Marcos 12

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma Jisas i ria ile riong agelalnga a toko na sengre nge ve, “Toko omole ako i lesu vain a ometa, ma i avalalo i ma i tou vol ako aro o tepiplas vain monnga nge mo ei i lelu nge la. Lama i pipera mun mavupo ako mo ini vain a ometa theal tetalnga ile. Ma i pathealu tokokoe pelie mo o theal ia ometa aken. Naro i es nge rem relnga e mo i voth tel nge.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Lama nge vain le motuong ma i pakepot ile umonga omole ma i es a tokokoere ako o theal tetal ia ometa aken, eneke i sis ve aro i ela aning epee mo ini imeni olonga.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Aveto o rere umonga aken ma o siso i, lamako o wispot i ma i es polpol werer inga la.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Lama ometa tokoninga i pake mun e la, aveto o sobilepu ipounga lamako o palemarau i.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Lama ometa tokoninga i pakepot mun ile umonga omole, makola o pun rin ol i, lama i pakepot mun ile umonga pelie na i pakepot or omole omole la, ave o someng pelie na o so rin pelie.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Omole ol rongan i voth ako ini itun ako ia sagu rintet i, na i pakepot mun itun a or nge lama i ri ve, ‘Aro o wen ol i, ke ini tuk’.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 “Aveto ometa thealngare, o rirum pel nge ve, ‘Toko aken aro i rorol itema nge ile ur elonga ma ini ile ol. Ita, aro te so rin i mo ile ur elonga ake aro ini ler ol.’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 A ur e avele na o rere i, ma o pun rin i ma o asespot i a lok kime.”
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Na Jisas rongan i ri, ma ria ve, “Ur nekenga ako aro ometa tokoninga aro i oma i, e? Aro i es mun a ometa mo i pun rin tokokoe areken mo i sungu ol ia ometa aken a toko rerelire nge.”
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Ma Jisas i ri riong agelalnga ve, “Lomumu rum senu nge riong ako a God ile erere i ri vene:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Toko Pomnga i papomnga um aken,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Lama pris kimangare na toko pamirealingare nge a Moses ile patorong, o nongpol riong agelalnga aken Jisas i ri nge, ma olemi mire ako ve, Jisas i oma riong aken nge or, mako o ortet sovengalo ako aro o rere a Jisas nge, ave o ngange nge toko na sengre, mako o los lelpot ol nge a Jisas, mako o es.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Lama mukalinga areken o pakepot Parisi pelie na Herot ile tokokoe pelie ma o es a Jisas nge, ma olemi ako ve, o olotet i nge riong pelie.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Ma o es a i nge me ma o pawomwomal i ve, “Pamirealinga, lemimem mire ako ve, lom riong kene i nunganga, ma wong nongal nge toko kimanga na toko vulutnga ole ri ololoing avele, na ong pamireal nunganga ako nge a God ile riong. Naro ong ria them, i vava, nge ler patorong i pavurvur ako aro te ul inga takis a nepes a Sisar nge, eve avele?
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Aro te ul i eve te mothong?”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 O sungu omole a i nge lama i nina or ve, “Anga ia sei ake na anga iion ake?”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Lamako Jisas i ria or ve, “Ur ako ini a Sisar ile aro thomu o sung werer i a Sisar nge, na ur ako ini a God ile aro thomu o sung werer i a God nge.”
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Ma ine Sadiusi pelie ako o es a Jisas nge me, na ini tokokoe areko olemi ako ve, toko aro ve i rin, i pavurvur aro i mimi werera ol avele. Mako o sis ve aro o olotet a Jisas nge ninong ve,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Pamirealinga, nomenga ako, Moses i wat patorong omole ako ve, ‘Aro ve toko i rin petetun iewo, na otun e avele, aken aro itein posnga aro i ewo werera mun itein pomnga ia basu, mo aro i pavelpol wain e mo ini itein pomnga ile mo ilengare o mothong tova o vus.’”
