Atos 27
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NAA
1 Co ajcxy yajnihuinmayɨɨy co xyquexáangɨxyɨch jɨm Italia, chi Pablo yajcɨ̈yejc mɨɨd jacjadyii machyjäy ma tüg capitán huɨdi anajty yxɨɨ Julio, je' huɨdi nihuindzɨn'ajtp tügpɨcy soldadtɨjc huɨdi anajty yxɨɨ batallón Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Chi ɨɨch ajcxy ndɨgɨy ma tüg barco huɨdi yhuindzɨn cogajpɨp jɨm Adramitio. Je barco hue' anajty ñɨcxa'ñ ma nijëjɨty barco jättac jɨm Asia ñaaxjot. Chi ɨɨch ajcxy ndzoonɨ. Mɨɨd ɨɨch anajty ajcxy Aristarco huɨdi anajty cogajpɨp Tesalónica jɨm Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Com jabom ɨɨch ajcxy nja'ty ma barco jättac jɨm Sidón. Jɨm je Julio pa'ayoy Pablo, e ahuaatzɨ ytu' co huen nɨcxy co'ixɨ̈y ymɨgügtɨjc, etz huen je' ajcxy yajcayyii yaj'ügyii.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Co ɨɨch ajcxy ndzooñ jɨm Sidón, chi je naax mejy'agujcpɨ yhuɨ'mnɨ anajty'amy huɨdi yxɨɨ Chipre, mɨɨd co je poj anajty jɨjpcobojɨ̈y je barco.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Chi je barco huinyöyñajxy je Cilicia ñaaxjot etz Panfilia ñaaxjot, oy njädyɨch ajcxy jɨm Mira, tüg cajp jɨm Licia ñaaxjot.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jɨm je capitán paty tüg Alejandría ybarco hue' anajty ñɨcxy jɨm Italia. Chi je capitán ɨɨch ajcxy xyajbarcotɨgɨɨy.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Canaag xɨɨ ɨɨch nyöy janch oñdägy, adzaach ɨɨch ajcxy nja'ty mɨhuingon je Gnido co anajty je poj tzach jɨjpcobojɨ̈y je barco. Najx ɨɨch ajcxy mɨhuingon Salmón, etz njüyöy'ahuɨdijtyɨch ajcxy Creta je mejy'agujcpɨ naax.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Adzaach ɨɨch ajcxy nja'ty ma barco jättac huɨdi anajty yxɨɨ Buenos Puertos, mɨhuingon Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tɨ ɨɨch ajcxy ooy anajty nxɨɨdɨgoy, e ooy anajty ycodzɨgɨ̈jɨty je barco yajyöyɨɨ. Tɨ anajty je ayuuxɨɨ ñajxnɨ, e tɨ mɨhuingon anajty je poj tuu tiempo huɨdi jäy ytijpy invierno. Paady Pablo je soldado huindzɨn jaccapxhuijy,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 chi Pablo ymɨnañ:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 E je soldado huindzɨn yjacmɨjpɨdac oy je barco yajyöybɨ y'ayuc etz je barco capitán y'ayuc, ca'ydɨ Pablo y'ayuc.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Com je' co je barco yjättac ca' anajty y'óyɨty, nɨcxy jɨm yajnajxcɨxy je poj tuu tiempo, chi je jacmaybɨ ajcxy yhuinma'ñypɨdacy, co jëbɨ barco yjacyöy, oc'ixaangɨxy pen yjätcɨxy jɨm Fenice ma Creta ñaaxjot. Jɨm ma tüg barco yjättac huɨdi y'aguu najtz'ixɨɨyb ma xɨɨ pɨdzɨmy, e jɨm anajty je poj tuu tiempo yajnaxaangɨxy.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Jadu'n yjajty co je jɨɨnboj hueenɨ ypɨdzɨɨmy, huin'it huinmay ajcxy co jëbɨ yjactüyöy je barco. Chi ajcxy yajpɨdɨ̈gy je mɨj pujx huɨdi barco yajtɨnayxɨjp, e yajyöychooñ je barco. Chi ñɨcxy je barco mejypa' mejypa' ma Creta ñaaxjot.