Atos 27
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NTLH
1 Co ajcxy yajnihuinmayɨɨy co xyquexáangɨxyɨch jɨm Italia, chi Pablo yajcɨ̈yejc mɨɨd jacjadyii machyjäy ma tüg capitán huɨdi anajty yxɨɨ Julio, je' huɨdi nihuindzɨn'ajtp tügpɨcy soldadtɨjc huɨdi anajty yxɨɨ batallón Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Chi ɨɨch ajcxy ndɨgɨy ma tüg barco huɨdi yhuindzɨn cogajpɨp jɨm Adramitio. Je barco hue' anajty ñɨcxa'ñ ma nijëjɨty barco jättac jɨm Asia ñaaxjot. Chi ɨɨch ajcxy ndzoonɨ. Mɨɨd ɨɨch anajty ajcxy Aristarco huɨdi anajty cogajpɨp Tesalónica jɨm Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Com jabom ɨɨch ajcxy nja'ty ma barco jättac jɨm Sidón. Jɨm je Julio pa'ayoy Pablo, e ahuaatzɨ ytu' co huen nɨcxy co'ixɨ̈y ymɨgügtɨjc, etz huen je' ajcxy yajcayyii yaj'ügyii.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Co ɨɨch ajcxy ndzooñ jɨm Sidón, chi je naax mejy'agujcpɨ yhuɨ'mnɨ anajty'amy huɨdi yxɨɨ Chipre, mɨɨd co je poj anajty jɨjpcobojɨ̈y je barco.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Chi je barco huinyöyñajxy je Cilicia ñaaxjot etz Panfilia ñaaxjot, oy njädyɨch ajcxy jɨm Mira, tüg cajp jɨm Licia ñaaxjot.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Jɨm je capitán paty tüg Alejandría ybarco hue' anajty ñɨcxy jɨm Italia. Chi je capitán ɨɨch ajcxy xyajbarcotɨgɨɨy.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Canaag xɨɨ ɨɨch nyöy janch oñdägy, adzaach ɨɨch ajcxy nja'ty mɨhuingon je Gnido co anajty je poj tzach jɨjpcobojɨ̈y je barco. Najx ɨɨch ajcxy mɨhuingon Salmón, etz njüyöy'ahuɨdijtyɨch ajcxy Creta je mejy'agujcpɨ naax.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Adzaach ɨɨch ajcxy nja'ty ma barco jättac huɨdi anajty yxɨɨ Buenos Puertos, mɨhuingon Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Tɨ ɨɨch ajcxy ooy anajty nxɨɨdɨgoy, e ooy anajty ycodzɨgɨ̈jɨty je barco yajyöyɨɨ. Tɨ anajty je ayuuxɨɨ ñajxnɨ, e tɨ mɨhuingon anajty je poj tuu tiempo huɨdi jäy ytijpy invierno. Paady Pablo je soldado huindzɨn jaccapxhuijy,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 chi Pablo ymɨnañ:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 E je soldado huindzɨn yjacmɨjpɨdac oy je barco yajyöybɨ y'ayuc etz je barco capitán y'ayuc, ca'ydɨ Pablo y'ayuc.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Com je' co je barco yjättac ca' anajty y'óyɨty, nɨcxy jɨm yajnajxcɨxy je poj tuu tiempo, chi je jacmaybɨ ajcxy yhuinma'ñypɨdacy, co jëbɨ barco yjacyöy, oc'ixaangɨxy pen yjätcɨxy jɨm Fenice ma Creta ñaaxjot. Jɨm ma tüg barco yjättac huɨdi y'aguu najtz'ixɨɨyb ma xɨɨ pɨdzɨmy, e jɨm anajty je poj tuu tiempo yajnaxaangɨxy.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Jadu'n yjajty co je jɨɨnboj hueenɨ ypɨdzɨɨmy, huin'it huinmay ajcxy co jëbɨ yjactüyöy je barco. Chi ajcxy yajpɨdɨ̈gy je mɨj pujx huɨdi barco yajtɨnayxɨjp, e yajyöychooñ je barco. Chi ñɨcxy je barco mejypa' mejypa' ma Creta ñaaxjot.