueŋi, tiiŋä qe ätukqe. “Si äänä imäktŋqäwä? Ämaqä tqu, Romä iutaŋä-queqä.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Itaŋga ämiqä naqä iqu äpäqe, “Si nyi diyä! Si Romä iutaŋä iqukitanä?” ätukqe.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Itaŋga, ämiqä naqä iqu, “Ŋqä yoqe, pipa Romä iu qäpŋqä, nyi mbqä naqä äwikqeqä” tquaŋga, Poli iqu, “Nyi oeyqä. Nipai äninyquaŋga, nyi ämaqä Romä iutaŋä-qunä äyä ekqeqä” ätukqe.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Mäkä-iqä, ique yatŋqä äväpu, hiqokä täua tävanä-tpu imiŋuwä iqua, iqu e tqaŋgi äwipiyi, iqua zä ipu nändi maqänä ätqeukuwi. Itaŋga iquau miqä naqä iqu, “Poli iqu ämaqä Romä iuta-ŋueqä” näqŋqä eäqe, iqu ique senqätä guä kiqiyäupŋqä ätukqeuta, iqu-pqe zä inä qe ikqe.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Mäkä-iqeu miqä naqä iqu, Israitqä iqua, “Poli iqu, ququvqä imäkätŋqä iqueqä” ätukuwiŋqä näqŋqä äŋguänä metŋqä äwiŋgqe. Iŋi awiŋgaŋi, iqu Poli iqueŋi, guä ewewatäqe, hiqäva-imäkqä naqä iquautä, Israitqä iquau miqä naqä huizi iquautä, tääqä ätuätumeqe, Poli iqueŋi ätuma, iquauqä hiŋuä iqi pämä ätqätekqe.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.