Lucas 8
mbu (MBU) vs VC
1 Tù anzǝm man ngga Yesu gya arǝ alá mǝgulke andǝ amuna-là ɗàngɗáng aban hamnǝ Cau Amsǝban mala Domurǝm mala Ɓakuli. Alaggana male man lum-nong-ɓari ka, à nda atè.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Aɓea mamǝna mǝnana à pusǝ akukwar arǝia sǝ à twalia wia ban arǝkwana ka, à nda gbal atè. Amǝnia yì amamǝna ka à nda ka Maryamu (mǝnana à tunǝki ama Ɓwa Magdala), mana à pusǝ akukwar tongno-nong-ɓari arǝì ka,
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 andǝ Joana mālá Kuza, mǝnana kǝ ɗenyi nǝ ɓala mala Murǝm Hirǝdus ka, sǝ Suzana andǝ acilia pas. À kǝ pakki Yesu andǝ alaggana male gbasha nǝ agirkuma malea.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Lang ɓwabundǝa na arǝ ramba sǝ aɓwana na rǝ purkio arǝ alá ɗàngɗáng aban yiu aban Yesu ka, Yesu pǝlǝa nea wia mǝnia yì kanicau ka:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 Ɓè mǝ'rya wari a ɓeale. Nda ban kok mǝsǝɓeale ka, aɓea sukkio amur njargula. Aɓwana parkia a ɓakusǝia sǝ amuna-nyal mana a kùli ka à yì tarkia.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Aɓea sukkio amur tali, lang à purna ka kara à ime, acemǝnana à kum banpwala ɗang.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Aman sukkio aɓalǝ azwe, sǝ à gulo andǝia ka, kara zwe sorǝkia.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Sǝ aman ngga à sukkio amur nzali mǝɓoarne. À puro, à gulo, à kya ɓǝla, komǝyenani ka pusǝ ɓǝle kútì mǝnana à ɓeali ka kusǝ gbǝman.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Alaggana mala Yesu ɗì ama, mana nda ɓá mǝnia yì kanicau ka.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Pǝlǝa nea wia ama:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Mǝnia ka ndà ɓá man yì kanicau: Mǝsǝɓeale ka nda cau mala Ɓakuli.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Amǝsǝɓeale mǝnana à kpa mur njargula ka, à nda ka aɓwana mǝnana à ǒ, sǝ Shetan yiu yi pwan cau mǝnana a ɓabumia ka, ace mǝnana ɓǝà kǝa pà ɓamuria ɓǝà kum àwá ka ɗàng.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Amǝnana à kpa amur tali ka, à nda ka aɓwana mǝnana à ok cau ka, à é nǝ bumpwasǝa, sǝ cau kum kutio a ɓabumia ɗàng. Paɓamuru malea ka banì sau ɗang, pwari kārǝkiban yiu ka kara à kpa.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Amǝsǝɓeale mǝnana à kpa aɓalǝ azwe ka, à nda ka aɓwana mǝnana à ak cau mala Ɓakuli, sǝ nǝnzǝ́mò ka aɗenyicau mala doɓanza andǝ alta kume, sǝ bumpina arǝ kum banɓoarnado mala gìr ɓanza, yi tsǝia ko à ɓǝl ɗàng.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Sǝ amǝsǝɓeale mǝnana a nzali mǝɓoarne ka, à nda ka aɓwana mǝnana à ok cau sǝ à bwali nǝ ɓabum mǝɓoarne mǝɓafoe ka. À lidǝmba aɓa gandǝrǝu, sǝ cau pusǝ ɓealu mǝɓoarne aɓalǝia.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Ɓwa pà nǝ̀ tsǝk bǝsa a pitǝla sǝ nǝ̀ kùmsǝi wi nkenye amurí, ko nǝ̀ oasǝi a tǝta gado ɗàng. Nǝ̀ gyari a kùli ace aɓwana mǝnana à nǝ̀ kútí ka ɓǝà sǝn tǎlaban.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Kǝgìr pà kàm a sǝmbǝrǝa mǝnana à pà nǝ̀ pusǝ ce raka, sǝ kǝgìr pà kàm mǝnana à nǝ̀ gir ce, mǝnana à pà nǝ̀ súrǝì ko tè pà nǝ̀ pur raka.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Wu tsǝkiru arǝ gir mǝnana wu kǝ ok ka. Ɓwa mǝnana ndanǝi ka, à nǝ̀ tsǝki wi ɓe amurí. Sǝ ɓwa mǝnana pànǝi raka, ko mǝnana kǝ sǝni kǝla ndanǝi ka, à nǝ̀ é arǝì.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Pǝlǝa nggea Yesu andǝ amǝ'eambi yiu a baní, sǝ ace làkkì mala aɓwana ka à bwal bani ɗàng.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Pǝlǝa ɓeɓwa ne Yesu ama, <<Nggo andǝ amǝ'eambo ka, à nda ban came a nza, à kǝ earce sǝno.>>