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Mako o rirum ol i ve, “Na titein pel or limai o voth, na otein pomnga i ewoa tel seng lama i rin petetun iewo sengenga aken na otun e avele.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Lama otein aininga i ewoa mun seng aken, ave i rin petetun mun i na otun mun e avele, na otein menga i ewoa mun seng aken ma a vothung re inga ako ini omole.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Na or alalimaipot o ewoa seng aken, na otutun e avele, lamako patopalalnga ol seng aken kene i rinpot mun.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ken, them ri ve them nina ong, na aro ve panen nge los wereraing aro seng aken aro ini ol i kathnga iewo ol, e? Eneke or alalimaipot o ewoa i.”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Ma Jisas i olal i a or nge ve, “Ava lomumu mireo vet tie avele nge God ile erere ile riong, na lomumu mire mun nge a God ile engenging avele. Taro aken lomu lemi rumong i kerenga.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Na nge los wereraing panen anga, aro peangeong ol avele, aro o men ol inga ranga ve ini a God ile enselre ake ro a Pen a Urvet lemi.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Aveto lomu pamirealing nge areko o rin lale ve aro o mimi werer ol avele, aro tho ria mun tie nge aken. Thomu o tital erere nomenganga ako Moses i wat i, aveto lomumu mire senu nge avele. Nge tenesing ako e won pok a vutvutnga ako won sesenga i apola nge, ma God i ria Moses vene:
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Toko or me aken o rin nomenga, aveto ooni rongan i mimi, mako God ini toko mimingare ole God na ini toko rinongare ole avele. Thomu o leklek rintet nge lomu riong aken ve toko aro i rin naro ioni i vus.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Lama toko pamirealinga nge a Moses ile patorong omole i nongpol ako Jisas ome tokokoere o pun pel nge riong, ma i nongpol ako Jisas i olal senu Sadiusire ole riong, mako i nin a Jisas ve, “Na nge a God ile patorong, kathnga ako i mukal nge patorong elonga?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Ma Jisas i olal ile riong ve, “Patorong ako i mukal rintet kene i vene: ‘It toko na sengre a Israel, o nongpol me. God, ako ini ar Pomnga, ienga inga ako ini a God.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Naro omu sagu a God, ako ini ar Pomnga, nge opomu alavusnga na onumu alavusnga na lomumu alavusnga na nge lomu engenging alavusnga.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Na God ile patorong aininga nge it, kene i vene: ‘Aro omu sagu thongongomuere ranga ve ako omu sagu sivengomu.’ Patorong ol e avele ol ako aro i mukal nge patorong or aini ake.”
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Lama toko pamirealinga aken i ria Jisas ve, “Pamirealinga, lom riong aken kene i nunganga, God ienga inga ako ini a God, na e avele ol ini ar God.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 I nunganga ako aro ar sagu i nge opor alavusnga, na nge nir alavusnga, na nge ler engenging alavusnga, naro ar sagu mun thengengerre ranga ve ako ar sagu sivenger, na aro ve te panes riong or aini ake, ake ini vothung sivenga ako i mukal nge sungong elonga ako it Judare te pavothal ler lotu nge.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Ma Jisas i nongpol ako i olal senu ile riong ranga ve ini toko ako ile mire i sivenga. Mako i ria i ve, “Wong toth lale ako aro ong velpol ini a God ilenga.” Mako toko alavusnga aken kene o ngangeal ol a Jisas ma i pavurvur ol aro e i nina ol i nge ninong ol e avele.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Jisas i men a Lotu Tepun a Vel a lok lemi, ma i patoral toko na seng alavusnga, ma i ria or ve, “Toko pamirealingare nge a Moses ile patorong o ri ve Krais ini pamimionga ako i velpol a Devit ikime mo aro ini nepes ranga ve ini a Devit. Na i vava ake o ri vene ake, e?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Eneke nomenga ako, Oni Riringa i meno a Devit nge, mako Devit i wat riong ve,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Na nge riong inga aken, Devit i apet a Krais ini ‘ia Pomnga.’ Na ile riong ake i pathengal it ve, Krais i voth tel lale. Na i vova ake o ri ve Krais ini inga a Devit itevinga na i velpol a rumongaling nge i, e?”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Na Jisas i pamireal or ve, “Thomu o nakalal thomu nge toko pamirealingare nge a Moses ile patorong ole vothung, eneke o sis ve o magon tomo nge oa teunong lolloinga, naro toko na sengre o pathokeal or a rem lemi.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Na o sis ve ako aro o men nge menonga ako i voth a mukaling, a toko na sengre otheki a Judare ole lotuonga a vel lemire, na nge menong nge aning aolongaere o sis vet ako ve, aro o men nge menonga mukalinga.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Aveto o pavus vet inga patong seng basbasuere ole ur elonga, na ole nongong mun kene i lollo mo o ri ve tokokoere o pasea or nge, aveto tokokoe areko o venen aken aro God i paomelal rintet or panen.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Lama Jisas i men gatpot tie nge umtun mei ako aro o ulu ole sungong nge, ma i the toko na sengre ako o ul ul ole umtun a lemi, na toko le urnga pom ako o ul ul umtun aolonga a umtun le ngoing aken.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Aveto patong seng basu atiko i es me ma i ulu umtun aini ako i posngaingati.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Ma Jisas i thopol i veno ako, ma i leng veliloalo ile wainlangaere, ma i ria or ve, “Tho ri nunganga a thomu nge, seng basu atike, ile sungong kene i mukal nge toko na seng elonga ole sungong ako o ul i.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Eneke toko le urngare o ul inga ole umtun pothoingare, aveto patong basu atiken, ile ur e avele, na i ul vustetpot ile umtun aini atiken. Na ile umtun ol e avele ako aro i olol ia aning nge.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.