Atos 27
Xon⁴-le⁴ ni³na¹ xi³ tʔa³tsʔe⁴ Jesucristo (MAUNT) vs NTLH
1 Je³cˀoa⁴-sˀin² qui³sˀe³nta³ cjoa⁴ nca³ coa⁴nquin¹soin²⁴-jin⁴ na³nta¹ cao⁴ chi³tso³ sa³ˀnta³ Italia. Je² Pablo cao⁴ xi³cˀa³ preso qui³cha³ni²tˀa³-le⁴ jnco³ nai³-le⁴ so³nta²do⁴ xi³ Julio ˀmi². Je² Julio tsˀe⁴ so³nta²do⁴ xi³ yˀa³ jan³ˀain¹-le⁴ Augusta.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Cˀia⁴ tsa³nquin¹yai³⁴-jin⁴ jnco³ barco xi³ ya⁴ Adramitio tsˀe⁴, xi³ cjoa⁴ˀa³to³ je² na⁴xi⁴na³nta¹-le⁴ Asia xi³ tjio¹ntai³-le⁴ nta¹chi³con³. Cˀoa⁴-ti⁴ je² Aristarco, jnco³ cho⁴ta⁴ macedonio xi³ Tesalónica tsˀe⁴, qui³cao⁴-na³jin⁴.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Xi³ coan³nchaon³-ni³, ji³choi³⁴-jin⁴ ya⁴ Sidón. Je² Julio cjai¹nca³ to⁴nta³ tsa³ve³con³ Pablo. Cˀoa⁴-sˀin² qui³tsjoa³ˀnte²-le⁴ nca³ coai⁴con³-le⁴ mi²yo⁴-le⁴, jme¹-ni³ nca³ si⁴²sin³-ni³le⁴.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Cˀia⁴ cˀoa⁴-sˀin² tsa³nquin¹⁴-jin⁴, jo³-sˀin² vˀe¹ ntjao⁴. Cˀoa⁴-sˀin² tsa³nquin¹son²ntai¹⁴-jin⁴ xi³ncoa³-ni³ ya⁴ ˀnte³ Chipre, nca⁴ je² ntjao⁴-ve⁴ xi³ cja⁴ˀai¹-sˀin² qui³.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ya⁴ tsa³qui³ma³toi³⁴-jin⁴ nta¹chi³con³ ya⁴ Cilicia cao⁴ ya⁴ Panfilia. Ya⁴ qui³ni²ca³sen²jnai³⁴-jin⁴ barco ya⁴ Mira, na⁴xi⁴na³nta¹ ya⁴ˀnte³ Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ qui³so³co³-le⁴ jnco³ barco xi³ tsˀe⁴ Alejandria xi³ ti¹fi²son²nta¹ ya⁴ Italia. Ya⁴ qui³si³ca³tio¹ya³-na³jin⁴.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 A³li² to⁴ncjin² ni⁴čhjin³ qui³nˀiain²⁴-jin⁴ nca³ toi⁴² tsa³nquin¹son²ntai¹⁴-jin⁴. To⁴sˀa⁴ ya⁴ Gnido ji³choi³⁴-jin⁴ to⁴coi³ nca³ li²coi³ qui³tsjoa³ˀnte²-na³jin⁴ je² ntjao⁴. To⁴ji³tja³cja¹nqui³-lai⁴jin⁴ ya⁴ ˀnte³ Creta, xi³ qui³jna³tˀa³-le⁴ ˀnte³ Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 A³li² to⁴ñˀain³ ji³tja³toi³⁴-jin⁴, ji³choi³⁴-jin⁴ jnco³ ˀnte³ jña³ nca³ Buenos Puertos ˀmi², čhian³-ni³le⁴ jña³-ni³ ti¹jna³ je² na⁴xi⁴na³nta¹ Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Je³ja³ˀa³to³ ncjin² ni⁴čhjin³. Je³xcon¹ chon³ nca³ tsa³nquin¹son²ntai¹⁴-jin⁴, nca⁴ je³ja³ˀa³to³ ni⁴čhjin³ cˀia⁴ nca³ tsa³ca³tio²nchjan³ sˀoi¹. Pablo cˀoa⁴-sˀin² tsa³cˀe¹ne²-le⁴,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 cˀoi⁴qui³tso²-le⁴: Nca³tsˀio³ ˀve³-nia¹³ nca³ cjai¹nca³ to⁴ñˀain³ cjoian¹, cˀoa⁴ tse³ si⁴cha¹, li² tsa² to⁴je² chˀa¹-ve⁴, li² tsa² to⁴je² barco-vi⁴, to⁴nca³ cˀoa⁴-ti⁴ ña¹-vi⁴ si⁴cha³² yao³-na¹ tsa² cjoian¹.