Lucas 5
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NAA
1 Nge nang omole ako Jisas i mit a thei a pamonlel a Galili wo peti, ma toko pulua ako o es a i nge ma o mumrongtuno i, ve aro o nongpol a God ile riong.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Ma Jisas i thepol wok or aini ako o wetea i a thei wo peti. Aveto wok tokoninga ako ini silang elngare o voth nge avele, eneke o sopol oa susua.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Mako Jisas i ro a wok nge ako ini a Saimon ia. Ma i ria Saimon ve aro i osthongpot wok a sthapot la tie. Na Jisas i men a wok lemi na i patoral toko na sengre.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Ma i patoral or ma i vus, lamako i ria Saimon ve, “Aro wong na thongongomre aro o sauthpot a thei stha la, mo o ulu omu susua mo o ting silang.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Ma Saimon i ria ve, “Toko Pomnga, them um polpol inga nge pemlik lollonga ake ma them tinga vet silang e avele. Aveto aro them ulu wereru mun emem susua, eneke wong ria vene aken lale.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Ma o oma venen aken ma o tinga silang pulua, na pa omole re ako aro oa susua aro i minrira.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Mako omeni wit othangangaere ako nge wok aininga mo o es me mo o opoal or. Na o asesa silangre nge wok alaini aken ma i vuala ma pa omole tova aro wok alaini o vlu.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Ma Saimon Pita i thepol aken. Ma ilemi kerere ma i koru ieve a Jisas itheki lemi ma i ria ve, “Toko Pomnga, aro wong lo lelpot tho, eneke tho ini toko ako lek vothung kerenga.”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Ma i ria ol venen aken, eneke i thepol silang pulua ma i kukuk nge. Ma areko o voth tomo nge i o kukuk mun nge.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Ma Sebedi itun or aini ako ini a Jems na Jon, or paini ini a Saimon ithanga, ma or paini mun kene o kukuk.
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Ma o monteta oa wokre a thei wo peti la, na o modipdopu ur alavusnga na o panes a Jisas.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Na Jisas i voth a rem pomnga omole na toko omole ako i voth nge, kene ini peti i vustetu nge putput. Ma i thopol a Jisas ma i koru ieve ma ipo tiru a ulue na i nong a i nge ma i ria i ve, “Toko Pomnga, ong pavurvur aro ong paonolpot tho mo tho riri a God itheki, tova lomum ve aro ong oma i.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Ma Jisas i ronga imeni a i nge na i ria i ve, “Lemik ve aro tho oma i, aro wong riri werer.” Na a ur e avele, nako putput aken i vuspot ol a i nge.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Ma Jisas i ri engeng a i nge ve, “Wong mothong tova ong ria ol toko e nge. Aveto aro wong es vengveng a pris nge la, mo i thopolrum num peti, mo aro i panunganga riong nge wong ve, ‘Putput i vus.’ Na oma lom sungong ranga ve Moses i ria nge lale, mo ako tokokoere olemi mire ako ve, num multhanga aken i vus.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Aveto ur areko Jisas i oma i, i kimapot a pen elonga. Mako toko puluanga o es a i nge, mo o nongpol ile riong, naro i eltetpot oni multhanga.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Aveto nang pulua ako, i es nge wop ako toko e nge avele, ma i nong nge.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Nge nang e ako Jisas i patoral toko na sengre, na pokononga pelie ako o apet or ini Parisire tomo nge pamirealingare nge a Moses ile patorong ako o es e pen elonga ako ru a Galili na Judia na Jerusalem, or ako o men tomo mun. Na Toko Pomnga ile engenging, i voth tomo nge a Jisas, mo aro i pamimi ni multhangingare.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Ma tokokoe pelie ako o potuna toko omole ako tomo nge ile ngosel. Ma toko aken ini peti motungtung. Ma o ri ve o potuno i a vel lemi la, mo o parong i a Jisas itheki lemi.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Aveto vel lemi i vual rintet nge toko na sengre, na ole sovengalo avele ako aro o paeso ni multhanginga aken a vel lemi la. Mako o paesa i a vel powe la, ma o eltetpot vel pothoi ako ini um. Na toko aken o pamonlolu tomo i nge ile ngosel la, ako ru a toko na sengre oa lemimi, ako ru a Jisas itheki lemi.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Ma Jisas i thepol ole lemioong ma i ria ve, “Teik, tho ria wong God ilemi simikal lom vothung kerengare lale.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Na Parisi tomo nge pamirealingare nge a Moses ile patorong osivenga olemi pompom ve, “Toko aken ini ao ake i kelelal a God, e? Toko e i pavurvur avele, God inga i pavurvur ako aro i patitepot toko ile vothung kerenga.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Ma Jisas i ate ole lemi rumong ma i ria ol or ve, “I vova ake lomumu i voth vene ake?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Riong kathnga i semel ako aro tho ria i? Aro ve tho ria i ve, ‘God ilemi simikal lom vothung kerengare lale.’ Riong ake i semel, eneke thomu o pavurvur, ako aro o thopol lek riong potoi avele. Aveto aro ve tho ria i ve, ‘Plosa mo es.’ Riong ake i klip, eneke thomu o pavurvur aro o thopol lek riong potoi.
