Lucas 18

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mako Jisas i ripot riong agelalnga a ile wainlangaere nge, mo aro i patoral or nge ve aro o nong evelelnga na o mothong tova olemi i ngo pelekpol nge ole nongong.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Ma i ria ve, “Nge rem pomnga e ako, riong nongpolnga e ako i voth, ma i papomnga a God avele, na i pavothal mun tokokoere avele.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Na seng basu mun e ako i voth mun nge rem pomnga aken, opisleonga i es la ma i tangos nge riong nongpolnga aken, ve aro i opoal i nge tokokoe areko o teltun ia.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 “Ma nge nang elonga riong nongpolnga aken i oma vet ur e avele nge ile nonging aken, aveto nge nang e ako i ria isivenga ve, ‘I nunganga ako ve, tho papomnga a God avele, na tho pavothal mun tokokoere avele.
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Aveto seng basu aken i sung matheong puluanga a tho nge. Naro i sivenga ako aro tho opoal i nge ia teltunong aken. Aro vene mo evelelnga aro i esu esa me, mo i oma tho mo i pamolosal tho.’”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Na Toko Pomnga i ria mun ve, “Aro thomu o nongpol inga riong nongpolnga kerenga ile riong.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Na God i ranga ve ini riong nongpolnga kerenga aken avele! Aro ve ile tokokoere o avav i nge nang na mlik aro i opoal or, naro i opoal or viri viri.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Aveto nge nang ako Toko Pomnga Itun i lo werer nge, i sis ako aro i thopol toko na seng areko olemio a i nge, kene rongan o mit engeng nge nongong.”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Na Jisas i sung riong agelalnga nge toko pelie ako olemi ve, or ini toko vengvenga na o paruru toko alavusngare.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Na i ria ve, “Toko or aini ako o es a Lotu Tepun a Vel mo o nong, oa omole ini Parisi na omole ini takis elnga.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Na Parisi aken i mita ma i nong nge isivenga ve, ‘God, tho ri sivengaing a wong nge, ako tho sung ses avele, na tho avsa patorong e avele, na tho aom seng mun avele ranga ve ini tokokoere. Na tho ri sivengaing a wong nge ako tho ranga ve ini takis elnga ake avele.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Na tho sem nge nang or aini nge wik omole omole. Na nge ur elonga ako tho el i, tho panes a Moses ile patorong, mako tho omreu i mo epee or mule na tho sung epee omole a wong nge.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 “Aveto toko ako ini takis elnga i mit gat na ini plong ve aro i thea roro a Pen a Urvet na ilemi kerere nge ile vothung kerenga, mako i so ipakei ma i ria ve, ‘God, tho ini toko ako lek vothung kerenga, aro lomum esal tho.’”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ma Jisas i ria or ve, “Tho ria thomu, takis elnga aken ako i lo werer a ile pen, ienga inga ako i riri a God itheki, na Parisi aken aro avele. Eneke areko o papomnga osivenga, aro God i paruru or, na areko o paruru osivenga, aro God i papomnga or.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Na ine tokokoe pelie ako o mane povothvothre a Jisas nge mo i ronga imeni a or nge. Aveto Jisas ile wainlangaere o thepol or ma o vol or.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Aveto Jisas i leng wainlanga tutunre a i nge me, na i ria ile wainlangaere ve, “Somu wom wainlanga tutunre mo o es a tho nge me, na o mothong tova o mit roal or, eneke tokokoe areko olemio a tho nge, ranga ve ini wainlanga tutun areke olemio a tho nge, or kene o voth a God ile menong e nepes lemi.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Na tho ri nunganga a thomu nge, na aro ve toko ako i el inga a God ile menong e nepes ranga ve ini wain ako i ela itema ile sungong, ma ilemi pelekpol nge avele, aken aro i pavurvur ako aro i eso a God ile menong e nepes, aveto aro ve i el i ranga ve ini wain aken avele, aro i eso nge avele.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Na Juda a mukalinga e ako i nin a Jisas ve, “Pamirealinga sivenga, aro tho oma neke ako aro tho el mimiong ako aro ile vusonga avele, e?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ma Jisas i ria i ve, “Lomum rum senu tel nge lom riong mirenga ako wong apet tho ve tho ini toko sivenga, eneke toko e avele ako i sivenga, ini inga a God ienga inga ako i sivenga.