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Yesu nea wia ama, <<Nggem andǝ amǝ'eambam ngga, à nda ka ɓwana mǝnana à kǝ ok cau mala Ɓakuli sǝ à kǝ tsǝi aɓa túró ka.>>
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 A ɓè pwari mwashat Yesu ne alaggana male ama, <<Wu fani sǝm nǝ̀ eauwe a ɓè nkaring nggeamùr.>> Pǝlǝa à eauwe a waru aban ká.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 À nda rǝ o ka, Yesu koa ntulo. Kara nggea gung mǝcandǝe longŋǝna ɓua a nggeamùr, ɓǝ́ kongsǝna waru. Yia ka à nda aɓa nggea tanni mǝgule.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Alaggana wario à kya loasǝkì a ntulo ama, <<Ɓwamǝgule, Ɓwamǝgule, sǝm ndo sǝm nǝ̀ ko!>>
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Yesu pǝlǝa ɗì alaggana male ama, <<Gūliarǝui ma'wun nda ke?>>
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Yesu andǝ alaggana male samsǝa à yàllî nggeamùr Galili à kya kpasha a bu-nzali mala amǝ Gerasin.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Lang Yesu nǝ̀ eauwe a nza ka, kara ɓè ɓwabura ndya, mǝnana ndanǝ akukwar arǝì ka. Ɓwabure pur amǝno yì la ka. Ɓwabure ka banì sauwuna oasǝ agir-nggūrǝu arǝì ɗàng, sǝ dukiyi a ɓala ɗàng, akiyi rǝì aɓalǝ aɓembe.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Lang nǝ̀ sǝn Yesu ka, kara mak'zwalo bàng-bàng, yi kpa a ɓadǝmbi, loasǝ gi kǝ̀rkǝ́r ama, <<Mana ǝn pakko, Yesu, Muna mala Ɓakuli mana Karban kat ka? Ən nggǝ zǝmbo, kǝa pam tanni ɗàng!>>
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Ne anggo acemǝnana Yesu angŋǝna dǝmba sàrǝ̀nà amǝnia yì akukwar ka ɓǝà purî rǝ mǝnia yì ɓwa ka. Kusǝ pas ka abangŋo mǝɓane man kǝ lo arǝì. Sǝ kat andǝ amani ama aɓwana nǝ̀ taka akusǝi andǝ abui nǝ anko andǝ ansolo, sǝ à nǝ̀ tamsǝ aɓwana ɓǝà yállí ka, nǝ̀ kasǝki ansolo, nǝ̀ ɓungia anko. Pǝlǝa akukwar nǝ̀ um nǝi a ɓabondo.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesu ɗì ama, <<Lùllǝò a mana?>>
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Akukwar nì camarǝ zǝmbi Yesu ama ɓǝ̀ kǝa tasǝia aɓa tūli-tàtǝkǝtè, yì tūli-bǝsa ɗàng.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 A girǝi bania anggo ka, nggea domwan mala atǝmbǝrǝm-ɓala ndakam, aban likiali a bum-nkono. Akukwar nì zǝmbi Yesu ama ɓǝ̀ earia wia ɓǝà kya kutio arǝ atǝmbǝrǝm-ɓala mǝno, pǝlǝa earia wia ɓǝà kyane.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Lang akukwar purî rǝ mǝnia yì ɓwa ka, à kya kutio arǝ atǝmbǝrǝm-ɓala. Kara domwan man kat giɓi nǝ mire a pal nkono à kya ɓunno a kun gwanyi mǝ'dāhre, à sukkio aɓa anggeamùr, à ko kat à wu mbǝtǝp.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Lang amǝ'yál atǝmbǝrǝm-ɓala sǝn gìr mǝnana kumban ngga, à sarǝa mire aban o, à kya bangce a la andǝ acilia ban aɓa bu-nzali mǝno.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ɓwabunda puro aban ká sǝn gìr mǝnana kumban ngga. Lang à yina a ban Yesu ka, à yì kum mǝnia yì ɓwa mǝnana akukwar purî rǝì ka, aban do a ɓadǝm Yesu nǝ agir-nggūrǝu arǝì, ɗenyicau male nyarǝna arǝì, sǝ ɓangciu pakkia wia.