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Maken aro tho ri riong klipnga aken, eneke tho sis ako ve, lomumu mire ako ve, Toko Pomnga Itun ile engenging ake ru a ulue, i voth, ma i pavurvur nge toko na sengre ole vothung kerengare patitepotnga.’” Mako i ria toko ni peti motungtunga ve, “Tho ria wong, ong mita mo ela lom ngosel mo es a lom vel.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Na a ur e avele, nako i losa a toko na sengre otheki, na i ela ile ngosel ako ru i ngo nge na i es a ile vel la, na i paesa God iion roro.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Ma toko alavusnga o kukuk rintet nge. Ma o paesa God iion roro. Na o papomnga i. Ma o ria ve, “Na ponange them thepol ur ako i rel rintet.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Lamako Jisas i espot ol, ma i thepol toko ako kene ini umtun elnga ako i men a ile umtun elnga a vel. Na iion a Livai, ma Jisas i ria i ve, “Wong panes tho.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Mako Livai i mita na i mothonglelu ile ur elonga, na i panes a Jisas.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Na Livai i oma Jisas ia aning aolonga ako a ile vel. Na umtun elnga puluanga tomo mun nge tokokoe pelie, o voth ma o an tomo nge or paini.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Na Parisire tomo nge pamirealingare nge a Moses ile patorong, oni plong nge omaing aken, ma o ria ria nge a Jisas ile wainlangaere. Ma o ria ve, “I vava ake thomu o an tomo na o thin tomo nge tokokoe areko ini umtun elngare na areko ole vothung kerenga, e?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Ma Jisas i olal ole riong ve, “Areko olemi ve o sivenga, aro o es a vuralinga nge avele, ini inga areko oni multhang aro o es a i nge.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Tho velpol ako aro tho leng toko vengvengare mo aro o eksing ole mimiong, kene avele. Tho velpol ako aro tho leng tokokoe areko ole vothung kerenga, mo aro o eksing ole mimiong.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Na tokokoe areken o ria mun a Jisas ve, “Na Jon ile wainlangaere o sem nge aning, na o nong mo o lotual nge a God. Na Parisire ole wainlangaere o oma mun venen aken. Aveto lom wainlangaere o an na o thin na o sem avele.”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Ma Jisas i ria or nge riong agelalnga ve, “Aro ve toko peange ponganga, i voth tomo nge ilengare nge sungaling a aning, i pavurvur aro o sem avele.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Aveto panen aro o eltetpot toko peange ponganga aken a or nge. Naro nge wop lemi aken aro o sem ol e aning.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Ma Jisas i oma mun riong agelalnga omole ako a or nge. Ma i ria ve, “Toko e aro i inrapot tekruk epee ponganga, naro i italalo i nge tekruk neginga avele, aro vene mo i pakerenga tekruk ponganga aken na epee ponganga aken i ang tomo nge tekruk neginga avele.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Na toko e i mothong tova aro i save vain ponganga, nge thei pokin ako ini mekerem peti neginga, eneke i pavurvur aro i lowimpot avele, aro vene mo aro vain i lothunpot mo aro thei pokin aken aro i vupol, mo vain i lel pautet na thei pokin aro i kerenga.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Aveto i sivenga ako aro o save vain ponganga nge thei pokin ponganga.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Na aro ve toko e i thin vain neginga lale, aro i mothong ol vain ponganga thinnga, eneke aro i ri ve, ‘Neginga i sivenga nge thinong.’”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.