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Huin'it hueenɨ tiempo ñajx, chi je mɨcpoj miiñ ma tɨɨchpoj pɨdzɨmy, huɨdi jäy ytijpy Euroclidón, jadu'n yhuimbɨdzɨm, Noreste.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Chi je mɨc poj yajtütɨgajch je barco, e com ca' anajty ndɨmdüyöygɨxnɨ mɨɨd je poj ycɨxpɨ, chi je mɨc poj ɨɨch ajcxy xyajnɨcxy adzip ma anajty tzocy.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Najx ɨɨch ajcxy mɨhuingon tüg naax mutzpɨ mejy agujcpɨ huɨdi yxɨɨ Clauda, e adzaach ɨɨch ajcxy nyujcjugujcy je mutz barco huɨdi anajty miimb ixxodzɨ̈y ma je mɨjpɨ.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Co ajcxy jugujcpɨdzɨmy je mutz barco, chi ajcxy yajtuuñ maychaay e xojtzmujcy je barco aguu. Chi ajcxy yajmɨnajcy je huit huɨdi anajty poj mɨc tzach ymajchyp. Je' co chɨgɨɨygɨxy co chɨmnɨcxɨɨyb je barco jɨm ma mejy huɨdi ca' y'agomɨty, ma püjot huɨdi yxɨɨ Sirte. Chi ajcxy ñayyejcɨ huen poj yajnɨ́cxɨgɨxy.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Com jabom, com ooy mɨc anajty je poj, chi ajcxy je chɨmy mejy cöjɨbijptaayɨ.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Je mɨdugɨɨg xɨɨbɨ, chi ɨɨch ajcxy nmejycöjɨbijptay je tungbejt huɨdi yajtumyb ma je barco.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tɨ anajty canaagxɨɨ ñajxnɨ e ɨɨch ajcxy ca' ma xɨɨ madza' n'oc'íjxcɨxnɨ, mɨɨd je mɨj poj ycɨxpɨ huɨdi anajty ɨɨch ajcxy xychachyajtüyöyp. Hue' ɨɨch ajcxy ndijcɨxy co tɨ ndɨgóoygɨxyɨch, ca' ndijy ɨɨch ajcxy ndzögɨpy.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Tɨ anajty xɨɨ tiempo ɨɨch ajcxy nyajnajxcɨxy jaygay, chi Pablo ytɨnayɨ̈gy, nɨmay je jäy ajcxy:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Jadachambɨ ca' mdajcɨxy mmaygɨxy, ca' ni pɨn ytɨgoya'ñ, oy je barco yjatɨgoy.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Amygoodz je nHuindzɨn Dios tüg y'ángel tɨ ñayguëxɨ̈gyii ma ɨɨch, je Dios huɨdi ɨɨch ngapxymɨdooybɨch, yɨ' tɨ quexy.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Je ángel tɨ xyñɨmäyɨch: “Ca' mdzɨgɨ̈y, Pablo, copɨcy co mjatyjädɨpy ma je mɨj'ane'mbɨ, je César yhuɨnduu. Mɨɨd miich ycɨxpɨ, Dios ñihuänamy yajtzögamy tüg'ócɨy huɨdi ji barcojoty, ca' ni tüg y'ögɨpy.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Paady nayjot'amɨjmóoyɨgɨx, yëydɨjctɨjc, nmɨbɨjcpyɨch Dios co jadu'n yjada'ñ jadu'n nej yɨ' y'ángel tɨ xyñɨmäyɨch.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ooy ycopɨcyɨty nɨcxy nmɨjpojpejtɨm ma tüg naax mejy agujcpɨ.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Majmactz xɨɨ je mɨc poj anajty yajyöyii je barco oyñinej jɨm ma je mejy huɨdi yxɨɨ Adria, chi mɨjcutz je barco yajyöybɨ jɨhuɨ'ñybɨjcy co anajty tɨ mɨhuingoñ naax.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Chi ajcxy quipxy je nɨɨ jadu'ñɨ anajty ycɨcyɨty, e hue' ajcxy quipxy iipx xap ycɨcyɨty. Jahuengɨ huin'it jadüg'oc ajcxy quipxy je nɨɨ, e hue' oy quipxcɨxy majmocx xap ycɨ́cyɨty.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 E co anajty chɨgɨɨygɨxy co tijy je barco jɨjpcobonɨ̈huɨpy ma tzaagop, chi ajcxy pɨdacy nɨɨjoty mɨdaax pujx ma barco y'ɨjx, je huɨdi yxɨɨjɨp anclas, janch tzɨgɨɨyb anajty ajcxy y'ahuijxcɨxy coonɨ xɨɨmɨ̈huɨpy.