Atos 27
Diospan Tsain (MCDNT) vs ARC
1 Ascano niaifoan yononi noco shashohuan muran Italia mai ano nichinon. —Pablo yafi afu cunu muran iquiafo Italia ano iyotahuun, —niaifoan afu niaifo ranushumua ahuun anu Julio yononi.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Ascaiton non Adramitio anoashu nanufaini Asia mai ano fonifo. Nocofunu ahuun anu Aristarco no fu cani. Nanton ahuun mai Tesalónica Macedonia muran. Unuhuan non pocufaini.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cai iyoco futsaino non Sidón ano noconi. Nocoshon ranushumua niaifo Julionun Pablo shara huapaiquin yoini, —Min nuno maputiro min yorahuan nuno icafoan min yopai cuscan mia inantiroforan, —ishon yoini.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ascatan chipo Sidón anoashu non unuhuan pocufaini. Fuuhuanun noco catima huaino mai nushmancayan toomanhuan ahuun anu Chipre turocomucaini non cani. Ocuma futsan fuhuanun noco catima huani. Noco mushquihuuri fonifo.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ascatan Cilicia mai cutanfoicai Panfilia mai futsari cutancuicai Mira pushurasi ano non noconi. Nan Mira Licia muran ini.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nanno ranushumua niaifoan shashohuan fuchini. Alejandría anoashu shasho muran noconifo Italia ano focani. Ascano ranushumua niaifoan shashon ifo yocani. —Non shashohuan muran mifu Italia ano capai. ¿Min noco iyotiromamun? —huani.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Non caino fuuhuanun noco catima huaino funainquimashta non cafoni. Fasi man shocunashu non Gnido cusumunri nocopaifiai non nocotiroma. Ascan fuun afoforinnoashu fuaino mai nushmancayan toomanhuan ahuun anu Creta ahuun mushquiori noco catima huani. Salmón pushurasi finonfaini cusumun non foyacuni cusumunri non foyacupaiyaino fuun noco catima huani.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ascatan noco catima huafiaino fasi yonocoin cai non pushurasi ahuun anu Buenos Puertos ano noconi. Nan Buenos Puertos pushurasi futsan Lasea pushurasi chaima ini.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Non nanno osha rananyoni. Oi pacutian capaifiaino fasi unuhuan fuchomanhuain musunicoinni. Ascano Pablonun shasho niaifofo yoini,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Niaifofoan, mun tapia non natian caino musucoin itiro. Noco mafo non nocon shashori non funotiro. Norifi non asai futsutiroran, —ishon ato yoini.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Yoifiano shasho ifo non chiatamisiton yoinifo, —Ma. Musuma. Non nocosharatiroran, —huaifoan. Nicatan ranushumua niaifoan Pablonun ato numapaiyai cuscan nicatamarocon shasho ifoan non chiatamisi nicani.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Oi pacutiancai Buenos Puertos ano itiroma. Unuhuan cusumun fuchomanhuatiro. Shasho chacana huatiro. Atirififoan yoinifo, —Non pushurasi Fenice ano canon. Nanno mahua ocu rafu ahuusca huatacai fuchomanhuantiroma. Shara itiro. Ascano non oi pacutian ari nituyotiroran, —ishon yoinifo. Nan pushurasi Fenice Creta mai ano ini.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Funainquimashta fuu nocoaino, —Non casharanon. Nan fuu sharapan non casharatiroran, —ishon yoinifo. Ascaino Buenos Puertos anoashu non pocufaini Creta cusumunri cutan acuni.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Samamashta fuuhuan furani. Fuuhuan furanquin. —Nocachiorinoashu fuuhuan fuiran, —huaniquin.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ascafia non cusumunri capaifiaiton noco catima huani. Ascano fuuhuanun noco iyoai ari non cani.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mai nushmancayan raca uhuapamashta ahuun anu Clauda finonfain. Nanno finoainfono non fasi yonocain non shasho uhuapama chinutamua shashohuan muran naratainifoannifo.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Asca huashon shasho pinushusho finifoannifo. —Furo itama shara canon. Sumucainicai non Sirte ano minhuanmanhuanquin mai tsacanonma nanno musuni non suotiroran, —inifo. Ascashu nan, —Fuun noco iyoai ari non catiroran, —inifo.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Iyoco futsaino afanan fasi fuuhuan curushpacoin nocon shashohuan fuchomanhuaquin iquimapaiyaiton mafo potaquin futsunifo. Shashohuan shacatanon ishon.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Afanan puna futsan fuuhuan nishmayamacaiyaiton shashohuan murannoa aton ahuamamishti potaquin anaitinifo aton rusfifo ya.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ascafiainocai fuuhuan nishmanima. Shafa rananun nai faquishihuancoin fari punaiyamaino fishiforicai cainnifoma. Fuchomanhuan unuyamacaiyaino, —Man non nai futsuiran, —icashu ratucoinnifo.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Man non piqui tunuqui rananhuan. Ascashon Pablonun ninacahuantan yoiquin,
