Atos 16

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chi Pablo etz Silas yja'ty ajcxy jɨm Derbe etz Listra. Jɨm ajcxy paty tüg jäy huɨdi anajty yxɨɨ Timoteo huɨdi anajty mɨjpɨdaacp Jesús. Judíojäy anajty ytaj'ajtpy, e griegojäy anajty yteedy'ajtpy. Je' ytaj nañ ymɨbɨjcpy anajty Jesús.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Je jäy ajcxy huɨdi yajmɨj'ajtp Jesús jɨm Listra etz jɨm Iconio ooy anajty oy nimɨydaaccɨxy Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pablo ooy jatzojcy co Timoteo ycajäymɨɨd'ajtɨ. Chi Pablo yajtɨy'ajttɨɨyɨ Timoteo, jɨgɨx ca' ymɨjotmädɨɨyb je judíojäy huɨdi anajty ajcxy jɨm tzɨnaayb, com tüg'ócɨy ajcxy nejhuɨ̈y co griegojäy teedy'adyii.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Cajp cajp ma anajty ajcxy ñaxy yajmɨɨdmɨydaaccɨxy ajcxy je mɨbɨjcpɨdɨjc je cötujcɨn huɨdi je apóstoles ajcxy, etz huɨdi nigohuajc'ajt je mɨbɨjcpɨdɨjc jɨm Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Je' ajcxy huɨdi yajmɨj'ajtp Jesús cajp cajp nïgɨ anajty yjotmɨcpɨjccɨxy, etz mɨjpɨdaaccɨxy Dios y'ayuc, etz ñimayɨy'ɨdɨɨtzcɨxy jabom jabom.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Je Espíritu Santo ca' a'ɨxɨy nɨcx capxhuäcxcɨxy Dios y'ayuc jɨm Asia ñaaxjot. Paady ajcxy huingduum ñɨcxy yajyöyñajxy ajcxy Frigia ñaaxjot etz Galacia ñaaxjot.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Chi ajcxy jɨm yja'ty ma Misia ñaaxtzɨba'n. Chi huinmay co ñɨcxa'ñ ajcxy Bitinia ñaaxjot. E je Espíritu yajnejhuɨɨy ajcxy co ca' yɨ' tzocy co jɨm nɨ́cxcɨxɨpy.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Chi ajcxy jüyöyñajxy Misia ñaaxjot, chi ajcxy y'idacy jɨm Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Chi Pablo cumäyjoty huin'ijxy tüg yëydɨjc, huɨdibɨ yconaaxɨty anajty Macedonia, ytɨnay'ahuɨɨy ma Pablo yhuinduu, e ycohuanɨ̈yii, ñɨmäyii: “Tun may'ajt nɨcx jɨm Macedonia, e jɨm xypubedɨpy ɨɨch ajcxy.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Co Pablo jadu'n huin'ijxy cumäyjoty, chi ɨɨch ajcxy n'ixtay barco huɨdi nɨcxamb jɨm Macedonia. Nhuinjɨhuɨɨy ɨɨch ajcxy co jɨm Dios xyquéjxcɨxyɨch jɨgɨx jɨm ngapxhuäcxɨbɨch Jesucristo ytɨy'ajt je oybɨ nej jëbɨ ajcxy alma nïdzoocɨn paadɨpy.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Chi ɨɨch ajcxy nbarcotɨgɨɨy jɨm Troas nɨcxy ɨɨch ajcxy tɨɨyɨ ma naax mejy'agujcpɨ huɨdibɨ anajty yxɨɨ Samotracia. Chi com jabom ajcxy nja'tyɨch jɨm Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Co ɨɨch ajcxy jɨm ndzooñ, chi ɨɨch ajcxy nɨcxy jɨm Filipos. Filipos hue' je' romanojäy ycajp. Je' je cajp jac mɨjpɨ ma je Macedonia ñaaxpa'. Jɨm ɨɨch ajcxy nhuäcxɨjpy jecy.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tüg sábado nɨcxy ɨɨch ajcxy cajppa', mɨhuingon tüg mɨjnɨɨ, ma anajty judíojäy ajcxy mɨɨdɨty Dios ojadajttac. Chi ɨɨch ajcxy n'ixtacy jɨm, e ngapxhuäcxɨch ajcxy Jesús y'ayuc ma je töxyjäydɨjc ajcxy huɨdi jɨm anajty ajcxy tɨ yöymujccɨxy.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Je Lidia anajty y'amɨdo'ijtp. Hue' je' anajty Lidia ycogajpɨty jɨm Tiatira, e ytocpy anajty ucy huit oy jatypɨ. Lidia yajmɨj'ajtpy anajty Dios, e je Huindzɨn Dios yajyungɨɨyɨ yjot yhuinma'ñ, jɨgɨx amɨdo'idɨpy nej Pablo Dios y'ayuc capxhuäcxɨ.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Je Lidia nɨɨbejt mɨɨd tüg'ócɨy yjuugy ymɨgüg, chi ɨɨch ajcxy xycohuanɨɨy, e xyñɨmáaygɨxɨch:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Jadu'n yjajtɨ tüg tecy co ɨɨch ajcxy anajty ñɨcxy ma Dios ojadajttac, chi ɨɨch ajcxy nbaty tüg tumbɨ töxy'anäg mañ'ajt mɨɨdpɨ huɨdi ooy ytɨygapxy. Ymɨɨd anajty yhuindzɨn ma ytuñ, e je' yhuindzɨn ooy anajty ymeeñybaaty co je töxy'anäg ytɨygapxy.