Lucas 15
INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs VC
1 Week pekhewe' yijaninkii wekwek t'ejuyets pa' witset Roma, qa pekhewe' iye titijiti'yijets in qi in uƚ'ets jukhew qa efuts iye, qa nekets pa'aj pa' Jesús qu' nepiye'.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Pe' fariseol qa pe' i'nq'ijatshenij ke' Moisés ƚe'lijei qa yejefitki'ijipji' pa'aj qa yit'ijju': —Ha'ne jukhew t'eku'miju'ƚ ene' qi uƚ'ets jukhew qa efuts iye, qa ƚekufetskii iye.—
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ma' qa pa' Jesús qa nifeli'm aka' ewi'ƚ yejeyumtshenijupi':
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 —¿Pa'n ƚii ekheweli'ƚ pa'qu' nana'li'm cien (100) kots'etetse' qa ewi'ƚ pe'qu' hami'iikii, me nite' yiwejinƚe eku'ni' pe' noventa y nueve (99) pa' ƚ'ejinqa'wet, qa qi qu' nowo'oikii pe' hamiikii ipƚu'ui in yi'wen?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ma' qa in yi'wen qa tik'eyifi qa yeni' ƚowonje' qa qi in ƚe'wisi'mkii qe hats yi'wen pe' hamtaxiikii.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Qa in yamii pe' ƚetsi' qa no'thet wetju'ƚ week pe' ƚejuwaikal qa pe' metitsi'm iye qa yit'ijets: “Week je'ƚe'sitsi'imkiiha qe hats hi'wen ha'ne hamtaxiikii kots'etax.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Yakha' hit'iƚij ewets in hik ƚunye'j aka'an, pa'qu' ewi'ƚe' in yili'ij in yaqsiijkii pa' uƚ'ax qa yi'nk'aihit pa'qu' ƚunye'je', ma' qa qi in ƚe'sitsi'mkiiha na' wa'sji', qe ta'ƚets pakha'an, qa nite' hik ƚeqjunyejeyij pe' noventa y nueve (99) yatsathen in hats nite' hamik'ui qu' ni'nk'aihit pa'qu' ƚunyejeye'.—
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 —I'nƚi'i pe'qu' efuye' qu' nana'li'm week inyaqsii (10) ƚ'astai nijketitse' (plata) inyetets, qa ewi'ƚ pe'qu' nanamju'. ¿Me nite' aje'eƚ yitujinhetji' pe' fetitjii qa yit'iji' pe' ƚexp'ilasineti' in wo'oikii ipƚu'ui in yi'wen qa yili'ij?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Qa in yi'wen qa no'thet wetju'ƚ pe' ƚejuwaikakii qa pe' metitsi'm iye, qa yit'ijji'ju': “Week je'ƚe'sitsi'imkiiha qe hats hi'wen ene' hamtaxiikii yaq'astaki'.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Hit'iƚij ewets, in hik ƚunyejei aka'an ne' ƚaqa angelits na' Dios, in qi in i'nji'teje'm pa' witisa'xi'mkii nekhewe'en, qe ta'ƚets pa'qu' ewi'ƚe' in wenink'aihit qa yili'ij pa' uƚ'ax in yaqsiijkii.—
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Pa' Jesús qa yit'ij iye: —Ewi'ƚ pa' jukhew wetsjuk pe' ƚelits.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Pa' omehe' qa yit'ijets pa'aj pa' ƚatata: “Tata, esƚisij hane'ej week pa' uja'x pekhewe' tsatsat'etsijek.” Ma' qa pa' ƚatata qa yejeyumtshenij pekhewe'en pe'qu' natsat'etsijek.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ma' qa uja'x pe' neƚutsik'i pa'aj, pa' omehe' qa ewi'ƚ yeni' pe' week ƚewekwekits, ma' qa ik qa yamii pa' toxii witset. Qa hikpa' naq'axiji' nite' yoksi'wenik'i pe' ƚaq'astayik'i wekwekƚe pe' taqhayijets.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ma' qa in hats week naq'axij pe' ƚaq'astayik'i, qa nam pa'aj pa' qi yipku' pakha' witset. Ma' qa yapeƚek pa'aj pakha'an qa qi in iyipkun pa'aj.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Ma' qa wo'oikii ƚ'ithayiwet'e. Qa yi'wen pa' ewi'ƚ jukhew tetseti'yi' pakha'an, ma' qa yukinii pa' ƚeq'ejinqa'wet qa yithayinenij pe' ƚeƚinhei tafitets.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Qa yaqaamij qu' netuj pe' tafitets ƚaqats ƚei ne'ej najkak algarroba, qe ham testiyi'ij ƚaqe'.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Ma' qa yijamtikii pa'aj, qa yit'ij: “Olots he' t'ithayi'yi' ke' ƚetsi' ha' tata qa na'l na'aj amanfik'i wityejket, qa hane'ej yakha' qa naq'aliyuyij yiyipku' ha'ne ha'ni'.”
