Atos 27
Diospan Tsain (MCDNT) vs ARA
1 Ascano niaifoan yononi noco shashohuan muran Italia mai ano nichinon. —Pablo yafi afu cunu muran iquiafo Italia ano iyotahuun, —niaifoan afu niaifo ranushumua ahuun anu Julio yononi.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Ascaiton non Adramitio anoashu nanufaini Asia mai ano fonifo. Nocofunu ahuun anu Aristarco no fu cani. Nanton ahuun mai Tesalónica Macedonia muran. Unuhuan non pocufaini.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cai iyoco futsaino non Sidón ano noconi. Nocoshon ranushumua niaifo Julionun Pablo shara huapaiquin yoini, —Min nuno maputiro min yorahuan nuno icafoan min yopai cuscan mia inantiroforan, —ishon yoini.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Ascatan chipo Sidón anoashu non unuhuan pocufaini. Fuuhuanun noco catima huaino mai nushmancayan toomanhuan ahuun anu Chipre turocomucaini non cani. Ocuma futsan fuhuanun noco catima huani. Noco mushquihuuri fonifo.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Ascatan Cilicia mai cutanfoicai Panfilia mai futsari cutancuicai Mira pushurasi ano non noconi. Nan Mira Licia muran ini.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nanno ranushumua niaifoan shashohuan fuchini. Alejandría anoashu shasho muran noconifo Italia ano focani. Ascano ranushumua niaifoan shashon ifo yocani. —Non shashohuan muran mifu Italia ano capai. ¿Min noco iyotiromamun? —huani.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Non caino fuuhuanun noco catima huaino funainquimashta non cafoni. Fasi man shocunashu non Gnido cusumunri nocopaifiai non nocotiroma. Ascan fuun afoforinnoashu fuaino mai nushmancayan toomanhuan ahuun anu Creta ahuun mushquiori noco catima huani. Salmón pushurasi finonfaini cusumun non foyacuni cusumunri non foyacupaiyaino fuun noco catima huani.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Ascatan noco catima huafiaino fasi yonocoin cai non pushurasi ahuun anu Buenos Puertos ano noconi. Nan Buenos Puertos pushurasi futsan Lasea pushurasi chaima ini.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Non nanno osha rananyoni. Oi pacutian capaifiaino fasi unuhuan fuchomanhuain musunicoinni. Ascano Pablonun shasho niaifofo yoini,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 —Niaifofoan, mun tapia non natian caino musucoin itiro. Noco mafo non nocon shashori non funotiro. Norifi non asai futsutiroran, —ishon ato yoini.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Yoifiano shasho ifo non chiatamisiton yoinifo, —Ma. Musuma. Non nocosharatiroran, —huaifoan. Nicatan ranushumua niaifoan Pablonun ato numapaiyai cuscan nicatamarocon shasho ifoan non chiatamisi nicani.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Oi pacutiancai Buenos Puertos ano itiroma. Unuhuan cusumun fuchomanhuatiro. Shasho chacana huatiro. Atirififoan yoinifo, —Non pushurasi Fenice ano canon. Nanno mahua ocu rafu ahuusca huatacai fuchomanhuantiroma. Shara itiro. Ascano non oi pacutian ari nituyotiroran, —ishon yoinifo. Nan pushurasi Fenice Creta mai ano ini.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Funainquimashta fuu nocoaino, —Non casharanon. Nan fuu sharapan non casharatiroran, —ishon yoinifo. Ascaino Buenos Puertos anoashu non pocufaini Creta cusumunri cutan acuni.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Samamashta fuuhuan furani. Fuuhuan furanquin. —Nocachiorinoashu fuuhuan fuiran, —huaniquin.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Ascafia non cusumunri capaifiaiton noco catima huani. Ascano fuuhuanun noco iyoai ari non cani.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Mai nushmancayan raca uhuapamashta ahuun anu Clauda finonfain. Nanno finoainfono non fasi yonocain non shasho uhuapama chinutamua shashohuan muran naratainifoannifo.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Asca huashon shasho pinushusho finifoannifo. —Furo itama shara canon. Sumucainicai non Sirte ano minhuanmanhuanquin mai tsacanonma nanno musuni non suotiroran, —inifo. Ascashu nan, —Fuun noco iyoai ari non catiroran, —inifo.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Iyoco futsaino afanan fasi fuuhuan curushpacoin nocon shashohuan fuchomanhuaquin iquimapaiyaiton mafo potaquin futsunifo. Shashohuan shacatanon ishon.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Afanan puna futsan fuuhuan nishmayamacaiyaiton shashohuan murannoa aton ahuamamishti potaquin anaitinifo aton rusfifo ya.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ascafiainocai fuuhuan nishmanima. Shafa rananun nai faquishihuancoin fari punaiyamaino fishiforicai cainnifoma. Fuchomanhuan unuyamacaiyaino, —Man non nai futsuiran, —icashu ratucoinnifo.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Man non piqui tunuqui rananhuan. Ascashon Pablonun ninacahuantan yoiquin,
