Lucas 18

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mako Jisas i ripot riong agelalnga a ile wainlangaere nge, mo aro i patoral or nge ve aro o nong evelelnga na o mothong tova olemi i ngo pelekpol nge ole nongong.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ma i ria ve, “Nge rem pomnga e ako, riong nongpolnga e ako i voth, ma i papomnga a God avele, na i pavothal mun tokokoere avele.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Na seng basu mun e ako i voth mun nge rem pomnga aken, opisleonga i es la ma i tangos nge riong nongpolnga aken, ve aro i opoal i nge tokokoe areko o teltun ia.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 “Ma nge nang elonga riong nongpolnga aken i oma vet ur e avele nge ile nonging aken, aveto nge nang e ako i ria isivenga ve, ‘I nunganga ako ve, tho papomnga a God avele, na tho pavothal mun tokokoere avele.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Aveto seng basu aken i sung matheong puluanga a tho nge. Naro i sivenga ako aro tho opoal i nge ia teltunong aken. Aro vene mo evelelnga aro i esu esa me, mo i oma tho mo i pamolosal tho.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Na Toko Pomnga i ria mun ve, “Aro thomu o nongpol inga riong nongpolnga kerenga ile riong.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Na God i ranga ve ini riong nongpolnga kerenga aken avele! Aro ve ile tokokoere o avav i nge nang na mlik aro i opoal or, naro i opoal or viri viri.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Aveto nge nang ako Toko Pomnga Itun i lo werer nge, i sis ako aro i thopol toko na seng areko olemio a i nge, kene rongan o mit engeng nge nongong.”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Na Jisas i sung riong agelalnga nge toko pelie ako olemi ve, or ini toko vengvenga na o paruru toko alavusngare.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Na i ria ve, “Toko or aini ako o es a Lotu Tepun a Vel mo o nong, oa omole ini Parisi na omole ini takis elnga.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Na Parisi aken i mita ma i nong nge isivenga ve, ‘God, tho ri sivengaing a wong nge, ako tho sung ses avele, na tho avsa patorong e avele, na tho aom seng mun avele ranga ve ini tokokoere. Na tho ri sivengaing a wong nge ako tho ranga ve ini takis elnga ake avele.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Na tho sem nge nang or aini nge wik omole omole. Na nge ur elonga ako tho el i, tho panes a Moses ile patorong, mako tho omreu i mo epee or mule na tho sung epee omole a wong nge.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 “Aveto toko ako ini takis elnga i mit gat na ini plong ve aro i thea roro a Pen a Urvet na ilemi kerere nge ile vothung kerenga, mako i so ipakei ma i ria ve, ‘God, tho ini toko ako lek vothung kerenga, aro lomum esal tho.’”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ma Jisas i ria or ve, “Tho ria thomu, takis elnga aken ako i lo werer a ile pen, ienga inga ako i riri a God itheki, na Parisi aken aro avele. Eneke areko o papomnga osivenga, aro God i paruru or, na areko o paruru osivenga, aro God i papomnga or.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Na ine tokokoe pelie ako o mane povothvothre a Jisas nge mo i ronga imeni a or nge. Aveto Jisas ile wainlangaere o thepol or ma o vol or.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Aveto Jisas i leng wainlanga tutunre a i nge me, na i ria ile wainlangaere ve, “Somu wom wainlanga tutunre mo o es a tho nge me, na o mothong tova o mit roal or, eneke tokokoe areko olemio a tho nge, ranga ve ini wainlanga tutun areke olemio a tho nge, or kene o voth a God ile menong e nepes lemi.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Na tho ri nunganga a thomu nge, na aro ve toko ako i el inga a God ile menong e nepes ranga ve ini wain ako i ela itema ile sungong, ma ilemi pelekpol nge avele, aken aro i pavurvur ako aro i eso a God ile menong e nepes, aveto aro ve i el i ranga ve ini wain aken avele, aro i eso nge avele.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Na Juda a mukalinga e ako i nin a Jisas ve, “Pamirealinga sivenga, aro tho oma neke ako aro tho el mimiong ako aro ile vusonga avele, e?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Ma Jisas i ria i ve, “Lomum rum senu tel nge lom riong mirenga ako wong apet tho ve tho ini toko sivenga, eneke toko e avele ako i sivenga, ini inga a God ienga inga ako i sivenga.