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Qa' hapilii hane'ej ha' tata, qa hit'ijets: “Tata, yakha' yuƚ'ax. Nite' heik'enets pa' Dios qa akhap iye qa nite' heik'en ewets iye.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Nite' ye'weju'ƚij qu' it'ij yiwets, ya's. Umti yijat'ij qu' eqejkunenek'eyij.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Ma' qa niipha'm, qa ik pa'aj qu' napilii pa' ƚatata. Qa k'esiyu'ui pa'aj pe' ƚetsi', ma' pa' ƚatata qa yi'weniju'ƚ qa qi in neq'eletij pa'aj. Qa wekuma'xiju'ƚ pa'aj, qa tik'eyi'ƚ wetju'ƚ, qa wetƚu'uƚ iye pa'aj.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ma' qa iyet pa'aj pa' jutjana'x, qa yit'ij: “Tata, yakha' yuƚ'ax. Nite' heik'enets pa' Dios qa akhap iye qa nite' heik'en ewets iye. Nite' ye'weju'ƚij qu' it'ij yiwets, ya's.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Qa pakha'ƚe ƚatata qa yit'ijets pa'aj pe' ƚeqejkunenhei: “If'elitiƚik'i qu' enka'xi'ƚ ne' les ƚe'sits witqhinatai qa' uihiniƚik'ipha'm. Enka'xi'ƚ iye ƚayaqsi'ye' qa' iyaqsineni'ƚji' iye, qa' ƚ'otshilaxtiye' iye qa' otshini'ƚji' iye.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Enka'xi'ƚ hakha' we'nujeninƚe wakka ƚa's, qa' ilani'ƚ, qa' hikha' jinteƚuj qu' jintaqsiijkii pa'qu' ƚe'wis neƚuye'.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Qe ha'ne ya's humtitax qu' hats nawa'm qete'e' mexe iƚa'x iye. Hamtaxiikii qa hane'ej qa jite'wen iye.” Ma' qa hik pakha'aj qa yenju' qu' naqsiijkii pa' ƚe'wis neƚu.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Qa pakha'ƚe ajit wita's qa mexe i'ni' pa'aj pa' ƚ'ithayi'wet pa' ƚ'ejinqa'wetji'. Ma' qa in tepil pa'aj, qa k'esiyuu'etsha pe' ƚetsi' qa yepi'ye' pe' fiƚii qa pe' t'otoi iye.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ma' qa taya'yii pa' ewi'ƚ pekhewe' ƚeqejkunenhei qa nifaakanij pa'aj: “¿Pa'n ƚunye'jkii pe' t'otoi?”
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Qa pa' witqejkunenek qa yeku'ƚ pa'aj qa yit'ij: “Qe hats nam ha' ek'ini'j. Qa ha' atata qa inaqyaji'ij kakha' we'nujenin wakka ƚasik'i qa talanhetii, qe ha' ek'ini'j ham ƚunye'je'kii in nam.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Ma' qa nayu'kii pa'aj pakha'an, qa nite' nuihiyu'ufi pe' wititsi'. Ma' qa pa' ƚatata qa uyetsfik'i pa'aj, qa qi in iyintaxijets qu' nuiteje'm.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ma' qa yeku'ƚ pa'aj qa yit'ijets pa'aj pa' ƚatata: “Akha' ƚenikfe'lets in olots ininqapits in he'yithayii e'mkii, qa ham pa'qu' nite' heik'eni'ik'i qu' it'ij yiwets, ƚa'mek qa nite' les qu' esƚisi'ij pe'qu' ewi'ƚe' kots'eteika'ye' qu' hilan qa' hekunhenij ne' waikal.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Qa hane'ej in nam na' oqwomehe', hik nakha' naq'axƚi'iji' ke' aq'astayik'i pe' witqesul, qa hane'ej qa ƚilanik'ui ka' t'ujei wakka ƚasik'i.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Ma' qa pa' ƚatata qa yit'ijets pa'aj: “Ya's, akha' ƚa'nyijupkii. Qa week ene' yiwekwekits akha' eƚ'ewi'ƚƚe in ƚantsat'etsij.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Qa lesƚe ƚe'wisij qu' jitaqsiijkii pa'qu' ƚe'wis neƚuye' qa' ƚe'sitse' ine'mkii, qe hane'en, ha'ne ek'ini'j humtitax qu' hats nawa'm qete'e' mexe iƚa'x. Hamtaxiikii qa hane'ej qa jite'wen iye.”—
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.