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Chi je' ajcxy huɨdi anajty barco yajyöyp yhuinma'ñybaty co yquëga'ñ ameech. Chi ajcxy pɨdacy nɨɨhuingɨ́xy je mutz barco. Chi ajcxy ñaybɨdaacɨ jadu'n nej jɨhuɨɨy je ancla jac yajmɨnagaangɨxy jɨm ma barco yhuinduu.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Huin'it Pablo nɨmay je soldado huindzɨn etz je soldadtɨjc:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Huin'it ajcxy tzujctujcy je tzaay huɨdi je mutz barco anajty mɨɨd ycoxochɨty, chi ajcxy yajcäy je mutz barco nɨɨjoty, e chi je mejy yajnɨcxyɨ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Moñyɨ Pablo mɨgapxy je jäy ajcxy, chi ajcxy nɨmay co huen huingayñajxcɨxy, chi Pablo ymɨnañ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Tun may'ajt caaygɨxy oy jadu'ñyɨ, copɨcy jada co njatyñïdzooctähuaanɨm, ni tüg ngöhuay ca' ytɨgoyaanɨm.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Co Pablo jadu'n ymɨnanday, chi tüg tzajcaagy conɨ̈gy, chi jayɨjp Dioscojuyip yajnajxy mayjäy agujc, chi tujc-huäcxy etz ytɨgɨɨy ajcxy caaybɨ.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Mɨc'amy je jäy ajcxy yjotmɨgɨyday nidüg'ócɨy, e chi ajcxy ytɨgɨɨy caaybɨ.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Hue' anajty ñaybáatɨgɨxy barcojoty mejtz mɨgo'px jatugɨ'px majmocxtüg jäy.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Co ajcxy ycayday, chi jacnɨɨgöjɨbijpy je trigo, jɨgɨx huen cömɨnacy je barco chɨmy.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Co yxɨɨmɨɨy, chi je barco yajyöybɨ ca' ijxcapy je naax, e y'ijxpaty tüg it ma mejy huen ycoguegɨ̈y, e jɨm anajty püjot. Chi ajcxy yhuinma'ñybaty co'ixaangɨxy pen jëbɨ jɨm yjäty je barco.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Chi ajcxy tzujctujcy je tzaay huɨdi anajty mɨɨd yxochɨty je anclas, e chi anclas yhuɨ'mnɨ nɨɨjoty, huin'it ajcxy mɨguejɨɨy je nɨɨgaap huɨdi tumb co tümöy je barco. Chi huit jadüg'oc ajcxy pɨdacy huɨdibɨ pojmajtzp. Chi je barco ytɨgɨɨy yöyb, tɨɨy ajcxy yajnɨcxy ma püjot.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 E chi oy mɨnaybadyii ma anajty je mejy mejtz it oy mɨc ycujyɨn, chi oy yjëpxy püjoty. Je barco jɨjp oy ytɨgɨ̈y tätzpɨcy ca' huaad y'ocyücxnɨ, e je barco ɨjx oy ytɨgɨɨyñ aguejthuäcxpɨ ymɨɨd je mejy püjoty ymɨjaa.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Chi je soldado yjayaj'ögaañ je machyjäy ca'ydɨ yqueeccɨxy ayaahuɨp.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Je soldado huindzɨn ca' a'ɨxɨɨy nɨcxy yaj'ögyii Pablo, chi nɨmay soldado ajcxy co huen ixmajtzcɨxy yɨ machyjäy. Chi je soldado huindzɨn nɨmay je jäy ajcxy co huen nɨɨdɨgɨɨygɨxy pɨnjaty jajtp yau.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 E huɨdi ca' jajtcɨxy yau jaydëbɨ nɨɨdɨgɨɨygɨxy mɨɨd pu'y etz mɨɨd barco pedasɨ. Jadu'n ajcxy nidüg'ócɨy ymejy ypɨdzɨmday.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.