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 To⁴nca³ je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ nqui²sa⁴ coan³cjain¹-le⁴ xi³ qui³tso² je² xi³ ti¹ca³ni¹ barco, cˀoa⁴ xi³ qui³tso² je² nai³-le⁴ barco, cao⁴-ni³ tsa² je² xi³ qui³tso² Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Cˀoa⁴ je² ˀnte³-ve⁴ li²coi³ nta³ chon³, li²coi³ coan⁴ nca³ coi⁴yoi³⁴-jin⁴ je² chan⁴nchˀan¹. Je² xi³ nqui²sa⁴ ncjin² ma³-ni³ cˀoa⁴-sˀin² tsa³cjao¹ˀa³ nca³ ya⁴ cjoa³ˀa³, tsa² coan⁴ nca³ coi⁴cho³ ya⁴ Fenice, nca³ ya⁴ cjoa³ˀa³to³-le⁴ je² chan⁴nchˀan¹. Ya⁴ Fenice jnco³ puerto xi³ tsˀe⁴ Creta, xi³ co³tsen³tˀa³ jña³ nca³ ca³ntjai²-ni³ tsˀoi¹.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Cˀia⁴ nca³ to⁴jvi³ ti¹fa³ˀa³ je² ntjao⁴ xi³ sur fa³ˀai³-ni³, qui³si³cja³ˀai³tsjen³ nca³tsˀi³ nca³ je³ja³ˀai³-le⁴ xi³ me³-le⁴. Qui³son²nta¹-ni³, qui³ čhian³-ni³le⁴ ya⁴ ntai³-le⁴ ˀnte³ Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 To⁴nca³ ti⁴ˀa³ ja³ˀai³-ni³ jnco³ ntjao⁴ xi³ nˀion¹ tjen⁴, xi³ Euroclidón ˀmi².
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ntjao⁴-ve⁴ qui³scoe¹-le⁴ barco-ve⁴. Li²coi³ ti⁴qui³jcho¹cjoa⁴-ni³le⁴. To⁴cˀoa⁴-sˀin² qui³tsˀai²ˀnte³-lai⁴jin⁴ jo³-sˀin² vˀe¹ ntjao⁴. Cˀoa⁴-sˀin² je² ntjao⁴-ve⁴ qui³cao⁴-na³jin⁴.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 To⁴ña³qui³ qui³-ni¹ ji³cho²ca³tˀa³ jnco³ na³nqui³ˀnti¹ xi³ isla ˀmi², jan³ˀain¹-le⁴ Clauda ˀmi². To⁴ˀya³ qui³chjoai¹⁴-jin⁴ chi³tso³.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Cˀia⁴ nca³ qui³scoe¹ chi³tso³, qui³sˀe³tˀa³nˀo¹. Tsa³cˀe¹tˀa³nˀion¹ je² barco-ve⁴. Cjai¹nca³ to⁴qui³tso³cjon¹-le⁴, tsa² ya⁴ sca⁴jin³ je² tso⁴mi¹ xi³ Sirte ˀmi². Tsa³cˀa³jen³ je² na³jño³ xi³ qui³tjen⁴, to⁴cˀoa⁴-sˀin² ntjao⁴-ve⁴ qui³cao⁴.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Nˀion¹ ñˀain³ ti¹sˀin¹ nca³ ña³qui³ ja³ˀai³ jtsi¹ntjao⁴. Cjai¹nca³ chˀao³ qui³si³cao⁴. Xi³ coan³nchaon³-ni³ qui³si³cˀa³tsao³ chˀa¹-le⁴.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Xi³ coan³jan²-ni³ ni⁴čhjin³ cao⁴ ntsai⁴-jin⁴ ña³qui³ qui³ni²cˀa³tsoai³⁴-jin⁴ je² tso³jmi²-le⁴ barco-ve⁴.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Ncjin² ni⁴čhjin³ li²coi³ coan³tsen³ ni⁴tsˀoi¹-jin², ni⁴ni³ño³-jin². Ti⁴cˀoa⁴-sˀin² ja³ˀai³ne²-nca¹ni³na³jin⁴ jtsi¹ntjao⁴, li² to⁴jo³ xi³ coan³. Li²coi³ qui³cho³ya²-lai⁴jin⁴ nca³ coi²tjo⁴ntjai²⁴-jin⁴.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Je³coan³ ncjin² ni⁴čhjin³ nca³ tsa³qui³yo³nchjain³⁴-jin⁴. Cˀia⁴ je² Pablo tsa³ca³sen²nto³ nca³va³sen³-le⁴, cˀoi⁴qui³tso²: Nqui²sa⁴-la² nta³ tsa²cai³ nˀai³, tsa² cˀoa⁴-sˀin² qui³no²ˀya²-nao¹³. Li²coi³-ni³ ji²tjo⁴-nia³² Creta tsa²cai³. Li²coi³ cˀoa⁴-sˀin² cji³ma³tˀen³² tsa²cai³.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 To⁴nca³ ntˀai⁴-vi⁴ntai⁴ vˀe³tsˀoa²³-no³ ti⁴nˀion¹ta³con²³. Ni⁴to⁴jnco³-jin²la² xi³ ña¹ coi⁴ya¹. To⁴je² barco-ve⁴ xi³ si⁴cha³².