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Na lomum mire nge patorong alavusnga lale, ako ve: Thomu peangere o mothong tova o ngo tomo nge areko or ini ewomu avele. Na o mothong tova o so rin polpol toko. Na o mothong tova o kem. Na thomu o mothong tova lomu apaltet tova ve toko e i mit nge riong. Naro o papomnga titomomuere na ninomuere, naro o panes inga ole riong.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ma mukalinga i olal ile riong ve, “I patea nge lek kulpoaing ma i pavurvur ponange, tho panes patorong alavusnga aken.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ma Jisas i nongpol i veno ako, ma i ria i ve, “Aveto ur omole ako kene ong oror nge, aro ong tepolal lom ur alavusnga nge umtun na sungu i a toko le ur avelengare nge, na aro ve ong oma i venen aken, aro lom ur elonga pom, ako a Pen a Urvet lemi. Lamo ong es me mo ong panes tho.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Aveto toko aken i nongpola riong aken ma ilemi kerere rintet, eneke ini toko ako ile ur elonga i pom rintet.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Ma Jisas i thepol i ako toko aken ilemi kerere rintet, mako i ria ve, “I klip rintet nge toko le urngare ako aro o eso a God ile menong e nepes.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Na i klip nge mekerem aolonga ako ini Kamel ako aro i koro a italonga tionga nge, aveto i klip rintet nge toko le urnga ako aro i eso a God ile menong e nepes.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ma tokokoere o nongpola riong aken ma o ri ve, “Na aro ve i vene aken, anga ol i pavurvur ako aro i el mimiong ako aro ile vusonga avele, e?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Ma Jisas i olal ole riong ve, “Ur ako tokokoere o pavurvur nge omanga avele, aken aro God i oma i.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Ma Pita i ria ve, “Them mothonglel lemem ur alavusnga a rebo lale, na them panes wong.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Ma Jisas i ria or ve, “I nunganga, toko ako i mothonglelu ile vel, eve iewo sengenga, eve ititeinre, eve ilengare na itutunre mo aro i opoal tokokoere mo olemio nge a God ile menong e nepes,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 aken aro i el ur puluanga nge mimiong ake ponange i voth nge, naro panen i el mun mimiong ako aro ile vusonga avele.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ma Jisas i wol lelpot ile wainlanga or mule pa omole pothoi or aini aken ma i ria or ve, “O nongpol! Aro te esa a Jerusalem na ur alavusnga ako nomenga God ile riong elngare o wat i ma o ri nge a Toko Pomnga Itun, aro i velpol nunganga.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Aro o sungu i a tokokoe areko or ini Judare avele omeni, mo aro o ri sililal i, naro o oma riong kerenga puluanga nge i, na o osuklel i.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Naro o so litlit i, naro o so rin i, aveto nang or me aro i vus, naro i mimi werera mun.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Aveto ile wainlangaere olemi mire nge riong areken mirenga avele. Ine riong areken mirengare God i pango kine i nge or, ma olemi mire nge ur areko Jisas i ria or nge avele.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Na Jisas i es ma i toth a rem pomnga a Jeriko, ma toko omole ako itheki pros i men a sovengalo wo peti na i nong ur elonga nge tokokoe areko o esu esa nge sovengalo aken.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ma i nongpol pulua aolonga ako o es me ma i nina or ve, “Thomu o oma ur nekenga ake?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Ma o ria i ve, “Jisas ako ini Nasaret anga i ake ru i es me.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Ma toko theki prosnga aken i lenga ve, “Jisas ako ini a Devit itevinga, aro lomum esal tho.”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Ma tokokoe areko o mukal a Jisas ile, na o es toth a i nge, o vol i ma o ria i ve, “Wong poreng!” Aveto i lenga viringa rintet mun ve, “Ina Devit itevinga, aro lomum esal tho.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Mako Jisas i mitu ma i ria ve, aro o pasong toko aken a i nge me. Na toko aken i es totho inga ma Jisas i nina i ve,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Wong sis nekenga ako aro tho oma i a wong nge, e?”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Mako Jisas i ria i ve, “Wong the werer, lom lemioong inga i pasenu wong.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 A ur e avele, nako i the werer, mako i panes ol a Jisas ma i risea a God. Ma tokokoere o thopol ur ako i velpol venen aken, mako o risea mun a God.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.