Atos 7

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Na Prisre oa Pomnga i ri ve, “Riong ake i nunganga, e?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Na Stiven i olal i ve, “Titeikre na temimekre o nongpol. Nomenga titevir a Abraham i voth a Mesopotemia na i es a Haran rongan. Nge wop lemi aken God ia malmaling tolilisnga i totun i ma i velpol a i nge.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ma God i ria ve, ‘Ong lo lelpot titeumre nge omu ulue aken, naro ong es e ulue epee ako aro tho pathengal i a wong nge.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Make Abraham i plospot a Kaldia ma i es ma i voth a Haran. Lamako itema i rin ol. Na God i pake ol i me ve aro i voth a ulue epee aken ru thomu o voth ol nge.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 God i sungu ulue epee tun e avele a Abraham nge. Aveto God i kin ile riong ve panen aro i sungu ulue epee aken a i nge mo i krim i mo aro ini ia na tomo nge ititeviere oa. Na Abraham itun e rongan, nako God i oma riong ake.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Na God i ria i vene:
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Aveto panen aro tho paomelal areken
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Ma God i sungu riong a Abraham nge, nge oni peti isnga ako ini ole paatealinga nge riong kinnga. Lama nang or limme i vus nge Aisak ipopnga lamako Abraham i is ile. Na Aisak i pavelpol itun a Jekop. Na Jekop i is mun itutun or mule pa omole pothoi or aini ole. Ma o velpol ini Israelre oa pompomere.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 “Ma Jekop itutunre olemi klingtun otein a Josep ma o sungu i a Isip angare nge, ma o ol i mo ini ole umonga a Isip, aveto God i voth tomo nge i.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Ma i eltetpot ile matheong alavusnga a i nge, ma i sungu mire aolonga a i nge, mo i velpol ini toko sivenga a Isipare ole nepes itheki, ma i men ranga ve ini Isipare ole nepes, na i theal mun a nepes ile vel aolonga.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Lama mesi aolonga i velpol a pen alavusnga ako ru a Isip na a Kenan. Ma or alavusnga o men lemi kerereong nge aning le aveleong. Ma titevir areken o pavurvur aro o thepol ol aning avele.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Aveto Jekop i nongpol kimaing nge aning ako i voth a Isip. Ma i pake itutunre ako ini titevirre a Isip la ako ini ole esong teltelnga la.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ma nge ole esong paininga mun la Josep i pathengal isivenga a ititeinre nge, lamako Isip angare ole nepes a Pero i ate a Josep ititeinre.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Na Josep ikei song nge itema a Jekop mo i es a i nge, tomo nge ilengare, ma oa titaling i pavurvur nge mule pa limai pothoi or lim.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Lama Jekop i esu a Isip la. Lamako i rin ol nge, ma titevirre mun o rin mun a Isip.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Ma o potun werer oni peti a Sekem la ma o tetun or nge vuvepun ako nomenga Abraham i ol i nge umtun pelie a tokokoe areko or ini Hamor angare.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 “Na i totho ol ako aro God aro i oma ol ur aken, ako i ria Abraham nge nomenga. Nang aken i totho ol ako aro i velpol ol na Israelre oa titaling i esa ma i aolonga ol ako a Isip.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Lama toko omole ako i velpol ini Isipare ole nepes, na ilemi mire nge a Josep avele. Ma i patea ile menong e nepes.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Toko aken i olotet or ma i oma vothung kerenga nge titevirre na i ovulal or ve aro o pango otutunre a lalanga mo o rin.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Nge wop lemi aken Moses inina i pop i, ma ini wain sivenga. Ma inina ma itema o theal i a ole vel nge ngov or me.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Lama o paespot a Moses a lalanga, lama Isipare ole nepes itun sengenga i mane i ma i theal i mo ini itun ol.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Ma Moses i el Isip angare ole mire alavusnga, ma ini toko pomnga nge riong na nge ile omaing.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Lamako Moses ia tovu po or mule pa penel ol lamako ilemi ruma ol ilengare ako ini Israelre ve aro i thopol or.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ma i thopol toko Isip anga ako i siso toko Israel omole. Ma i es a ithanga aken nge mo i opoal i. Mako i olal ol ia ma i so rin ol Isip anga aken.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Ma Moses i ri ve va ilengare olemi ve aro God i opoesal i mo i eltetpot or nge kinong aken nge, aveto avele.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Na nge erangunga Moses i thepol toko Israel or aini ako o siso pel. Ma i mit roalu or ma i ria ve, ‘Ken! I vava ake thomu paini o siso pel, e? Thomu paini ake ini titein pel areke.’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Aveto toko aken i siso itein aken e, i osiv a Moses ma i ria i ve, ‘Anga i ria ong ako ve, wong ini mukalinga na theal tetalinga nge them, e?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ava lomum ve aro wong so rin tho ranga ve ako wong so rin Isip anga ako nine, e?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Lamako Moses i nongpol i ma i lopot a Isip ma i voth ol a ulue ako ini Midian angare ole. Na i peange ol nge, makola itun tomonnga or aini.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Na tovu po or mule pa penel i vus lamako ensel omole ako i velpoltun i a pen polpolnga nge. Totho e tete ako ini a Sainai. Ma ensel aken i velpoltuna i ranga ve ini won sesenga ako i velpol a won pok a vutvutnga lemimi me.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Moses i thepol i ma i kukuk nge ur aken ako i velpol. Ma i es totho la mo i thepol senu i, aveto i nongpol a God ile leng lenging ve,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Tho ini titovumre ole God, tho a God ako ini a Abraham, Aisak na Jekop ole.’ Ma Moses i nongpol i veno ako, ma ioni val ma sawir i, na i ngeip ve aro i the ol i.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Lamako God i ria i vene, ‘Wong ekrispot lom esonga. Eneke ake ini lek vothinga, ako i riri rintet.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Tho thepol vothung kerenga lale ako o oma i a lek toko na seng areko o voth a Isip. Na tho nongpol ole tanging lale. Na tho esu me mo tho opoesal or na tho pavthopot matheong aken a or nge. Na es me, mo tho pake wong a Isip la.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Na Moses inga aton ru Israelre okime lelalpot i ma o ria i ve, ‘Anga i pamita wong ve aro wong ini mukalinga na theal tetalonga nge them?’ Toko inga ake aton ru God inga i pake i la mo ini ole mukalinga naro i el werer or. Na Toko Pomnga i oma i venen aken nge ensel ile riong ako i velpoltuna i a won sesenga ako i velpol a won pok a vutvutnga lemimi me.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Ma Moses i el wererpot or la, ma i oma pakukukaling na pathepolong pulua a Isip, na nge rua ako o apet i ve ini Rua Selelenga, ma i oma mun i a pen polpolnga nge, i pavurvur nge tovu po or mule pa penel.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Na Moses mun inga aton ako i ria Israelre ve, ‘God aro i ateal toko e aken ru a thomu nge mo i velpol ini a God ile riong elnga e ranga ve ini tho.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Moses inga ako i voth tomo nge Israelre ma o pathun nge pen polpolnga. Ma i voth a tete a Sainai tomo nge ensel ako i sung riong a i nge. Na Moses i voth tomo mun nge titevirre. Ma i el a God ile riong ako i sung mimiong mo i sung esu i a it nge me.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Aveto titevirre o nongal ile riong avele. Ma okime lelalpot i. Ma olemi es werer a Isip la.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Ma o ria Aron ve, ‘Wong oma avala pelie mo ini lemem mo o mukal ler. Toko ake ini a Moses ako i wolpot them a Isip me, lemimem mire ol nge i avele. Ava i vana la ol?’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nge nang aken o oma avala ako i ranga ve ini bulmakau itun. Ma o oma aning aolonga na o oma sungong a avala ako o oma i nge omeni inga.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Taro ake God ikime lelalpot or. Mako o lotual ol sivemitre ako ro a sepsa, na i ranga ve ako God ile riong elnga nomengangare ole erere i ri nge ako i ri vene:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Thomu o potun lotuonga a sel
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 “Nomenga ako titevirre o voth a pen polpolnga nge, ma o voth tomo nge lotuonga a valvale ako ini sel ako o apet i ve ini ‘God ile riong kinnga a valvale’. O oma rum valvale aken ako ranga ve God i pathengal a Moses ve aro i oma i.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Lamako titevirre o es tomo nge a Josua mo aro o el ol ulue ako ini toko rereli oa. Ma God i siv lelpot or a titevirre ole ulue. Na lotuonga a valvale ako ini sel aken, o el i a otitemaere nge mo o potun i a ole ulue aken, ma i mit makola i pavurvur ako Devit i velpol.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Ma God ilemi sivenga nge a Devit ile vothung, ma Devit i nong a i nge ve aro i oma a God ile vel aolonga e ako aro i voth nge. Ina God ako ini ole tomo nge otevinga a Jekop.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Aveto Solomon i oma a God ile vel aken.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Aveto God ako i aolonga rintet i pavurvur aro i voth a vel ako tokokoere o oma i nge omeni avele. Ako ranga ve God ile riong elnga nomengangare o ri nge ve,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “‘Toko Pomnga i ri vene,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Eneke sivengek tho oma ur alavusnga.” ’ Aisaia 66:1-2
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “Thomu toko telnga plaongare na lomumu rongan i kerenga na telngomu gut nge a God ile riong. Thomu o pup rumpot re ake ini titovumuere ole vothung, na evelelnga thomu mun kene o nongal a God Ioni Riringa avele.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Titovumuere o oma vothung kerenga a riong elnga alavusngare nge ako o voth nomenga. Na o pun rin rin areko o ritet nge a God ile toko vengvenga aro i es me ma i velpol. Ma thomu o teltun i na o pun rin i lale.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 God i sungu ile patorong a thomu nge, nge enselre, aveto thomu o panes i avele.” Stiven i ri vene re aken.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Na riong nongpolngare o nongpola riong aken, ma olemi klingtun a Stiven ma o atun owo pupo nge i.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Aveto Stiven i vual nge a God Ioni Riringa ma i thea la a Pen a Urvet. Ma i thepol a God ile tolilisong na Jisas ako ro i mit a God imeni sivenga nge anga.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Ma Stiven i ria ve, “O nongpol, tho thepola Pen a Urvet i thep. Ma tho thepol Toko Pomnga Itun ako i mit a God imeni sivenga nge anga.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ma o pres viringa, ma o mon sopal otelnga nge omeni. Ma o akrungtun i.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Ma o titpopot i a rem pomnga a lalanga la, mo aro o pun rin i nge um. Ma tokokoe areko o teuntetpot ole tekruk seltunnga ma o parongu i a kulpo e ako ilo sei, iion a Sol.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Rongan o pun a Stiven nge um. Ma Stiven i nong ve, “Jisas wong ela onik.”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ma i koru ieve ma i pres viringa ve, “Toko Pomnga mothong tova olal ole vothung kerenga ake a or nge.” Stiven i ria inga vene ake, nako i rin ol.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.