Gálatas 4
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARA
1 Aro tho ri molusu tel mun lek riong a thomu nge. Na aro ve toko itun e, aro itema ile ur elonga aken ini ile, eneke panen aro ve itema i rin, aro i el ile ur elonga aken, aveto nge ile posngaing rongan itema i theal i ranga ve ako ini ile toko um polpolonga.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Na toko e i theal itun na ile ur elonga, i pavurvur nge nang ako itema i ateal i lale ve aro i sungu ol i a imeni.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Na i vene mun nge it Judare, nomenga Moses ile patorong i theal it ranga ve ini it ini toko um polpolongare.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Aveto nge nang ako God i ateal i, i pakeu Itun a it nge me. Ma seng ulue anga i pop i ma Moses ile patorong i theal mun i.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Na i velpol mo aro i eltetpot it nge a Moses ile patorong ile thealing lemi mo aro it ol ini a God itutunre.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Ma God i pakeu Itun Ioni Riringa a it nge me, eneke it ini itutunre ol. Na Oni Riringa aken i pavurpol lemir mo aro te nong a God nge ve, “Vovo, Vovo.”
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Mako thomu ini toko um polpolongare nge a Moses ile patorong panesnga avele ol, thomu ini a God itutunre ol. Aken kene aro thomu o el mun ile ur sivesivenga, eneke thomu ini itutunre.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Nomenga ako lomumu mire nge a God avele, ma thomu ini um polpolongare nge god le apaltetongare.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Aveto ponange thomu o elo a God a lomumu, eve aro tho ri ve, God i elo thomu a i nge. Na i vova ake lomumu werero mun nge god le apaltetongare ako or ini ur polpolnga na ole engenging avele, e? Akennga thomu o velpol werer mun ini ole um polpolongare.
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Na thomu o panes rum Judare ole vothung nge nang rialongare, na nge ngovre, na nge tovu pore, na nge ole aning aolonga a nangre.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ma lemik i voth nge thomu na tho ngange nge vothung ako thomu o oma i, aro vene mo lek omaing ako tho oma i a thomu nge aro ini ur polpolnga.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Na tho nong engeng nge thomu titeikre, aro thomu o panes lek vothung, eneke tho panes lomu vothung ako tho panes a Moses ile patorong avele, nge ako tho voth tomo nge thomu. Na nge wop lemi aken thomu o oma vothung kerenga e avele a tho nge.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Na lomumu mire nge ako tho es tel a lomu pen, eneke nik multhang. Make tho panongpol thomu nge Panongpolong Sivenga.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Na ni multhanging ako a tho nge i sung matheong a thomu nge, aveto thomu o lel kimomu nge tho avele, aveto thomu o nongpoo inga tho ranga ve ako tho ini a God ile ensel omole eve ini a Krais Jisas isivenga.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Na nge wop lemi aken, thomu o voth vosal na lomumu i sivenga nge tho. Na lomu voth vosaling aken i vana la ol? Tho ria thomu nunganga, nge wop lemi ako tho voth tomo nge thomu, ma thomu o lelalo ur e avele nge tho, na tova ve o pavurvur mun nge thekumu eltetpotnga, aro o sungu mun i a tho nge.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Ave ponange rongan tho ri riong nunganga a thomu nge, ave thomu o rivenga tho ini lomu ngarang.
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Areko o panongpol thomu nge panongpolong relnga, o engeng ve aro o ri ololo thomu, aveto ole omaing aken i sivenga avele. Na o ri ve o atiteu it mo aro lomumu i engeng ol a or nge.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Na aro ve toko e i engeng nge omaing omanga, aken i sivenga tova ve ini omaing sivenga. Evelelnga aro thomu o oma venen aken. Na o mothong tova o oma inga nge, tova tho voth tomo nge thomu.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Na thomu tutukre, tho rov werer mun sisisong nge thomu ranga ve ini seng ako i rov sisisong nge popong. Na sisisong aken aro i voth a tho nge i pavurvur nge nang ako aro thomu o velpol ranga ve ini ol i a Krais.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Na tho sis rintet ve aro tho voth tomo nge thomu mo aro tho eksing ol lek riong mo aro tho ri mosnga ol nge thomu, eneke lemik kerere nge thomu.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Tho ri ve tho nin thomu toko na seng areko o sis ve aro o panes a Moses ile patorong. Ava lomumu rum senu nge ur ako Moses ile patorong i ri nge rongan.
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Na God ile erere i ri ve, Abraham itun tomonnga or aini, na itun tomonnga omole ile seng um polpolonga a Hagar i pop i, na itun aininga iewo sengenga a Sara i pop i.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Na seng um polpolonga aken rongan i pavurvur nge popong na i pop a Abraham itun tomonnga omole, aveto panen nge ako Abraham ome a Sara o pavurvur ol nge wain pavelpolnga avele, Sara ako ini seng um polpolonga avele, kene i poppot mun a Abraham itun tomonnga omole, eneke God i panes ile riong ako i kin i tomo nge a Abraham ma i pavelpol i.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Seng or aini ake nge tenesing ake o patongrum a God ile riong kinnga or aini aken. Na seng um polpolonga ako ini a Hagar i patongrum a God ile riong kinnga ako i sunga i a Moses nge a tete a Sainai, mako ile wainlangaere o velpol ma ini toko um polpolongare.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Na Hagar i patongrum ine tete a Sainai ako a Arebia na i patongrum mun rem pomnga a Jerusalem ako ponange, eneke Jerusalem angare o voth ini toko um polpolongare nge a Moses ile patorong panesnga.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Aveto Jerusalem Pen a Urvet anga i voth ini rem um polpolonga avele, na i ranga ve ini a Sara na rem aken i ranga ve ini niner.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Eneke God ile erere i ri vene,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Na titeikre, thomu o ranga ve ini a Sara itun a Aisak, eneke thomu o velpol ini a God itutunre a ile riong kinnga lemi, ranga ve ini a God ile riong kinnga ako i pavelpola a Aisak ma ini a Abraham itun.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Na nomenga Hagar itun ako i velpol nge a God ile riong kinnga avele, ini ile ngarang nge a Sara itun ako God Ioni Riringa i pavelpol i. Na i vene mun ponange ako Moses ile patorong panesngare ole ngarang nge a Jisas ilengare.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Aveto God ile erere i ri vava? I ri vene:
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Na titeikre, lek riong ake i pathengal it ve, it ini seng um polpolonga itutunre avele, aveto it ini seng um polpolonga avele itutunre.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.