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Na lomum mire nge patorong alavusnga lale, ako ve: Thomu peangere o mothong tova o ngo tomo nge areko or ini ewomu avele. Na o mothong tova o so rin polpol toko. Na o mothong tova o kem. Na thomu o mothong tova lomu apaltet tova ve toko e i mit nge riong. Naro o papomnga titomomuere na ninomuere, naro o panes inga ole riong.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ma mukalinga i olal ile riong ve, “I patea nge lek kulpoaing ma i pavurvur ponange, tho panes patorong alavusnga aken.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ma Jisas i nongpol i veno ako, ma i ria i ve, “Aveto ur omole ako kene ong oror nge, aro ong tepolal lom ur alavusnga nge umtun na sungu i a toko le ur avelengare nge, na aro ve ong oma i venen aken, aro lom ur elonga pom, ako a Pen a Urvet lemi. Lamo ong es me mo ong panes tho.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Aveto toko aken i nongpola riong aken ma ilemi kerere rintet, eneke ini toko ako ile ur elonga i pom rintet.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Ma Jisas i thepol i ako toko aken ilemi kerere rintet, mako i ria ve, “I klip rintet nge toko le urngare ako aro o eso a God ile menong e nepes.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Na i klip nge mekerem aolonga ako ini Kamel ako aro i koro a italonga tionga nge, aveto i klip rintet nge toko le urnga ako aro i eso a God ile menong e nepes.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ma tokokoere o nongpola riong aken ma o ri ve, “Na aro ve i vene aken, anga ol i pavurvur ako aro i el mimiong ako aro ile vusonga avele, e?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Ma Jisas i olal ole riong ve, “Ur ako tokokoere o pavurvur nge omanga avele, aken aro God i oma i.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Ma Pita i ria ve, “Them mothonglel lemem ur alavusnga a rebo lale, na them panes wong.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ma Jisas i ria or ve, “I nunganga, toko ako i mothonglelu ile vel, eve iewo sengenga, eve ititeinre, eve ilengare na itutunre mo aro i opoal tokokoere mo olemio nge a God ile menong e nepes,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 aken aro i el ur puluanga nge mimiong ake ponange i voth nge, naro panen i el mun mimiong ako aro ile vusonga avele.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Ma Jisas i wol lelpot ile wainlanga or mule pa omole pothoi or aini aken ma i ria or ve, “O nongpol! Aro te esa a Jerusalem na ur alavusnga ako nomenga God ile riong elngare o wat i ma o ri nge a Toko Pomnga Itun, aro i velpol nunganga.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Aro o sungu i a tokokoe areko or ini Judare avele omeni, mo aro o ri sililal i, naro o oma riong kerenga puluanga nge i, na o osuklel i.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Naro o so litlit i, naro o so rin i, aveto nang or me aro i vus, naro i mimi werera mun.”
33 e, havendo-
34 Aveto ile wainlangaere olemi mire nge riong areken mirenga avele. Ine riong areken mirengare God i pango kine i nge or, ma olemi mire nge ur areko Jisas i ria or nge avele.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Na Jisas i es ma i toth a rem pomnga a Jeriko, ma toko omole ako itheki pros i men a sovengalo wo peti na i nong ur elonga nge tokokoe areko o esu esa nge sovengalo aken.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ma i nongpol pulua aolonga ako o es me ma i nina or ve, “Thomu o oma ur nekenga ake?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ma o ria i ve, “Jisas ako ini Nasaret anga i ake ru i es me.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Ma toko theki prosnga aken i lenga ve, “Jisas ako ini a Devit itevinga, aro lomum esal tho.”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Ma tokokoe areko o mukal a Jisas ile, na o es toth a i nge, o vol i ma o ria i ve, “Wong poreng!” Aveto i lenga viringa rintet mun ve, “Ina Devit itevinga, aro lomum esal tho.”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Mako Jisas i mitu ma i ria ve, aro o pasong toko aken a i nge me. Na toko aken i es totho inga ma Jisas i nina i ve,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Wong sis nekenga ako aro tho oma i a wong nge, e?”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Mako Jisas i ria i ve, “Wong the werer, lom lemioong inga i pasenu wong.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 A ur e avele, nako i the werer, mako i panes ol a Jisas ma i risea a God. Ma tokokoere o thopol ur ako i velpol venen aken, mako o risea mun a God.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.