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ascafia ratuyamacahuun. Man naimacai. Shashohuan fusti funocoin.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Un mato yoiai cuscan Diospan oinmati afu nai muran icaton ua yamu tapimana. Unfin Diosin ahuun yoraquin. Un ahuun oinmati. Yamu ahuun oinmati nai muranshon uqui nichian ua yoinon.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “Pablon, ratuyamahuu. Min niaifo Cesar ano nocotiro mia chaca huafo cuscan min cayacafi cumasharanon. Upa Diosin min cufiain cuscan mia nica. Na mifu rafuafocai nan shashohuan murannoashu ahuuscaima,” ishon ua yoia.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ascano uhuun yoramishtichin, ratuyamacahuun. Upa Diosin ua yoia cuscan aiquin un icoinra huai. Tsoacai asaimafinquin.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Ascafia mai nushmancayan toomanhuan racani anoashu nocon shasho toshacaishquiran, —ishon Pablonun ato yoini.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Quince osha finontan nan ununhuan ahuun anu Adriático anoshon fuuhuanun noco iyofoi cai. Yamu nacucahuanaino shashohuan muranshon yonomisifoan yoicaquin, —Man non mai ano nocoiran, —icashon yoinifo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Anori shinancanashu unuhuan ahuun noa tapipai caquin rusfinquin plomo tuchishon potanifo. Ahuun noa treinta seis metros. Ascashon afanan ori futsa ano ahuun noa tananni veinte siete metros ini.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ascaino man non toquirinin huaquin non nocoicairan ishon. Ratucaquin ahuun cuno ihuu rafu non rafuri rusfipan nushashon rusfipan shashoqui nushashon noa muran potanifo. Nanno shasho nitunon. —Toquirininhuan tsacatani shasho toshatiroran, —icashu. Ascashon ratucoincaquin cufinifo samamashta shafanon.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ascaino shashohuan murannoa yonomisi futsafoan shasho uhuapama naratamua fotomapaiyaifoan. —Shasho nitunon. Non cuno ihuu potapairan, —ishon yoinifo. Fuparapaicaquin. Fopaicaquin.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Pablonun ato fuchishon ranushumua niaifo yoini,
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Anori yoitan ranushumuafoan ahuun rusfin shatuafono shasho nonocaini cani.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ascatan man shafano Pablonun ato yoini, —Man osha quince piqui tunua. Man ratucaquin.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Ascan pii fucapun. Man piafin shara itiroquin. Non ahuuscaimaran, —ishon yoini.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Asca huatan misi tsomashon aton ointaifi Apa Dios cufiyoni, —Upa Diosin, ¡Aicho! Min noco cushusharamisi, —huatan misi pini.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Ascashon piyaino afanan ratunifoma oincaquin shasho murannoafoanri piinifo. Pablonun oincaquin ato ointi afanan ratunima.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nan shashohuan muran non dos cientos setenta y seis yora.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ascano nantifi misi picani mayancoinnifo. Ascashon ushufo forusafo muran finifo shashohuan muranshon unu muran potaquin futsanifo. Shasho shacainacahuanon.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Shafacuaino mai fuchifiashocai tsoan onannima. Ascashon unuhuan patontana nannori mainfin fuchicatan ano nocopainifo. —Catiro oinquifin non tanafaintiroquin, —ishon aton nomuran shinannifo.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tanapaicaquin shinancatan, —Rusfinquin tuchiaquin nushua rafu non rafuri non shatunon cacoinni canon, —icashon shatuafono aton shashohuan nonoinacahuanaino fooshcaquin. Ahuun chifishtatinin rusfi shoshan huanifo. Ascatan afanan panomanhuan futsa rushtiquiriri afanan rotanifo. —Fuun iyo sharanon, —icashon. Ascatan tanafainifo.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Chaicushon oianfo unu tapia ointsacun tanafaipaicaquin mai tsacatoshinifoquin. Shasho rushti fasi coraintoshini. Man fuchomanhuanquin chinahuaquin shasho tsispaquiri cuaquin futsani.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Ascaino ranushumuafoan shinannifo, —Na shasho murannoafo ichotirofoquin Non ato rutunoncahuun, —ishon yoinifo.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Ascanfiainton aton niaifoan Pablo rutupaiquima. Ascacun ato nitun huani rutunonfoma. Shasho murannoafoti niaifoan yonoa, —Atiriton man topiqui tapiaquin topifaifafaincahuun maiqui nocotacahuun.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Atirifiri ihui sapafo yatacanashu maiqui nocotacahuun. Ahuara futsafo shasho muran nonotiro nonofaifafaincahuun mai ano nocosharashcaquin, —ishon ato yononi. Ato yonoa cuscan nanscasi anifo. Nantifi cusumun nocosharai futsunifo.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.