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Huin'it hueenɨ tiempo ñajx, chi je mɨcpoj miiñ ma tɨɨchpoj pɨdzɨmy, huɨdi jäy ytijpy Euroclidón, jadu'n yhuimbɨdzɨm, Noreste.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Chi je mɨc poj yajtütɨgajch je barco, e com ca' anajty ndɨmdüyöygɨxnɨ mɨɨd je poj ycɨxpɨ, chi je mɨc poj ɨɨch ajcxy xyajnɨcxy adzip ma anajty tzocy.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Najx ɨɨch ajcxy mɨhuingon tüg naax mutzpɨ mejy agujcpɨ huɨdi yxɨɨ Clauda, e adzaach ɨɨch ajcxy nyujcjugujcy je mutz barco huɨdi anajty miimb ixxodzɨ̈y ma je mɨjpɨ.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Co ajcxy jugujcpɨdzɨmy je mutz barco, chi ajcxy yajtuuñ maychaay e xojtzmujcy je barco aguu. Chi ajcxy yajmɨnajcy je huit huɨdi anajty poj mɨc tzach ymajchyp. Je' co chɨgɨɨygɨxy co chɨmnɨcxɨɨyb je barco jɨm ma mejy huɨdi ca' y'agomɨty, ma püjot huɨdi yxɨɨ Sirte. Chi ajcxy ñayyejcɨ huen poj yajnɨ́cxɨgɨxy.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Com jabom, com ooy mɨc anajty je poj, chi ajcxy je chɨmy mejy cöjɨbijptaayɨ.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Je mɨdugɨɨg xɨɨbɨ, chi ɨɨch ajcxy nmejycöjɨbijptay je tungbejt huɨdi yajtumyb ma je barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Tɨ anajty canaagxɨɨ ñajxnɨ e ɨɨch ajcxy ca' ma xɨɨ madza' n'oc'íjxcɨxnɨ, mɨɨd je mɨj poj ycɨxpɨ huɨdi anajty ɨɨch ajcxy xychachyajtüyöyp. Hue' ɨɨch ajcxy ndijcɨxy co tɨ ndɨgóoygɨxyɨch, ca' ndijy ɨɨch ajcxy ndzögɨpy.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Tɨ anajty xɨɨ tiempo ɨɨch ajcxy nyajnajxcɨxy jaygay, chi Pablo ytɨnayɨ̈gy, nɨmay je jäy ajcxy:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Jadachambɨ ca' mdajcɨxy mmaygɨxy, ca' ni pɨn ytɨgoya'ñ, oy je barco yjatɨgoy.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Amygoodz je nHuindzɨn Dios tüg y'ángel tɨ ñayguëxɨ̈gyii ma ɨɨch, je Dios huɨdi ɨɨch ngapxymɨdooybɨch, yɨ' tɨ quexy.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Je ángel tɨ xyñɨmäyɨch: “Ca' mdzɨgɨ̈y, Pablo, copɨcy co mjatyjädɨpy ma je mɨj'ane'mbɨ, je César yhuɨnduu. Mɨɨd miich ycɨxpɨ, Dios ñihuänamy yajtzögamy tüg'ócɨy huɨdi ji barcojoty, ca' ni tüg y'ögɨpy.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Paady nayjot'amɨjmóoyɨgɨx, yëydɨjctɨjc, nmɨbɨjcpyɨch Dios co jadu'n yjada'ñ jadu'n nej yɨ' y'ángel tɨ xyñɨmäyɨch.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Ooy ycopɨcyɨty nɨcxy nmɨjpojpejtɨm ma tüg naax mejy agujcpɨ.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Majmactz xɨɨ je mɨc poj anajty yajyöyii je barco oyñinej jɨm ma je mejy huɨdi yxɨɨ Adria, chi mɨjcutz je barco yajyöybɨ jɨhuɨ'ñybɨjcy co anajty tɨ mɨhuingoñ naax.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Chi ajcxy quipxy je nɨɨ jadu'ñɨ anajty ycɨcyɨty, e hue' ajcxy quipxy iipx xap ycɨcyɨty. Jahuengɨ huin'it jadüg'oc ajcxy quipxy je nɨɨ, e hue' oy quipxcɨxy majmocx xap ycɨ́cyɨty.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 E co anajty chɨgɨɨygɨxy co tijy je barco jɨjpcobonɨ̈huɨpy ma tzaagop, chi ajcxy pɨdacy nɨɨjoty mɨdaax pujx ma barco y'ɨjx, je huɨdi yxɨɨjɨp anclas, janch tzɨgɨɨyb anajty ajcxy y'ahuijxcɨxy coonɨ xɨɨmɨ̈huɨpy.