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ntˀai⁴ je² ni⁴tjen⁴-vi⁴ tsa³ca³sen²tˀa³-na³ je² a²ncje⁴-le⁴ Ni³na¹, je² xi³ an³ cˀoa⁴-sˀin² fi³tˀa³-le⁴, cˀoa⁴ je² xi³ an³ si³xa¹-le⁴.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Cˀoa⁴qui³tso²-na³: Pablo, a³li² jcon³-jin²³. Cjai¹nca³ to⁴ma³chjen¹ nca³ ya⁴ coi⁴choi³ nqui³xcon⁴ César. Coe⁴-ni³ Ni³na¹ cˀoa⁴-sˀin² qui³tsjoa³-li² nca³tsˀi³ xi³ ji³ tjio¹fi²cao⁴-li².
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Coi³ nˀai³, cˀoa⁴-sˀin² ti⁴nˀion¹ta³con²³ nca³ jon². An³ cˀoa⁴-sˀin² nˀion¹tˀa³coan³ Ni³na¹ nca³ cˀoa⁴-sˀin² si³cji³tjo³son² jo³ qui³tso²-na³.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 To⁴nca³ ma³chjen¹ nca³ coi⁴cho³ca³tˀa³-le⁴² jnco³ isla, jnco³ na³nqui³ˀnti¹.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Xi³ je³coan³ te³ño³ ni⁴tjen⁴. Cˀia⁴ qui³cao⁴ ya⁴jin³ na³nta¹ xi³ Adriático ˀmi². Cˀia⁴ nca³ coan³ va³sen³ni⁴tjen⁴, je² cho⁴ta⁴ xi³ si¹xa¹ ya⁴ barco cˀoa⁴qui³tso² nca³ je³cji³ma³čhian³tˀa³-le⁴ na³nqui³.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Qui³si³cˀa³tjen⁴jin³ je² xi³ vˀe¹cho⁴ya³ jo³ cji³ na⁴nca⁴ na³nta¹. Tsa³cˀe¹choa⁴. Can³-la⁴ na³nca³ qui³jna³ na³nta¹. Cˀia⁴ qui³ nqui²ˀi⁴tse¹-nca¹ni³, ti⁴nqui²jnco³ cˀa² ti⁴qui³si³cˀa³tjen⁴jin³-nca¹ni³ je² xi³ vˀe¹cho⁴ya³; čhja³ˀaon² na³nca³ ji³cho².
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Cjai¹nca³ to⁴qui³tsa³cjon¹ tsa² ya⁴ coi⁴cho³ca³tˀa³ ˀnte³ jña³ cˀoa⁴ to⁴tjin¹ la⁴jao⁴. Ño³ qui⁴cha⁴ xi³ jo³-ni³ tsa² ya¹nčhji⁴ qui³si³cˀa³tjen⁴jin³ ya⁴ to²tsˀin³ barco, jme¹-ni³ nca³ tsi² ya⁴ sˀe⁴tˀa³-ni³ la⁴jao⁴. Jo³ coan³ me³-le⁴ nca³ ntˀai⁴cjoan¹ ca²ta³sˀe³sen¹.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Je² nca³tsˀi³ xi³ ya⁴ si¹xa¹ ya⁴³ barco-ve⁴ me³-le⁴ nca³ to⁴coai⁴che¹. Qui³sca³ni¹jin³ na³nta¹ je² chi³tso³. To⁴cˀoa⁴qui³sˀin³ jo³-ni³ tsa² me³-le⁴ nca³ sca⁴ni¹nto³-sa³ je² qui⁴-cha⁴nčhji⁴ ya⁴jco⁴ barco-ve⁴.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Je² Pablo cˀoi⁴qui³tso²-le⁴ je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ cao⁴ so³nta²do⁴. Tsa² je² nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴-vi⁴ li²coi³ coa⁴tio⁴ i⁴ barco-vi⁴, jon² li²coi³ coi²tjo⁴ntjao²³.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Cˀia⁴ je² so³nta²do⁴ tsa³ca³te³ je² nˀo¹ xi³ tjio¹tˀa³nˀion¹-ni³ je² chi³tso³. To⁴cˀoa⁴-sˀin² qui³sca³ni¹ nca³ to⁴je².