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Ascafia ratuyamacahuun. Man naimacai. Shashohuan fusti funocoin.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Un mato yoiai cuscan Diospan oinmati afu nai muran icaton ua yamu tapimana. Unfin Diosin ahuun yoraquin. Un ahuun oinmati. Yamu ahuun oinmati nai muranshon uqui nichian ua yoinon.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “Pablon, ratuyamahuu. Min niaifo Cesar ano nocotiro mia chaca huafo cuscan min cayacafi cumasharanon. Upa Diosin min cufiain cuscan mia nica. Na mifu rafuafocai nan shashohuan murannoashu ahuuscaima,” ishon ua yoia.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ascano uhuun yoramishtichin, ratuyamacahuun. Upa Diosin ua yoia cuscan aiquin un icoinra huai. Tsoacai asaimafinquin.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ascafia mai nushmancayan toomanhuan racani anoashu nocon shasho toshacaishquiran, —ishon Pablonun ato yoini.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Quince osha finontan nan ununhuan ahuun anu Adriático anoshon fuuhuanun noco iyofoi cai. Yamu nacucahuanaino shashohuan muranshon yonomisifoan yoicaquin, —Man non mai ano nocoiran, —icashon yoinifo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Anori shinancanashu unuhuan ahuun noa tapipai caquin rusfinquin plomo tuchishon potanifo. Ahuun noa treinta seis metros. Ascashon afanan ori futsa ano ahuun noa tananni veinte siete metros ini.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ascaino man non toquirinin huaquin non nocoicairan ishon. Ratucaquin ahuun cuno ihuu rafu non rafuri rusfipan nushashon rusfipan shashoqui nushashon noa muran potanifo. Nanno shasho nitunon. —Toquirininhuan tsacatani shasho toshatiroran, —icashu. Ascashon ratucoincaquin cufinifo samamashta shafanon.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ascaino shashohuan murannoa yonomisi futsafoan shasho uhuapama naratamua fotomapaiyaifoan. —Shasho nitunon. Non cuno ihuu potapairan, —ishon yoinifo. Fuparapaicaquin. Fopaicaquin.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pablonun ato fuchishon ranushumua niaifo yoini,
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Anori yoitan ranushumuafoan ahuun rusfin shatuafono shasho nonocaini cani.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ascatan man shafano Pablonun ato yoini, —Man osha quince piqui tunua. Man ratucaquin.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ascan pii fucapun. Man piafin shara itiroquin. Non ahuuscaimaran, —ishon yoini.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Asca huatan misi tsomashon aton ointaifi Apa Dios cufiyoni, —Upa Diosin, ¡Aicho! Min noco cushusharamisi, —huatan misi pini.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Ascashon piyaino afanan ratunifoma oincaquin shasho murannoafoanri piinifo. Pablonun oincaquin ato ointi afanan ratunima.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Nan shashohuan muran non dos cientos setenta y seis yora.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ascano nantifi misi picani mayancoinnifo. Ascashon ushufo forusafo muran finifo shashohuan muranshon unu muran potaquin futsanifo. Shasho shacainacahuanon.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Shafacuaino mai fuchifiashocai tsoan onannima. Ascashon unuhuan patontana nannori mainfin fuchicatan ano nocopainifo. —Catiro oinquifin non tanafaintiroquin, —ishon aton nomuran shinannifo.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Tanapaicaquin shinancatan, —Rusfinquin tuchiaquin nushua rafu non rafuri non shatunon cacoinni canon, —icashon shatuafono aton shashohuan nonoinacahuanaino fooshcaquin. Ahuun chifishtatinin rusfi shoshan huanifo. Ascatan afanan panomanhuan futsa rushtiquiriri afanan rotanifo. —Fuun iyo sharanon, —icashon. Ascatan tanafainifo.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Chaicushon oianfo unu tapia ointsacun tanafaipaicaquin mai tsacatoshinifoquin. Shasho rushti fasi coraintoshini. Man fuchomanhuanquin chinahuaquin shasho tsispaquiri cuaquin futsani.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ascaino ranushumuafoan shinannifo, —Na shasho murannoafo ichotirofoquin Non ato rutunoncahuun, —ishon yoinifo.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ascanfiainton aton niaifoan Pablo rutupaiquima. Ascacun ato nitun huani rutunonfoma. Shasho murannoafoti niaifoan yonoa, —Atiriton man topiqui tapiaquin topifaifafaincahuun maiqui nocotacahuun.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Atirifiri ihui sapafo yatacanashu maiqui nocotacahuun. Ahuara futsafo shasho muran nonotiro nonofaifafaincahuun mai ano nocosharashcaquin, —ishon ato yononi. Ato yonoa cuscan nanscasi anifo. Nantifi cusumun nocosharai futsunifo.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.