Marcos 2
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NAA
1 Lama nang pelie i lutetu, lama Jisas i lo werer ako la a rem a Kaperneam. Lama toko na sengre o nongpol ako Jisas i lo werer a ile vulonga.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Na or vusnga kene o velilo pel nge vel aken. O men velilo pel a vel aken lemi ma vel aken kene i vual, ma i alpopot a vel thekia na wop ol e avele ako aro o es ol nge, lamako Jisas i panongpol or nge a God ile riong.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Lama toko pelie ako o pasong ni multhanginga ako a Jisas nge la. Na toko aken, ini peti elonga i motungtung, i es ol avele, ma i ngo vet inga a ring, na toko or penel kene o potun tomo i nge ile ngosel.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Na vel i vual rintet nge toko na sengre, ma wop e avele ako aro o paeso toko aken a Jisas nge la. Ma o sorau vel powe roro e wop ako ru Jisas i voth vengtun nge, ma o patio we a ni peti motungtunga ile ngosel ma o pamonlolu i ruru a Jisas nge la.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Na Jisas i thopol ole lemioong, ma i ria ni peti motungtunga aken ve, “Tuk, God ilemi simikal lom vothung kerengare lale.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Na toko pamirealinga pelie nge a Moses ile patorong or mun ako ru o men, na a or nge kene, olemi vene,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “I vova ake i oma riong venen aken, e? Aken i voltet a God. Toko e i pavurvur avele, God inga i pavurvur ako aro i patitepot toko ile vothung kerenga.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Na Jisas ilemi mire nge olemi, ma i nina or ve, “I vova ake lomumu i venen aken, e?” Ma i ria mun or ve,
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 “Riong kathnga i semel ako aro tho ria i a ni peti motungtunga ake nge, e? I klip avele ako aro tho ria toko e ve, ‘God ilemi simikal lom vothung kerengare lale.’ Eneke thomu o pavurvur aro o thopol lek riong potoi avele. Aveto i klip nge ako aro tho ria toko e ve, ‘Plosa mo ela lom ngosel mo wong es.’ Eneke thomu o pavurvur ako aro o thopol lek riong potoi.
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Maken aro tho ri riong klipnga aken, eneke tho sis ve aro lomumu mire ako ve, Toko Pomnga Itun ile engenging ake ru a ulue i voth, na i pavurvur nge toko na sengre ole vothung kerengare patitepotnga.”
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 Mako i ria ni multhanginga aken ve, “Tho ria wong, ong mita, mo ela lom ngosel, mo wong es a lom vel.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 A ur e avele nako toko aken i mita, ma i ela ile ngosel, ma i es ol. Ma or vusnga o thopol i, ma o kukuk. Na or alavusnga o risea a God nge. Ma o ria ve, “Nomenga ako me i pavurvur ponange ake, te thopol ur e avele i vene ake.”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Na Jisas i lo werer mun a thei a pamonlel a Galili, na toko na sengre pom ako o velpoltun mun i, ma i patoral or.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Na i es la, ma i thopol a Livai ako ini a Alpius itun, i menen a takis ulnga a vel. Ma i ria i ve, “Aro wong panes tho.” Na a ur e avele, nako toko aken i mita, ma i panes ol a Jisas.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Lama Jisas ome ile wainlangaere o es a Livai ile vel. Na toko pulua mun o panes i lamako o meno a Livai ile vel, ma o an tomo e takis elngare na toko le vothung kerenga mun pelie.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Na Parisire, na toko pamirealingare nge a Moses ile patorong, o thopol a Jisas ako i men, ma i an tomo e takis elngare na toko le vothung kerengare. Ma o nin a Jisas ile wainlangaere ve, “I vova ake Jisas i an tomo e takis elngare na toko mun pelie ako or alavusnga ole vothung kerenga, e?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Ma Jisas i nongpol i, ma i ria or ve, “Areko olemi ve o sivenga aro o es a vuralinga nge avele, ini inga areko oni multhang ako aro o es a i nge. Tho velpol ake ve aro tho leng inga areko ole vothung i vengveng, kene avele. Tho velpol ake aro tho leng inga toko na sengre ako ole vothung kerenga, mo aro o eksing ole mimiong.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Na nge nang omole ako ina Jon ako ini toko paninuonga ile wainlangaere, ome Parisire, o sem. Na toko pelie o nin a Jisas ve, “Ake ini a Jon ile wainlangaere na ine Parisire mun, o sem, ake vene na o panes ake ini pompomere ole vothung. Na i vova ake lom wainlangaere o sem avele, e?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Ma Jisas i olal ole riong e riong agelalnga ve, “Aro ve toko na sengre o es nge sungaling a aning, aro o an eve o sem? Avele, i pavurvur aro o sem avele. Aro ve toko peange ponganga i voth tomo e or, aro o an inga naro o sem avele.
19 Jesus respondeu:
20 Na nge nang e ako panen aro o eltetpot peange ponganga aken a or nge. Aro nge nang aken, aro o sem, eneke olemi kene i kerere.”
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Lama i patongrum mun i a or nge, e riong agelalnga ve, “Aro ve lavlav omole ako i negi naro i minra, mothong tova italalo tomo i nge lavlav epee ponganga ako i wolo rongan, aro vene mo i monteto mun lavlav neginga aken mo i minra rintet.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Na toko e i mothong tova aro i save vain ponganga nge thei pokin ako ini mekerem peti neginga, eneke i pavurvur aro i lowimpot avele. Aro vene mo aro vain i lothunpot mo aro thei pokin aken ru vain i voth nge, aro i vupol mo vain i lel pautet. Naro or paini o kerenga. Aveto i sivenga ako aro i save vain ponganga nge thei pokin ponganga ako aro or alaini aro o sivenga.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Nge nang rialonga omole ako Jisas ome ile wainlangaere, o es a ometa lemi. Na ile wainlangaere o avtha ole sovengalo na o vurpot wit monnga, na o eses, ma o an rum so i.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Lama Parisi pelie o ria Jisas ve, “Wong thopol vet lom wainlangaere, o vova ake o avsa a Moses ile patorong nge nang rialonga, e?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Lama Jisas i ria or ve, “Thomu o tital tenesing a God ile erere lale, nge ur ako ler nepes a Devit i oma i nomenga, aveto ava lomumu mire senu nge avele. Nge wop lemi aken Devit ome ile tokokoere mesipun or, eneke oa aning avele.
25 Ele lhes respondeu:
26 Lama o velpol a Lotu Tepun a Vel, nge wop lemi ako Abiatar i voth ini prisre oa pomnga. Ma Devit i eso nge, ma i an bret ako ini sungong ako a God nge. Na bret aken kene i riri rintet na o pavothal nge na ini inga prisre oenga o anan i. Aveto Prisre oa Pomnga aken i sungu i a Devit nge, ma i an i, ma i sungu mun pelie a ile tokokoere nge, ma or alavusnga o an i. Na God i paomelal vet or avele.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Lama Jisas i ria Parisire ve, “God i pamen it ve aro te opoesal nang rialonga avele, aveto i pamen nang rialonga ake ve aro i opoesal inga it.
27 E Jesus acrescentou:
28 Mako Toko Pomnga Itun, ini mukalinga mun nge nang rialonga.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.