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Chi je' ajcxy huɨdi anajty barco yajyöyp yhuinma'ñybaty co yquëga'ñ ameech. Chi ajcxy pɨdacy nɨɨhuingɨ́xy je mutz barco. Chi ajcxy ñaybɨdaacɨ jadu'n nej jɨhuɨɨy je ancla jac yajmɨnagaangɨxy jɨm ma barco yhuinduu.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Huin'it Pablo nɨmay je soldado huindzɨn etz je soldadtɨjc:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Huin'it ajcxy tzujctujcy je tzaay huɨdi je mutz barco anajty mɨɨd ycoxochɨty, chi ajcxy yajcäy je mutz barco nɨɨjoty, e chi je mejy yajnɨcxyɨ.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Moñyɨ Pablo mɨgapxy je jäy ajcxy, chi ajcxy nɨmay co huen huingayñajxcɨxy, chi Pablo ymɨnañ:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Tun may'ajt caaygɨxy oy jadu'ñyɨ, copɨcy jada co njatyñïdzooctähuaanɨm, ni tüg ngöhuay ca' ytɨgoyaanɨm.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Co Pablo jadu'n ymɨnanday, chi tüg tzajcaagy conɨ̈gy, chi jayɨjp Dioscojuyip yajnajxy mayjäy agujc, chi tujc-huäcxy etz ytɨgɨɨy ajcxy caaybɨ.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Mɨc'amy je jäy ajcxy yjotmɨgɨyday nidüg'ócɨy, e chi ajcxy ytɨgɨɨy caaybɨ.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Hue' anajty ñaybáatɨgɨxy barcojoty mejtz mɨgo'px jatugɨ'px majmocxtüg jäy.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Co ajcxy ycayday, chi jacnɨɨgöjɨbijpy je trigo, jɨgɨx huen cömɨnacy je barco chɨmy.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Co yxɨɨmɨɨy, chi je barco yajyöybɨ ca' ijxcapy je naax, e y'ijxpaty tüg it ma mejy huen ycoguegɨ̈y, e jɨm anajty püjot. Chi ajcxy yhuinma'ñybaty co'ixaangɨxy pen jëbɨ jɨm yjäty je barco.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Chi ajcxy tzujctujcy je tzaay huɨdi anajty mɨɨd yxochɨty je anclas, e chi anclas yhuɨ'mnɨ nɨɨjoty, huin'it ajcxy mɨguejɨɨy je nɨɨgaap huɨdi tumb co tümöy je barco. Chi huit jadüg'oc ajcxy pɨdacy huɨdibɨ pojmajtzp. Chi je barco ytɨgɨɨy yöyb, tɨɨy ajcxy yajnɨcxy ma püjot.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 E chi oy mɨnaybadyii ma anajty je mejy mejtz it oy mɨc ycujyɨn, chi oy yjëpxy püjoty. Je barco jɨjp oy ytɨgɨ̈y tätzpɨcy ca' huaad y'ocyücxnɨ, e je barco ɨjx oy ytɨgɨɨyñ aguejthuäcxpɨ ymɨɨd je mejy püjoty ymɨjaa.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Chi je soldado yjayaj'ögaañ je machyjäy ca'ydɨ yqueeccɨxy ayaahuɨp.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Je soldado huindzɨn ca' a'ɨxɨɨy nɨcxy yaj'ögyii Pablo, chi nɨmay soldado ajcxy co huen ixmajtzcɨxy yɨ machyjäy. Chi je soldado huindzɨn nɨmay je jäy ajcxy co huen nɨɨdɨgɨɨygɨxy pɨnjaty jajtp yau.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 E huɨdi ca' jajtcɨxy yau jaydëbɨ nɨɨdɨgɨɨygɨxy mɨɨd pu'y etz mɨɨd barco pedasɨ. Jadu'n ajcxy nidüg'ócɨy ymejy ypɨdzɨmday.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.