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Je töxy'anäg ypanɨcxy chach yam Pablo etz ɨɨch ajcxy ymɨnañ:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Canaag xɨɨ jadu'n ɨɨch ajcxy xychach'amayɨɨy. Co Pablo chijpɨn, chi yhuäc-huimbijty nɨmay je mañ'ajtmɨɨdpɨ:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Co je töxy'anäg yhuindzɨn jadu'n ijxy co ca' y'ocmeeñybadaanɨ, chi mɨɨd je' ycɨxpɨ ajcxy majch Pablo etz Silas, e yajnɨcxy ajcxy ma je tungmɨɨdpɨ ma je' ajcxy y'agujctɨjc.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Co ajcxy jiiby mɨɨdja'ty ma je tungmɨɨdpɨ, chi ymɨnañ:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 etz yaj'ixpɨcy ajcxy costumbre huɨdi ca' huaad ɨɨch ajt ngöbɨjcɨm, e nihuaad ngatuunɨm, com hue' ɨɨch ajt romanojäy.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Chi je mayjäy ajcxy mɨɨddziptzoon Pablo etz Silas, e je tungmɨɨdpɨ ni'ane'mdɨy co huen ajcxy yajnïjeñ yaj'ixjeñ huen yajhuojpcɨxy mɨɨd matz.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Co ajcxy huojptay, chi pɨdacy ajcxy pujxtɨgoty, e ane'my ajcxy pujxtɨjc huindzɨn co huen cuend'ajtcɨxy yajxon.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Co je pujxtɨjc huindzɨn ypaatɨ je cötujcɨn, chi pɨdacy Pablo etz Silas jac jiiby öc'am, e chi ajcxy ixmajch co'adzïty ytecy ma je quipy huɨdi yxɨɨ cepo.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Chi jadu'n yjajty mɨjcuctz anajty, co Pablo etz Silas chach Dios ojadajtcɨxy chach huin'ɨɨgɨxy yɨ Dios, e jacjadyii machyjäy chach amɨdoo'ijtcɨxy.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Chi tɨmɨtiinɨ ujx huinxijty pujxtɨjc poch. Chi y'ahuaatztay je pujxtɨjc agɨ', e y'adzïttuttay je cadena ma tüg'ócɨy machyjäy.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Chi oy ymähuijy je pujxtɨjc huindzɨn. Co jadu'n ijxy ac'ahuädz pujxtɨjc aguu, chi yajpɨdzɨɨmy y'espada ñayyaj'öga'ñyii anajty. Com hue' anajty tijy tɨ je machyjäy yqueectäy.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Huin'it Pablo mɨc'amy mɨgapxy je pujxtɨjc huindzɨn nɨmay:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Chi je pujxtɨjc huindzɨn pɨjctzoy jɨɨn, e ytɨgɨɨy poyɨ̈gy pujxtɨgoty, janch tzɨyuuyb mɨɨd tzɨgɨ'ñ. Chi ycoxtɨnay'ahuɨɨy ma Pablo etz Silas ajcxy yhuinduu.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Chi yajpɨdzɨmy Pablo etz Silas, e yaj'amɨdooy:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Chi je' ajcxy mɨnañ:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Chi ajcxy yajnɨmay je Huindzɨn Jesús y'ayuc tüg'ócɨy pɨnjaty anajty jɨm ma je pujxtɨjc huindzɨn ytɨjc.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Mɨjcuctz je pujxtɨjc huindzɨn pujɨ je Pablo ajcxy chaachɨ̈'au, e chi je pujxtɨjc huindzɨn ñɨɨbejttay ajcxy mɨɨd y'ung ytöxyɨjc.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Chi je pujxtɨjc huindzɨn yajnɨcxy Pablo etz Silas ma ytɨjc, yajcaay yaj'uucy ajcxy. Ooy anajty ajcxy yjotcujcɨty nidüg'ócɨy, com tɨ anajty mɨbɨjccɨxy Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Com jabom je mɨjtungmɨɨdpɨ quejxy mutztungmɨɨdpɨ jɨm ma pujxtɨjc huindzɨn mɨɨd cötujcɨn huen najtzmadzɨɨygɨxy Pablo etz Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Chi je pujxtɨjc huindzɨn nɨmay Pablo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Chi Pablo mɨgapxy je mutztungmɨɨdpɨ, e chi nɨmay:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Chi je mutztungmɨɨdpɨ cɨjx nimɨydactäy ma mɨjtungmɨɨdpɨ tüg'ócɨy Pablo y'ayuc. Chi ajcxy ñay'adzɨgɨɨyɨ co nejhuɨɨy co Pablo etz Silas hue' je' anajty ajcxy romanojäy.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Chi je mɨjtungmɨɨdpɨ ñɨcxy cɨ'm oy capxjotcɨdägy je Pablo etz Silas. Chi yajpɨdzɨmy pujxtɨgoty, e pɨjctzoy may'ajt huen huingduum nɨ́cxcɨxnɨ.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Co Pablo etz Silas ypujxtɨjcpɨdzɨɨmy, chi ajcxy ñɨcxy ma Lidia ytɨjc. Jɨm ajcxy jadu'n ijxy mɨbɨjcpɨdɨjc, e jot'amɨjmoy ajcxy. Chi ñɨ́cxcɨxnɨ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.