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Aɓwana mǝno à sǝn gir nî nǝ mǝsǝia ka, à kanî aɓwana ce pusǝo mǝnana à pusǝ akukwar arǝ mǝnia yì ɓwa ka.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ɓwabunda mǝnana kat a bu-nzali mǝno mala amǝ Gerasin ngga, à zǝmbi Yesu ama ɓǝ̀ upi nzali malea, acemǝnana ɓangciu pakkia wia kǝ̀rkǝ́r.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 ɓwa mǝnana akukwar purî rǝì ka zǝmbi wi ama, nǝ̀ o atè. Sǝ Yesu ɓinǝe, ne wi ama,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 <<Nyare a la ma'wun kya na ce nggea gìr mǝgule mǝnana Ɓakuli pakko wi ka.>>
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Lang Yesu nyarǝna ka, ɓwabundǝa gingsǝi, acemǝnana à nda ban kundǝe.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Pǝlǝa ɓeɓwa, lùllǝì ama Jarus, ɓwamǝgule mala Ndakpapi, yiu yi kpa a ɓadǝm Yesu, kǝ ɓuakia rǝì ama ɓǝ̀ yiu atè a ɓala male,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 acemǝnana kǝ mǝɓoarnsarile mwashat ɓǝ̀rɓǝ̀r, mǝnana ndanǝ apǝlǝa lum-nong-ɓari ka, kúni malanǝ̀ kùmsǝó.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ɓè ɓwama nda aɓalǝia, mǝnana pak apǝlǝa lum-nong-ɓari nkila na aban sukkio arǝì. Mal girkuma male a ban amǝ'sonzǝo, sǝ kǝɓwa gandǝ sonzǝe ɗàng.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ɓwama man kar nǝ nzǝm Yesu, je kun daura male, anggo ka kara sukkio mala nkila male came.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Yesu ɗiban ama, <<Yana ɓwe jem?>>
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Sǝ Yesu ka bang ama, <<Ɓè ɓwa jenam, ǝn sǝlǝa, acemǝnana ǝn ok rǝcandǝa puro arǝàm.>>
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Lang ɓwama man sǝnǝni te ndo nǝ̀ pur ka, puro rǝì kǝ ɓǝla, yi kpa a ɓadǝm Yesu. A ɓamǝsǝ ɓwabundǝa kat, bang tǝr gir mana tsǝi sǝ je Yesu, andǝ kúmó mǝnana kum rǝpwala àkǝ̀ banì ka.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Sǝ Yesu ne wi ama, <<Ɓoarnsarilem, gūliarǝu mô arǝàm twalǝno ban rǝkwana mò, o aɓa rǝpwala.>>
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesu na arǝ nacau più ka, ɓeɓwa pur nǝ ɓala mala Jarus, yì ɓwamǝgule mala Ndakpapi. Yi ne Jarus ama, <<Ɓoarnsarileo pangŋǝna lú. Kǝa pe Malǝm tanni ɓà ɗàng.>>
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Lang Yesu ok ce ka, ne Jarus ama, <<Ɓangciu ɓǝ̀ kǝa pakko ɗàng, we ka tamsǝ ɓabumo, rǝ munio nǝ̀ malâ.>>
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Lang à yì bwalǝna ɓala mala Jarus ka, Yesu eari kǝɓwa kutio atè ɗàng, she kǝ Bitǝrus, sǝ Yohana andǝ Jemis, sǝ tár muna andǝ ngge.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Anggo ka ɓwapǝndǝa kat à nda rǝ ɓua sǝ à kǝ keban ace. Yesu nea wia ama, <<Wu kǝa ɓua ɗàng, muna ka wu ɗàng, nda a ntulo!>>
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Kara à oali oalo kyauwikiban, acemǝnana à sǝlǝna ama muna ka wuna.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Pǝlǝa Yesu bwal muna a garabui, sǝ na ama, <<Munem, lo!>>
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Yilǝmi muna kara nyare, sǝ par buì lo cam nǝ came. Yesu pǝlǝa nea wia ama, ɓǝà pe wi girlina ɓǝ̀ li.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Atár muna andǝ ngge ndali kǝ̀rkǝ́r. Pǝlǝa Yesu nunkiria, ama ɓǝà kǝa ne kǝɓwa ce gìr mǝnana kumban ngga ɗàng.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.