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Cˀia⁴ nca³ je³qui³sˀe³sen¹, Pablo tsa³cˀe¹tsˀoa³-le⁴ nca³tsˀi³ nca³ ca²ta³cjen², cˀoi⁴qui³tso²-le⁴: Ntˀai⁴-vi⁴ te³ño³-ni³ ni⁴čhjin³ nca³ cˀoi⁴-sˀin² ti³cho³yao²³ ti³yo³nchjaon³, nca³ ni⁴to⁴jme³-jin² xi³ qui³chi³nao³.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Coi³ nca³ vˀe³tsˀoa²³-no³ nca³ ti⁴cho³, jme¹-ni³ nca³ sˀe⁴-si¹ni³no³ nca³nˀion¹. Ni⁴jnco³-jin²la² ntsja⁴jco³ nca³tsˀio³-vi⁴ xi³ cha⁴.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Cˀia⁴ nca³ je³cˀoa⁴qui³tso², qui³scoe¹ nio⁴xti²la⁴, qui³tsjoa³-le⁴ cjoa⁴nta³ Ni³na¹ nqui³xcon⁴ nca³tsˀi³. Qui³si³xcoa⁴ tsa³cjen².
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Cˀia⁴ qui³sa³tio²nta³-ni³con³ nca³tsˀi³. Cˀoa⁴-ti⁴ tsa³cjen² nca³ je².
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Jao² ciento cao⁴-ni³ jan²can³ cao⁴-ni³ čhja³ˀaon²jnco³ mai³⁴-jin⁴ xi³ ya⁴ ti³yo³yai³⁴-jin⁴ barco-ve⁴.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Cˀia⁴ nca³ je³coan³squi³, qui³si³tja⁴-sa³ barco-ve⁴, ya⁴ qui³si³cˀa³tjen⁴jin³ nta¹chi³con³ je² chˀa¹ trigo.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Cˀia⁴ nca³ je³qui³sˀe³sen¹, li²coi³ ve³ je² na³nqui³. To⁴nca³ tsa³ve³ jnco³ ˀnte³ jña³ tji¹tin³ xi³ to⁴ya⁴ntai³-le⁴ ña³qui³ tso⁴mi¹ ncha³. Cˀoa⁴-sˀin² qui³si³cja³ˀai³tsjen³ nca³ ya⁴ si⁴²ca³sen¹jna³ barco tsa² coan⁴.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Cˀia⁴ tsa³cˀa³sje³ca³ˀa³ je² qui⁴cha⁴nčhji⁴, ya⁴ tsa³cˀe¹jna³jin³-le⁴ nta¹chi³con³. Cˀoa⁴-ti⁴ qui³sca³ni¹nto³ je² nˀo¹ xi³ tjio¹tˀa³ ya⁴ to²tsˀin³-le⁴ barco, xi³ cˀoa⁴-sˀin² tsjoa¹ coi²nta⁴ jo³-sˀin² fi² barco. Qui³sca³ni¹mi³ncˀa³ je² na³jño³ xi³ ti¹tjon² tjen⁴ncˀa³ jo³-sˀin² fi²-ni³ ntjao⁴. Qui³ sa³ˀnta³ jña³ nca³ na³nqui³ tjin¹.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Cˀia⁴ nca³ ji³cho² jnco³ ˀnte³ jña³ nca³ jao² na³nta¹ sa³te¹cjao³, ya⁴ qui³si³ca¹jna³ barco-ve⁴. Ya⁴ jco⁴ qui³sca³tˀa³nˀion¹, li²coi³ ti⁴coan³ qui³si³cjan³-ni³. Cˀoa⁴ ya⁴ to²tsˀin³ qui³tjo³cjao³ nca³ to⁴je² nca³nˀion¹-le⁴ na³nta¹.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Cˀia⁴ tsa³cjao¹ya³-ni³ so³nta²do⁴. Coan³me³-le⁴ nca³ si⁴²cˀen³ je² preso, jme¹-ni³ nca³ tsi² ˀya³ xi³ coan⁴nca³-ni³ nca³ coai⁴jin³nta¹.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 To⁴nca³ je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ coan³me³-le⁴ nca³ cˀoa⁴sje³ntjai² Pablo. To⁴tsa³cˀe¹chjoa²-le⁴ je² cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-le⁴. Cˀoa⁴-sˀin² tsa³ca³te¹xo³ma³ ˀya³ xi³ ma³-le⁴ cjen³nta¹, ca²ta³fi²ti¹tjon², ca²ta³fi³cho¹ jña³ nca³ na³nqui³ tjin¹.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Cˀoa⁴ je² xi³cˀa³ ca²ta³fi²son², tsa² ya¹te³, tsa² to⁴jña³-ni³le⁴ tso³jmi² xi³ tsˀe⁴ barco. Cˀoa⁴coan³ ji³tjo³ntjai² ña³qui³ nca³tsˀi³. Ji³cho² jña³ nca³ qui³jna³ na³nqui³.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.